"Ο λόγος του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά είναι πολύ συγκινητικός, γιατί είναι λόγια καρδιάς δεν είναι λόγια ενός πολιτικού και το ότι επιμένει στην ομόνοια και στη μόρφωση, εμένα με ανατριχιάζει, μου έχει αλλάξει λίγο τον τρόπο σκέψης μου", λέει η ηθοποιός στον "Χ" Στο μικρό θέατρο της Επιδαύρου, το διήμερο 15-16 Ιουλίου στις 9:30 το βράδυ ανεβαίνει μία σπουδαία παράσταση με πρωταγωνίστρια τη δικιά μας Ελένη Ουζουνίδου. "8 Οκτωβρίου 1838. Ο λόγος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα προς τα Ελληνόπουλα" Συνέντευξη Δήμος Μπακιρτζάκης
Στο μικρό θέατρο της Επιδαύρου, το διήμερο 15-16 Ιουλίου στις 9:30 το βράδυ ανεβαίνει μία σπουδαία παράσταση με πρωταγωνίστρια τη "δική μας" Ελένη Ουζουνίδου. "8 Οκτωβρίου 1838. Ο λόγος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα προς τα Ελληνόπουλα", είναι ο τίτλος της παράστασης.
Αποτελεί την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά. Εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα και πρωτοδημοσιεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου 1838 στην αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών», που εξέδιδε ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων. Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.
«Ένα θέμα για το Φεστιβάλ. Το μυαλό μου πήγε αμέσως σ? ένα κείμενο που χρόνια με γυροφέρνει: το λόγο του Κολοκοτρώνη στα Ελληνόπουλα. Με την Ουζουνίδου μας συνδέει κοινός χρόνος εργασίας σε πολλά και διαφορετικά. Αριστοφάνης, Λούλα Αναγνωστάκη, Ντάριο Φο. Γνωρίζω καλά τον ήχο και το μέτρο της. Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο προφορικό κείμενο του Γέρου του Μωριά είναι απόλυτα χρήσιμο ν? ακουστεί στις μέρες μας. Και μάλιστα στην καρδιά του Μωριά. Στο υπέροχο και τόσο γνώριμό μου πια αρχαίο θέατρο της Παλιάς Επιδαύρου, τη Μικρή Επίδαυρο. Η μικρή πενταμελής ομάδα των σταθερών μου συνεργατών ηθοποιών ?τραγουδιστών θα συνοδεύσει με μέλος και όρχηση την εκλεκτή πρωταγωνίστρια. Στο πιάνο θα συνοδεύσω ο ίδιος», είπε για την παράσταση ο Σταμάτης Κρανουνάκης.
Η Κομοτηναία ηθοποιός μίλησε χθες στο ράδιο Χρόνος 87,5 FM από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, όπου βρίσκεται για την προετοιμασία.
Με τον Σταμάτη Κραουνάκη πως γνωριστήκατε;
-Δουλεύουμε πάρα πολλά χρόνια μαζί. Πάνω από 10 τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Είμαστε φίλοι αγαπημένοι και συνεργάτες και πάντα κάθε καλοκαίρι στο φεστιβάλ ο Σταμάτης σκέφτεται κάτι που θέλει να κάνει με εμένα.
Η γνωριμία σας ήταν λίγο επεισοδιακή, τον φοβόσασταν όπως λέγατε;
-Λιγάκι ναι. Ένιωθα το δέος, γιατί είναι ένας άνθρωπος κορυφαίος, ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, χειμαρρώδης, μοναδικός, υπέροχος. Έχουμε μια συγγένεια με τον Σταμάτη, καταλαβαινόμαστε, πολύ εύκολα επικοινωνούμε για αυτό και αγαπιόμαστε τόσο πολύ. Την ιδέα για να δραματοποιηθεί ο λόγος που εκφώνησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης το 1838 στην Πνύκα σε γυμνασιόπαιδα, κυκλοφορούσε στο μυαλό του πάρα πολλά χρόνια και σκέφτηκε ότι ήρθε η ώρα να το κάνει.
