Νίκος Κυνηγόπουλος: Γεννημένος νικητής

Προσωπικότητες του τοπικού ποδοσφαίρου που ξεχώρισαν με την παρουσία τους στα γήπεδα, εξελίχτηκαν σαν παίκτες και σαν άνθρωποι και κυρίως έπαιξαν μπάλα και το χάρηκαν, αναδεικνύει  ο «Αθλητικός Χρόνος»  εγκαινιάζοντας μία νέα εβδομαδιαία στήλη. Και φυσικά δε θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα από το να έχει την τιμή να φιλοξενεί έναν άνθρωπο που έχει συνδέσει το όνομά του με επιτυχίες, με τη σκληρή δουλειά αλλά και με τη μαχητικότητα μέσα στα ερασιτεχνικά γήπεδα. Έναν άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με μεγάλες επιτυχίες, ενώ έμαθε και θήτευσε δίπλα σε μεγάλους προπονητές όλα αυτά τα χρόνια. Μιλάμε για τον Νίκο Κυνηγόπουλο, γνωστό στον φίλαθλο κόσμο των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων μιας και έχει διαγράψει μια αξιοζήλευτη πορεία. Άλλωστε σε όποια ομάδα και να έδωσε το παρών, αυτό συνοδεύτηκε με επιτυχίες. Μόνο τυχαίο τελικά δεν ήταν, αφού προφανώς μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή με χαρακτήρα, πείσμα και όρεξη για να δουλέψει.

Ο Νίκος Κυνηγόπουλος γεννήθηκε στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης στις 10 Μαρτίου 1971. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο όπως όλα τα παιδιά της εποχής, στις αλάνες της γειτονιάς του. Στη συνέχεια, σε μια κοινή απόφαση με τους γονείς του, γράφτηκε στα τμήματα υποδομών του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Έτσι την περίοδο 1982-1987 μάθαινε τα μυστικά της μπάλας από τους ανθρώπους των Ακαδημιών του ΠΑΟΚ. 

Τελειώνοντας το Λύκειο ήρθε και η αγωνία της αναζήτησης εργασίας. Αποφάσισε να ενταχθεί στις Ένοπλες Δυνάμεις, έδωσε εξετάσεις στις οποίες πέτυχε και από εκείνη την ημέρα υπηρετεί στον Ελληνικό Στρατό. Δεν άφησε όμως στην άκρη και τη μεγάλη του αγάπη, το ποδόσφαιρο. Εκείνη την περίοδο αγωνιζόταν με τα χρώματα της Αθλητικής Ένωσης Φαλήρου στο δυναμικό της οποίας έμεινε για τέσσερα χρόνια. Προπονητής του τότε ήταν ο Σωτήρης Χαραλαμπίδης. Εντύπωση μας κάνει η μνεία του Νίκου Κυνηγόπουλου στους προπονητές του, δε θέλει να αφήσει κανέναν χωρίς να τον αναφέρει.

Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις έφεραν τον Νίκο Κυνηγόπουλο στην Κομοτηνή. Το 1992 η άφιξή του στην πόλη τον βρήκε να αγωνίζεται στην ομάδα της Αναγέννησης ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ με τεχνικό τότε τον Γιώργο Σαμουρκασίδη. Τα Σαββατοκύριακα του τότε τα μοίραζε στο ποδόσφαιρο. Τα Σάββατα αγωνιζόταν στην Κομοτηνή και τις Κυριακές στην ΑΕ Φαλήρου με ένα ειδικό δελτίο. Χαρακτηριστικό είναι πως και οι δυο ομάδες στις οποίες αγωνιζόταν πρωταγωνιστούσαν στα αντίστοιχα πρωταθλήματα της Β΄ Κατηγορίας. Μάλιστα με την ΑΕ Φαλήρου κατέκτησε και το πρωτάθλημα και την άνοδο σαφώς στο Α’ τοπικό. Την άνοδο στην Α΄ κατηγορία πανηγύρισε επίσης και με την Αναγέννηση ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ.

