Τους συναντάμε στους δρόμους της Κομοτηνής, ανάμεσα στα εκατοντάδες αυτοκίνητα, σταθμευμένα και μη, διεκδικώντας το δικαίωμα στην ασφαλή μετακίνηση Ρεπορτάζ: Μελαχροινή Μαρτίδου, Δήμητρα Συμεωνίδου, Όλγα Τσιούλφα
«O ποδηλάτης είναι μια καταστροφική απειλή για την οικονομία. Δεν αγοράζει αυτοκίνητο και δεν παίρνει δάνειο γι’ αυτό. Δεν αγοράζει βενζίνη. Δεν χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες των συνεργείων επισκευής. Δεν πληρώνει ασφάλεια. Δεν αγοράζει κάρτες στάθμευσης. Δεν πάσχει από παχυσαρκία. Και είναι και υγιής, διάολε! Οι υγιείς άνθρωποι δεν ωφελούν την οικονομία. Δεν αγοράζουν φάρμακα. Δεν πάνε σε ιδιώτες γιατρούς. Δεν αυξάνουν το ακαθάριστο εγχώριο Προϊόν...».
Χαρακτηριστικά των ανθρώπων μιας άλλης κουλτούρας, ανθρώπων της διπλανής πόρτας, που τους συναντάμε στους δρόμους της Κομοτηνής, να ισορροπούν σε δύο τροχούς, ανάμεσα στα χιλιάδες αυτοκίνητα, σταθμευμένα και μη. Δεν αντέχουν την αναμονή στους μποτιλιαρισμένους δρόμους και θεωρούν ότι το ποδήλατο μπορεί να αποτελέσει τη λύση στα έντονα προβλήματα συγκοινωνίας που χαρακτηρίζουν τις περισσότερες ελληνικές πόλεις, ανάμεσά τους και η Κομοτηνή. Άλλωστε το ποδήλατο δεν αντιμετωπίζει προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης, απαιτεί μηδαμινό χώρο στάθμευσης, έχει τη δυνατότητα να μετακινείται και εκτός οδικού δικτύου, ενώ παράλληλα δε μολύνει το περιβάλλον με κανένα τρόπο (καυσαέρια, ηχορρύπανση).
Με πολύχρωμα, αγωνιστικά, κλασσικά ακόμα και με καλαθάκια τα ποδήλατα και οι χρήστες τους έχουν μπει για τα καλά στην καθημερινότητα της πόλης, διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα στην ασφαλή μετακίνηση. Πρόσωπα οικεία, συγγενείς, φίλους και συναδέλφους, θα αναγνωρίσει κανείς στα πρόσωπα των ποδηλατών στους οποίους ο «Χ» δίνει λόγο για να αναπτύξουν τη φιλοσοφία του ποδηλάτου και αν τα καταφέρουν να πείσουν κάποιους από εμάς να δούμε το αυτοκίνητο με μία διαφορετική ίσως…πιο εχθρική ματιά. Η πόλη μας εξ άλλου όπως είναι επίπεδη προκαλεί να την απολαμβάνετε με το ποδήλατο.
Γιώργος Ιωάννου:
Με το ποδήλατο βλέπεις τη ζωή αλλιώς
Το 1995 έτρεξε με το ποδήλατό του στον πρώτο αγώνα, αλλά το σαράκι για τους δύο τροχούς το είχε ήδη από μικρό παιδί. Για τον νεαρό Γιώργο Ιωάννου το ποδήλατο δεν είναι ένα άθλημα ή απλά ένα χόμπι, είναι τρόπος ζωής. «Από μικρό παιδί μπήκα στο τριπάκι, όπως έμπαιναν τα άλλα τα παιδιά με τα μηχανάκια και όλα αυτά. Μου άρεσε το ποδήλατο και συνέχισα να κάνω μεγαλώνοντας». Στην πορεία και γνωρίζοντας τους κατάλληλους ανθρώπους που τον ώθησαν να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ποδηλασία ο Γιώργος άρχισε να τρέχει σε αγώνες και να παρακολουθεί πρωτάθλημα. Σήμερα, αν και έχει σταματήσει τον αθλητισμό, ακολουθεί πιστά τις ποδηλατοπορείες του συλλόγου Θράκας Ιππέας, προκειμένου, όπως ο ίδιος λέει, «να δείξουμε στον κόσμο πώς είναι το ποδήλατο, ότι δεν είναι μόνο δυο ρόδες και ένα πηδάλιο που απλά πατάς, με το ποδήλατο γνωρίζεις πράγματα, βλέπεις τη ζωή αλλιώς». Καρδίτσα, Τρίκαλα, Λάρισα είναι ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις στις οποίες, σύμφωνα με τον Γιώργο, οι ποδηλάτες μπορούν να κυκλοφορήσουν άνετα, λόγω των υποδομών.
