Η ανάγκη προβολής νέων κινηματογραφιστών έγινε φεστιβάλ

Το Σάββατο 5 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε το 3ο Micro μ Festival ταινιών μικρού μήκους στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στη Ρόδο, στα Χανιά και στην Πτολεμαΐδα σε παράλληλη προβολή. Πριν από τρία χρόνια η ανάγκη μερικών νέων κινηματογραφιστών στην Αθήνα να βρουν έναν τρόπο προβολής του έργου τους, τους ώθησε στη δημιουργία αυτού του Φεστιβάλ. Κριτική επιτροπή εδώ είναι ο κάθε θεατής που βρίσκεται στην αίθουσα των πέντε πόλεων, οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους  μέσω skype. Ο πιο αρμόδιος όμως να μιλήσει για αυτό το φεστιβάλ είναι ο άνθρωπος που κρύβεται από πίσω του. Στο Σινεμά χωρίς Κασκόλ την εκπομπή του ράδιο Χρόνος 87,5 με οικοδεσπότη τον Στάθη Κόλια μίλησε ο Σίμος Κυπαρισσόπουλος αποδεικνύοντας πως η θέληση, η δημιουργικότητα με μερικές σταγόνες θάρρους μα και θράσους μπορούν να παραμερίσουν την κρίση και να παράγουν πολιτισμό.

-Η ιδέα ξεκίνησε το 2011 όταν οι ίδιοι είχαμε γυρίσει μία ταινία μικρού μήκους και την είχαμε στείλει σε κάποια φεστιβάλ. Διαπιστώσαμε τότε ότι στην Αθήνα υπήρχαν λίγες ευκαιρίες για να προβληθεί στο κοινό της. Έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε έναν νέο εναλλακτικό χώρο όπου θα προβάλλαμε τη δουλειά νέων δημιουργών. Την επόμενη χρονιά, επειδή ήμουν σε περιοδεία στην Ελλάδα, είχε τύχει να συναντήσω σε κάποιες πόλεις επαναπροβολές φεστιβάλ, οι οποίες γίνονταν κάποιους μήνες μετά την προβολή τους. Οπότε το 2012 προέκυψε η ιδέα να δημιουργήσουμε ένα φεστιβάλ το οποίο θα γίνεται σε πολλές πόλεις ταυτόχρονα και θα μετατρέπει την Ελλάδα σε έναν κινηματογράφο με πολλές πόρτες.

-Νομίζω ότι δεν είναι και πολύ καλή. Όταν είπα στην αρχή σε κάποιους γνωστούς μου ότι κάνω ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους και τους εξήγησα ότι μία ταινία μπορεί να κρατάει δύο ή πέντε λεπτά, μου έλεγαν «και πώς προλαβαίνει να δείξει μια ιστορία μέσα σε δύο λεπτά;». Κρίνω ότι όποιος δεν ασχολείται με το χώρο, η σχέση του είναι λίγο ξεκομμένη. Από την άλλη, η ταινία μικρού μήκους είναι δύσκολο να επιτευχθεί, γιατί πρέπει σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να αφηγηθεί ο δημιουργός μία ιστορία ολοκληρωμένη ώστε το κοινό να μπορέσει να την καταλάβει. Αν αυτό επιτευχθεί, το αποτέλεσμα θα είναι πάρα πολύ καλό και θα έχει μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό.

-Κάποτε στη δραματική σχολή που ήμουν, ένας καθηγητής μου είπε ότι όποιος πληρώνει εισιτήριο έχει το δικαίωμα να σε βρίσει πάνω στη σκηνή, άρα είναι λογικό να έχει το δικαίωμα να κρίνει. Από την άλλη, η σκέψη ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο αφενός δίνεται η δυνατότητα στο κοινό να ανοίξει έναν «διάλογο» με τους δημιουργούς των ταινιών και αφετέρου ο δημιουργός ης ταινίας μικρού μήκους μπορεί να καταλάβει ι ανταπόκριση έχει η ταινία του στο κοινό. Κι όπως μιλούσαμε σε μία εκπομπή με την Νατάσσα Ξύδη, που κέρδισε το φεστιβάλ με το «Travel express», είπε κάτι πολύ σωστό, ότι το κοινό, σε αντίθεση με έναν κριτικό ή κινηματογραφιστή, έχει μια πιο αγνή άποψη για το αποτέλεσμα που βλέπει στην οθόνη. 

-Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα φεστιβάλ με μειωμένα έξοδα. Το αποκαλούμε σατιρικά «low budget festival». Δηλαδή, το χρηματοδοτούμε μόνοι μας και περιμένουμε, αν τυχόν πάει καλά, να βγάλουμε τα έξοδα του φεστιβάλ. Μέχρι στιγμής δεν το έχουμε καταφέρει.

 -Το επόμενο βήμα είναι να μεγαλώσει, να εντάξει κι άλλες πόλεις στο δυναμικό του, να φέρει ανθρώπους από όλες τις γωνιές της Ελλάδας κοντά στο παρακολουθήσουν ταινίες μικρού μήκους. Φέτος είχαμε έρθει σε πολύ μικρή απόσταση από το να διοργανώσουμε το φεστιβάλ και στο Σαν Φρανσίσκο. Ο απόδημος ελληνισμός είναι ένας στόχος μας, τον οποίο ελπίζουμε του χρόνου να τον πετύχουμε.

-Υπάρχει θέληση και όρεξη για δουλειά, πολλές φορές όμως δεν έχουν οι κινηματογραφιστές τα κατάλληλα μέσα, δηλαδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά στις απαιτήσεις μιας ταινίας. Αυτό είναι και το γεγονός που κουράζει πολλούς κινηματογραφιστές, γι’ αυτό στα φεστιβάλ μικρού μήκους είναι κατά κύριο λόγο νέοι άνθρωποι. Και μετά από δέκα χρόνια πολύ λίγοι εξ αυτών παραμένουν στο χώρο. Το κράτος πρέπει να ανοίξει τις πόρτες του στους νέους κινηματογραφιστές, οι οποίοι έχουν και φοβερές ιδέες και πολλή όρεξη για δουλειά. Είμαι αισιόδοξος, αλλά απαιτείται οργάνωση.

-Η κρίση δεν μας απέτρεψε γιατί η τέχνη βρίσκει πάντα διέξοδο. Σε άλλα κράτη που επήλθε η κρίση υπήρχε άνθηση των τεχνών.

Έχετε σκεφτεί να διεξαχθεί το φεστιβάλ και σε πόλεις της Θράκης;

-Είναι καλοδεχούμενη οποιαδήποτε πόλη θέλει να το φιλοξενήσει. Δεν έχουμε πρόβλημα να το διοργανώσουμε ακόμη και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της Ελλάδας. Όσον αφορά τις ταινίες μικρού μήκους που διαγωνιστήκαν, τα θέματα που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον των νέων κινηματογραφιστών ήταν η  οικονομική κρίση, το αδιέξοδο των ανθρώπινων σχέσεων και η μετανάστευση.