Μετά το σχόλασμα το λεωφορείο δεν μπαίνει στο Λοφάριο και πρέπει να περιμένουν στο δρόμο για να τους παραλάβει κάποιο IX Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Η διαδρομή της μάθησης για κάποιους μαθητές δεν σημαίνει μόνο βιβλία, σχολικές τάξεις και δάσκαλοι. Είναι η πραγματική διαδρομή που θα πρέπει να διανύσουν για να φτάσουν στο σχολείο τους, που βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους, η αναμονή στο κρύο, γιατί το λεωφορείο δεν φτάνει μέχρι το χωριό τους.
Μεσημέρι και τέσσερις μαθητές στέκονται στη μέση του δρόμου, στον επαρχιακό δρόμο Κομοτηνής ? Σαπών, στη στροφή Λοφαρίου. Εκεί βρίσκονται την ίδια ώρα καθημερινά, μετά το σχόλασμα από το μάθημά τους. Είναι εκεί ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, με το κρύο και τη βροχή, με τους δυνατούς αέρηδες και τη ζέστη. Είναι μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου, όλοι τους κάτοικοι του Λοφαρίου Ροδόπης.
«Κάθε μέρα γίνεται το ίδιο. Στις τρεις και μισή το απόγευμα μας αφήνει στη διασταύρωση, στο δρόμο προς τις Σάπες, το λεωφορείο και κατά τις τέσσερις, όταν οι δουλειές το επιτρέπουν, έρχεται κάποιος δικός μας να μας πάρει για να επιστρέψουμε στο χωριό», μας εξηγεί ο νεαρός Γιουσούφ Λεβέντ γιατί κάθε φορά η επιστροφή από το σχολείο γίνεται μετά από αναμονή στο δρόμο.
Από Δευτέρα έως Παρασκευή οι μαθητές του Λοφαρίου, ο 13χρονος Οράι, ο Ταϊφούν και ο Λεβέντ, το πρωί, πριν να πάνε στην Κομοτηνή, διανύουν κάποια επιπλέον χιλιόμετρα πηγαίνοντας στις Σάπες. Στην επιστροφή, ακόμη χειρότερα, το λεωφορείο δεν μπαίνει καθόλου στο χωριό τους το Λοφάριο, «πηγαίνει στα άλλα χωριά, Τσιφλίκι, Σάπες.
Το δρομολόγιο που γίνεται στις 1:30 το χάνουμε γιατί εμείς σχολάμε στις δύο», μας λέει ο Γιουσούφ Λεβέντ προσθέτοντας «κάνουμε υπομονή, δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε».
Αναγκάζονται καθημερινά να περιμένουν στον επαρχιακό δρόμο Κομοτηνής ?Σαπών, στη στροφή Λοφαρίου, ώστε να τους παραλάβει μετά το σχόλασμα, αργά το μεσημέρι, κάποιο όχημα ιδιωτικής χρήσης. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της αναμονής είναι να φτάνουν στα σπίτια τους αργά το απόγευμα, σχεδόν δέκα ώρες μετά.
Για τους μαθητές του Λοφαρίου αυτή είναι η διαδρομή της μάθησης? Και σε αυτήν τη διαδρομή δεν υπάρχει ούτε μία στάση λεωφορείων για να ξαποστάσουν και να προστατευτούν από τις καιρικές συνθήκες.
Μεσημέρι και τέσσερις μαθητές στέκονται στη μέση του δρόμου, στον επαρχιακό δρόμο Κομοτηνής ? Σαπών, στη στροφή Λοφαρίου. Εκεί βρίσκονται την ίδια ώρα καθημερινά, μετά το σχόλασμα από το μάθημά τους. Είναι εκεί ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, με το κρύο και τη βροχή, με τους δυνατούς αέρηδες και τη ζέστη. Είναι μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου, όλοι τους κάτοικοι του Λοφαρίου Ροδόπης.
«Κάθε μέρα γίνεται το ίδιο. Στις τρεις και μισή το απόγευμα μας αφήνει στη διασταύρωση, στο δρόμο προς τις Σάπες, το λεωφορείο και κατά τις τέσσερις, όταν οι δουλειές το επιτρέπουν, έρχεται κάποιος δικός μας να μας πάρει για να επιστρέψουμε στο χωριό», μας εξηγεί ο νεαρός Γιουσούφ Λεβέντ γιατί κάθε φορά η επιστροφή από το σχολείο γίνεται μετά από αναμονή στο δρόμο.
Από Δευτέρα έως Παρασκευή οι μαθητές του Λοφαρίου, ο 13χρονος Οράι, ο Ταϊφούν και ο Λεβέντ, το πρωί, πριν να πάνε στην Κομοτηνή, διανύουν κάποια επιπλέον χιλιόμετρα πηγαίνοντας στις Σάπες. Στην επιστροφή, ακόμη χειρότερα, το λεωφορείο δεν μπαίνει καθόλου στο χωριό τους το Λοφάριο, «πηγαίνει στα άλλα χωριά, Τσιφλίκι, Σάπες.
Το δρομολόγιο που γίνεται στις 1:30 το χάνουμε γιατί εμείς σχολάμε στις δύο», μας λέει ο Γιουσούφ Λεβέντ προσθέτοντας «κάνουμε υπομονή, δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε».
Αναγκάζονται καθημερινά να περιμένουν στον επαρχιακό δρόμο Κομοτηνής ?Σαπών, στη στροφή Λοφαρίου, ώστε να τους παραλάβει μετά το σχόλασμα, αργά το μεσημέρι, κάποιο όχημα ιδιωτικής χρήσης. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της αναμονής είναι να φτάνουν στα σπίτια τους αργά το απόγευμα, σχεδόν δέκα ώρες μετά.
Για τους μαθητές του Λοφαρίου αυτή είναι η διαδρομή της μάθησης? Και σε αυτήν τη διαδρομή δεν υπάρχει ούτε μία στάση λεωφορείων για να ξαποστάσουν και να προστατευτούν από τις καιρικές συνθήκες.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