Είναι η κατάλληλη εποχή να ακούσουμε το λόγος ενός αγράμματου αγωνιστή, να μιλά για την μόρφωση και για τα παιδιά;
-"Να σκλαβωθείτε στα γράμματά σας". Αυτό είναι το μαγικό, η μαγική ατάκα που λέμε που εμένα με συγκινεί πάρα πολύ. Ζητάει συγνώμη που δεν έμαθε γράμματα και προσπαθεί μέσα από τις εμπειρίες του και τα βιώματά του, μέσα από το λόγο αυτό να πείσει τα παιδιά πόσο άσχημο πράγμα και πόσο κακό πράγμα είναι η διχόνοια και πως ένα κράτος θεμελιώνεται μόνο επάνω στην ομόνοια, μια πολιτεία θεμελιώνεται μόνο όταν υπάρχει ομόνοια. Είναι πολύ επίκαιρος ο λόγος του, τα έχει πει εδώ και 200 χρόνια και δεν έχει αλλάξει τίποτα, αλλά δεν θα αλλάξει νοοτροπία ο Έλληνας αφού δεν το έχει κάνει 200 χρόνια τώρα. Δεν είμαι αισιόδοξη ότι θα αλλάξει και, από την άλλη, δεν είμαι και απαισιόδοξη, αυτοί είμαστε τι να κάνουμε; Μας αρέσει ο διχασμός, μας αρέσει το δίπολο πάντα, πρέπει να υπάρχει ένα δίπολο για να μας ταράζει. Μας αρέσει ο φανατισμός, δεν μας αρέσει ο κόπος, το έχουμε δείξει τα τελευταία χρόνια ότι όταν έχουμε δουλειά μπορούμε να δουλέψουμε και να δουλέψουμε πάρα πολύ, αλλά δεν μας αρέσει η δουλειά, μας αρέσει να τελειώνουμε γρήγορα και να πίνουμε καφέδες. Αυτοί είμαστε τι να κάνουμε; Δεν πειράζει, έτσι θα πορευθούμε αλλά τουλάχιστον ας ακούσουμε αυτό που είπε ο γέρος του Μοριά: "Να σκλαβωθείτε στα γράμματά σας". Να γίνετε σκλάβοι του πνεύματος. Πρέπει να μορφωθούμε, δυστυχώς αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε ακόμα και τώρα δηλαδή όποτε πάμε να ανεβάσουμε το πνευματικό μας επίπεδο, φροντίζουνε οι άλλοι και κυρίως αυτοί που έχουν την εξουσία και οι πολιτικοί να μας το χαμηλώνουν, για να είμαστε έρμαια των δικών τους πράξεων και των στόχων τους. Πρέπει να μορφωθούμε πρέπει να μάθουμε, να μην είμαστε ημιμαθείς, πρέπει να διαβάσουμε, να καλύψουμε τα κενά.
Όταν διάβασες τον λόγο αυτό, ιστορικά μπορεί να τον γνωρίζουμε όλοι, αλλά πως ένιωσες, πως βίωσες τον ρόλο;
-Δεν τον αντιμετωπίζω σαν ρόλο, γιατί είμαι μια γυναίκα που κάνει έναν άντρα. Είμαι ένας άνθρωπος που μεταφέρει αυτό τον λόγο και γι΄ αυτό ο Σταμάτης διάλεξε μια γυναίκα πιστεύω. Δεν είναι τόσο ανατρεπτικό γιατί δεν είναι παράσταση, είναι σαν ένα μουσικό αναλόγιο που δεν είναι αναλόγιο και έχω να πω ότι το πιο σημαντικό στοιχείο της παράστασης είναι το εικαστικό μέρος. Έχουμε τον ξεχωριστό και μοναδικό ζωγράφο, τον Γιώργο Ξένο που θα κάνει την εικαστική εγκατάσταση, μαζί με την μουσική του Σταμάτη. Είναι ένα φαινόμενο η παράσταση αυτή και το ανατρεπτικό είναι αυτό και όχι ότι μια γυναίκα θα μεταφέρει το κείμενο. Εγώ εκεί λειτουργώ σαν μια ψυχή, είμαι μια ψυχή που λέει λόγια ενθουσιασμού και πάθους γιατί έτσι είναι τα λόγια του Γέροντα και δεν είναι πολιτικός λόγος, είναι λόγια πάθους, ενθουσιασμού και λαχτάρας να πει στους νέους ότι πρέπει να μορφωθούν, πρέπει να καθίσουν 2 με 3 χρόνους να αφιερώσουν την ζωή τους στις σπουδές τους και να ζήσουν ελεύθεροι στο υπόλοιπο της ζωής τους.
