Κλείνουν ταβέρνα ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ και αναψυκτήριο ΧΑΣΙΕΝΤΑ, δύο χώροι που ήταν το καμάρι της χρυσαφένιας παραλίας του Φαναρίου μετά την μη ανανέωση της σύμβασης με την Ελληνική Εταιρία Τουριστικών Ακινήτων «?Εδώ δεν είμαστε Μύκονος και Σαντορίνη, έχουμε περιορισμένη περίοδο τουρισμού, διαθέτουμε δωρεάν ομπρέλες και ξαπλώστρες με ελάχιστη κατανάλωση, προσφέρουμε στην καθαριότητα του αιγιαλού, την κάλυψη των λουομένων με ναυαγοσώστη, καταβάλαμε ετησίως 21.000 ευρώ αλλά μας ζητούν αύξηση. Αδυνατούμε, τους το παραδίδουμε» θα πει ο Βασίλης Πηλικίδης που ξηλώνει τα πράγματα και εγκαταλείπει με πόνο ψυχής μια επιχείρηση που εκμίσθωνε από το 2003
Δύο χώροι που ήταν το στολίδι της παραλιακής ζώνης κι έκαναν την διαφορά, η ταβέρνα Ακρογιάλι, και το μπαρ αναψυκτήριο Χασιέντα της οικογένειας Πηλικίδη, κλείνουν οριστικά αφού τελικά δεν ευοδώθηκε η συνέχιση της συνεργασίας μετά από αξιώσεις που δεν κατοχύρωναν τον εκμισθωτή αλλά και την αδιάλλακτη στάση της ΕΤΑΔ Α.Ε. να επιμένει σε συνολικό μίσθιο 27.000 ευρώ ετησίως για την κάθε επιχείρηση και για μη παράταση της σύμβασης στην πενταετία για να μπορεί ο ενδιαφερόμενος να κάνει τις απαραίτητες βελτιωτικές εργασίες με δικά του κεφάλαια. Οδήγησαν στο οριστικό κλείσιμο και την απομάκρυνσή τους.
Ήδη μεγάλη κινητικότητα υπήρχε χθες για να απομακρυνθούν τραπεζοκαθίσματα, ψυγεία ειδικοί πάγκοι κουζίνας όπου γινόταν σπέσιαλ δημιουργίες σεφ που πραγματικά άφησαν εποχή. Μια κουζίνα στο Ακρογιάλι με ολόφρεσκα θαλασσινά για όλα τα βαλάντια και γι επισκέπτες από την Βουλγαρία που ζούσαν το όνειρο να βρίσκονται σε απόσταση ανάσας από το κύμα. Αλλά και για τους ντόπιους που απολάμβαναν εξαιρετικούς ψαρομεζέδες σε ένα μαγαζί που δε είχε κίνηση το χειμώνα αλλά με επίγνωση του ρόλου του άνοιγε κάθε μέρα έστω για τους ελάχιστους μεμονωμένους πελάτες μέχρι να ανοίξει η καλοκαιρινή τουριστική σαιζόν. Για την υπόθεση μας μίλησε και ο δικηγόρος Δημήτρης Μήτσιου που είχε όλη την υποστηρικτική αλληλογραφία με την ΕΤΑΔ ΑΕ αλλά και που επισκέφθηκε τον πρόεδρο της εταιρίας στην Αθήνα για το θέμα αυτό με τον κ. Πηλικίδη.
«Υπήρξαν πολλές αντιπροτάσεις από πλευράς μας. Καταβάλαμε μίσθιο 21.000 κι απαιτούσαν αύξηση. Αν θέλετε με το ίδιο ενοίκιο προτίθεμαι να σας το δώσω προκαταβολικά αλλά με ένα συμβόλαιο τουλάχιστον για μια τριετία γιατί θα χρειαστούν εργασίες βελτιωτικές. Αν θέλετε να το βγάλετε στο πλειστηριασμό θα μετέχω αφήστε με να έχω τα πράγματα μέσα αντί ενός συμβολικού τιμήματος. Του απάντησαν δεχόμαστε να παραμείνεις εφ όσον μας καταβάλεις αναδρομικά το μίσθιο για τους νεκρούς 7 μήνες και μας υπογράψεις συμβολαιογραφική ότι θα βγεις σε 15 μέρες μόλις ξεκινήσει η διαδικασία του πλειστηριασμού. Φυσικά δεν ενδώσαμε αντιθέτως ζητάμε και την επιστροφή των εγγυητικών επιστολών ύψους 50.000 ευρώ». Εκεί σταμάτησαν όλα και πλέον δεν έχουν ξεκαθαρίσει τι θα κάνουν ως προς την αξιοποίησή τους.
