«Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να γίνει ένωση των δύο ομάδων, αλλά πρώτα θα πρέπει να ?ωριμάσει? διοικητικά η κατάσταση, για να πορευτούμε για το καλό του μπάσκετ της Κομοτηνής»: το σχόλιο για τη διαφαινόμενη συνεργασία μεταξύ ΓΑΣ και ΑΕΚ Συνέντευξη Διονύσης Βοργιάς
Πέρσι τέτοια εποχή η Α.Ε. Κομοτηνής πανηγύριζε την άνοδό της από την Α1 ΕΚΑΣΑΜΑΘ στη Γ? Εθνική μπάσκετ αντρών. Τότε το επίτευγμα ήρθε με την ομάδα να ξεκινάει στη θέση του αουτσάιντερ. Από τη γνώριμη αυτή θέση ξεκίνησε και η φετινή πορεία της ΑΕΚ, αυτή τη φορά όχι με στόχο την άνοδο, αλλά την παραμονή στην κατηγορία. Ο στόχος επετεύχθη και πάλι, εύκολα αγωνιστικά, αλλά με λίγες εξωαγωνιστικές περιπέτειες που μένουν στο παρελθόν.
Πλέον το βλέμμα έχει στραφεί προς το μέλλον, ενώ νομοτελειακά έχει «ανοίξει» η συζήτηση για μία διαφαινόμενη «ένωση» μεταξύ των δύο εκπροσώπων της Κομοτηνής, του ιστορικού ΓΑΣ και της ελπιδοφόρας ΑΕΚ. Ο γενικός αρχηγός της ΑΕ Κομοτηνής, Σοφρώνης Παπουής, δεν αφήνει κανένα ερώτημα αναπάντητο.
Περσινή άνοδος ή φετινή παραμονή: ποιο επίτευγμα ήταν το δυσκολότερο;
-Από ό, τι αποδείχθηκε το πιο δύσκολο ήταν να ανέβουμε κατηγορία. Αυτό άλλωστε ήταν και το πιο όμορφο, γιατί το είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας αλλά παρόλα αυτά ήρθε απρόσμενα και με δουλειά. Έχω ζήσει περίπου 15 χρόνια το μπάσκετ και ως παράγοντας και ως παίκτης και πιστεύω ότι η κατηγορία της Γ? Εθνικής δεν είναι στο επίπεδο που ήταν παλιά. Αποδείξαμε ότι εύκολα θα μπορούσαμε να ήμασταν στους πέντε πρώτους του πρωταθλήματος, αν δεν θέταμε ως στόχο την παραμονή. Βασιστήκαμε κυρίως στα παιδιά με τα οποία ανέβηκε η ομάδα και κάναμε μερικές μόνο προσθήκες, δηλαδή δεν γίναμε μία διαφορετική ομάδα. Τα παιδιά άξιζαν να παίξουν στην κατηγορία και γι? αυτό δεν κάναμε και πολλές μεταγραφές.
Στο πρώτο μισό «κλειδώσατε» ουσιαστικά την παραμονή με πολλές νίκες, στο δεύτερο όμως ήρθαν σερί ήττες. Γιατί;
-Θεωρώ ότι είναι επόμενο, από τη στιγμή που επιτυγχάνεις το στόχο σου, να χαλαρώνεις μετά, τόσο εμείς και οι προπονητές όσο και οι παίκτες. Γι? αυτό ήρθαν οι ήττες που μας αναλογούσαν στο τέλος, γιατί από εκεί που κάναμε τέσσερις- πέντε προπονήσεις πέσαμε στις δύο το πολύ ανά εβδομάδα. Στην αρχή, όμως, πήγαν όλα καλά και καταφέραμε στα περισσότερα ματς να επιβάλλουμε το ρυθμό μας. Είχαμε καλή φυσική κατάσταση από την προετοιμασία και καταφέραμε να αντέχουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο αρχηγός μας, Γιώργος Κουτσοβασίλης, ο οποίος είναι 41 χρονών κι έπαιζε 37 λεπτά σαν έφηβος! Τι να πω και για τα υπόλοιπα παιδιά που είναι 22 και κάτω και άντεχαν σε όλα τα ματς.
Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη φετινή στιγμή της ομάδας;
-Η καλύτερη στιγμή μια μένα ήταν η πρώτη νίκη της ομάδας, που ήρθε εντός έδρας κόντρα στην Αγία Βαρβάρα. Είχαμε αλλαγή προπονητή κι ανέλαβε ως υπηρεσιακός προπονητής για μία αγωνιστική ο Βασίλης Στοάκης (περσινός προπονητής της ομάδας). Η πρώτη νίκη μας στην κατηγορία ήταν και το «κλειδί» για τη συνέχεια. Χειρότερη στιγμή ήταν συνολικά αρκετά ματς μέσα στην έδρα μας που τα χάσαμε στα τελευταία δευτερόλεπτα. Αυτές ήταν οι στιγμές που θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε άλλες τρεις- τέσσερις νίκες.
Ποιο σημείο σας ικανοποίησε ιδιαίτερα στη φετινή πορεία και θέλετε να το κρατήσετε του χρόνου, και ποιο σημείο σας απογοήτευσε και θα προσπαθήσετε να το διορθώσετε;
-Αυτό που δεν με άφησε τόσο ικανοποιημένο ήταν το γεγονός ότι το κλίμα της οικογένειας -που ουσιαστικά ήταν αυτό που ανέβασε την ομάδα κατηγορία, η χαρά της νίκης και οι πανηγυρισμοί σε κάθε προσπάθεια κάπως ?έλειψαν. Εκεί πρέπει να διορθωθούμε για την επόμενη χρονιά. Αυτό που θέλω να κρατήσω και του χρόνου είναι οπωσδήποτε οι νίκες, και κυρίως οι εκτός έδρας νίκες. Θεωρούμε ως διοίκηση ότι κυρίως οι εκτός έδρας νίκες κόντρα σε ομάδες με κοινούς στόχους με τους δικούς μας ήταν αυτές που έσωσαν την ομάδα.
Ο κόσμος στάθηκε βοηθός στην φετινή προσπάθεια ή πέρσι ήταν πιο θερμός;
-Ο κόσμος πρώτα από όλα θέλει νίκες, σε όλες τις κατηγορίες. Παρόλα αυτά έχω την εντύπωση ότι μέσα στα τελευταία τρία χρόνια έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε το δικό μας κόσμο. Έρχονται στο γήπεδο και τα παιδιά από τις ακαδημίες μέχρι το εφηβικό και παρακολουθούν το αντρικό τμήμα, κι έχουν ως στόχο κι αυτά να παίξουν στο αντρικό! Αν μέχρι το τέλος κυνηγούσαμε την παραμονή, πιστεύω ότι το γήπεδο θα ήταν γεμάτο, όπως και την περσινή χρονιά που κρίθηκε η άνοδος.
Παρά την εύκολη παραμονή υπήρξαν αρκετές ατυχείς συγκυρίες στο θέμα προπονητή. Γιατί;
-Είμαστε τελειομανείς και θέλαμε το καλύτερο για την ομάδα στο θέμα προπονητή. Με τον Φώτη Ζάντζα έχουμε καλές σχέσεις αλλά δε βρήκαμε χημεία στα αγωνιστικά της ομάδας, ενώ με τον Θέμη Κουκουβίνο τα πράγματα ήταν κάπως καλύτερα, γιατί είχαμε κι ως συνδετικό κρίκο τον γυμναστή μας Δημήτρη Πανταζή, ενώ περνούσαμε περίοδο προσαρμογής, γιατί ο περσινός μας τεχνικός -που είναι μεγάλο κεφάλαιο για τον σύλλογο -Βασίλης Στοάκης είχε στρατιωτική θητεία.
Του χρόνου ποιος θα αναλάβει τον «πάγκο» της ομάδας;
-Δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Το μόνο σίγουρο είναι πως αγαπάμε την ομάδα και ολημερίς κι ολονυχτίς ψάχνουμε τρόπους για να βελτιώσουμε το μπάσκετ της Κομοτηνής, διότι αυτή τη στιγμή δεν είναι σε καλό επίπεδο. Φέτος με δύο ομάδες στη Γ? Εθνική το μπάσκετ της περιοχής ανέβηκε, καθώς η μία ομάδα ανταγωνίστηκε την άλλη μέσα σε υγιή πλαίσια.
