Μετανάστες ανεβαίνουν στη στέγη των κοιτώνων, κινητοποιώντας τις Αρχές

Δείχνουν να απολαμβάνουν την ελευθερία της κίνησης τους πάνω στη στέγη. Περπατούν, ξαπλώνουν ή μονολογούν κοιτάζοντας τον ουρανό, αφημένοι στις σκέψεις τους και μακριά από το συνωστισμό με περισσότερα από 500 άτομα διαφορετικής καταγωγής, γλώσσας και θρησκείας. «Πονοκέφαλο» προκαλεί στις Αρχές, εντός και εκτός του τμήματος Δοκίμων Αστυφυλάκων Κομοτηνής, η προσφιλής τακτική ορισμένων μεταναστών να βρίσκουν διέξοδο από τον εγκλεισμό τους σκαρφαλώνοντας στα κεραμίδια των κοιτώνων τους. Δε φοβούνται να περπατούν πάνω στα κεραμίδια, αντίθετα φαίνεται να απολαμβάνουν τις λίγες εκείνες στιγμές που μπορούν να βρεθούν έξω από τα δωμάτιά τους, τα οποία αναγκαστικά μοιράζονται με δεκάδες άλλους άγνωστους. Το μόνο «αδίκημα» που διέπραξαν οι άνθρωποι αυτοί είναι ότι έφυγαν από την πατρίδα τους, κυνηγημένοι από τους πολέμους, τη βία, την πείνα και την ανέχεια, αναζητώντας καλύτερη τύχη. Ήταν βέβαια παράνομοι και ως τέτοιοι, με βάση την ισχύουσα ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, κρατούνται. Σήμερα στο τμήμα Δοκίμων Αστυφυλάκων της Κομοτηνής φιλοξενούνται 510 μετανάστες. Οι 180 από αυτούς προέρχονται από το Αφγανιστάν,  οι 140 από το Πακιστάν και οι υπόλοιποι από διάφορες χώρες. 

Η τελευταία ενημέρωση του «Χ» αναφέρει ότι πολύ σύντομα μία ομάδα από αυτούς θα αρχίσουν να αποχωρούν, καθώς συμπλήρωσαν το 18μηνο παραμονής και όπως ορίζει ο νόμος πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι. Για 18 μήνες νέοι άνθρωποι, πάνω στην ορμή της νιότης, της δημιουργικότητας ακόμα και του θυμού και της αγανάκτησης, κλείνονται σε ένα χώρο κράτησης σαν κοινοί εγκληματίες του ποινικού κώδικα. Έχουν φυσικά καλές συνθήκες φιλοξενίας, υγιεινής και σίτισης, αλλά δεν παύει να είναι φυλακισμένοι. Αναζητούν έτσι διέξοδο από αυτήν την κατάσταση εγκλεισμού και προσωπικής καταπίεσης. Άλλοι το βρίσκουν σε βιβλία, σε προσευχές και σε ιερά κείμενα, άλλοι στις συζητήσεις ή τηλεφωνώντας σε συγγενείς και φίλους. Υπάρχουν όμως και κάποιοι για τους οποίους το διέξοδο βρίσκεται στη στέγη των κοιτώνων, μακριά από τους άλλους μετανάστες, στην απομόνωση που τους χαρίζει μία ματιά προς τον ουρανό. 

Βέβαια αυτή η τακτική, που τελευταία βρίσκει πολλούς μιμητές μεταξύ των μεταναστών, όσων τουλάχιστον, δε φοβούνται τα ύψη, προκαλεί κινητοποίηση των Αρχών, εντός και εκτός σχολής. Οι αστυνομικοί που έχουν τεθεί υπεύθυνοι για τη φύλαξή τους προσπαθούν να τους αποτρέψουν από το ν’ ανεβαίνουν στη στέγη, καθώς υπάρχει κίνδυνος πτώσης. Άλλωστε δεν πέρασαν πολλές μέρες από το περιστατικό τραυματισμού δύο μεταναστών, εξαιτίας της πτώσης τους από τη σκεπή του κοιτώνα στο έδαφος. Με συντριπτικό κάταγμα άνω άκρου νοσηλεύτηκε στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης, ένας 42χρονος μετανάστης. Ο 42χρονος μαζί με έναν ακόμα νεαρό άνδρα είχαν ανεβεί στη στέγη του κτιρίου. Από ύψος κάποιων μέτρων έπεσαν οι δύο άνδρες. Αμέσως μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Κομοτηνής όπου τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Ο νεαρός παρέμεινε στο νοσοκομείο Κομοτηνής, αλλά γρήγορα πήρε εξιτήριο χθες και επέστρεψε στο κέντρο κράτησης Κομοτηνής. Ο δεύτερος είχε μεταφερθεί για εξετάσεις στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, καθώς είχε υποστεί συντριπτικό κάταγμα άνω άκρου. Η κατάστασή του αντιμετωπίστηκε χειρουργικά. 

Στις χθεσινές εικόνες του «Χ» από τη σχολή αστυφυλάκων Κομοτηνής αποτυπώνονται οι φιγούρες των μεταναστών πάνω στη σκεπή του κοιτώνα τους. Άλλος ξαπλώνει, άλλος περπατάει και κάποιος άλλος στέκεται σε κάποιοι σημείο της στέγης. Μάλιστα χθες εξαιτίας αυτού του γεγονός κινητοποιήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία Κομοτηνής και συνέδραμε με δύο οχήματα τη σχολή υπό το φόβο κάποιου τραυματισμού ακόμα και διαμαρτυρίας. Άλλωστε η εξέγερση που είχε σημειωθεί τον Νοέμβριο του 2012 στο κέντρο κράτησης μεταναστών έχει αφήσει κακές μνήμες…

Δήμητρα Συμεωνίδου