Η εκπαιδευτική κοινότητα ζητά κατάργηση της μειονοτικής εκπαίδευσης

Εκκωφαντική, χαρακτηρίζει την αποτυχία των μειονοτικών μαθητών στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις, η ΕΛΜΕ Ροδόπης, κάνοντας λόγο για «μια απολύτως πρωτόγονη εκπαιδευτικά κατάσταση στην Ελλάδα του 2012  - γιατί πόσο «σύγχρονη» μπορεί άραγε να θεωρείται μια εκπαίδευση όπου τα μισά μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά και τα άλλα μισά στα τουρκικά, αλλά και πόσο συμβατή μπορεί να είναι και με το Διεθνές Δίκαιο - όπως φτάνει να αναρωτιέται ακόμη και ο Κ.Τσιτσελίκης - μια εκπαίδευση με τόσο οριοθετημένους θρησκευτικούς διαχωρισμούς (μουσουλμάνοι δάσκαλοι και μουσουλμάνοι μαθητές); Και μια κατάσταση, η οποία δεν βασίζεται βεβαίως σε κάποια διεθνή συνθήκη, αλλά αποκλειστικά στα χουντικά Μορφωτικά Πρωτόκολλα του 1968, και στην πράξη συντρίβει κυριολεκτικά τους μειονοτικούς μαθητές στις συμπληγάδες ενός παρανοϊκής σύλληψης και βαθύτατα αντιεκπαιδευτικού δίγλωσσου προγράμματος (αγνοώντας εξάλλου προκλητικά και τις άλλες μειονοτικές γλώσσες της περιοχής, όπως η πομακική και η ρομανί). Και μια κατάσταση τέλος που επιτείνεται τα τελευταία χρόνια και με την πεισματική εμμονή των πλέον σκληροπυρηνικών κύκλων της μειονότητας για δίγλωσσα νηπιαγωγεία (για να μην σταθούμε καν στη δεδομένη λειτουργία στη Θράκη παράνομων ιδιωτικών νηπιαγωγείων που δεν είναι καν δίγλωσσα, αλλά αποκλειστικά τουρκόφωνα). Όλα αυτά ασφαλώς αποτελούν έναν από τους βασικότερους λόγους της γκετοποίησης της μειονότητας, της πνευματικής και κοινωνικής της καθυστέρησης, της ποδηγέτησής της από αλλότρια κέντρα (που τους συμφέρει αυτή η νοσηρή κατάσταση), της ενίσχυσης των διαχωριστικών γραμμών και της διαιώνισης εντέλει μιας παράλληλης κοινωνίας με καθαρά αποσχιστική λογική». 

Περαιτέρω η ΕΛΜΕ Ροδόπης παίρνει θέση και για το «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων», χαρακτηρίζοντας το «όχι απλώς πρόγραμμα πενιχρών αποτελεσμάτων, αλλά ξεκάθαρα αποτυχημένο. Αποτυχημένο και γιατί προσπάθησε απλώς να επιφέρει κάποιες διορθώσεις στο προαναφερθέν απαράδεκτο μοντέλο της μειονοτικής εκπαίδευσης (το οποίο στην πραγματικότητα δεν μπορεί να διορθωθεί, αλλά η μόνη λύση είναι η άμεση κατάργησή του), αλλά και για τους τρόπους που επέλεξε για να τις επιφέρει (και ας αρκεστούμε εδώ π.χ. απολύτως ενδεικτικά να αναφέρουμε το…απίστευτο παιδαγωγικό επίτευγμα του σχηματισμού μικτών τμημάτων από μουσουλμάνους μαθητές δημοτικού και γυμνασίου, δηλαδή από παιδιά εντελώς διαφορετικών ηλικιών και συνεπώς γνωστικών επιπέδων, μέσα στα οποία τμήματα καλούνται οι εκπαιδευτικοί μέσα σε 45΄ να διδάξουν μαθηματικά ή Νεοελληνική Γλώσσα)». Σε άλλο σημείο της ανακοίνωσης η ΕΛΜΕ ζητά επιτέλους να γίνει στην τωρινή 4η φάση του προγράμματος έρευνα για τα αποτελέσματα του προγράμματος, «για να επιβεβαιωθούν και οι συνάδελφοι που με απόγνωση διαπιστώνουν τον αναλφαβητισμό του συντριπτικού ποσοστού των μαθητών των μειονοτικών δημοτικών», όπως τονίζουν. 