ΓΑΣ και ΑΕΚ αγωνίστηκαν φέτος στη Γ? Εθνική και πέτυχαν μέτριες σεζόν. Υπάρχει σκέψη ένωσης των ομάδων;
-Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να γίνει ένωση των δύο ομάδων, αλλά πρώτα θα πρέπει να «ωριμάσει» διοικητικά η κατάσταση, για να πορευτούμε για το καλό του μπάσκετ της Κομοτηνής. Και δε μιλάω μόνο για το αντρικό τμήμα, αλλά και για τα τμήματα εφηβικό, παιδικό, ακαδημιών. Ειδικά τα παιδικά των ομάδων, αν έκαναν μαζί προπονήσεις, με κλειστά μάτια θα έλεγα πως θα έφταναν στο πανελλήνιο. Υπάρχει μία σκέψη για ένωση αυτή τη στιγμή, αλλά το θέμα είναι να υλοποιηθεί. Στην ΑΕΚ έχουμε αποδείξει ότι έχουμε καταφέρει μέσα σε τρία χρόνια να οργανωθούμε και δεν μας είναι δύσκολο να οργανώσουμε κάτι συλλογικό. Ειδικά στα θέματα των ακαδημιών, αν «ενώσουμε» το δικό μας Θανάση Χατζηνικολάου που είναι επίκουρος καθηγητής ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής με τον κατά τεκμήριο πάρα πολύ καλό προπονητή, Νεοκλή Λεμονίδη του ΓΑΣ, είναι ξεκάθαρο ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε τις ακαδημίες μας σε αυτούς τους δύο ανθρώπους. Το θέμα είναι να προχωρήσουμε και οι δύο σύλλογοι με καινούργιες ιδέες και οργάνωση. Πρέπει να το δούμε συλλογικά και ενωτικά, για να προχωρήσει το μπάσκετ της Κομοτηνής. Παιδιά έχουμε, τεχνική κατάρτιση, όρεξη, οργάνωση επίσης, άρα πρέπει να προχωρήσουμε ξεκάθαρα σε βήμα.
Θα συμμετάσχετε και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα βετεράνων στην Καβάλα;
-Οι παλαίμαχοί μας είναι μία απίστευτη παρέα. Κάνουμε δυο φορές την εβδομάδα προπονήσεις και όλοι τους ζουν για το μπάσκετ. Έχουν κατεβεί στο παγκόσμιο, σε πανελλήνια πρωταθλήματα και φέτος θα κατεβούμε κανονικά στο πανελλήνιο βετεράνων στην Καβάλα 27-29 Μαΐου . Βλέπω 40χρονους και 50χρονους οι οποίοι είναι στο γήπεδο, ζουν για το μπάσκετ και πάντα είναι και στην κερκίδα του αντρικού. Έχουμε γίνει μία «οικογένεια» με τους παλαιμάχους μας.
Πλέον το βλέμμα έχει στραφεί προς το μέλλον, ενώ νομοτελειακά έχει «ανοίξει» η συζήτηση για μία διαφαινόμενη «ένωση» μεταξύ των δύο εκπροσώπων της Κομοτηνής, του ιστορικού ΓΑΣ και της ελπιδοφόρας ΑΕΚ. Ο γενικός αρχηγός της ΑΕ Κομοτηνής, Σοφρώνης Παπουής, δεν αφήνει κανένα ερώτημα αναπάντητο.
Περσινή άνοδος ή φετινή παραμονή: ποιο επίτευγμα ήταν το δυσκολότερο;
-Από ό, τι αποδείχθηκε το πιο δύσκολο ήταν να ανέβουμε κατηγορία. Αυτό άλλωστε ήταν και το πιο όμορφο, γιατί το είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας αλλά παρόλα αυτά ήρθε απρόσμενα και με δουλειά. Έχω ζήσει περίπου 15 χρόνια το μπάσκετ και ως παράγοντας και ως παίκτης και πιστεύω ότι η κατηγορία της Γ? Εθνικής δεν είναι στο επίπεδο που ήταν παλιά. Αποδείξαμε ότι εύκολα θα μπορούσαμε να ήμασταν στους πέντε πρώτους του πρωταθλήματος, αν δεν θέταμε ως στόχο την παραμονή. Βασιστήκαμε κυρίως στα παιδιά με τα οποία ανέβηκε η ομάδα και κάναμε μερικές μόνο προσθήκες, δηλαδή δεν γίναμε μία διαφορετική ομάδα. Τα παιδιά άξιζαν να παίξουν στην κατηγορία και γι? αυτό δεν κάναμε και πολλές μεταγραφές.