Μαρία Πέτρου:
Η Κομοτηνή είναι φιλική προς το ποδήλατο
Το ποδήλατο μπήκε στην καθημερινότητα της όταν πριν από 11 χρόνια εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή. Στην πόλη μας η Μαρία Πέτρου διαπίστωσε ότι οι πολίτες κάνουν χρήση των δύο τροχών και έτσι αποφάσισε και η ίδια να το βάλει στη ζωή της. Πλέον το ποδήλατο το χρησιμοποιεί «στα ψώνια, στη δουλειά στη βόλτα. Παντού το χρησιμοποιώ». Όπως ίδια λέει το ποδήλατο, «είναι ένα εύχρηστο μέσο κυρίως για την πόλη της Κομοτηνής που είναι μια πόλη πολύ φιλική προς το ποδήλατο. Ενδείκνυται για ποδηλατόδρομους που τώρα γίνονται. Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ ότι ο κόσμος χρησιμοποιεί περισσότερο το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο». Παραδέχεται βέβαια ότι υπήρξαν στιγμές μέσα στην πόλη που αισθάνθηκε ανασφάλεια, αφού, όπως διαπιστώνει, «οι οδηγοί δεν είναι προετοιμασμένοι αλλά και οι ποδηλάτες δεν είναι ακόμα καταρτισμένοι έτσι όπως πρέπει. Βλέπουμε πολλούς ποδηλάτες να οδηγούν αντίθετα σε δρόμους. Θα έπρεπε και οι ποδηλάτες να παίρνουν έστω και μια μικρή εκπαίδευση ότι πρέπει να ακολουθούν τον ΚΟΚ, να ακολουθούν τους δρόμους και τη ροή της πορείας». Πόλη πρότυπο για ποδηλασία, σύμφωνα με την Μαρία είναι το Άμστερνταμ.
Πέππας Τζαβάρας ιδιοκτήτης Drift:
Το ποδήλατο είναι τρόπος ζωής
Δεν είναι μόδα, οικονομική διέξοδος ή κάτι άλλο. Το ποδήλατο για τον Πέππα Τζαβάρα είναι τρόπος ζωής. Ο συμπολίτης μας έχει διαμορφώσει τη ζωή και την καθημερινότητα του γύρω από το δίτροχο καθημερινό του συνήθειο και παράλληλα ασχολείται και επαγγελματικά με το ποδήλατο. Περισσότερα από 15 χρόνια «κρατάει αυτή η κολόνια», η σχέση που έχει αναπτύξει με αυτό το μέσο μεταφοράς του, ο Πέππας Τζαβάρας. Διαθέτει δύο ποδήλατα και όχι ένα, και με αυτά μετακινείται, αθλείται, διασκευάζει και εργάζεται. Από το 2009 διατηρεί το κατάστημα με αθλητικά είδη Drift στο κέντρο της πόλης, ενώ πριν 15 χρόνια άρχισε να χρησιμοποιεί αυτό το μέσο στην καθημερινότητα του. «Είναι το πιο εύκολο, γρήγορο και άνετο μέσο για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη. Το χρησιμοποιώ χειμώνα καλοκαίρι και το αυτοκίνητο το χρησιμοποιώ μόνο όταν χρειάζεται να βγω εκτός της πόλης. Η σχέση με το ποδήλατο ξεκινά από μικρό παιδί, κι όταν υπήρξε αυτή η τάση να γυρίσουν όλοι προς την ποδηλασία εγώ ήμουν ήδη ποδηλάτης, λέει στο «Χ». Συνειδητός ποδηλάτης, ο Πέππας Τζαβάρας εξομολογείται «ήμουν από τους πρώτους μαζί με άλλους δύο τρεις, που χρησιμοποιήσαμε το ποδήλατο μέσα στην πόλη για τις μετακινήσεις μας. Μπορεί ακόμα και να μας κορόιδευαν τότε». Όσον αφορά στους πολίτες που άρχισαν να μιμούνται το παράδειγμα του, «είναι πολύ ευχάριστο που οι ποδηλάτες έχουν αυξηθεί. Μας βοηθάει όλους αλλά το θέμα είναι να το επιλέγουν όχι μόνο λόγω της κρίσης. Εγώ έχω προσαρμόσει και τον τρόπο ζωής μου γύρω από το ποδήλατο το οποίο χρησιμοποιώ από το πρωί έως και το βράδυ».
