Η αναγκαιότητα ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας σε κάθε νομό

Είναι εξυπνότερο να εργαστούμε για την κάλυψη της τοπικής αγοράς, παρά να στοχεύουμε στην παγκόσμια αγορά. Αυτό τόνισε με έμφαση ο Δημήτρης Μιχαηλίδης, δημοσιογράφος-και συνεργάτης του Αγρονέα, που βρέθηκε χθες στην Κομοτηνή. Ήταν ομιλητής της εκδήλωσης για τις νέες καλλιέργειες που διοργάνωσε το απόγευμα της Παρασκευής, στο Επαγγελματικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Ροδόπης, η ομάδα Πρωτοβουλίας Τοπική Οικονομία Ροδόπης ΑλλάΖΩ (Τ.Ο.Ρ.Α). 

Ο Δημήτρης Μιχαηλίδης μίλησε για την αναγκαιότητα ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας και τοπικής εφοδιαστικής αλυσίδας σε κάθε νομό, εξηγώντας ότι "αν το επίπεδο της παγκοσμιοποίησης είναι περίπου στο 60% κι εμείς περίπου στο 10% και η τοπική αγορά περίπου στο 4%, τότε είναι πιο έξυπνο να ασχοληθούμε με την τοπική αγορά και την κάλυψη των τοπικών αναγκών από το να ξεκινήσουμε από το 10% για να φτάσουμε στο 60%, για να φτάσουμε στο επίπεδο που μπορούμε να λειτουργούμε σε επίπεδο παγκοσμιοποίησης ή μεγάλης αγοράς".  Όπως εξήγησε  στοιχεία αναφέρουν ότι ο μέσος κλήρος στην Ελλάδα είναι περίπου 47 στρέμματα και ο μέσος κλήρος στην Ευρώπη περίπου 1.500-2.000 στρέμματα. Στην Ουκρανία είναι 18.000 στρέμματα και στη σημερινή Ρωσία είναι 22.000 στρέμματα. "Όταν κάποιος δηλώνει επαγγελματίας αγρότης και είναι πολύ σοβαρός με εξοπλισμό και εργαλεία και έχει 1.000 στρέμματα, και πάλι έχει το 1/10 ή ένα 5% ενός αγρότη της Ρωσίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν παίζουμε στο παιχνίδι της παγκοσμιοποίησης! Άρα οι επιδοτήσεις, που νομίζουμε ότι μας ανεβάζουν στο επίπεδο το 60% που είναι η παγκόσμια αγορά είναι καμένο «χαρτί», απλώς μας εξαντλούν περισσότερο χωρίς να μπορούμε να φτάσουμε ποτέ σε αυτό το επίπεδο. Ένα δίκτυο θέλει συνέχεια, συνέπεια και σταθερή ποιότητα". 

Πέρα όμως από τον μικρό κλήρο στην Ελλάδα παρουσιάζεται και το φαινόμενο της "πολυφωνίας" σε πολλά αγροτικά προϊόντα, με συνέπεια βέβαια αυτά να μην παρουσιάζουν αντοχή στον χρόνο. Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα του ελαιολάδου καθώς σύμφωνα με τον κ. Μιχαηλίδη " έχουμε μελετήσει ότι στο λάδι αυτή τη στιγμή στην αγορά της Ευρώπης υπάρχουν περίπου 2.800 labels (ονομασίες/μάρκες) από όλη την Ελλάδα, των οποίων ο μέσος χρόνος ζωής (δηλαδή τροφοδοσίας στο ράφι) είναι 18 μήνες. Μετά εξαφανίζονται, δηλαδή δεν είναι σε θέση να το υποστηρίξουν για περισσότερο χρόνο. Άρα, όταν δε μπορείς να ασχοληθείς με το παγκόσμιο, τότε ασχολείσαι με την τοπική αγορά. Αντί να έχουμε το 60% των τροφίμων μας εισαγόμενα, ας είναι τοπικά", τόνισε. Έτσι σύμφωνα με τον ομιλητή της εκδήλωσης είναι καλύτερο ο αγρότης να ασχοληθεί με μία τοπική παραγωγή στον αγροδιατροφιδικό τομέα. "Και μόνο να αντικαταστήσουμε τα εσωτερικά κι αυτό αποτελεί και καινοτομία και νέα αγορά. Είναι καλύτερο να ασχοληθείς με μία τοπική παραγωγή στον αγροδιατροφικό τομέα, για να καλύψεις τοπικές αγροδιατροφικές ανάγκες. Και μάλιστα, να προσελκύσεις και κόσμο να έρθει, γιατί το προϊόν θα είναι μόνο στην περιοχή σου. Άρα κάποιος θα έρθει στην Κομοτηνή για το προϊόν, και τότε θα αυξηθεί και ο τουρισμός και οι διανυκτερεύσεις και η κατανάλωση", εξήγησε. 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ 
Όσον αφορά στις νέες καλλιέργειες της Ροδόπης ο κ. Μιχαηλίδης κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να στρέψουν το βλέμμα τους στις τοπικές ανάγκες.  "Δείτε τις τοπικές ανάγκες και τις τοπικές εισαγωγές και να προσπαθήσετε να καλύψετε αυτές τις ανάγκες", είπε και πρόσθεσε ότι "το θέμα δεν είναι τα καινοτόμα ή τα νέα προϊόντα, αλλά από τα ίδια προϊόντα που βγαίνουν στην ελληνική αγορά, που έχουμε 1.470 φυτά ενδημικά και αυτοφυή, αυτά να χρησιμοποιήσουμε! Πρέπει να ανακαλύψουμε πάλι το τι καλλιεργούσαν παλιά στην Ελλάδα. Να ξαναδούμε αυτά τα οποία στην Ελλάδα είναι μοναδικά. Το συγκριτικό μας πλεονέκτημα δεν βρίσκεται στο βαμβάκι, το στάρι και το μύρτιλο, αλλά στα φυτά που φύονται μόνο στην Ελλάδα. Είμαστε η τρίτη σε βιοποικιλότητα χώρα στον κόσμο. Το δεύτερο πλεονέκτημά μας είναι ο πολιτισμός μας. Είμαστε δεύτερη σε ζωντανό πολιτισμό στον κόσμο μετά την Κίνα. Άρα, αν συνδυάσουμε τα τοπικά μας φρούτα και τα τοπικά μας ζώα, με τον πολιτισμό μας, τότε εκτιμούμε ότι αυτό είναι η πραγματική νέα καλλιέργεια. 

Η λέξη εξαγωγή είναι λάθος. Το να στραφούμε στην εξαγωγή, ενώ εισάγουμε πανάκριβα είναι ανοησία. Ας φάμε τα δικά μας πανάκριβα, γιατί αποκλείεται να τα εξάγουμε πανάκριβα. Το θέμα είναι να δημιουργήσουμε αυτάρκεια. Η αυτάρκεια είναι η σύγχρονη καινοτομία στην παραγωγή. Η αυτάρκεια των τροφίμων της τοπικής κοινωνίας". 

Να σημειωθεί ότι στη διάρκεια της εκδήλωσης μίλησε επίσης ο Κώστας Μπούντας γεωπόνος, ο οποίος εστίασε στην αναγκαιότητα της οργάνωσης των αγροτών-παραγωγών-κτηνοτρόφων. Τέλος ομάδες παραγωγών και εκπρόσωποι συνεταιρισμών μετέφεραν την εμπειρία τους.