Στην Ορεστιάδα η Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά έκανε κάποιες εκσκαφές και σχημάτισε μία εικόνα των πραγματικών χαρακτηριστικών του κοιτάσματος Η Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά είναι εταιρία εισαγωγής ζεόλιθου από χώρες όπως η Σλοβακία και η Κίνα. Όταν λάβει τις απαραίτητες άδειες, σε πρώτη φάση θα ξεκινήσει την εξόρυξη και θα το μεταφέρει το ορυκτό στο εργοστάσιο της κι εκεί σε δεύτερη φάση θα πρέπει να εξασφαλίσει μία ποιότητα που να είναι εξαγώγιμη ΡΕΠΟΡΤΑΖ Δήμος Μπακιρτζάκης
Για έκταση 97 στρεμμάτων στην περιοχή Μαύρη Πέτρα Πετρωτών της Ορεστιάδας Έβρου το υπουργείο Περιβάλλοντος άναψε το "πράσινο φως" για την πραγματοποίηση έρευνας ζεόλιθου. Η εταιρεία Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά με έδρα την Άσσηρο Θεσσαλονίκης, θα κάνει τις έρευνες. Στην ίδια περιοχή, στη θέση Κόκκαλο η εταιρεία Όλυμπος διαθέτει υπό μίσθωση μία ακόμη έκταση, περίπου 100 στρεμμάτων, από την οποία αναμένεται, έως το τέλος της χρονιάς, να ξεκινήσει η παραγωγή ζεολίθου. Αυτό τόνισε ο μεταλλειολόγος μηχανικός και ιδρυτής της Όλυμπος Γιώργος Γεωργιάδης, μιλώντας στο "Χ".
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΖΕΟΛΙΘΟΣ
Οι ζεόλιθοι είναι μικροπορώδη αργυλοπυριτικά ορυκτά που χρησιμοποιούνται μεταξύ άλλων ως προσροφητικά και καταλύτες. Ο όρος δημιουργήθηκε το 1756 από τον Σουηδό ορυκτολόγο Άξελ Κρόνστεντ, ο οποίος παρατήρησε ότι με την ταχεία θέρμανση στιλβίτη παράγεται μεγάλη ποσότητα ατμού από νερό το οποίο είχε απορροφηθεί από το υλικό. Με βάση αυτή την παρατήρηση ονόμασε το υλικό ζεόλιθο, από τις ελληνικές λέξεις «ζέω» (βράζω) και «λίθος». Ο ζεόλιθος μπορεί να είναι αυτοφυής ή να παράγεται βιομηχανικά. Ετησίως η Ελλάδα εισάγει χιλιάδες τόνους ζεολίθου, ενός πετρώματος με τεράστια χρησιμότητα και μεγάλη οικονομική αξία που υπάρχει άφθονο στο ελληνικό υπέδαφος. Πρόκειται για πλούτο, που η χώρα δεν έχει καταφέρει να αξιοποιήσει, καθώς όλες οι, μέχρι σήμερα προσπάθειες, έχουν στεφθεί με αποτυχία. Την αρχή φαίνεται πως κάνει η Όλυμπος, καθώς όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα θα ξεκινήσει την παραγωγή ζεολίθου.
"Ξεκινήσαμε το 2013 γραφειοκρατικά και ταυτοχρόνως συλλέγοντας ερευνητικά δεδομένα, και καταλήξαμε σε ορισμένα σημεία. Το περασμένο καλοκαίρι πήραμε άδεια έρευνας και κάναμε μία πρώτη έρευνα. Πρέπει να σημειώσουμε ότι έρευνα με την έννοια της πραγματικής εκσκαφής γίνεται για πρώτη φορά! Κάναμε ένα δρόμο 1.500 μέτρων και διανοίξαμε ορισμένα τμήματα ενός κοιτάσματος, τα οποία δειγματολογήσαμε και αποφασίσαμε να το προχωρήσουμε. Βγάλαμε την περιβαλλοντολογική άδεια και ελπίζω μέσα στους επόμενους μήνες να την έχουμε. Στη συνέχεια μετά από αυτή θα πρέπει να υποβληθεί η τεχνική μελέτη εκμεταλλεύσεως στο υπουργείο Περιβάλλοντος και στη συνέχεια γίνεται η μίσθωση και η άδεια εκμετάλλευσης. Είναι μία μακρά διαδικασία, αλλά έχουμε κάνει διαδικασίες ήδη δύο χρόνια. Οι διαδικασίες αυτές χρειάζονται μεταξύ τριών και τεσσάρων ετών. Πιστεύω ότι μπορεί να τελειώσει και να αρχίσει το σκάψιμο στις αρχές ή μέσα στο 2017". Τα παραπάνω δήλωσε στο "Χ" ο Γιώργος Γεωργιάδης.