Ως ηθοποιός τα ζεις όλα αυτά τα οποία περνάμε; Είναι μια γενιά την οποία φτάσαμε να την μορφώνουμε όπως ήθελε ο Κολοκοτρώνης και να φεύγει στο εξωτερικό;
-Αυτή η παιδεία που έχουμε δεν είναι σε βάθος. Αυτό το φαινόμενο το ότι οι μορφωμένοι φεύγουν στο εξωτερικό, το λέει και ο Κολοκοτρώνης, ότι από την ώρα που ήρθαν οι μουσουλμάνοι, οι άνθρωποι που ήταν πιο μορφωμένοι δεν άντεχαν το ζυγό και φύγανε. Αλλά σε αυτούς λέει πρέπει να χρωστάμε ευγνωμοσύνη γιατί αυτοί μετάφραζαν και έστελναν στην Ελλάδα βιβλία. Μετέφραζαν και έστελναν βιβλία για να θυμηθούμε ρίζες, να θυμηθούμε προγόνους. Αυτό βέβαια τώρα δεν συμβαίνει. Εκπαιδευόμαστε αλλά κάνουμε άλλα πράγματα, μπορεί να γινόμαστε καλοί επιστήμονες αλλά πρέπει σε βάθος να τα γνωρίζουμε τα πράγματα, πρέπει να τα πιάσουμε όλα ξανά από την αρχή. Από την Ιλιάδα μέχρι τώρα ό,τι έχει γραφτεί να το πιάσουμε, να το διαβάσουμε και δεν είναι μόνο η οικονομία στην ζωή μας, τα έχουμε πιάσει όλα λάθος, ακριβώς όπως δεν θα έπρεπε.
Πως δομείται η παράσταση;
-Η διάρκεια της παράστασης είναι μία ώρα και κάτι. Εγώ μεταφέρω το κείμενο, ο Σταμάτης είναι επί σκηνής, παίζει πιάνο και έχει γράψει αυτή την εξαιρετική μουσική, είναι το δρώμενο το εικαστικό που είναι πάρα πολύ σημαντικό του κορυφαίου Γιώργου Ξένου. Υπάρχουν επίσης πέντε συνάδελφοι εξαιρετικοί που κάνουν ένα είδος χορού στην παράσταση αυτή, είναι ο λαός, είναι οι μαθητές τα γυμνασιόπαιδα. Ο λόγος του είναι πολύ συγκινητικός, γιατί είναι λόγια καρδιάς δεν είναι λόγια ενός πολιτικού και αυτό το ότι επιμένει στην ομόνοια και στην μόρφωση, είναι τόσο συγκινητικό, εμένα με ανατριχιάζει, μου έχει αλλάξει λίγο τον τρόπο σκέψης μου. Σκέφτομαι ότι για να γεμίσω και να ολοκληρωθώ και σαν άνθρωπος, αλλά και σαν καλλιτέχνης, πρέπει να διαβάσω πολλά, περισσότερα από ό,τι διαβάζω τώρα. Πρέπει να μην τεμπελιάζω, το μυαλό μου να είναι σε εγρήγορση διαρκώς και αυτό πρέπει να το κάνουμε όλοι μας. Έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε και πνευματικά όντα.
Αποτελεί την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά. Εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα και πρωτοδημοσιεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου 1838 στην αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών», που εξέδιδε ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων. Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.
«Ένα θέμα για το Φεστιβάλ. Το μυαλό μου πήγε αμέσως σ? ένα κείμενο που χρόνια με γυροφέρνει: το λόγο του Κολοκοτρώνη στα Ελληνόπουλα. Με την Ουζουνίδου μας συνδέει κοινός χρόνος εργασίας σε πολλά και διαφορετικά. Αριστοφάνης, Λούλα Αναγνωστάκη, Ντάριο Φο. Γνωρίζω καλά τον ήχο και το μέτρο της. Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο προφορικό κείμενο του Γέρου του Μωριά είναι απόλυτα χρήσιμο ν? ακουστεί στις μέρες μας. Και μάλιστα στην καρδιά του Μωριά. Στο υπέροχο και τόσο γνώριμό μου πια αρχαίο θέατρο της Παλιάς Επιδαύρου, τη Μικρή Επίδαυρο. Η μικρή πενταμελής ομάδα των σταθερών μου συνεργατών ηθοποιών ?τραγουδιστών θα συνοδεύσει με μέλος και όρχηση την εκλεκτή πρωταγωνίστρια. Στο πιάνο θα συνοδεύσω ο ίδιος», είπε για την παράσταση ο Σταμάτης Κρανουνάκης.
Η Κομοτηναία ηθοποιός μίλησε χθες στο ράδιο Χρόνος 87,5 FM από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, όπου βρίσκεται για την προετοιμασία.
