Για την προσωπικότητα του μίλησε ο δρ. Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Α.Π.Θ., Κυριάκος Χατζηκυριακίδης. Η ομιλία του πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εκδηλώσεων της Αγίας Μαρίνας που πραγματοποιεί ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου Ν. Ροδοπής "Η Κερασούντα και το Γαρς" Ήταν νεοέλληνας πολιτικός με καταγωγή από τον Πόντο. Υπήρξε ένα από τα πολιτικά σύμβολα του νεότερου ποντιακού και προσφυγικού ελληνισμού Βοήθησε στην ίδρυση της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών στην Αθήνα, μαζί με τον Κομοτηναίο Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο
Γεννήθηκε στην Ορντού του Πόντου το 1884. Αποφοίτησε από το φημισμένο ?Φροντιστήριον? Τραπεζούντος το 1902 και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στην Κωνσταντινούπολη, από όπου έλαβε πτυχίο το 1912. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, λαμβάνοντας πτυχίο στις πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες, το έτος 1915. Ο λόγος για τον Λεωνίδα Ιασονίδη, για την προσωπικότητα του οποίου επέλεξε να μιλήσει ο δρ. Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Α.Π.Θ., Κυριάκος Χατζηκυριακίδης. Η ομιλία του πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εκδηλώσεων της Αγίας Μαρίνας που πραγματοποιεί ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου Ν. Ροδοπής "Η Κερασούντα και το Γαρς". Η ομιλία του ιστορικού πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 14 Ιουλίου στην αίθουσα της πρώην Κοινότητας Θρυλορίου.
"Ο Λεωνίδας Ιασονίδης είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ποντιακού ελληνισμού. Πολιτικά αλλά και κοινωνικά, ως προς την αλληλεγγύη που υπέδειξε κυρίως στους πρόσφυγες άφησε το στίγμα του. Προσφέροντας βοήθεια κατά την εγκατάστασή τους, ήταν πολύ σημαντική η συνεισφορά του", τόνισε.
Ο Λεωνίδας Ιασονίδης, κατά τη διάρκεια του α? παγκοσμίου πολέμου φεύγει από τη Γαλλία και βρίσκεται στον Καύκασο, προκειμένου να εμψυχώσει και να οργανώσει τους Έλληνες του Πόντου που αναζητούν καταφύγιο στη Ρωσία, για να αποφύγουν τις διώξεις από τους Τούρκους. Ιδρύει στο Ροστόβ την «Ευξεινοπόντειον Ένωσιν», το 1917, και πρωτοστατεί στην ίδρυση της «Κεντρικής Ενώσεως των Ποντίων» στο Αικατερινοντάρ το 1918. Συμμετέχει, το 1919, στην Εθνοσυνέλευση των Ποντίων του Βατούμ, της οποίας διετέλεσε τελευταίος πρόεδρος, με σκοπό την αποκατάσταση του Πόντου και τη δημιουργία ανεξάρτητης-αυτόνομης Δημοκρατίας. Το 1920 μεταβαίνει στην Αθήνα, επισκέπτεται το Παρίσι και το Λονδίνο αργότερα, ως επικεφαλής της "Επιτροπής Εθνικής Αμύνης", και αγωνίζεται με κάθε τρόπο για την ανεξαρτησία του Πόντου. Η πατριωτική δράση του έχει ως αποτέλεσμα την ερήμην καταδίκη του σε θάνατο με απαγχονισμό από τα δικαστήρια ?ανεξαρτησίας? της Αμάσειας, που οργάνωσαν οι Νεότουρκοι και οδήγησαν στον θάνατο χιλιάδες Έλληνες του Πόντου.
