Το καθαρό νερό δεν αποτελεί ζητούμενο αλλά διασφάλιση της ΔΕΥΑΚ που υπηρετεί την δημόσια υγεία

Πόσο καλό είναι το νερό που πίνουμε; Το νερό κατά το ταξίδι του από τη φύση στη βρύση μας προέρχεται από δύο κύριες πηγές τις επιφανειακές πηγές, λίμνες-ποτάμια και τις πηγές στο υπέδαφος, γεωτρήσεις και φυσικές πηγές. Η ατμόσφαιρα, το έδαφος, το υπέδαφος, η χημική επεξεργασία, το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης, οι σωληνώσεις του σπιτιού μας προσθέτουν εκατοντάδες ρυπαντές στο νερού μας. Ιδιαίτερα, κατά το πέρασμα του από το έδαφος και το υπέδαφος έρχεται σε επαφή με βιομηχανικά ή αστικά λύματα τα οποία συνιστούν μια από τις μεγαλύτερες απειλές για το νερό.

Οι ρυπαντές που μπορεί να συναντήσουμε στο νερό είναι: Σωματίδια (π.χ. άμμος, λάσπη, πουρί, σκουριά, προϊόντα διάβρωσης, χλωριούχο Βινύλιο από σωλήνες PVC) τα οποία μαζεύουμε από την σχαρούλα της βρύσης ή κατακάθονται στο ποτήρι μετά από λίγο ή τα βλέπουμε στις σήτες του πλυντηρίου.  Οργανικές και ανόργανες χημικές ουσίες όπως: Μόλυβδος, το υλικό που χρησιμοποιούμε για την ένωση των χυτοσωλήνων, μολυβδοσωλήνων, χαλκοσωλήνων κ.λ.π. Επίσης εντοπίζεται στην βενζίνη, υδραυλικά υλικά, μπαταρίες, εκρηκτικά, υφαντουργία, μελάνια, χρώματα, διύλιση πετρελαίου, κρύσταλλα, πορσελάνες, ελαστικά κ.α. Εισχωρεί στο νερό μας από τις μολύβδινες σωληνώσεις, ή από τις ενώσεις των χάλκινων σωληνώσεων και γενικά των υδραυλικών εγκαταστάσεων. Νιτρικά: Εισχωρούν στο νερό και στη συνέχεια στο στομάχι του ανθρώπου, με τη βοήθεια βακτηριδίων, μετατρέπονται σε νιτρίδια που αντιδρούν με το υδροχλωρικό οξύ του στομάχου και σχηματίζουν νιτρώδες οξύ. Αυτό ενώνεται με αμίνες και δίνει τις νιτρισαμίνες οι οποίες προκαλούν τον καρκίνο του στομάχου, των εντέρων και αλλού. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί (π.χ. ιοί, βακτήρια, πρωτόζωα κ.α) ένοχοι για διάρροια, γαστρεντερίτιδα, λοιμώδεις και ιογενείς νόσους, ηπατίτιδα Α και E.

Οι ιοί εντερικής προέλευσης βρίσκονται σε όλο το υδάτινο περιβάλλον. Περιέχονται στα κόπρανα και από εκεί καταλήγουν στα λύματα, όπου απενεργοποιούνται αρκετά δύσκολα, ακόμα και μετά την επεξεργασία των λυμάτων στους βιολογικούς καθαρισμούς. Ακόμα και το χλώριο που προστίθεται για την καταστροφή των ιών και βακτηρίων, μπορεί να σχηματίσει βλαβερά παραπροϊόντα με συνέπεια, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, νευρικές παθήσεις, βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστημα, αρτηριοσκλήρυνση, προσβολή του μυϊκού συστήματος, κ.λ.π.

«Δεν μπορούμε να δεχθούμε το νερό να το διαχειρίζονται ιδιώτες, γιατί είναι αγαθό απαραίτητο για την επιβίωση ενός οργανισμού, εξ άλλου το θεσμικό πλαίσιο ίδρυσης των ΔΕΥΑ είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό των  μεγάλων πόλεων Αθηνών, της Θεσσαλονίκης που είναι ανώνυμες εταιρίες κι όχι νομικά πρόσωπα», θα υποστηρίξει ο κ. Δημήτριος Καρασταύρου δημοσιοποιώντας την άποψή του για όσα σενάρια ήδη τρέχουν.

Να σταματήσει την παράνομη και κοινωνικά και οικονομικά επιβλαβή ιδιωτικοποίηση του νερού της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας καλεί ακόμη μια φορά την κυβέρνηση, ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής, Κρίτων Αρσένης. Η παρέμβαση έγινε μέσα από δημοσιοποίηση 9λεπτού ντοκιμαντέρ για το θέμα, ενόψει της εξέτασης χθες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του αποτελέσματος της επίσημης ευρωπαϊκής νομοθετικής διαδικασίας "Πρωτοβουλία Πολιτών", που ολοκληρώθηκε με επιτυχία, καθώς κατάφερε να συγκεντρώσει 2 εκ. περίπου υπογραφές ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού.