Η μη καταβολή του 12% επιτείνει το πνίξιμο των επιχειρήσεων

Την ώρα που οι φήμες οργιάζουν ότι η κυβέρνηση αναμένεται  να «παγώσει» την επιδότηση 12% για τις επιχειρήσεις της Θράκης και μάλιστα αυτό να έχει και αναδρομική ισχύ με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται (σ.σ. ακόμα και επιστροφή καταβαλλόμενων επιδοτήσεων), οφείλονται στους επιχειρηματίες χρήματα τουλάχιστον τριών ετών. 

Η τελευταία επίσημη ανακοίνωση εκ μέρους του υπουργείου Ανάπτυξης,

Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας είχε γίνει το Δεκέμβριο του 2011 και αφορούσε στην κατανομή 12 εκ. ευρώ για το για το κόστος μισθοδοσίας σε επιχειρήσεις της Αν. Μακεδονίας και Θράκης. Όπως είναι γνωστό από την 1/1/2010, οι επιχειρήσεις της Καβάλας και της Δράμας επιδοτούνται, από το κράτος, σε ποσοστό 4% για την κάλυψη τμήματος του κόστους πληρωμής του προσωπικού τους.

 Οι επιχειρηματίες βέβαια ζητούν να επιδοτούνται σε ποσοστό 12%, όπως ισχύει για τις επιχειρήσεις της Θράκης, στο πλαίσιο της ενδοπεριφερειακής ισότητας. Συγκεκριμένα τα 12 εκατ. ευρώ που κατανεμήθηκαν αρχές του 2012 προς τους επιχειρηματίες των νομών της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, αφορούσαν τη δόση του Β’ εξαμήνου του 2008 της επιδότησης του συνολικού κόστους μισθοδοσίας με ποσοστό 12%. Σε εκκρεμότητα παρέμενε τότε ακόμα η επιδότηση του κόστους μισθοδοσίας για τα έτη 2009 και 2010. 

Το ανωτέρω ποσό της χρηματοδότησης είχε εγκριθεί από το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, η χρηματοδότηση εκχωρήθηκε από τον ΟΑΕΔ, ο οποίος προχώρησε τις διαδικασίες καταβολής της προς τους δικαιούχους επιχειρηματίες.

Η παραπάνω εξέλιξη αποτελούσε ένα διαρκές αίτημα των επιχειρηματιών της Περιφέρειας Αν. Μακεδονίας-Θράκης, το οποίο παραμένει και σήμερα διαχρονικό. Άλλωστε μέχρι σήμερα δόθηκαν χρήματα σε λίγες επιχειρήσεις για το πρώτο εξάμηνο του 2010, υπολείπεται περίπου το 80% του 2010, όλο δεύτερο εξάμηνο του 2010, όλο το 2011, όλο το 2012 και σε δύο μήνες ολοκληρώνεται και το 2013. Το 12% είναι μία πονεμένη ιστορία η οποία εξελίχθηκε με την έντονη καθυστέρηση, ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του Βασίλη Σκαρλάτου προέδρου του Συνδέσμου Βιοτεχνιών & Βιομηχανιών Ξάνθης. 

«Οι οφειλές σχεδόν τριών ετών σε μία εποχή όπου είναι έντονο το έλλειμμα ρευστότητας αυτό ισοδυναμεί με πνίξιμο των επιχειρήσεων της περιοχής διότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να βρούνε πόρους να καλύψουν τις λειτουργικές τους υποχρεώσεις. Και αυτό δεν αφορά στο 10% των επιχειρήσεων αλλά στο 80-90%», δήλωσε ο κ. Σκαρλάτος. 

Σε μία εποχή οικονομικής ύφεσης και αδυναμίας πληρωμής ακόμη και των στοιχειωδών υποχρεώσεών τους οι επιχειρήσεις της Περιφέρειας περιμένουν από ένα κράτος που απαιτεί από αυτές φορολογική και ασφαλιστική συνέπεια να ανταποκριθεί στις δικές του υποχρεώσεις. Η καθυστέρηση καταβολής της συγκεκριμένης επιδότησης από τον ΟΑΕΔ επιτείνει τα προβλήματα ρευστότητας ενώ ακυρώνει και υπονομεύει στην  πράξη το σημαντικό αυτό μέτρο, το οποίο ελήφθη για την ενίσχυση και υποστήριξη της μικρομεσαίας επιχείρησης. 

Μάλιστα είναι γνωστό ότι πολλές επιχειρήσεις προγραμμάτισαν την ανάπτυξή τους θεωρώντας ως δεδομένο την συνέπεια καταβολής της συγκεκριμένης επιδότησης. 

«Πρέπει να κερδίσουμε τη μάχη του  αυτονόητου σε αυτή την χώρα και ιδιαίτερα για την περιοχή μας. Έτσι κι αλλιώς είμαστε και είμαι από εκείνους που λέμε ότι πρέπει κάποια στιγμή να συμπτυχθούν κοινωνικές δυνάμεις έτσι ώστε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε το αυτονόητο. Οι παραγωγικές επιχειρήσεις της περιοχής μας από χρόνια τώρα δίνουν στην περιοχή δυνατότητα στήριξης του επιπέδου διαβίωσης. 

Γι? αυτό πρέπει πάση θυσία σε αυτή τη φάση να διασωθούν και να δημιουργηθεί συγχρόνως και το κατάλληλο επιχειρηματικό κλίμα. Αυτό που λέμε δεν είναι υπόθεση των επιχειρηματιών είναι υπόθεση κοινωνίας και ως τέτοια πρέπει να επιληφθεί». Ο Νόμος που θέσπισε το ίδιο το κράτος για την επιδότηση μπορεί και πρέπει να αρθεί, αν αρθεί, μόνο με νόμο. Επιδίωξη μας, σύμφωνα με όσα είπε ο κ. Σκαρλάτος «επειδή υπάρχει σενάριο να διατηρηθεί το λειτουργικό κόστος για να αναπληρώνει το συνολικό έλλειμμα ανταγωνιστικότητας για τις παραγωγικές επιχειρήσεις, στοχεύουμε στο να μπει στην επόμενη προγραμματική περίοδο και να λήξει αυτή η δυσκολία κάλυψης του».

Σε μία εποχή που η κάθε θέση εργασίας αποτελεί πολύτιμο αναπτυξιακό αλλά και κοινωνικό στοιχείο, η επιβίωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, του μεγαλύτερου «εργοδότη» της περιοχής συνιστά εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση επιβίωσης της περιοχής μου, συγκράτησης της καλπάζουσας ανεργίας και απαρχή για μία νέα αρχή. 

Η συνέπεια λοιπόν του κράτους, μέσα σε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία αποτελεί μία από τις πλέον σίγουρες και ανταποδοτικές σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο επενδύσεις του. 

Δήμος Μπακιρτζάκης