Κομίζοντας τα λείψανα της Αγίας Μαρίνας αποχαιρέτισε το ποίμνιο της Ροδόπης ο μητροπολίτης Διδυμοτείχου

Με λεωφορεία του ΚΤΕΛ μεταφέρθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου οι πιστοί προκειμένου να προσκυνήσουν τα ιερά λείψανα της Αγίας Μαρίνας στον οικισμό του Ιμέρου.  Η μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής και ο ναός Αγίας Μαρίνας Ιμέρου υποδέχθηκαν τα ιερά λείψανα στις 16 και 17 Φεβρουαρίου. Για ευλογία και αγιασμού των πιστών, κομίστηκαν από τον μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνό τα λείψανα της μεγαλομάρτυρος και θαυματουργού Αγίας Μαρίνας στο ομώνυμο ναό του Ιμέρου. Η υποδοχή έγινε το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου και ώρα 5.30 μ.μ. στην κεντρική πλατεία του Ιμέρου και στη συνέχεια εψάλλει μέγας εσπερινός.

Οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν λίγα μετά τις 5 το απόγευμα του Σαββάτο, οπότε και κατέφθασαν τα λείψανα της Αγίας συνοδευόμενα από τον μητροπολίτη κ. Δαμασκηνό. Σχηματίζοντας ουρές και κρατώντας κεριά στα χέρια τους, οι πιστοί τα υποδέχθηκαν στην πλατεία του Ιμέρου και τα συνόδευσαν έως τον ομώνυμο ναό. Από το Διδυμότειχο όπου φυλάσσεται ως «θησαυρός» το ιερό λείψανο της Αγίας Μαρίνας, μεταφέρθηκε στην περιοχή μας, ώστε οι πιστοί να έχουν την ευκαιρία να προσκυνήσουν στη χάρη της, σημείωσε, απευθυνόμενος στους παραβρισκόμενος ο μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός. «Ανταποκρινόμενοι σε παράκληση των ανθρώπων του Ιμέρου, σε συνεργασία με τη μητρόπολη Μαρώνειας και Κομοτηνής κομίσαμε τον ιερό τούτο θησαυρό και χαίρομαι που πραγματικά όλοι ήρθαν για να προσκυνήσουν στη χάρη του», σημείωσε ο κ. Δαμασκηνός. Ο ίδιος εκτός από τους πολίτες ευχαρίστησε και τις τοπικές αρχές και τις ένοπλες δυνάμεις που βρέθηκαν για να προσκυνήσουν στη χάρη της Αγίας Μαρίνας. «Μου δίνεται η ευκαιρία να εκφράσω τη χαρά μου, διότι διαπιστώνω ότι υπάρχει στην περιοχή ευσεβής λαός, ο οποίος σε κάθε εκδήλωση εκκλησιαστική ρέει για να προσκυνήσει. Σας μεταφέρω την αγάπη του πληρώματος της μητρόπολης Διδυμοτείχου, μίας μητρόπολης η οποία μπορεί να μην απέχει πάρα πολύ, όμως αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες, καθώς είναι απομακρυσμένη, ο κόσμος φεύγει και υπάρχει οξύ δημογραφικό  πρόβλημα. Να εύχεστε για τον τόπο μας να κρατάμε εκεί τις Θερμοπύλες, το οχυρό και τα κάστρα της Ρωμιοσύνης και της Ορθοδοξίας, γιατί πραγματικά εκεί είμαστε το κέντρο ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στο Βορρά και το Νότο».  Λίγες ημέρες πριν την εκλογή νέου μητροπολίτη ο τοποτηρητής ευχαρίστησε τους πιστούς της μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής λέγοντας πως μόνο αγάπη δέχθηκε στην ολιγόχρονη παραμονή του, στην περιοχή.  