Ο ίδιος έκανε γνωστό ότι ο ζεόλιθος εντοπίζεται επιφανειακά. Στην Ορεστιάδα η Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά έκανε κάποιες εκσκαφές εις βάθος και σχημάτισε μία εικόνα των πραγματικών χαρακτηριστικών του κοιτάσματος. "Διαπιστώσαμε ότι μπορεί να στηθεί εκεί μία εκμετάλλευση, αλλά και να στηθεί και σε διάφορα άλλα σημεία, γιατί σκοπός είναι να συνεχίζεις συνεχώς την έρευνα, με στόχο να πραγματοποιήσει μία εκμετάλλευση που θα φτάσει στο μέγιστο της ποιοτικής της στάθμης, για να είναι ανταγωνίσιμη. Αυτό ακριβώς επιδιώκουμε, γι? αυτό εγκρίθηκε πρόσφατα μία άλλη τεχνική μελέτη για χώρο δίπλα σε απόσταση δύο τριών χιλιομέτρων.
Εξάλλου η Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά είναι εταιρία εισαγωγής ζεόλιθου από χώρες όπως η Σλοβακία και η Κίνα. Όταν λάβει τις απαραίτητες άδειες, σε πρώτη φάση θα ξεκινήσει την εξόρυξη και θα το μεταφέρει το ορυκτό στο εργοστάσιο της κι εκεί σε δεύτερη φάση θα πρέπει να εξασφαλίσει μία ποιότητα που να είναι εξαγώγιμη. "Εγώ πιστεύω στην ποιότητα του ελληνικού ζεόλιθου και νομίζω πως παρά τον σκληρό ανταγωνισμό που υπάρχει (Τουρκία, Ρουμανία, Σερβία, Βουλγαρία, Σλοβακία), θα έπρεπε κι εμείς να έχουμε ξεκινήσει εδώ και 20 χρόνια. Ο ζεόλιθος μας είναι ποιοτικός, αλλά πρέπει να κάνεις συνεχή έρευνα, για να εντοπίζεις τα τμήματα που έχουν την άριστη ποιότητα. Ο ζεόλιθος μέσα στο βουνό είναι σε «φέτες». Αυτές τις εντοπίζεις αλλά από θέση σε θέση μπορεί να είναι και διαφορικής ποιότητας. Εκείνο που χρειάζεται αλλά δεν έχει γίνει δυστυχώς μέχρι τώρα, είναι η εντατική έρευνα εδάφους, δηλαδή να σκάβουμε με εκσκαφές και γεωτρήσεις. Αυτό το κάνουμε τώρα σε μία φάση που δεν έχει ξαναγίνει", τόνισε ο κ. Γεωργιάδης.
Όσον αφορά στη χρήση του ορυκτού αυτού, εμπορικά χρησιμοποιείται περισσότερο στη γεωργία και την κτηνοτροφία. "Οι ποσότητες που εισάγουμε στην Ελλάδα το μέγιστο είναι 8-10.000 τόνους το χρόνο.
Εγώ νομίζω ότι ο ζεόλιθος, εφόσον αναπτυχθεί στην Ελλάδα, θα έχει μία πολλαπλασιαστική δράση, γιατί θα υπάρξουν και οι άλλες χρήσεις που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν. Υπάρχουν πάρα πολλές χρήσεις που, αν γίνει μία αρχή, θα υπάρξουν πολλαπλάσιες παραγωγές προϊόντων προερχόμενων από τον ζεόλιθο. Από την αγορά λείπει αυτή την στιγμή ένας ζεόλιθος για ψεκασμούς που να είναι υπέρ-λεπτός.
Ο εισαγόμενος έχει αρκετά χοντρούς κόκκους, άρα ο αγρότης κάποια στιγμή έχει πρόβλημα. Η μονάδα μας έχει τη δυνατότητα να βγάζει υπέρ-λεπτό ζεόλιθο, κι εκεί θα επικεντρωθούμε σε μία πρώτη φάση", κατέληξε.