Χρυσάνθη Χατζοπούλου:
Ποδήλατο με στυλ και χειροποίητο ντεκουπάζ
Δεν μπορεί να μην το προσέξεις το ποδήλατό της αφού έχει υπέροχες διακοσμήσεις λουλουδιών που τις έκανε η ίδια αξιοποιώντας τις γνώσεις της στο ντεκουπάζ και κάνοντας ένα απλό ποδήλατο πραγματικά ξεχωριστό. Μέσα στην πόλη κινείται αποκλειστικά με αυτό, έχει το καλαθάκι της για να κάνει τα ψώνια της και όλες τις μετακινήσεις της και δεν το αλλάζει με τίποτα. Σταματά πολύ εύκολα παντού, μιλά με περαστικούς και φίλους της που την συναντούν ενώ συστήνει στους οδηγούς των Ι.Χ. να προσέχουν και να σέβονται τους ποδηλάτες.
Κωνσταντίνα Δημητριάδου:
Συστήνω ποδήλατο, χειμώνα – καλοκαίρι
Θερμή υποστηρίκτρια του ποδηλατόδρομου στην πόλη της Κομοτηνής η Κωνσταντίνα Δημητριάδου είναι από τους σχετικά νέους στο κλαμπ των χρηστών ποδηλατών. «Ξεκίνησα εδώ και 2-3 χρόνια να χρησιμοποιώ το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς. Όταν έμαθα για το σύλλογο Θράκας Ιππέας, αποφάσισα να πάω μια φορά σε μία ποδηλατοπορεία. Περιττό να πω ότι αν δε δοκιμάσεις, δε θα μάθεις. Οι διαδρομές είναι πραγματικά καταπληκτικές. Μάλιστα ορισμένες δεν τις γνώριζα αν κι έχω γεννηθεί στην Κομοτηνή». Η μετακίνηση με το ποδήλατο διευκολύνει την Κωνσταντίνα, αφού, όπως λέει εξοικονομεί πάρα πολύ χρόνο στις μετακινήσεις, δε συμβάλλει στη ρύπανση του περιβάλλοντος και είναι ένας καλός παράγοντας για γυμναστική. Γι? αυτό άλλωστε προτείνει το ποδήλατο ανεπιφύλακτα. Χειμώνα καλοκαίρι.
Νίκος Σιδηρόπουλος:
Το ποδήλατο μου προσφέρει αίσθηση ελευθερίας
Από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με το πρώτο του ποδήλατο και μεγαλώνοντας ανακάλυψε ότι, οι δύο τροχοί δεν είναι προνόμιο μόνο των παιδιών. Ειδικά μάλιστα στην επίπεδη Κομοτηνή, είναι ιδανική λύση για τις καθημερινές μετακινήσεις. Ο λόγος για τον Νίκο Σιδηρόπουλο, ο οποίος εξαιτίας της ενασχόλησης του με τον αθλητισμό γνώρισε ότι το ποδήλατο μπορεί να χαρίσει δυνατές συγκινήσεις σε βουνό και πόλη, ανάλογα με τις επιθυμίες και τις αντοχές του καθενός.
«Ασχολούμαι με το ορεινό τρέξιμο και το ποδήλατο είναι ένα μέσο άθλησης παράλληλα με το τρέξιμο, γιατί αθλείσαι ευκολότερα. Κυρίως το χρησιμοποιώ για τις καθημερινές μετακινήσεις μέσα στην πόλη και συνήθως χρησιμοποιώ το αυτοκίνητο όταν έχει κακοκαιρία ή χρειάζεται να διανύσω μεγάλες αποστάσεις. Το ποδήλατο μου προσφέρει μια αίσθηση ελευθερίας, επαφή με το περιβάλλον, τον κόσμο». Προϋπόθεση για το Νίκο Σιδηρόπουλο, είναι η ασφάλεια στη χρήση του ποδηλάτου. Κράνος, μακρύ παντελόνι, γάντια και επιγονατίδες είναι οι λέξεις κλειδιά πριν την ανάβαση στο αγαπημένο του μέσο μεταφοράς. «Πολλοί αγνοούν -όπως λέει- ότι μία πτώση από ποδήλατο μπορεί εξίσου να προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς και κυκλοφορούν ειδικά το καλοκαίρι, τελείως απροστάτευτοι. Αυτό είναι λάθος» τονίζει και επισημαίνει, «όσοι θέλουν να αγοράσουν ένα ποδήλατο πρώτα από όλα πρέπει να κατασταλάξουν για ποιο λόγο ακριβώς θέλουν να το αγοράσουν».
