Η ψήφος της Κυριακής είναι ιδεολογική ψήφος

Στις 10 Ιανουαρίου καλούμαστε να εκλέξουμε τον επόμενο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, εκείνον που θα κάνει και πάλι τη μεγάλη μας παράταξη, πρώτη πολιτική δύναμη. Οι εκλογές της Κυριακής δεν είναι μια απλή εσωκομματική διαδικασία. Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα από τη μαζική προσέλευση των πολιτών στις κάλπες της 20ης Δεκεμβρίου, οι οποίοι έστειλαν το μήνυμα της ενότητας, της εμπιστοσύνης, αλλά και της μεγάλης ευθύνης που έχει αυτήν την ώρα η παράταξή μας απέναντι στην κοινωνία, αλλά και την πατρίδα μας. Και είναι αυτή η μεγάλη ευθύνη που υπαγορεύει με ωριμότητα και νηφαλιότητα την επιλογή που καλούμαστε να κάνουμε αυτήν την Κυριακή. Επιλογή, η οποία θα πρέπει να μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα και την ουσιαστική ανανέωση της παράταξης, μακριά από ευνοιοκρατίες και νεποτισμούς. Να κινήσει άμεσα τις διαδικασίες για την αναγκαία ανασυγκρότηση του κόμματος, με σύγχρονες ανοιχτές δομές και δημοκρατική λειτουργία, ώστε να μπορεί να εκφράζει και να εκπροσωπεί τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, προκειμένου η Νέα Δημοκρατία να αποτελέσει εκ νέου την ουσιαστική κυβερνητική πρόταση, σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα και την κοινωνία.

Γι? αυτό, η ψήφος της Κυριακής είναι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μια ιδεολογική ψήφος.

Όλοι συμφωνούν ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα σε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στους ζωτικούς τομείς της Οικονομίας, της Εργασίας, του Ασφαλιστικού, της Επιχειρηματικότητας, της Φορολογίας, της Λειτουργίας του Κράτους. Οι αναγκαίες αυτές αλλαγές όμως θα πρέπει να υπηρετούν το συμφέρον της κοινωνίας και της χώρας μας. Θα πρέπει να αποτελούν μέρος ενός συνολικότερου σχεδιασμού της ανασυγκρότησης του Κράτους. Διαφορετικά, οι όποιες προσπάθειες, στην καλύτερη περίπτωση θα ικανοποιούν πάντα στατιστικούς πίνακες και αριθμητικούς στόχους.

Δηλαδή, για να το θέσω απλά: πόσο ωφέλιμο για όλους μας είναι αν ευδοκιμούν οι αριθμοί και μαραζώνουν οι άνθρωποι και εντέλει ολόκληρη η ελληνική κοινωνία;

Η Νέα Δημοκρατία είναι η μεγάλη λαϊκή παράταξη που έχει ως βάση τον άνθρωπο και την κοινωνία. Και τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο η κοινωνία έχει ανάγκη εφαρμογής αυτών των πολιτικών. Πρέπει να παραμείνει πιστή στις αρχές της και τις αξίες της, και να μην μετακινηθεί στο πολιτικό τόξο. Να δημιουργήσει και να θέσει πρόγραμμα διακυβέρνησης με επίκεντρο τον άνθρωπο. Οι αριθμοί είναι χρήσιμοι για να υπηρετούν την κοινωνία και όχι το αντίστροφο. Άλλωστε αυτές οι πολιτικές των αριθμών είναι που τηρούνται από την σημερινή κυβέρνηση και αποδείχτηκαν καταστροφικές για τον κοινωνικό ιστό και την οικονομία. 

Επομένως απαιτείται η παράταξη να είναι ισχυρή και αξιόπιστη πολιτική δύναμη, έτοιμη για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα γίνονται, όμως, βάσει των κανόνων και των αναγκών που καθορίζει η πραγματική οικονομία και η ελληνική πραγματικότητα. Απαιτείται να είναι ανοιχτή σε όλη την κοινωνία, μακριά από διακρίσεις και αποκλεισμούς με σύγχρονο πολιτικό λόγο και θέσεις που θα υπηρετούν την κοινωνία και την πατρίδα μας.

Οφείλουμε άμεσα να αποτελέσουμε αξιόπιστη κυβερνητική λύση για να δοθεί τέλος στην καταστροφική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οφείλουμε να βασιστούμε και να συνεργαστούμε με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, την μικρομεσαία επιχείρηση, τον αγρότη, τον ελεύθερο επαγγελματία. Να δοθούν λύσεις για δημοσιονομική εξυγίανση, ισχυρή οικονομία ευκαιριών, δυναμική και ισόρροπη ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας, στοχευμένες πολιτικές ενάντια στη φτώχεια, αλλά και δράσεις και πολιτικές για κοινωνική προκοπή και ευημερία.
Σε αυτή τη νέα πρόκληση για την παράταξη και τη χώρα, πιστεύω ότι η υποψηφιότητα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη αποτελεί τη μοναδική πολιτική και ιδεολογική επιλογή. Πιστός στις αρχές και τις αξίες της ιδεολογικής διακήρυξης του κόμματός μας έχει αποδείξει ότι είναι -επί της ουσίας- για τα δύσκολα. 

Ας μην ξεχνάμε ότι ανέλαβε την ηγεσία στην πιο δύσκολη φάση της και άσκησε πολιτική με ανοιχτά χαρτιά, δε δίστασε -ως όφειλε- να επιδείξει συναίνεση στα εθνικά θέματα, αλλά και να συγκρουστεί όπου θεωρούσε ότι αυτό έπρεπε να γίνει.

Η μεγάλη πολιτική του διαδρομή ως Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και Γραμματέας του κόμματος, αλλά και ως υπουργός και βεβαίως Πρόεδρος της Βουλής αποτελούν τα εχέγγυα, αφενός για την εκ βαθέων ανασυγκρότηση του κόμματος, που απαιτείται, με την υλοποίηση του τρίπτυχου όπως ο ίδιος πολύ εύστοχα προσδιόρισε: Ανανέωση ? Αξιοκρατία ? Δημοκρατικές Διαδικασίες και αφετέρου, για τις ευθύνες που σύντομα θα κληθεί να αναλάβει η Νέα Δημοκρατία για να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα που δημιουργεί καθημερινά η κυβερνητική πολιτική.

Στις 10 Ιανουαρίου εκλέγουμε το νέο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, έχοντας επίγνωση ότι αυτή δεν είναι μια απλή εσωκομματική διαδικασία. Η επιλογή μας θα καθορίσει ένα νέο κεφάλαιο, όχι μόνο για την παράταξή μας, αλλά και για την ίδια τη χώρα. Και αυτή είναι η ευθύνη που αναλαμβάνουμε.