Στην Αναγέννηση ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ θα παραμείνει για δυο χρόνια και μετά θα συνεχίσει την καριέρα του στον Πόντο Θρυλορίου με προπονητή τότε τον Μιχάλη Κακουλίδη. Η μια χρονιά που θα αγωνιστεί με τα χρώματα του Πόντου Θρυλορίου θα φέρει και την κατάκτηση ενός κυπέλλου με αντίπαλο τον Ορφέα Ξυλαγανής. Η μεγαλύτερη όμως στιγμή της καριέρας του θα έρθει με την ομάδα της ΠΑΕ Ποντίων. Ήταν τότε που η Δόξα Υφαντών και ο Πόντος Θρυλορίου συγχωνεύτηκαν σε μια ομάδα με το όνομα ΠΑΕ Ποντίων (1996-1997). Τεχνικός της ομάδας ο Σωτήρης Ζαφειρίου. Η ομάδα ξεκίνησε με μεγάλες βλέψεις και όνειρα και τελικά όλα πήγαν πάρα πολύ καλά. Με την ΠΑΕ Ποντίων κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Α? Κατηγορία και κατάφερε να βγει και στη Δ? Εθνική. Η πιο συγκλονιστική στιγμή είναι ο τελικός κυπέλλου με τον Πανθρακικό, ο οποίος αγωνιζόταν ήδη στη Δ? Εθνική. Ο αγώνας σίγουρα έμεινε αξέχαστος σε όσους τον είδαν. Ο Πανθρακικός προηγούνταν με 4-2 και από το 85ο λεπτό μέχρι και το 90ο λεπτό η ΠΑΕ Ποντίων έφερε τον αγώνα στα ίσα. Στην παράταση η ΠΑΕ Ποντίων έβαλε ακόμα δυο γκολ που της έδωσαν τη νίκη με 4-6 και το κύπελλο μέσα σε τρελούς πανηγυρισμούς. Η πολύ καλή πορεία της ομάδας συμπληρώθηκε με τη συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Η ομάδα εκεί αντιμετώπισε την Ιωνία Χανίων, αλλά έχασε.

Το 1996 ο Νίκος Κυνηγόπουλος θα αφήσει την εργένικη ζωή και θα παντρευτεί τη Μαρία. Ο γάμος θα φέρει και δυο παιδιά, δυο αγόρια, 18 και 14 ετών σήμερα, τα οποία επίσης ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. 

Μετά την ΠΑΕ Ποντίων ο Νίκος Κυνηγόπουλος θα αγωνιστεί με τα χρώματα της ομάδας του Ερμή Αμφίων. Τεχνικός του τότε ήταν ο γνωστός σε όλους μας Βασίλης Χαριτόπουλος. Η ομάδα τα πήγε πολύ καλά και στον τρίτο χρόνο που αγωνιζόταν εκεί ο Νίκος κατέκτησε το double, κύπελλο και πρωτάθλημα. Στον τελικό του πρωταθλήματος ο Ερμής αντιμετώπισε τον Σπάρτακο Αγίων Θεοδώρων, ενώ στον τελικό του κυπέλλου τον Αετό Αρριανών. 

Το 2001 θα τον βρει στην Κω. Εκεί αγωνίστηκε σε μια από τις καλύτερες ομάδες τον Ασκληπιό. Μέσα σε τρία χρόνια ανέβηκε δυο κατηγορίες. Ο μέσος όρος της ηλικίας των παικτών στην ομάδα ήταν 20-22 χρόνια, καθώς υπήρχε όρος να αγωνίζονται μόνο τρία άτομα άνω των 30 ετών. Προπονητής του τότε ήταν ο Μιχάλης Παπαγιαννόπουλος.

Την περίοδο 2004-2007 θα επιστρέψει στην πρώτη του ομάδα την ΑΕ Φαλήρου στη Θεσσαλονίκη, θα αγωνιστεί στη Β? Κατηγορία και η ομάδα θα ανέβει και στην Α? με τεχνικό τον Μιχάλη Ανδρεάδη. Το 2007 θα επιστρέψει στην Κομοτηνή και τα πρώτα δυο χρόνια θα αγωνιστεί με τα χρώματα της Δόξας Νέου Σιδηροχωρίου και προπονητή τον Σπύρο Κουτσογιάννη. Η ομάδα θα κάνει μια πολύ καλή πορεία και θα τερματίσει μέσα στην πρώτη τετράδα. 