Με επιστολή της την οποία κοινοποίησε στον Τύπο επέλεξε να απαντήσει στις αναφορές της ΕΛΜΕ Ροδόπης η Άννα Φραγκουδάκη ομότιμη καθηγήτρια πανεπιστημίου Αθηνών και επιστημονική υπεύθυνη του προγράμματος για την Εκπαίδευση των Παιδιών της Μουσουλμανικής Μειονότητας της Θράκης. Στον χαρακτηρισμό «αποτυχημένο», δηλώνει πως «η αφοριστική ύβρις στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε μια αβάσιμη φράση περί ανάμιξης μαθητών σε μαθήματα και αποσιωπά: το πλήθος βιβλίων και ηλεκτρονικών υλικών για την εκμάθηση της ελληνικής, τις εκατοντάδες το χρόνο ώρες επιμόρφωσης εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, τα μαθήματα ενίσχυσης της ελληνικής σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια καθώς και στα 10 Κέντρα ελληνομάθειας του προγράμματος, τα αντίστοιχα θερινά μαθήματα σε μαθητές δημοτικού και μετεξεταστέους, τέλος τις κινητές μονάδες ελληνομάθειας και τις θερινές κατασκηνώσεις». 

Για τη δήλωση της ΕΛΜΕ περί «εκκωφαντικής αποτυχίας στις πανελλήνιες», σημειώνει «για το εκπαιδευτικό επίπεδο των μαθητών πρώτος και κύριος υπεύθυνος είναι το σχολείο. Στη δευτεροβάθμια οι συντριπτικά περισσότεροι μαθητές φοιτούν σε δημόσια γυμνάσια και λύκεια. Εάν πράγματι, όπως ισχυρίζεστε, οι μαθητές λυκείου (και μάλιστα γενικευτικά «οι» μαθητές, δηλαδή όλοι οι μαθητές) δεν ξέρουν «στοιχειώδη ελληνικά» και «αγνοούν ακόμα και την προπαίδεια», η ευθύνη σας ως εκπροσώπων των καθηγητών όλης της δευτεροβάθμιας δεν είναι άραγε να εισηγηθείτε τρόπους βελτίωσης της εκπαίδευσής τους στα σχολεία των οποίων εκπροσωπείτε το σώμα των εκπαιδευτικών; Αντί γι'αυτό κάνετε προτάσεις που η εφαρμογή τους αφορά την εξωτερική πολιτική της χώρας, προσθέτοντας ότι φταίει το πρόγραμμα. Σας επισημαίνουμε ότι το πρόγραμμα δεν υποκαθιστά την κρατική εκπαίδευση. Είναι απλώς βοηθητικό στο ομολογουμένως δύσκολο έργο των εκπαιδευτικών. Σας ενημερώνουμε ότι οι εισακτέοι στην τριτοβάθμια φέτος ήταν σχεδόν 500 (493)», σημειώνει μεταξύ άλλων στην επιστολή της η Άννα Φραγκουδάκη. 

Στην επιστολή της η ΕΛΜΕ Ροδόπης καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις για την μειονοτική εκπαίδευση. Δηλαδή: 

Α) άμεση καταγγελία των χουντικών πρωτοκόλλων του 1968 και η κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της μειονοτικής εκπαίδευσης, που δοκιμάστηκε στην πράξη και καθήλωσε τη μειονότητα στην αμάθεια και την οπισθοδρόμηση,

Β) η δημιουργία δημόσιων ελληνικών σχολείων, όπου θα διδάσκονται ως μαθήματα επιλογής η μητρική γλώσσα των μαθητών και το Κοράνιο (ας προσέξουμε τη μεγάλη απήχηση που βρήκαν τα δημόσια Ελληνικά Γυμνάσια στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και της Ροδόπης),

Γ) η θέσπιση ελληνόφωνων νηπιαγωγείων, όπου η μητρική γλώσσα θα χρησιμοποιείται επικουρικά, για να εμπεδωθεί η ελληνομάθεια (επιτέλους, ας αξιοποιηθεί η εμπειρία τέτοιων προγραμμάτων στο Βέλγιο, στον Καναδά και σε άλλα πολυγλωσσικά περιβάλλοντα).

Δήμητρα Συμεωνίδου