Ο κ. Πηλικίδης είχε εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας και μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομικών είχε συρθεί και στα δικαστήρια για την άδεια αυτή, υπόθεση που έκλεισε με την πανηγυρική αθώωσή του.
Πάντως για όσους γνωρίζουν η συγκεκριμένη παραλία ήταν άβατο για τον απλό κόσμο, ήταν η παραλία μόνο των στρατιωτικών και από τον Βασίλειο Πηλικίδη και τον γιο του Παντελή μετατράπηκε σε «πολυσύχναστη τουριστική παραλία» άλλαξε όλη η εικόνα της. Την φρόντιζε ο ίδιος νάναι καθαρή και ελκυστική, πλήρωνε ναυαγοσώστη για όλη την σαιζόν με δική του δαπάνη. Εξασφάλιζε σωστικά μέσα λέμβο κλπ, και όλα αυτά την στιγμή που για τα τραπεζοκαθίσματα και ξαπλώστρες τίμημα δεν εισπράττετο αλλά μόνο από τις καταναλώσεις.
«Πήραμε μια κατασκευή με καλάμια και κάποιους τοίχους και την αξιοποιήσαμε στο έπακρο. Εριξα όλη την περιουσία μου και την ενέργειά μου για ένα χώρο όμορφο πολιτισμένο και ανάλογο με το τοπίο. Αληθινά κρίμα για τον τόπο, να βυθίζεται στο τέλμα όταν υπάρχουν επαγγελματίες συνεπείς που δεν χρωστούν ένα ευρώ, που συμβάλλουν στην προώθηση του τουριστικού προϊόντος βλέπεις ότι όχι μόνο δεν επιβραβεύονται αλλά στοχοποιούνται και να μην υπάρχει η κατανόηση των συνθηκών της εποχής. Μας έχουν μπερδέψει με την Μύκονο και Σαντορίνη; Ας έρθουν να ζήσουν εδώ και θα καταλάβουν αλλά όλες τις εποχές του χρόνου όχι τον Αύγουστο?» θα πει ο κ. Πηλικίδης.
Επίσης πληροφοριακά αναφέρουμε ότι όλη ζώνη του Φαναρίου ανάμεσα στην Ξηρολίμνη και την θάλασσα είναι χαρακτηρισμένη ως αιγιαλός και κτίσμα δεν μπορεί να υπάρξει άρα ούτε κάποια καινούργια κατασκευή και αδειοδότηση σε νέο όνομα.
Είναι απορίας άξιο τι πιστεύουν ότι καταφέρνουν με τις ενέργειες αυτές οι υπεύθυνοι της ΕΤΑΔ που έχασαν περίπου 42.000 ευρώ από μισθώματα, συνέβαλλαν να χάσουν θέσεις εργασία δεκάδες εργαζόμενοι, να μην καταβάλλονται καταναλώσεις σε ρεύμα, νερά, τηλεφωνία, να κλείσει ένας μεγάλος κύκλος δραστηριοτήτων με προμηθευτές ποτών, πρώτων υλών, να πληρώνονται ένσημα, φόροι κλπ από δυο υγιείς επιχειρήσεις που τις ανάγκασαν να βάλλουν λουκέτο όταν αυτό το Δημόσιο κόβει την βούκα από την πενιχρές αποδοχές των συνταξιούχων για ελάχιστα ευρώ
Αλήθεια θλίψη και πολλά ερωτηματικά. Τι σκέφτονται για την περιοχή και την αξιοποίησή της όταν στα συρτάρια της ΕΤΑΔ Α.Ε. υπάρχουν και αιτήσεις επιχειρηματιών όπως μας αναφέρει νομικός εκπρόσωπός τους για την αξιοποίηση την προσεχή δεκαετία της εγκαταλελειμμένης παλιάς πλαζ στο Φανάρι .
Πάντως οι εικόνες που δημοσιεύουμε από τις όμορφες αυτές μέρες στην παραλία του Φαναρίου θα αποτελούν παρελθόν. Θα αποδοθεί στα γλαρόνια!
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News