Λιγοστά τα μεροκάματα για τους δασεργάτες

Λιγόστεψαν τα μεροκάματα για τους δασεργάτες της Ροδόπης, με τη δουλειά τους εμφανώς μειωμένη τα τελευταία χρόνια. Και μπορεί στη δουλειά του υλοτόμου η τεχνολογία να έχει προχωρήσει, όμως ακόμα κάποιες εργασίες εκτελούνται με τα χέρια και με παραδοσιακά μέσα και ειδικότερα με ζώα, κυρίως γαϊδούρια ή μουλάρια. Με τα χέρια του βγάζει τα προς το ζην ο Σιτζάκ Χουσεΐν Σαμπρή από το χωριό Κάρδαμος Ροδόπης. Εργάζεται σε δασικό συνεταιρισμό, ενώ ασχολείται και με την καλλιέργεια της γης. Όμως εμφανίζεται απογοητευμένος από την πορεία του επαγγέλματος του δασεργάτη. "Τα 2-3 τελευταία χρόνια έπεσε πολύ η δουλειά, όλο το καλοκαίρι φέτος έκανα 6 μεροκάματα", λέει στον "Χ" ο 52χρονος. 

Από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο ? Νοέμβριο είναι η σεζόν εργασίας των δασεργατών στη Ροδόπη, ανάλογα πάντα με τις καιρικές συνθήκες. Η δράση των υλοτόμων επεκτείνεται σε όλο το νομό, σύμφωνα με τον πρόγραμμα που υλοποιείται κάθε χρόνο από την τοπική Διεύθυνση Δασών. Τα ξύλα που υλοτομούνται στα δάση της περιοχής μας είναι καλά, κυρίως για καύσιμα.

Η δουλειά αυτή αποδίδει ένα αξιοπρεπές εισόδημα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι συνθήκες δε δυσκόλεψαν για τους ανθρώπους. Επιπλέον υπάρχει ο ανταγωνισμός από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ανταγωνισμός που υπήρχε πάντα, αλλά εντάθηκε τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της αύξησης των εισαγωγών ξυλεία από τις χώρες αυτές προς την Ελλάδα.

Σήμερα οι συνθήκες εργασίας καθώς και η ανασφάλεια εξ αιτίας της πολιτικής, που ασκείται στον τομέα των δασών, αποθαρρύνει τα νέα παιδιά να ασχοληθούν με την υλοτομία και να αναζητήσουν άλλες εργασιακές διεξόδους. Οι δασεργάτες βιώνουν την αβεβαιότητα και βλέπουν το μέλλον τους να διαγράφεται μελανό, καθώς βλέπουν τα μεροκάματα να μειώνονται. Όπως ο 52χρονος από τον Κάρδαμο που παραδέχεται, "δύσκολα θα βγω σε σύνταξη".