Με τον Σταμάτη Κραουνάκη πως γνωριστήκατε;
-Δουλεύουμε πάρα πολλά χρόνια μαζί. Πάνω από 10 τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Είμαστε φίλοι αγαπημένοι και συνεργάτες και πάντα κάθε καλοκαίρι στο φεστιβάλ ο Σταμάτης σκέφτεται κάτι που θέλει να κάνει με εμένα.
Η γνωριμία σας ήταν λίγο επεισοδιακή, τον φοβόσασταν όπως λέγατε;
-Λιγάκι ναι. Ένιωθα το δέος, γιατί είναι ένας άνθρωπος κορυφαίος, ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, χειμαρρώδης, μοναδικός, υπέροχος. Έχουμε μια συγγένεια με τον Σταμάτη, καταλαβαινόμαστε, πολύ εύκολα επικοινωνούμε για αυτό και αγαπιόμαστε τόσο πολύ. Την ιδέα για να δραματοποιηθεί ο λόγος που εκφώνησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης το 1838 στην Πνύκα σε γυμνασιόπαιδα, κυκλοφορούσε στο μυαλό του πάρα πολλά χρόνια και σκέφτηκε ότι ήρθε η ώρα να το κάνει.
Είναι η κατάλληλη εποχή να ακούσουμε το λόγος ενός αγράμματου αγωνιστή, να μιλά για την μόρφωση και για τα παιδιά;
-"Να σκλαβωθείτε στα γράμματά σας". Αυτό είναι το μαγικό, η μαγική ατάκα που λέμε που εμένα με συγκινεί πάρα πολύ. Ζητάει συγνώμη που δεν έμαθε γράμματα και προσπαθεί μέσα από τις εμπειρίες του και τα βιώματά του, μέσα από το λόγο αυτό να πείσει τα παιδιά πόσο άσχημο πράγμα και πόσο κακό πράγμα είναι η διχόνοια και πως ένα κράτος θεμελιώνεται μόνο επάνω στην ομόνοια, μια πολιτεία θεμελιώνεται μόνο όταν υπάρχει ομόνοια. Είναι πολύ επίκαιρος ο λόγος του, τα έχει πει εδώ και 200 χρόνια και δεν έχει αλλάξει τίποτα, αλλά δεν θα αλλάξει νοοτροπία ο Έλληνας αφού δεν το έχει κάνει 200 χρόνια τώρα. Δεν είμαι αισιόδοξη ότι θα αλλάξει και, από την άλλη, δεν είμαι και απαισιόδοξη, αυτοί είμαστε τι να κάνουμε; Μας αρέσει ο διχασμός, μας αρέσει το δίπολο πάντα, πρέπει να υπάρχει ένα δίπολο για να μας ταράζει. Μας αρέσει ο φανατισμός, δεν μας αρέσει ο κόπος, το έχουμε δείξει τα τελευταία χρόνια ότι όταν έχουμε δουλειά μπορούμε να δουλέψουμε και να δουλέψουμε πάρα πολύ, αλλά δεν μας αρέσει η δουλειά, μας αρέσει να τελειώνουμε γρήγορα και να πίνουμε καφέδες. Αυτοί είμαστε τι να κάνουμε; Δεν πειράζει, έτσι θα πορευθούμε αλλά τουλάχιστον ας ακούσουμε αυτό που είπε ο γέρος του Μοριά: "Να σκλαβωθείτε στα γράμματά σας". Να γίνετε σκλάβοι του πνεύματος. Πρέπει να μορφωθούμε, δυστυχώς αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε ακόμα και τώρα δηλαδή όποτε πάμε να ανεβάσουμε το πνευματικό μας επίπεδο, φροντίζουνε οι άλλοι και κυρίως αυτοί που έχουν την εξουσία και οι πολιτικοί να μας το χαμηλώνουν, για να είμαστε έρμαια των δικών τους πράξεων και των στόχων τους. Πρέπει να μορφωθούμε πρέπει να μάθουμε, να μην είμαστε ημιμαθείς, πρέπει να διαβάσουμε, να καλύψουμε τα κενά.
