Νέοι πτυχιούχοι με προσόντα, ηλικιωμένοι με εγγόνια και γονείς με υποχρεώσεις Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Γονείς παιδιών στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, ηλικιωμένοι που δεν γνωρίζουν πότε θα βγουν στη σύνταξη, αλλά κυρίως νέοι πτυχιούχοι με προσόντα και κυρίως διάθεση για δουλειά, είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από τις απλήρωτες πεντάμηνες συμβάσεις εργασίες.
Τις υπέγραψαν πριν από πέντε μήνες με την προοπτική να εργαστούν έστω και γι’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας τον μισθό των 500 ευρώ μηνιαίως για να καλύψουν τις ανάγκες της καθημερινότητας. Στην πορεία όμως διαπίστωσαν με απογοήτευση ότι η πρόσληψή τους έγινε από ένα κράτος που δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει ούτε καν αυτό τον μισθό για τη δουλειά που προσφέρουν. Απλήρωτα ενοίκια, επιστροφή στην κατοικία των γονιών, αλλά κυρίως έλλειψη ελπίδας για την εύρεση εργασίας μετά τη λήξη της σύμβασής τους στις 30 Νοεμβρίου, βιώνουν οι εργαζόμενοι στο νομό μας, άνθρωποι δικοί μας, συγγενείς, φίλοι, γείτονες και συμπολίτες, αλλά για το κράτος αριθμοί στις στατιστικές της ανεργίας που υποτίθεται ότι μειώθηκε με το πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας.
Βασίλης Αμπαρτζίδης 30 ετών :
«Η προοπτική για εργασία εξωτερικούυπάρχει πάντα»
Ως αδιέξοδο περιγράφει την κατάσταση που ζει ο ίδιος, αλλά και οι συνάδελφοι του στο πρόγραμμα ο 30χρονος Βασίλης Αμπαρτζίδης, ο οποίος θα εργάζεται ως γεωπόνος στη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης μέχρι την προσεχή Παρασκευή. «Ζούμε μία κατάσταση στην Ελλάδα, όπου το μέλλον είναι αβέβαιο, ακόμα και τα πεντάμηνα στα οποία χαρήκαμε όταν μπήκαμε σε άλλες εποχές θα ήταν όχι και τόσο μεγάλη ευκαιρία». Βίωσε την ανεργία για περίπου 1,5 χρόνο από τότε που έλαβε το πτυχίο του στη Γεωπονική Σχολή γι? αυτό και δεν είναι λίγες οι φορές που σκέφτηκε να φύγει στο εξωτερικό για εργασία. Άλλωστε, όπως ο ίδιος λέει «η προοπτική του εξωτερικού υπάρχει πάντα. Αυτοί που δε μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό, λόγω οικογένειας βρίσκονται σε μεγαλύτερο αδιέξοδο».
Ισμαήλ Σαλήμ 61 ετών:
«Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πλέον δουλειές και για το εξωτερικό είμαι μεγάλος»
Πατέρας και παππούς Ισμαήλ Σαλήμ είναι από τις περιπτώσεις που πραγματικά σε κάνουν να αναρωτηθείς τελικά πόσο ανάλγητο μπορεί να είναι ένα κράτος απέναντι στους πολίτες του. Σε ηλικία 61 ετών και έχοντας δουλέψει ακόμα και επαγγέλματα βαρέα και ανθυγιεινά ακόμα δεν έχει θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα και το πιο τραγικό είναι ότι μετά την αύξηση των ορίων ηλικίας δεν ξέρει πότε θα βγει στη σύνταξη. Παρόλα αυτά δηλώνει ευχαριστημένος που βρήκε δουλειά έστω και για πέντε μήνες στην υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου Κομοτηνής, αφού ήταν άνεργος για 29 μήνες. Αναγκάζεται να συντηρήσει τα παιδιά του 31 και 32 ετών αφού δεν έχουν δουλειά και πολλές φορές δυσκολεύεται να πληρώσει ακόμα και τα βασικά, όπως τρόφιμα και ρεύμα. Η σύμβασή του λήγει την Παρασκευή και πλέον τα πράγματα δυσκολεύουν, αφού όπως παραδέχεται «δε νομίζω να βρω δουλειά, δεν υπάρχουν πλέον δουλειές στην Ελλάδα και για το εξωτερικό είμαι μεγάλος».
Χριστίνα Ταλαντινού 27 ετών:
«Πώς να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο όταν με το ζόρι τα βγάζεις πέρα;»
Μετά από 3,5 χρόνια στην ανεργία η 27χρονη Χριστίνα Ταλαντινού προσελήφθη με το πρόγραμμα στο τμήμα διοίκησης στον τομέα υπολογιστών της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης. Όλο το προηγούμενο διάστημα επιδίωκε να βρει δουλειά στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό, όπως παραδέχεται η ίδια με μοναδική εξαίρεση την εργασία της στο ταχυδρομείο για διάρκεια 8μηνών. Η ανεργία την ανάγκαζε μέχρι πρόσφατα να μένει με τους γονείς της, αφού δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά. Όταν αποφάσισε να συγκατοικήσει με το αγόρι της έκανε ένα βήμα ζωής για την ίδια, που όπως με τις σημερινές συνθήκες στην αγορά εργασίας αποδείχθηκε μετέωρο, αφού και οι δύο εργάζονται με συμβάσεις σε δουλειές χωρίς μέλλον. «Προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα», παραδέχεται η νεαρή εργαζόμενη, που προς το παρόν έχει βγάλει από το μυαλό της να δημιουργήσει τη δική της οικογένεια, αφού όπως λέει «πώς να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο όταν με το ζόρι τα βγάζεις πέρα;».
Ναΐτ Χασάν 32 ετών:
Δεν πληρώνομαι και αναγκάστηκα να σταματήσω τα παιδιά από το σχολείο
Αναγκάστηκε να σταματήσει τα παιδιά του από το σχολείο, καθώς δε μπορούσε να αγοράσει ρούχα και σχολικές τσάντες. Πατέρας πέντε παιδιών, εκ των οποίων το ένα στο μαθητής στο γυμνάσιο και τα τρία μαθητές του δημοτικού, ο 32χρονος Ναΐτ Χασάν προχώρησε σε αυτή την κίνηση όταν είδε ότι δεν είχε τη δυνατότητα να προσφέρει τα βασικά στα παιδιά του.
Όταν έπιασε δουλειά στην υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου Κομοτηνής πίστεψε ότι θα μπορούσε να πάρει μία ανάσα οικονομικά, αλλά γρήγορα διαψεύστηκε όταν είδε ότι οι μισθοί του δεν καταβάλλονται κάθε μήνα. Μετά τις 30 Νοεμβρίου η προοπτική να βρει δουλειά στην Κομοτηνή μοιάζει αδύνατη για τον πολύτεκνο εργαζόμενο που ήδη έχει επιλέξει τις χώρες του εξωτερικού όπου θα αναζητεί εργασία, Γερμανία ή Ολλανδία.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
