Λίστα αναμονής ?στο κέντρο σίτισης για δωρεάν φαγητό

Την άνοδο του αριθμού των απόρων στην Κομοτηνή, ανθρώπων που δε μπορούν να ανταποκριθούν ούτε καν στα έξοδα για το καθημερινό τους φαγητό, καταδεικνύει η λίστα αναμονής που έχει δημιουργηθεί στο κέντρο σίτισης του Δήμου Κομοτηνής για δωρεάν φαγητό. Τουλάχιστον 25 άτομα περιμένουν την έναρξη της νέας χρόνιας προκειμένου να γίνει αξιολόγηση της οικονομικής, κοινωνικής και οικογενειακής τους κατάστασης και αν κριθούν δικαιούχοι να ενταχθούν σε αυτούς που σιτίζονται καθημερινά και δωρεάν  από τη λέσχη, που βρίσκεται στο χώρο της υπαίθριας λαϊκής αγοράς. Το Κέντρο Σίτισης του Δήμου Κομοτηνής αποτελεί χώρο παρασκευής, συσκευασίας και διάθεσης  καθημερινών γευμάτων σε πρόσωπα που αδυνατούν λόγω πρόσκαιρων και έκτακτων αναγκών να καλύψουν  τη  διατροφή τους. Οι ωφελούμενοι του Κέντρου Σίτισης κατατάσσονται, κατά τη κρίση της αρμόδιας Δημοτικής Υπηρεσίας, σε δύο κατηγορίες: Εκείνους που βρίσκονται σε απόλυτη οικονομική αδυναμία (απορία) και συμμετέχουν στο πρόγραμμα του συσσιτίου εντελώς δωρεάν και εκείνους που βρίσκονται σε καλή οικονομική κατάσταση αλλά αδυνατούν (για λόγους αναπηρίας, γήρατος κλπ)  να παρασκευάσουν τα καθημερινά γεύματά τους. Τα πρόσωπα αυτά συμμετέχουν στο πρόγραμμα του συσσιτίου καταβάλλοντας στο Δήμο Κομοτηνής  συμβολικό μηνιαίο τίμημα το ύψος του οποίου ανέρχεται σε 30 €.

Σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας το ύψος των δαπανών  που απαιτούνται για τη λειτουργία του κέντρου σίτισης ορίζεται κυρίως από τον αριθμό των εξυπηρετούμενων που δε μπορεί να υπερβαίνει του 150. Σήμερα όμως ο αριθμός αυτός έχει ξεπεραστεί, έστω και κατά πέντε άτομα, και οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται. Από την περσινή χρονιά έγινε αισθητή η αύξηση, αφού όπως έκανε γνωστό ο αντιδήμαρχος Κοινωνικών Υπηρεσιών Γιάννης Γκαράνης, επιβεβαιώνοντας παράλληλα τη λίστα αναμονής «σιτίζουμε 155 άτομα τα οποία έχουν αυξηθεί κατά 40 άτομα και έχουμε στη λίστα αναμονής και άλλους 20-25. Δυστυχώς δεν έχουμε δυνατότητα να τους σιτίσουμε όλους».

Τα παρεχόμενα γεύματα, ένα ημερησίως για κάθε σιτιζόμενο, ανταποκρίνονται στους γενικά αποδεκτούς κανόνες της υγιεινής διατροφής και είναι για όλους τους σιτιζόμενους απολύτως όμοια τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Οι πόροι του Κέντρου Σίτισης   προέρχονται από τη συμμετοχή των σιτιζόμενων, που ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία, από προσφορές, δωρεές, παροχές ιδιωτών, από συμμετοχή σε Ευρωπαϊκά ή Εθνικά Προγράμματα, από το προϋπολογισμό του Δήμου Κομοτηνής. Η μείωση των χρημάτων για το ψωμί είχε πρόσφατα σαν αποτέλεσμα να μειωθεί αντίστοιχα και η ποσότητα για ψωμί που δίνεται στους σιτιζόμενους, οι οποίοι διατύπωσαν παράπονα. Άλλωστε για τους περισσότερους το ψωμί αυτό καταναλώνονταν όχι από ένα άτομα αλλά από ολόκληρες οικογένειες. Εξηγήσεις για το ζήτημα έδωσε ο κ. Γκαράνης «Τελείωσαν τα χρήματα που έχουμε για το ψωμί και παίρνουμε από ιδιώτες, γι’ αυτό το έχουμε μειώσει λίγο για να τους εξυπηρετήσουμε όλους μέχρι να κάνουμε έναν πρόχειρο διαγωνισμό. Το πρόβλημα ευελπιστούμε να λυθεί σε μία εβδομάδα με δέκα μέρες. Προσπαθούμε με την επίτροπο να λύσουμε το πρόβλημα γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε άλλο διαγωνισμό». Σούπερ μάρκετ και ιδιώτες προσφέρουν στο κέντρο σίτισης, αλλά στην περίπτωση αυτή μεγαλύτερη λύση θα προσέφερε ο σύλλογος αρτοποιών, τα μέλη του οποίου θα μπορούσαν να διαθέσουν ψωμιά προηγούμενων ημερών σε μία ενέργεια αλληλεγγύης προς συνανθρώπους μας.

Όσο για τη λίστα αναμονής των 25 ατόμων, μπορεί και αυτή να ικανοποιηθεί από τη νέα χρόνια, οπότε θα γίνει εκ νέου αξιολόγηση εντός του Δεκεμβρίου για το ποιοι πραγματικά δικαιούνται να σιτίζονται δωρεάν. Άλλωστε το κέντρο σίτισης δε μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει μόνιμο τρόπο κάλυψης των διατροφικών αναγκών  των ίδιων προσώπων. Οι δικαιούχοι του συσσιτίου εναλλάσσονται κατά τις ανάγκες τους και κατά τη κρίση της κοινωνικής λειτουργού. Ο Δήμος έχει υποχρέωση να επιδεικνύει ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διαδικασία επιλογής των δικαιούχων του συσσιτίου και φυσικά να διαγράφει άμεσα από το κατάλογο των σιτιζόμενων όσους διαπιστωμένα αποκτούν (λόγω ανεύρεσης εργασίας, οικογενειακού περιβάλλοντος κλπ) τη δυνατότητα να εξασφαλίζουν τη διατροφή τους και να αντικαθιστά αυτούς με νέα πρόσωπα που βρίσκονται σε αποδεδειγμένη προς τούτο αδυναμία.