Να σημειωθεί ότι η εταιρία Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά ιδρύθηκε το 2013 από τον Γιώργο Γεωργιάδη με μακρόχρονη δραστηριότητα στην 'Ερευνα και Ανάπτυξη Βιομηχανικών Ορυκτών, ιδιαίτερα σε ορυκτά που για πρώτη φορά ερευνήθηκαν και εκμεταλλεύθηκαν στην Ελλάδα ('Αστριοι, Χαλαζίες), αλλά και διεθνώς (Χουντίτης ?Υδρομαγνησίτης), ως και κοιτασμάτων σε περιοχές που δεν είχαν αξιοποιηθεί προηγουμένως.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΖΕΟΛΙΘΟΣ
Οι ζεόλιθοι είναι μικροπορώδη αργυλοπυριτικά ορυκτά που χρησιμοποιούνται μεταξύ άλλων ως προσροφητικά και καταλύτες. Ο όρος δημιουργήθηκε το 1756 από τον Σουηδό ορυκτολόγο Άξελ Κρόνστεντ, ο οποίος παρατήρησε ότι με την ταχεία θέρμανση στιλβίτη παράγεται μεγάλη ποσότητα ατμού από νερό το οποίο είχε απορροφηθεί από το υλικό. Με βάση αυτή την παρατήρηση ονόμασε το υλικό ζεόλιθο, από τις ελληνικές λέξεις «ζέω» (βράζω) και «λίθος». Ο ζεόλιθος μπορεί να είναι αυτοφυής ή να παράγεται βιομηχανικά. Ετησίως η Ελλάδα εισάγει χιλιάδες τόνους ζεολίθου, ενός πετρώματος με τεράστια χρησιμότητα και μεγάλη οικονομική αξία που υπάρχει άφθονο στο ελληνικό υπέδαφος. Πρόκειται για πλούτο, που η χώρα δεν έχει καταφέρει να αξιοποιήσει, καθώς όλες οι, μέχρι σήμερα προσπάθειες, έχουν στεφθεί με αποτυχία. Την αρχή φαίνεται πως κάνει η Όλυμπος, καθώς όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα θα ξεκινήσει την παραγωγή ζεολίθου.
"Ξεκινήσαμε το 2013 γραφειοκρατικά και ταυτοχρόνως συλλέγοντας ερευνητικά δεδομένα, και καταλήξαμε σε ορισμένα σημεία. Το περασμένο καλοκαίρι πήραμε άδεια έρευνας και κάναμε μία πρώτη έρευνα. Πρέπει να σημειώσουμε ότι έρευνα με την έννοια της πραγματικής εκσκαφής γίνεται για πρώτη φορά! Κάναμε ένα δρόμο 1.500 μέτρων και διανοίξαμε ορισμένα τμήματα ενός κοιτάσματος, τα οποία δειγματολογήσαμε και αποφασίσαμε να το προχωρήσουμε. Βγάλαμε την περιβαλλοντολογική άδεια και ελπίζω μέσα στους επόμενους μήνες να την έχουμε. Στη συνέχεια μετά από αυτή θα πρέπει να υποβληθεί η τεχνική μελέτη εκμεταλλεύσεως στο υπουργείο Περιβάλλοντος και στη συνέχεια γίνεται η μίσθωση και η άδεια εκμετάλλευσης. Είναι μία μακρά διαδικασία, αλλά έχουμε κάνει διαδικασίες ήδη δύο χρόνια. Οι διαδικασίες αυτές χρειάζονται μεταξύ τριών και τεσσάρων ετών. Πιστεύω ότι μπορεί να τελειώσει και να αρχίσει το σκάψιμο στις αρχές ή μέσα στο 2017". Τα παραπάνω δήλωσε στο "Χ" ο Γιώργος Γεωργιάδης.
