Οι εκπαιδευτικοί θα έπρεπε να ξεσηκωθούν, είπε ο Δημήτριος Νατσιός δάσκαλος και θεολόγος Από τα ελληνικά σχολεία έχει εξοριστεί τελείως η ελληνική πνευματική κουλτούρα, ανέφερε ο φιλόλογος Χρίστος Δάλκος
Μία συζήτηση για την Παιδεία, η οποία έχει εξοβελιστεί από την ατζέντα συζήτησης πολιτών και πολιτικών σήμερα που όλα στρέφονται γύρω από την οικονομία, διοργάνωσε ο «Αντιφωνητής» προσκαλώντας ομιλητές που περιέγραψαν την αναγκαιότητα για ένα νέο εκπαιδευτικό όραμα στην πατρίδα μας. Η αίθουσα του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Ροδόπης γέμισε από ανθρώπους που θέλησαν να μάθουν αν οι Έλληνες εκτός από φτωχοί θα είναι και αγράμματοι. Αυτό το ερώτημα κλήθηκαν να αναλύσουν οι δύο προσκεκλημένοι εκπαιδευτικοί, Δημήτρης Νατσιός και Χρίστος Δάλκος. «Σήμερα που βιώνουμε όλοι τον εφιάλτη του μνημονίου στον οικονομικό τομέα, δεν πρέπει να παραμελήσουμε και όλα εκείνα τα σπουδαία που περνάνε δυστυχώς απαρατήρητα, για να διαπιστώσουμε απλώς μετά από χρόνια την συντελεσθείσα καταστροφή» είπε ο Παναγιώτης Καρακολίδης, µέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Ροδόπης καλωσορίζοντας τους δύο ομιλητές και δίνοντας το έναυσμα για να ξεκινήσει η εκδήλωση «Και φτωχοί…και αγράμματοι;».
Με τα «τα νεοταξικά βιβλία γλώσσας δημοτικού και γυμνασίου» τα έβαλε ο Δημήτριος Νατσιός δάσκαλος και θεολόγος γνωστός και από τον αγώνα κατά του βιβλίου της Στ’ Δημοτικού πριν λίγα χρόνια. Κάνοντας μία αναδρομή μερικά χρόνια πριν ο κ. Νατσιός θύμισε στο κοινό της Κομοτηνής το 2006 όταν στα σχολεία όλης της χώρας εισήλθαν στα σχολεία τα νέα βιβλία γλώσσας μαζί με τα άλλα σχολικά εγχειρίδια μεταξύ αυτώ ν και το βιβλίο ιστορίας της Ρεπούση. Το τελευταίο, όπως είναι γνωστό αποσύρθηκε, αλλά, όπως τόνισε ο ομιλητής, «όλα τα άλλα έμειναν στο απυρόβλητο. Όμως τα βιβλία γλώσσας είναι χειρότερα παρόλο που είναι τα σημαντικότερα. Τα νέα βιβλία γλώσσας που έχουν στα χέρια τους οι μαθητές δημοτικού και γυμνασίου τα χαρακτηρίζω απροκάλυπτα περιοδικά ποικίλης ύλης και νεοταξικά. Περιέχουν απρέπειες και μέσα από αυτά έχουν αποσυρθεί τα κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Δε βρίσκεις κανείς μέσα τους μεγάλους Έλληνες συγγραφείς, ενώ περιέχουν νέα είδη κειμένων όπως συνταγές μαγειρικής, μικρές αγγελίες, οδηγίες χρήσης καφετέριας και κλιματιστικού, δηλαδή κείμενα με τα οποία το παιδί δεν μπορεί να μορφωθεί και να οικειοποιηθεί την ελληνική γλώσσα. Είναι απαράδεκτα, πρέπει να αποσυρθούν ή ακόμα καλύτερα να ανακυκλωθούν».
Χρησιμοποιώντας μάλιστα τη φράση ενός συγγραφέα επιχείρησε να παρουσιάσει τη λύση για μία παιδεία καλύτερη «Όλα τα έθνη για να προοδεύσουν πρέπει να στραφούν εμπρός, πλην του ελληνικού που πρέπει να στραφεί πίσω». Όχι ως στείρα συντήρηση και προγονολατρεία, εξήγησε ο κ. Νατσιός, «αλλά αντλώντας από το ύδωρ της παράδοσής μας, δεν είμαστε μετέωρος λαός, αλλά λαός με ιστορία και παράδοση. Θα μπορούσαμε να οπλίσουμε τα παιδιά μας με αυτά τα κείμενα τα οποία θα βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν αυτές τις εικόνες ντροπής». Όσον αφορά στο ερώτημα αν οι εκπαιδευτικοί αντιλαμβάνονται αυτή την ανάγκη αλλαγής στην εκπαίδευση, η απάντηση του κ. Νατσιού ήταν θετική αλλά πρόσθεσε πως «οι περισσότεροι έχουν μία ηττοπάθεια και η περιρρέουσα κατάσταση βοηθάει ώστε να αισθάνονται έτσι. Λαμβάνοντας υπόψη και τις απειλές περί εφεδρείας, οι περισσότερο αυτολογοκρίνονται, ενώ θα έπρεπε να ξεσηκωθούν και τα βιβλία αυτά να τα επιστρέψουν στο υπουργείο Παιδείας ως απαράδεκτα και επικίνδυνα για τους μαθητές».
Την αναγκαιότητα για ένα νέο εκπαιδευτικό όραµα στην πατρίδα μας, περιέγραψε στο κοινό ο φιλόλογος Χρίστος Δάλκος, με θητεία και στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, μία ανάγκη που όπως είπε γίνεται πιο επιτακτική, γιατί «από τα ελληνικά σχολεία έχει εξοριστεί τελείως η ελληνική πνευματική κουλτούρα και έχουμε περιοριστεί σε μία τόσο στενή συγχρονία η οποία ασχολείται με την επικοινωνιακή λειτουργία της γλώσσας. Αυτό σημαίνει ότι αντιλαμβανόμαστε τη γλώσσα σαν εργαλείο το οποίο μπορεί να μας προσχωρήσει μηνύματα, οφέλη και ξεχνάμε ότι η γλώσσα και ειδικά η ελληνική είναι ένας ολόκληρος κόσμος και ένας ολόκληρος πολιτισμός». Ο ίδιος πιστεύοντας ότι η διαχρονία της ελληνικής γλώσσας δεν είναι εγκαθιδρυμένη μόνο στην αρχαία ελληνική αλλά και στη νέα ελληνική, πρότεινε έναν ιδιάζον συνδυασμό τον οποίο δεν έχει εφεύρει αυτός, αλλά τον έχει εφεύρει η ζωή και η πολιτιστική και πολιτισμική εξέλιξη σε αυτόν τον τόπο.
Δήμητρα Συμεωνίδου
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