Το Σεπτέμβριο του 1922 έρχεται πρόσφυγας στην Ελλάδα. Αγωνίζεται για τα δικαιώματα των προσφύγων που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το 1924 έστειλε τηλεγράφημα στον Πλαστήρα, στο οποίο περιέγραψε το δράμα των προσφύγων στην Κατερίνη, λέγοντας: "Κορυφάς Ολύμπου αθάνατοι ευωχούνται, παρά πόδας δε αυτού πρόσφυγες λοιμώ απόλλυνται". Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική και από το 1923 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας και διετέλεσε υπουργός Πρόνοιας, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση του κόμματος Φιλελευθέρων? (1930-1932). Πνεύμα φιλελεύθερο και δημοκρατικό, αυτοεξορίσθηκε στην Αγγλία, μετά την κήρυξη της δικτατορίας Μεταξά. Από στην Αγγλία αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της Ελλάδας και εμψυχώνοντας τους Έλληνες στον αγώνα τους εναντίον των δυνάμεων κατοχής. Μετά την απελευθέρωση, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την πολιτική σταδιοδρομία του. Επανεκλέχθηκε βουλευτής και μάλιστα διετέλεσε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος.
Το όνομά του φέρει μία κεντρική οδό της Θεσσαλονίκης που συνδέει την οδό Εγνατίας με την οδό Αγίου Δημητρίου. "Ο κόσμος περνάει καθημερινά από το σημείο και όμως δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα για το ιστορικό αυτό πρόσωπο", είπε ο κ. Χατζηκυριακίδης σχολιάζοντας ότι η σύγχρονη ιστορία μας λησμονεί ή διδάσκει αποσπασματικά. "Ο Ιασονίδης όπου και αν στεκόταν είτε στην κοινωνία είτε στη βουλή δεν σταματούσε να μιλά για την προσφυγική του καταγωγή και το χρέος που έχει η Ελλάδα απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Από τις δικές μου έρευνες τον συναντώ πολλές στον οργανωμένο ποντιακό χώρο. Δηλαδή βοήθησε στην ίδρυση του σημαντικότερου πνευματικού ιδρύματος που έχουμε εμείς οι Πόντιοι, την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών στην Αθήνα. Το ίδρυμα ιδρύθηκε μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο τον Κομοτηναίο. Την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης και γενικά τόσο τα σωματεία όσο και τους ίδιους τους προσφυγικούς καταυλισμούς, είχε πολύ καλές σχέσεις με αυτούς τους ανθρώπους και αγκάλιασε όλους τους πρόσφυγες βέβαια με μία αγάπη παντοτινή για τον Πόντο που ποτέ δεν λησμονούσε", τόνισε.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν κάτοικοι του Θρυλορίου, που έχουν προσφυγική καταγωγή, αλλά και φορείς της Ροδόπης. Οι εκδηλώσεις για την Αγία Μαρίνα κορυφώνονται σήμερα και αύριο με τη γιορτή της Αγίας.
Όλγα Τσιούλφα
"Ο Λεωνίδας Ιασονίδης είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ποντιακού ελληνισμού. Πολιτικά αλλά και κοινωνικά, ως προς την αλληλεγγύη που υπέδειξε κυρίως στους πρόσφυγες άφησε το στίγμα του. Προσφέροντας βοήθεια κατά την εγκατάστασή τους, ήταν πολύ σημαντική η συνεισφορά του", τόνισε.