Ο ίδιος έκανε γνωστό ότι ο ζεόλιθος εντοπίζεται επιφανειακά. Στην Ορεστιάδα η Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά έκανε κάποιες εκσκαφές εις βάθος και σχημάτισε μία εικόνα των πραγματικών χαρακτηριστικών του κοιτάσματος. "Διαπιστώσαμε ότι μπορεί να στηθεί εκεί μία εκμετάλλευση, αλλά και να στηθεί και σε διάφορα άλλα σημεία, γιατί σκοπός είναι να συνεχίζεις συνεχώς την έρευνα, με στόχο να πραγματοποιήσει μία εκμετάλλευση που θα φτάσει στο μέγιστο της ποιοτικής της στάθμης, για να είναι ανταγωνίσιμη. Αυτό ακριβώς επιδιώκουμε, γι? αυτό εγκρίθηκε πρόσφατα μία άλλη τεχνική μελέτη για χώρο δίπλα σε απόσταση δύο τριών χιλιομέτρων.
Εξάλλου η Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά είναι εταιρία εισαγωγής ζεόλιθου από χώρες όπως η Σλοβακία και η Κίνα. Όταν λάβει τις απαραίτητες άδειες, σε πρώτη φάση θα ξεκινήσει την εξόρυξη και θα το μεταφέρει το ορυκτό στο εργοστάσιο της κι εκεί σε δεύτερη φάση θα πρέπει να εξασφαλίσει μία ποιότητα που να είναι εξαγώγιμη. "Εγώ πιστεύω στην ποιότητα του ελληνικού ζεόλιθου και νομίζω πως παρά τον σκληρό ανταγωνισμό που υπάρχει (Τουρκία, Ρουμανία, Σερβία, Βουλγαρία, Σλοβακία), θα έπρεπε κι εμείς να έχουμε ξεκινήσει εδώ και 20 χρόνια. Ο ζεόλιθος μας είναι ποιοτικός, αλλά πρέπει να κάνεις συνεχή έρευνα, για να εντοπίζεις τα τμήματα που έχουν την άριστη ποιότητα. Ο ζεόλιθος μέσα στο βουνό είναι σε «φέτες». Αυτές τις εντοπίζεις αλλά από θέση σε θέση μπορεί να είναι και διαφορικής ποιότητας. Εκείνο που χρειάζεται αλλά δεν έχει γίνει δυστυχώς μέχρι τώρα, είναι η εντατική έρευνα εδάφους, δηλαδή να σκάβουμε με εκσκαφές και γεωτρήσεις. Αυτό το κάνουμε τώρα σε μία φάση που δεν έχει ξαναγίνει", τόνισε ο κ. Γεωργιάδης.
Όσον αφορά στη χρήση του ορυκτού αυτού, εμπορικά χρησιμοποιείται περισσότερο στη γεωργία και την κτηνοτροφία. "Οι ποσότητες που εισάγουμε στην Ελλάδα το μέγιστο είναι 8-10.000 τόνους το χρόνο.
Εγώ νομίζω ότι ο ζεόλιθος, εφόσον αναπτυχθεί στην Ελλάδα, θα έχει μία πολλαπλασιαστική δράση, γιατί θα υπάρξουν και οι άλλες χρήσεις που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν. Υπάρχουν πάρα πολλές χρήσεις που, αν γίνει μία αρχή, θα υπάρξουν πολλαπλάσιες παραγωγές προϊόντων προερχόμενων από τον ζεόλιθο. Από την αγορά λείπει αυτή την στιγμή ένας ζεόλιθος για ψεκασμούς που να είναι υπέρ-λεπτός.
Ο εισαγόμενος έχει αρκετά χοντρούς κόκκους, άρα ο αγρότης κάποια στιγμή έχει πρόβλημα. Η μονάδα μας έχει τη δυνατότητα να βγάζει υπέρ-λεπτό ζεόλιθο, κι εκεί θα επικεντρωθούμε σε μία πρώτη φάση", κατέληξε.
Να σημειωθεί ότι η εταιρία Όλυμπος Βιομηχανικά Ορυκτά ιδρύθηκε το 2013 από τον Γιώργο Γεωργιάδη με μακρόχρονη δραστηριότητα στην 'Ερευνα και Ανάπτυξη Βιομηχανικών Ορυκτών, ιδιαίτερα σε ορυκτά που για πρώτη φορά ερευνήθηκαν και εκμεταλλεύθηκαν στην Ελλάδα ('Αστριοι, Χαλαζίες), αλλά και διεθνώς (Χουντίτης ?Υδρομαγνησίτης), ως και κοιτασμάτων σε περιοχές που δεν είχαν αξιοποιηθεί προηγουμένως.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News