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς έζησε κατά το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ, εποχή κατά την οποία η Εκκλησία καταδιωκόταν ανηλεώς από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η μητέρα της Μαρίνας, κοιμήθηκε λίγο μετά τη γέννηση της Αγίας, γι’ αυτό και ο πατέρας της Αιδέσιος, ο οποίος ήταν ιερέας των ειδώλων, την παρέδωσε σε μια γυναίκα, η οποία ετύγχανε να είναι χριστιανή, για να την αναθρέψει. Η Μαρίνα από εκείνη την γυναίκα έμαθε τον Χριστιανισμό, γι΄ αυτό και όταν συμπλήρωσε τα δεκαπέντε της χρόνια, ομολόγησε στον πατέρα της Αιδέσιο το ότι είναι χριστιανή. Τότε, ο Αιδέσιος εξοργίστηκε και την αποκλήρωσε. Το γεγονός αυτό πληροφορήθηκε ο ηγεμόνας Ολύμβριος, ο οποίος και κάλεσε την Μαρίνα προς απολογία. Όταν η Αγία παρουσιάστηκε ενώπιόν του, αυτός έμεινε κατάπληκτος, λόγω του κάλλους της Μαρίνας. Ο ηγεμόνας επιχειρούσε να την πείσει ότι πρέπει να αρνηθεί τον Ιησού Χριστό, αλλά η προσπάθεια του απέβη μάταιη, τελικά, αφού η νεαρή Μαρίνα επαναλάμβανε μόνο «είμαι Χριστιανή». Η στάση της Μαρίνας προκάλεσε οργή στον  Ολύμβριο, ο οποίος διέταξε να την υποβάλουν σε φρικτά βασανιστήρια να την χτυπήσουν, να την γδάρουν ζωντανή και να την κρεμάσουν ανάποδα. Επιπλέον, η ομολογία της ερέθισε τον Σατανά, ο οποίος, ενώ η Μαρίνα βρισκόταν μέσα στη φυλακή, παρουσιάστηκε σαν ένας τρομερός δράκος, επιχειρώντας να την φοβερίσει. Η Μαρίνα, βέβαια, δεν τρόμαξε, αλλά προσευχήθηκε στο Θεό, προκειμένου να αντιμετωπίσει γενναία τον πειρασμό. Τότε ο δράκος μεταμορφώθηκε σε μαύρο σκύλο, τον οποίο η Αγία έτρεψε σε φυγή, χτυπώντας τον μ? ένα σφυρί στο κεφάλι και στην ράχη. Όταν ο ηγεμόνας επιχείρησε ξανά να αποσπάσει άρνηση πίστεως από την Μαρίνα και δεν τα κατάφερε, έδωσε διαταγή να υποβάλουν την Αγία εκ νέου σε βασανιστήρια.  Όταν, όμως, οι βασανιστές διαπίστωσαν ότι η πίστη της Μαρίνας παραμένει ακλόνητη, την έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες, αλλά, ως εκ θαύματος, τα εγκαύματα θεραπεύτηκαν.  

Το θαυμαστό αυτό σημείο της χάρης απέβη η αιτία να πιστέψουν στον Χριστό πολλοί από τους παρόντες. Επειδή, όμως, ο ηγεμόνας δεν ήθελε να εξαπλωθεί ο εκχριστιανισμός, διέταξε να αποκεφαλίσουν την Αγία Μαρίνα, η  οποία, με αυτό τον τρόπο, αξιώθηκε να περιλουστεί με την άκτιστη αιώνια και φυσική δόξα του εν Τριάδι Θεού. 

Μετά τον διά του ξίφους θάνατο της οι χριστιανοί παρέλαβαν κρυφά το τίμιο λείψανο και το ενταφίασαν με τιμές πού αρμόζουν στους μάρτυρες της πίστεως. Άγνωστο είναι πότε ακριβώς μετακομίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, εφόσον είναι αληθινή η πληροφορία ότι το έτος 1230 σταυροφόροι μετέφεραν τα λείψανα αυτά από την πρωτεύουσα του Βυζαντίου στη Βενετία, γεγονός πού οι Ρωμαιοκαθολικοί γιορτάζουν στις 17 Ιουλίου (ημέρα μνήμης της μεγαλομάρτυρος και για τους Ορθοδόξους). Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ? αυτά είναι άρρωστα και καχεκτικά. 

Δήμος Μπακιρτζάκης