Το χρονικό διάστημα 2009-2011 θα τον δούμε να αγωνίζεται σε ηλικία 38 ετών στη Δ΄Εθνική με την Ελπίδα Σαπών και προπονητή τον συμπαίκτη του στην ΠΑΕ Ποντίων Β. Χαριτόπουλο. Με την Ελπίδα Σαπών θα φτάσει μέχρι τον ημιτελικό του κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδα που έγινε στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να σκόραρε στον αγώνα και μάλιστα στο 89ο λεπτό, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να τους στείλει στον τελικό. Μετά την Ελπίδα Σαπών ο Νίκος Κυνηγόπουλος θα συνεχίσει την πορεία του στην ομάδα του Ορφέα Ξυλαγανής. Στα δυο χρόνια παραμονής του στην ομάδα, ο Ορφέας τη μια χρονιά θα αγωνιστεί στα play off και τη δεύτερη στα play out. 

Ο τελευταίος του σταθμός ήταν η ομάδα της Δόξας Προσκυνητών. Μια δύσκολη επέμβαση στην κοιλιακή χώρα όμως τον κράτησε μακριά από τα γήπεδα. Ο ίδιος είναι ευγνώμων που τα πράγματα πήγαν καλά, γιατί όπως λέει ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι αυτό που πέρασε.

Ο Νίκος Κυνηγόπουλος πια παρακολουθεί ποδόσφαιρο από τη θέση του θεατή. Η ενεργός δράση γι? αυτόν σταμάτησε και κοιτάζοντας πια το ποδόσφαιρο από έξω συγκρίνει το ποδόσφαιρο όπως το έζησε αυτός και όπως είναι σήμερα. Έχει να πει πως παλιότερα στο άθλημα υπήρχε περισσότερος ρομαντισμός, ίσως και περισσότερη αγάπη. Οι ποδοσφαιριστές αγωνίζονταν για τη φανέλα, διψούσαν για να παίξουν έναν αγώνα και προετοιμάζονταν κατάλληλα γι? αυτόν. Το ποδόσφαιρο στις αλάνες ήταν πιο δυνατό. Σήμερα όλα είναι πιο αυτοματοποιημένα, υπάρχει σαφώς καλύτερη και περισσότερη τεχνική και ταχύτητα. Σήμερα οι παίκτες αγωνίζονται στο χορτάρι, τότε αυτό ήταν μια πολυτέλεια. Μια πολυτέλεια που σαν ήξεραν πως θα αγωνιστούν στο μοναδικό γήπεδο με χόρτο που υπήρχε τότε, ήταν ικανοί να μην κοιμηθούν το προηγούμενο βράδυ.

Η κλασική ερώτηση που συνοδεύει μια αποχώρηση από την ενεργό δράση είναι αν ο Νίκος Κυνηγόπουλος θα ασχοληθεί με την προπονητική ή ενδεχομένως και από κάποιο άλλο πόστο με το ποδόσφαιρο. Η απάντηση που πήραμε μας ξάφνιασε θετικά, αφού δήλωσε ότι επιθυμεί να ασχοληθεί μόνο με τα μικρά παιδιά στο θέμα της προπονητικής. Θέλει όπως είπε να προσφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί στους εκκολαπτόμενους ποδοσφαιριστές. Αν ασχοληθεί με την προπονητική θέλει στο μέλλον οι «μαθητές» του να τον μνημονεύουν όπως κάνει κι αυτός με τους προπονητές του. Από τον καθένα κάτι πήρε και κάτι είχε να μάθει. Κι όπως χαρακτηριστικά είπε ο ποδοσφαιριστής αν θέλει να πάει μπροστά θα πρέπει να είναι προσγειωμένος και να ακούσει τον προπονητή του. Ο Νίκος Κυνηγόπουλος θεωρεί επίσης πως στην περιοχή μας υπάρχουν νέοι τεχνικοί που δείχνουν πολλά θετικά σημάδια. Αναφέρεται στους κ. Τενεκέ, Σπυριάδη και Παπαγεωργίου.

Ένας ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής πρέπει να είναι και ολοκληρωμένος άνθρωπος, αυτό πρεσβεύει ο Νίκος Κυνηγόπουλος. Γι? αυτό και ευχαριστεί τη γυναίκα του Μαρία που τόσα χρόνια ήταν πλάι του, ανέχτηκε τις απουσίες του και πάνω από όλα του χάρισε μια όμορφη οικογένεια.  Και αλήθεια είναι πως δύσκολα θα μπορούσε να καταφέρει τόσα πολλά τόσο επαγγελματικά όσο και όσον αφορά στη μεγάλη του αγάπη, το ποδόσφαιρο, αν δεν είχε κοντά του ανθρώπους που να σέβονται και να τον στηρίζουν στις επιλογές του.

Γιώργος Σκουταρίδης