Μαρία Νικολάου: "Μακάρι να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες ιστορίες..."

Τον Ιούλιο του 1936, τότε που ανοίγει το Χαρέτσι για την αγορά των κουκουλιών, ξεκινά η μεγάλη απεργία των σηροτρόφων και των μεταξεργατριών στην περιοχή του Σουφλίου. Κρατά περίπου 10 μέρες. Ξεσηκώνεται όλη η επαρχία. Οικογένειες ολόκληρες έρχονται στο Σουφλί. Κατασκηνώνουν στην κεντρική πλατεία. 

Η εργατική βοήθεια μοίραζε ψωμιά, κουλούρια και 50 δράμια τυρί. Υπήρχαν και πλούσιοι άνθρωποι που τα διέθεσαν όλα. Μέρα ? νύχτα η πλατεία γεμάτη. Το σύνθημα «100 ή θάνατος» (100 δραχμές η τιμή αγοράς ανά κιλό των κουκουλιών). «Μεροκάματο αύξηση, νερό και καλύτερες συνθήκες» για τις μεταξεργάτριες. Έντονη αγωνιστική διάθεση και η Πνύκα ανοιχτό βήμα για όλους. «Τις αγορεύειν βούλεται». Κι η αθηναϊκή δημοκρατία παίρνει σάρκα και οστά. Παίρνει τον λόγο όποιος νομίζει ότι έχει κάτι να πει. Μορφωμένος ή αμόρφωτος, άντρας ή γυναίκα (σε τούτο τον ξεσηκωμό οι γυναίκες ισότιμα αντιμετωπίστηκαν αλλά και ισάξια αγωνίστηκαν). Μαύρα τσεμπέρια έγιναν σημαίες. 

Οι γριές πρώτες. Οι αξιωματικοί, που ήρθαν μετά από τηλεφώνημα των αστυνομικών οι οποίοι ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στο κτίριο της αστυνομίας που είχαν καταλάβει οι απεργοί, τα έχασαν. Μέρες που άφησαν το σημάδι τους στην τοπική ιστορία, αλλά και στην ιστορία της Ελλάδας. Το κέρδος. Η τιμή του κουκουλιού ανεβαίνει από τις 45 στις 75 δραχμές. Νίκη. Το κόστος; Οι πρωτεργάτες το πλήρωσαν με φυλακίσεις και εξορίες. 

Στο 18o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης στο Ελληνικό Πανόραμα προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ "Μάνες και Κόρες" της Κομοτηναίας δημοσιογράφου της ΕΡΑ Κομοτηνής Μαρίας Νικολάου. Τα συγχαρητήρια δόθηκαν στην δημιουργό του, όμως η ίδια, μιλώντας στη συχνότητα του ράδιο Χρόνος 87,5 fm, "τα συγχαρητήρια ανήκουν σε αυτές τις κυρίες που το 1936 σε μία εποχή πολύ δύσκολη άφησαν πίσω τη δουλειά που είχαν τόσο πολύ ανάγκη και βγήκαν στο δρόμο, στην περιοχή του Σουφλίου. Στο πλευρό τους και θηροτρόφοι της περιοχής, που έκαναν μία πραγματική απεργία για δέκα ημέρες, διαμαρτυρόμενοι για καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερη τιμή στο μεροκάματο και στο μετάξι (το κουκούλι) που τάιζε πολλές εποχές. Το σύνθημά τους ήταν «100 ή θάνατος», δηλαδή 100 δραχμές η τιμή αγοράς ανά κιλό των κουκουλιών. Αυτό που κατάφεραν ήταν από τις 45 δραχμές να πάει στις 75 και ήταν νίκη, ωστόσο την επόμενη χρονιά ο Μεταξάς πήρε την αύξηση πίσω. Από την άλλη οι γυναίκες εργαζόμενες δεν πέτυχαν και πολλά. Δεν ήταν λίγες στον αριθμό ήταν 400 περίπου, μικρά κοριτσάκια αρκετά από αυτά. Μιλούν πρωταγωνίστριες της εποχές αλλά και κόρες του, πάλι μεταξεργάτριες, που συνέχισαν να εργάζονται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες".

Η αφορμή για το ντοκιμαντέρ δόθηκε από την ενδιαφέρουσα ιστορία και "δεν σας κρύβω ότι μου αρέσουν οι ιστορίες που έχουν στο επίκεντρό τους απλούς ανθρώπους. 

Είναι μία μικρή ταινία που γυρίστηκε με ερασιτεχνικό τρόπο, παρά τη μεγάλη επαγγελματική προσπάθεια από πλευράς μου. Για να καταλάβετε, χρησιμοποίησα μία απλή φωτογραφική μηχανή για τα γυρίσματα. 

Οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι ηλικιωμένοι άνθρωποι, που σήμερα και οι πολιτικοί μας και οι πολιτικές τους θεωρούν «στημένες λεμονόκουπες»", μας λέει η δημιουργός του ντοκιμαντέρ. 

Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε την περασμένη Παρασκευή και την Κυριακή σε δύο αίθουσες με πολύ μεγάλη προσέλευση κόσμου κι αυτό ήταν το ενθαρρυντικό, σύμφωνα με τη δημιουργό του "άκουσα θετικά σχόλια και χαίρομαι πάρα πολύ γι? αυτό. Υπήρξαν και άνθρωποι που είχαν μικρή ή μεγάλη σχέση με την περιοχή μας και μου είπαν στο τέλος πως ήταν σα να έβλεπαν τη γιαγιά ή τη μητέρα τους".

Το φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης περιοδεύει σε περιφερειακές πόλεις και η Κομοτηνή είναι ενταγμένη σε αυτές τις προβολές, οπότε και το κοινό της πόλης μας θα έχει την ευκαιρία να δει το ντοκιμαντέρ "Μάνες και Κόρες" της Μαρίας Νικολάου.