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 12 ΧΡΟΝΙΑ
Νίκος Ρούσης επιχειρηματίας:
Απωθημένο όνειρο η διαδρομή Κομοτηνή -Σαγκάη με ποδήλατο.
Η πόλη μας από τη μια άκρη ως την άλλη απέχει μόλις 7,5 ποδηλατικά λεπτά!
«Η αγάπη μου για το ποδήλατο ξεκίνησε το 1990 από το πρώτο μαγαζί του είδους που δημιούργησε τότε ο Νίκος Χρηστίδης στην Κομοτηνή. Εκείνος έφυγε αργότερα στη Ρόδο όπου κι επικοινωνούμε, αλλά εγώ καταγράφω ατέλειωτες ώρες ποδηλασίας, συμμετοχές σε αγώνες ορεινής ποδηλασίας ή και ποδηλασίας δρόμου. Ο Νίκος Ρούσης τελικά βρέθηκε στον χώρο απόλυτα συνειδητοποιημένος αφού υπηρέτησε το χώρο του αυτοκινήτου εξωτερικεύοντας όμως την αγάπη του για το δίτροχο αυτό μέσο που προσφέρει άμεση επαφή με την φύση και πολλές προσωπικές χαρές. Τον συναντήσαμε στο κατάστημά του όπου πουλά ποδήλατα πολλών τύπων αναλόγως με το προφίλ του αναβάτη τους ,αξεσουάρ, στολές, κράνη την ώρα που επισκεύαζε ένα λάστιχο απολαμβάνοντας την όλη διαδικασία.
«Χαίρομαι που βλέπω μια προσπάθεια να καλυτερεύσουμε στην πόλη την παρουσία τον ποδηλατιστών με τους ποδηλατόδρομους για παράδειγμα, με τον περιορισμό γιατί όχι και τον αποκλεισμό των αυτοκινήτων στο ιστορικό εμπορικό κέντρο της Κομοτηνής. Εξ άλλου έχουμε το φοβερό προνόμιο η μια άκρη έως την άλλη άκρη της πόλης ποδηλατικά να διανύεται σε 7,5 λεπτά μόνο! Η μεγαλύτερη διαδρομή που έχει κάνει με ποδήλατο είναι μια ορεινή διαδρομή 100 χιλιομέτρων που του χάρισε απίστευτες εικόνες κι εμπειρίες ενώ στην άσφαλτο έχει διανύσει αποστάσεις μέχρι και 160 χιλιόμετρα.
Όταν τον ρωτούμε ποιο είναι το απωθημένο του όνειρο θα πει: «Η διαδρομή Κομοτηνή ?Σαγκάη με ποδήλατο. Δεν απογοητεύομαι έχουμε χρόνια να το καταφέρουμε. Πρόσφατα πέρασε από το μαγαζί ένας Αυστριακός 78 ετών σε άριστη φυσική κατάσταση με την 25χρονη σύντροφό του που πήγαιναν εκεί. Τον ζήλεψα. Εμείς οι ποδηλάτες εξ άλλου έχουμε μια διεθνή γλώσσα επικοινωνίας και το βλέπεις με όλους όσους περνούν από την πόλη Κορεάτες, Ευρωπαίους, Ταϊβανούς? Σταματούν τους βοηθούμε σε ό,τι χρειάζονται τους μιλούμε».
Ο Νίκος Ρούσης ενθαρρύνει την ποδηλασία από άποψη και βρίσκει καθημερινά ολοένα και περισσότερους φίλους του ποδηλάτου που το επιλέγουν κι ως ανέξοδο οικονομικό μέσο μετακίνησης. Η πιο όμορφη στιγμή που έζησε με το ποδήλατό του, όταν βρέθηκε στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. «Χιόνιζε και φυσικά ήταν αδύνατον να προχωρήσουμε με ποδήλατα. Τα φορτωθήκαμε στον ώμο και περπατούσαμε για 2-3 ώρες ανεβοκατεβαίνοντας φαράγγια και διασχίζοντας το χιονόρεμα με τα πόδια. Εκεί που δεν άκουγες τον παραμικρό θόρυβο μόνο τα βήματά μας, μας προσπέρασε ξαφνικά ένα κοπάδι από ζαρκάδια που πέρασε σχεδόν πάνω μας? γιατί δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία μας».
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