Όταν διάβασες τον λόγο αυτό, ιστορικά μπορεί να τον γνωρίζουμε όλοι, αλλά πως ένιωσες, πως βίωσες τον ρόλο;
-Δεν τον αντιμετωπίζω σαν ρόλο, γιατί είμαι μια γυναίκα που κάνει έναν άντρα. Είμαι ένας άνθρωπος που μεταφέρει αυτό τον λόγο και γι΄ αυτό ο Σταμάτης διάλεξε μια γυναίκα πιστεύω. Δεν είναι τόσο ανατρεπτικό γιατί δεν είναι παράσταση, είναι σαν ένα μουσικό αναλόγιο που δεν είναι αναλόγιο και έχω να πω ότι το πιο σημαντικό στοιχείο της παράστασης είναι το εικαστικό μέρος. Έχουμε τον ξεχωριστό και μοναδικό ζωγράφο, τον Γιώργο Ξένο που θα κάνει την εικαστική εγκατάσταση, μαζί με την μουσική του Σταμάτη. Είναι ένα φαινόμενο η παράσταση αυτή και το ανατρεπτικό είναι αυτό και όχι ότι μια γυναίκα θα μεταφέρει το κείμενο. Εγώ εκεί λειτουργώ σαν μια ψυχή, είμαι μια ψυχή που λέει λόγια ενθουσιασμού και πάθους γιατί έτσι είναι τα λόγια του Γέροντα και δεν είναι πολιτικός λόγος, είναι λόγια πάθους, ενθουσιασμού και λαχτάρας να πει στους νέους ότι πρέπει να μορφωθούν, πρέπει να καθίσουν 2 με 3 χρόνους να αφιερώσουν την ζωή τους στις σπουδές τους και να ζήσουν ελεύθεροι στο υπόλοιπο της ζωής τους.
Ως ηθοποιός τα ζεις όλα αυτά τα οποία περνάμε; Είναι μια γενιά την οποία φτάσαμε να την μορφώνουμε όπως ήθελε ο Κολοκοτρώνης και να φεύγει στο εξωτερικό;
-Αυτή η παιδεία που έχουμε δεν είναι σε βάθος. Αυτό το φαινόμενο το ότι οι μορφωμένοι φεύγουν στο εξωτερικό, το λέει και ο Κολοκοτρώνης, ότι από την ώρα που ήρθαν οι μουσουλμάνοι, οι άνθρωποι που ήταν πιο μορφωμένοι δεν άντεχαν το ζυγό και φύγανε. Αλλά σε αυτούς λέει πρέπει να χρωστάμε ευγνωμοσύνη γιατί αυτοί μετάφραζαν και έστελναν στην Ελλάδα βιβλία. Μετέφραζαν και έστελναν βιβλία για να θυμηθούμε ρίζες, να θυμηθούμε προγόνους. Αυτό βέβαια τώρα δεν συμβαίνει. Εκπαιδευόμαστε αλλά κάνουμε άλλα πράγματα, μπορεί να γινόμαστε καλοί επιστήμονες αλλά πρέπει σε βάθος να τα γνωρίζουμε τα πράγματα, πρέπει να τα πιάσουμε όλα ξανά από την αρχή. Από την Ιλιάδα μέχρι τώρα ό,τι έχει γραφτεί να το πιάσουμε, να το διαβάσουμε και δεν είναι μόνο η οικονομία στην ζωή μας, τα έχουμε πιάσει όλα λάθος, ακριβώς όπως δεν θα έπρεπε.
Πως δομείται η παράσταση;
-Η διάρκεια της παράστασης είναι μία ώρα και κάτι. Εγώ μεταφέρω το κείμενο, ο Σταμάτης είναι επί σκηνής, παίζει πιάνο και έχει γράψει αυτή την εξαιρετική μουσική, είναι το δρώμενο το εικαστικό που είναι πάρα πολύ σημαντικό του κορυφαίου Γιώργου Ξένου. Υπάρχουν επίσης πέντε συνάδελφοι εξαιρετικοί που κάνουν ένα είδος χορού στην παράσταση αυτή, είναι ο λαός, είναι οι μαθητές τα γυμνασιόπαιδα. Ο λόγος του είναι πολύ συγκινητικός, γιατί είναι λόγια καρδιάς δεν είναι λόγια ενός πολιτικού και αυτό το ότι επιμένει στην ομόνοια και στην μόρφωση, είναι τόσο συγκινητικό, εμένα με ανατριχιάζει, μου έχει αλλάξει λίγο τον τρόπο σκέψης μου. Σκέφτομαι ότι για να γεμίσω και να ολοκληρωθώ και σαν άνθρωπος, αλλά και σαν καλλιτέχνης, πρέπει να διαβάσω πολλά, περισσότερα από ό,τι διαβάζω τώρα. Πρέπει να μην τεμπελιάζω, το μυαλό μου να είναι σε εγρήγορση διαρκώς και αυτό πρέπει να το κάνουμε όλοι μας. Έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε και πνευματικά όντα.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