Ο Λεωνίδας Ιασονίδης, κατά τη διάρκεια του α? παγκοσμίου πολέμου φεύγει από τη Γαλλία και βρίσκεται στον Καύκασο, προκειμένου να εμψυχώσει και να οργανώσει τους Έλληνες του Πόντου που αναζητούν καταφύγιο στη Ρωσία, για να αποφύγουν τις διώξεις από τους Τούρκους. Ιδρύει στο Ροστόβ την «Ευξεινοπόντειον Ένωσιν», το 1917, και πρωτοστατεί στην ίδρυση της «Κεντρικής Ενώσεως των Ποντίων» στο Αικατερινοντάρ το 1918. Συμμετέχει, το 1919, στην Εθνοσυνέλευση των Ποντίων του Βατούμ, της οποίας διετέλεσε τελευταίος πρόεδρος, με σκοπό την αποκατάσταση του Πόντου και τη δημιουργία ανεξάρτητης-αυτόνομης Δημοκρατίας. Το 1920 μεταβαίνει στην Αθήνα, επισκέπτεται το Παρίσι και το Λονδίνο αργότερα, ως επικεφαλής της "Επιτροπής Εθνικής Αμύνης", και αγωνίζεται με κάθε τρόπο για την ανεξαρτησία του Πόντου. Η πατριωτική δράση του έχει ως αποτέλεσμα την ερήμην καταδίκη του σε θάνατο με απαγχονισμό από τα δικαστήρια ?ανεξαρτησίας? της Αμάσειας, που οργάνωσαν οι Νεότουρκοι και οδήγησαν στον θάνατο χιλιάδες Έλληνες του Πόντου.
Το Σεπτέμβριο του 1922 έρχεται πρόσφυγας στην Ελλάδα. Αγωνίζεται για τα δικαιώματα των προσφύγων που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το 1924 έστειλε τηλεγράφημα στον Πλαστήρα, στο οποίο περιέγραψε το δράμα των προσφύγων στην Κατερίνη, λέγοντας: "Κορυφάς Ολύμπου αθάνατοι ευωχούνται, παρά πόδας δε αυτού πρόσφυγες λοιμώ απόλλυνται". Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική και από το 1923 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας και διετέλεσε υπουργός Πρόνοιας, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση του κόμματος Φιλελευθέρων? (1930-1932). Πνεύμα φιλελεύθερο και δημοκρατικό, αυτοεξορίσθηκε στην Αγγλία, μετά την κήρυξη της δικτατορίας Μεταξά. Από στην Αγγλία αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της Ελλάδας και εμψυχώνοντας τους Έλληνες στον αγώνα τους εναντίον των δυνάμεων κατοχής. Μετά την απελευθέρωση, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την πολιτική σταδιοδρομία του. Επανεκλέχθηκε βουλευτής και μάλιστα διετέλεσε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος.
Το όνομά του φέρει μία κεντρική οδό της Θεσσαλονίκης που συνδέει την οδό Εγνατίας με την οδό Αγίου Δημητρίου. "Ο κόσμος περνάει καθημερινά από το σημείο και όμως δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα για το ιστορικό αυτό πρόσωπο", είπε ο κ. Χατζηκυριακίδης σχολιάζοντας ότι η σύγχρονη ιστορία μας λησμονεί ή διδάσκει αποσπασματικά. "Ο Ιασονίδης όπου και αν στεκόταν είτε στην κοινωνία είτε στη βουλή δεν σταματούσε να μιλά για την προσφυγική του καταγωγή και το χρέος που έχει η Ελλάδα απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Από τις δικές μου έρευνες τον συναντώ πολλές στον οργανωμένο ποντιακό χώρο. Δηλαδή βοήθησε στην ίδρυση του σημαντικότερου πνευματικού ιδρύματος που έχουμε εμείς οι Πόντιοι, την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών στην Αθήνα. Το ίδρυμα ιδρύθηκε μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο τον Κομοτηναίο. Την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης και γενικά τόσο τα σωματεία όσο και τους ίδιους τους προσφυγικούς καταυλισμούς, είχε πολύ καλές σχέσεις με αυτούς τους ανθρώπους και αγκάλιασε όλους τους πρόσφυγες βέβαια με μία αγάπη παντοτινή για τον Πόντο που ποτέ δεν λησμονούσε", τόνισε.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν κάτοικοι του Θρυλορίου, που έχουν προσφυγική καταγωγή, αλλά και φορείς της Ροδόπης. Οι εκδηλώσεις για την Αγία Μαρίνα κορυφώνονται σήμερα και αύριο με τη γιορτή της Αγίας.
Όλγα Τσιούλφα
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