Στο πρώτο μισό «κλειδώσατε» ουσιαστικά την παραμονή με πολλές νίκες, στο δεύτερο όμως ήρθαν σερί ήττες. Γιατί;
-Θεωρώ ότι είναι επόμενο, από τη στιγμή που επιτυγχάνεις το στόχο σου, να χαλαρώνεις μετά, τόσο εμείς και οι προπονητές όσο και οι παίκτες. Γι? αυτό ήρθαν οι ήττες που μας αναλογούσαν στο τέλος, γιατί από εκεί που κάναμε τέσσερις- πέντε προπονήσεις πέσαμε στις δύο το πολύ ανά εβδομάδα. Στην αρχή, όμως, πήγαν όλα καλά και καταφέραμε στα περισσότερα ματς να επιβάλλουμε το ρυθμό μας. Είχαμε καλή φυσική κατάσταση από την προετοιμασία και καταφέραμε να αντέχουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο αρχηγός μας, Γιώργος Κουτσοβασίλης, ο οποίος είναι 41 χρονών κι έπαιζε 37 λεπτά σαν έφηβος! Τι να πω και για τα υπόλοιπα παιδιά που είναι 22 και κάτω και άντεχαν σε όλα τα ματς.
Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη φετινή στιγμή της ομάδας;
-Η καλύτερη στιγμή μια μένα ήταν η πρώτη νίκη της ομάδας, που ήρθε εντός έδρας κόντρα στην Αγία Βαρβάρα. Είχαμε αλλαγή προπονητή κι ανέλαβε ως υπηρεσιακός προπονητής για μία αγωνιστική ο Βασίλης Στοάκης (περσινός προπονητής της ομάδας). Η πρώτη νίκη μας στην κατηγορία ήταν και το «κλειδί» για τη συνέχεια. Χειρότερη στιγμή ήταν συνολικά αρκετά ματς μέσα στην έδρα μας που τα χάσαμε στα τελευταία δευτερόλεπτα. Αυτές ήταν οι στιγμές που θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε άλλες τρεις- τέσσερις νίκες.
Ποιο σημείο σας ικανοποίησε ιδιαίτερα στη φετινή πορεία και θέλετε να το κρατήσετε του χρόνου, και ποιο σημείο σας απογοήτευσε και θα προσπαθήσετε να το διορθώσετε;
-Αυτό που δεν με άφησε τόσο ικανοποιημένο ήταν το γεγονός ότι το κλίμα της οικογένειας -που ουσιαστικά ήταν αυτό που ανέβασε την ομάδα κατηγορία, η χαρά της νίκης και οι πανηγυρισμοί σε κάθε προσπάθεια κάπως ?έλειψαν. Εκεί πρέπει να διορθωθούμε για την επόμενη χρονιά. Αυτό που θέλω να κρατήσω και του χρόνου είναι οπωσδήποτε οι νίκες, και κυρίως οι εκτός έδρας νίκες. Θεωρούμε ως διοίκηση ότι κυρίως οι εκτός έδρας νίκες κόντρα σε ομάδες με κοινούς στόχους με τους δικούς μας ήταν αυτές που έσωσαν την ομάδα.
Ο κόσμος στάθηκε βοηθός στην φετινή προσπάθεια ή πέρσι ήταν πιο θερμός;
-Ο κόσμος πρώτα από όλα θέλει νίκες, σε όλες τις κατηγορίες. Παρόλα αυτά έχω την εντύπωση ότι μέσα στα τελευταία τρία χρόνια έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε το δικό μας κόσμο. Έρχονται στο γήπεδο και τα παιδιά από τις ακαδημίες μέχρι το εφηβικό και παρακολουθούν το αντρικό τμήμα, κι έχουν ως στόχο κι αυτά να παίξουν στο αντρικό! Αν μέχρι το τέλος κυνηγούσαμε την παραμονή, πιστεύω ότι το γήπεδο θα ήταν γεμάτο, όπως και την περσινή χρονιά που κρίθηκε η άνοδος.
