Καθηλώνουν τον αναγνώστη οι «Αγεφύρωτες σιωπές»

Η συγγραφέας Μαρία Κωνσταντούρου με το καινούργιο  βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ με τίτλο «Αγεφύρωτες σιωπές» ταξιδεύει τον αναγνώστη με μαεστρία σε δυο κόσμους, μακρινούς μεταξύ τους, όχι όμως διαφορετικούς. Μια ιστορία του μακρινού παρελθόντος εισβάλει με ένα μαγικό, ακαταλόγιστο, μεταφυσικό τρόπο στο σήμερα. Η Θάλεια η κεντρική ηρωίδα, δε δέχεται την ετυμηγορία της αστυνομίας για το θάνατο της μητέρας της, δεν πιστεύει πως η μητέρα της θα κατέληγε ποτέ να κάνει κακό σε κανένα, πόσο μάλλον στον ίδιο της τον εαυτό. «Τα μόνα που άφησε πίσω της ήταν  απέραντη θλίψη. Ένα μεγάλο ερωτηματικό και ένα αινιγματικό σημείωμα στο συρτάρι του κομοδίνου της: Δεν αντέχω άλλο. Θα κάνω αυτό που πρέπει». 

Έτσι αρχίζει αγωνιωδώς  τη δική της έρευνα εφόσον η αστυνομία εύκολα είχε κλείσει την υπόθεση υπογράφοντας ως αιτία θανάτου: αυτοκτονία. Η έρευνα της αποδείχθηκε προσοδοφόρα. Ανακάλυψε ένα  παρελθόν βαλτωμένο σε λάθη, μυστικά και «αμαρτωλά» μυαλά, αρρωστημένα επικίνδυνα, πίσω από ψεύτικες μάσκες και προσωπεία. Όσα εμπόδια και αν συναντάει στο δρόμο της είναι πεπεισμένη να βρει το χέρι που σκότωσε  τον σημαντικότερο  άνθρωπο της ζωής της. Δολοφόνος ή ηθικός αυτουργός έπρεπε να λάβει την τιμωρία που του άξιζε. Θα τα καταφέρει να αντέξει την αλήθεια του παρελθόντος και να αποκωδικοποιήσει τα σημάδια και τα μηνύματα μιας ιστορίας παλιάς; Σαν τηλεοπτική σειρά περνάει μπροστά  της επίμονα, γεμάτη αινίγματα και πρόσωπα που μοιάζουν με το σήμερα, ψάχνοντας απαντήσεις. Στο ίδιο σημείο εγκλήματος,  στη γέφυρα της Άρτας, εκεί, δυο γυναίκες αναζητούν τη προσωπική τους δικαιοσύνη και γαλήνη για να επέλθουν σε αιώνια ευτυχία.

«Το βιβλίο πραγματεύεται την παιδική κακοποίηση σε γενικές γραμμές. Όλους αυτούς τους επιτήδειους ανθρώπους, που υπάρχουν γύρω μας και εκμεταλλεύονται την αθωότητα των παιδιών για τα δικά τους συμφέροντα και ορέξεις», είπε η συγγραφέας του βιβλίου Μαρία Κωνσταντούρου μιλώντας στο «Χ».  «Είναι μια παράλληλη ιστορία του 1600  περίπου, δηλαδή τότε που χτίζονταν το γεφύρι της Άρτας, μια σύγχρονη ιστορία που ξεκινάει από το θάνατο της μητέρας της ηρωίδας, η οποία ψάχνει να βρει πώς πέθανε. Δεν πιστεύει ότι είναι αυτοκτονία όπως θέλουν όλοι να δείξουν και έτσι γεφυρώνει τις σιωπές σε συνδυασμό με τα όνειρα που έχει από την εποχή της τουρκοκρατίας και φτάνει να ανακαλύψει τρομερά πράγματα σε σχέση με τα παιδιά».

-Είναι γεγονότα που συνέβαιναν και συμβαίνουν μέσα στην καθημερινότητα και ο άνθρωπος φοβάται ντρέπεται να μιλήσει γι΄αυτά να εξομολογηθεί.  Ήθελα να δώσω στους γονείς κάποιες πληροφορίες ώστε να ξέρουν,  πονηρεύονται και να αναγνωρίζουν ένα πιθανό θύτη και να μπορούν να αντιληφθούν κάποια συμπτώματα από τα παιδιά τους ώστε να ανησυχήσουν και να προλάβουν κάποια πράγματα, ενώ δείχνω και πως την γλυτώνουν κάποιοι επιτήδειοι  μέσα από τα κυκλώματα που ανήκουν είτε αυτά είναι  πολιτικά, είτε δημοσιογραφικά  είτε κι άλλα.

-Όπως όλος ο κόσμος είναι πολύ δύσκολα. Έχουν αλλάξει πολλά δεδομένα και στην δική μου πραγματικότητα αλλά επικεντρώνονται σε αυτά που έχω. Στα απλά, στα λίγα και στα μικρά, γιατί συνήθως μιζεριάζουμε με αυτά που θέλουμε να αποκτήσουμε και συνεχώς παραπονιόμαστε, δεν αντλούμε χαρά από αυτά που ήδη έχουμε. Πρέπει  αλλάξουμε από μόνοι μας, από μέσα μας,  να μην χάσουμε την πίστη και  τις δυνάμεις μας. Να δούμε με άλλα μάτια την ζωή , τους πολιτικούς μας πιο σωστά, να ξέρουμε τί θα πιστέψουμε, τί θα ψηφίσουμε... 

-Μπορεί να διαβάζει όχι όσο θα θέλαμε, αλλά το ευχάριστο είναι ότι διαβάζουν πιο πολύ  οι νέοι και είναι σημαντικό αυτό. Ανεξαρτήτως του τι διαβάζουν.

Η συγγραφέας που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα αποκαλύπτει ότι η συγγραφή δεν είναι επάγγελμα βιοπορισμού αλλά ανάγκη ζωής. Αλλά βιβλία της που κυκλοφορούν  από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη είναι  «Σε βλέπω παντού», «Όταν οι γυναίκες τολμούν», «Το πολύ δεν είναι πάντα αρκετό», «Σκιές στο χρόνο», «Ζωή μου, εσύ...».

Η Μαρία Κωνσταντούρου μιλώντας στο «Χ»  στέλνει το δικό της μήνυμα « να μην χάσουμε το χαμόγελό μας ως κοινωνία να αντλούμε αισιοδοξία από τα μικρά και καθημερινά πράγματα που έχουμε κατακτήσει»  ενώ αποκαλύπτει ότι έχει ήδη στην εκκίνησή τους τέσσερα  νέα  βιβλία αλλά περιμένει να αποφορτιστεί από τις «αγεφύρωτες σιωπές»  για να πάει και στα επόμενα.