Έργα των μικρών της μαθητών θα εκθέσει για το τριήμερο 8-9-10 Ιουνίου, η συντοπίτισσά μας εικαστικός Άννα Παπαλεξάνδρου. Το εργαστήρι ζωγραφικής της, το οποίο βρίσκεται στην Αγισηλάου 1, χώρος όπου θα πραγματοποιηθεί και η έκθεση, φοράει ήδη τα καλά του και σας περιμένει να θαυμάσετε παιδικές ιδέες και σκέψεις αποτυπωμένες με τέμπερες, καραμπογιές και χρώματα. Η προσπάθεια της Άννας και η ζωηρή φαντασία των παιδιών θα έχουν τον πρώτο λόγο, σε μία πόλη που έχει ανάγκη το χαμόγελο και το χρώμα. Η εικαστικός φιλοξενήθηκε στο Ράδιο Χρόνος 87,5.
Τι θα δουν οι Κομοτηναίοι το τριήμερο 8-9-10 Ιουνίου στην έκθεσή σας;
-Η έκθεση είναι των μικρών μου μαθητών, είναι τα έργα τους, ότι κάναμε τα δύο τελευταία χρόνια και είναι ηλικίες από 5 έως 15 ετών.
Μπορούν να μας εκπλήξουν αυτές οι ηλικίες με την φαντασία τους;
-100%, εδώ εκπλήσσομαι εγώ που είμαι κάθε μέρα μαζί τους.
Τι επιλέγουν συνήθως τα παιδιά;
-Κοιτάξτε, τα θέματά μας συνήθως τα εμπνεόμαστε από την καθημερινότητα, την επικαιρότητα, τον πολιτισμό και πάρα πολύ από την ιστορία της τέχνης, μαθαίνουμε τις ζωές και το έργο των μεγάλων ζωγράφων, είτε Ελλήνων – είτε ξένων και ανάλογα μ’ αυτό δημιουργούμε.
Τελικά το μετάνιωσες που επέστρεψες στη Κομοτηνή;
-Όχι, καθόλου. Εννοείται πως αγαπάω τον τόπο μου, όσα χρόνια ήμουν έξω ? ήμουν πολύ περήφανη και το φώναζα ότι είμαι από την Κομοτηνή, ούτε καν από την Ελλάδα έλεγα.
Κοιτάξτε δεν το μετανιώνω γιατί η δουλειά μου με ικανοποιεί, ξυπνάω και κοιμάμαι μ? αυτό στο μυαλό μου και γι? αυτό κάνω ό,τι κάνω, από αγάπη, μεράκι και επειδή πηγάζει από μέσα μου.
Είσαι νέος άνθρωπος, νέα καλλιτέχνης, όλα στην ζωή τα μετράμε με κάποιο αντίτιμο. Το αντίτιμο για την Άννα ποιο είναι;
-Είναι ότι με σταματάει ο κόσμος και μου δίνει συγχαρητήρια στο δρόμο, είναι ότι βλέπω πόσο πολύ αρέσει ότι κάνω, είτε είναι η έκθεση των μαθητών μου, είτε είναι το δέντρο στην πλατεία, είτε τα χριστουγεννιάτικα στολίδια, τα φαναράκια στην ώρα της γης, μήνες μετά μου μιλάνε γι? αυτά και αυτό δεν πληρώνεται με τίποτα, η χαρά που νιώθω.
Όταν ένας καλλιτέχνης καταθέτει την ψυχή του για το έργο του και ξενυχτάει γι ‘αυτό δεν μπορεί να μην αρέσει, να μην το καταλάβει ο κόσμος, είτε το ξέρουν ? είτε δεν το ξέρουν, το καταλαβαίνουν ότι δούλεψε κάποιος πολύ γι? αυτό, δεν είναι μια ιδέα που έρχεται σε μια βραδιά ή μια μέρα όταν κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια, όλα αυτά βγαίνουν μέσα από πολύ δουλειά, πολύ μελέτη, πολλές επισκέψεις σε μουσεία, πολύ διάβασμα, αυτά είναι τα εργαλεία του καλλιτέχνη, τα βιβλία και οι εκθέσεις και τα μουσεία.
Από τα παιδιά τι ερεθίσματα παίρνετε;
-Θα μπορούσα κάλλιστα να πω αυτό που έλεγε και ο Σαλβαδόρ Νταλί, ότι το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να βάλεις την υπογραφή σου σε ένα έργο ενός μαθητή…
Κοιτάξτε, πολλοί δάσκαλοι εμπνέονται από τους μαθητές τους, η αλήθεια είναι πως εμένα απλώς με γεμίζουν χαρά τα προσωπάκια τους, τα χαμόγελα τους, οι κουβέντες τους, τώρα από εκεί και πέρα τα έργα τους, είμαι και εγώ μέσα στα έργα τους, δηλαδή αναγνωρίζω και εμένα, επόμενο είναι.
Τι ετοιμάζετε άλλο;
-Προς το παρόν το μόνο που με ενδιαφέρει είναι η έκθεση αυτό το τριήμερο, από εκεί και πέρα έχω ένα καλοκαίρι μπροστά μου για να κάνω τις βόλτες μου, σε μουσεία και γκαλερί?
Γιατί και η έμπνευση χρειάζεται να την τροφοδοτείς.
-Φυσικά, τίποτα δεν έρχεται με σταυρωμένα χέρια, θέλει ψάξιμο, εξάλλου δεν είμαι μόνη στο κόσμο, γίνονται τόσα και τόσα, υπάρχουν τόσοι καλλιτέχνες που δημιουργούν είτε σε μουσεία, είτε γκαλερί, είτε στους δρόμους, στις πλατείες, εδώ στην Κομοτηνή δυστυχώς δεν το βλέπουμε και θέλω, μ? αρέσει να το βλέπω σε άλλες πόλεις στην Ευρώπη, ή και στα Βαλκάνια.
Να θυμίσουμε πού είναι η έκθεση;
-Το εργαστήριο μου είναι στην Αγισηλάου 1 που βρίσκεται στην πλατεία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, κοντά στο Γηροκομείο, κοντά στο 2ο δημοτικό για όσους δεν το ξέρουν, είναι μια παιδική χαρά που λέγεται «τα Παπάκια» και είναι στις 19.30.
Οι πόρτες είναι ανοιχτές όλη μέρα και Σαββατοκύριακο και σας περιμένω.
Να σου ευχηθούμε καλή επιτυχία.
-Ευχαριστώ πολύ.
Σταύρος Φανφάνης
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