Παρά την εύκολη παραμονή υπήρξαν αρκετές ατυχείς συγκυρίες στο θέμα προπονητή. Γιατί;
-Είμαστε τελειομανείς και θέλαμε το καλύτερο για την ομάδα στο θέμα προπονητή. Με τον Φώτη Ζάντζα έχουμε καλές σχέσεις αλλά δε βρήκαμε χημεία στα αγωνιστικά της ομάδας, ενώ με τον Θέμη Κουκουβίνο τα πράγματα ήταν κάπως καλύτερα, γιατί είχαμε κι ως συνδετικό κρίκο τον γυμναστή μας Δημήτρη Πανταζή, ενώ περνούσαμε περίοδο προσαρμογής, γιατί ο περσινός μας τεχνικός -που είναι μεγάλο κεφάλαιο για τον σύλλογο -Βασίλης Στοάκης είχε στρατιωτική θητεία.
Του χρόνου ποιος θα αναλάβει τον «πάγκο» της ομάδας;
-Δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Το μόνο σίγουρο είναι πως αγαπάμε την ομάδα και ολημερίς κι ολονυχτίς ψάχνουμε τρόπους για να βελτιώσουμε το μπάσκετ της Κομοτηνής, διότι αυτή τη στιγμή δεν είναι σε καλό επίπεδο. Φέτος με δύο ομάδες στη Γ? Εθνική το μπάσκετ της περιοχής ανέβηκε, καθώς η μία ομάδα ανταγωνίστηκε την άλλη μέσα σε υγιή πλαίσια.
ΓΑΣ και ΑΕΚ αγωνίστηκαν φέτος στη Γ? Εθνική και πέτυχαν μέτριες σεζόν. Υπάρχει σκέψη ένωσης των ομάδων;
-Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να γίνει ένωση των δύο ομάδων, αλλά πρώτα θα πρέπει να «ωριμάσει» διοικητικά η κατάσταση, για να πορευτούμε για το καλό του μπάσκετ της Κομοτηνής. Και δε μιλάω μόνο για το αντρικό τμήμα, αλλά και για τα τμήματα εφηβικό, παιδικό, ακαδημιών. Ειδικά τα παιδικά των ομάδων, αν έκαναν μαζί προπονήσεις, με κλειστά μάτια θα έλεγα πως θα έφταναν στο πανελλήνιο. Υπάρχει μία σκέψη για ένωση αυτή τη στιγμή, αλλά το θέμα είναι να υλοποιηθεί. Στην ΑΕΚ έχουμε αποδείξει ότι έχουμε καταφέρει μέσα σε τρία χρόνια να οργανωθούμε και δεν μας είναι δύσκολο να οργανώσουμε κάτι συλλογικό. Ειδικά στα θέματα των ακαδημιών, αν «ενώσουμε» το δικό μας Θανάση Χατζηνικολάου που είναι επίκουρος καθηγητής ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής με τον κατά τεκμήριο πάρα πολύ καλό προπονητή, Νεοκλή Λεμονίδη του ΓΑΣ, είναι ξεκάθαρο ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε τις ακαδημίες μας σε αυτούς τους δύο ανθρώπους. Το θέμα είναι να προχωρήσουμε και οι δύο σύλλογοι με καινούργιες ιδέες και οργάνωση. Πρέπει να το δούμε συλλογικά και ενωτικά, για να προχωρήσει το μπάσκετ της Κομοτηνής. Παιδιά έχουμε, τεχνική κατάρτιση, όρεξη, οργάνωση επίσης, άρα πρέπει να προχωρήσουμε ξεκάθαρα σε βήμα.
Θα συμμετάσχετε και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα βετεράνων στην Καβάλα;
-Οι παλαίμαχοί μας είναι μία απίστευτη παρέα. Κάνουμε δυο φορές την εβδομάδα προπονήσεις και όλοι τους ζουν για το μπάσκετ. Έχουν κατεβεί στο παγκόσμιο, σε πανελλήνια πρωταθλήματα και φέτος θα κατεβούμε κανονικά στο πανελλήνιο βετεράνων στην Καβάλα 27-29 Μαΐου . Βλέπω 40χρονους και 50χρονους οι οποίοι είναι στο γήπεδο, ζουν για το μπάσκετ και πάντα είναι και στην κερκίδα του αντρικού. Έχουμε γίνει μία «οικογένεια» με τους παλαιμάχους μας.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
