Ένας άνθρωπος, ο οποίος ξεκίνησε μόνος του και παρά τις πολλές συγκρούσεις έφτασε στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ, είναι ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Γιώργος Βασιλακόπουλος Ήρθε στην Κομοτηνή, για να αποτίσει φόρο τιμής στον μεγάλο εργάτη του μπάσκετ Τάσο Χαραλαμπίδη!» Συνέντευξη Διονύσης Βοργιάς
Ένας άνθρωπος, ο οποίος ξεκίνησε μόνος του και παρά τις πολλές συγκρούσεις έφτασε στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ, είναι ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Γιώργος Βασιλακόπουλος. Συγκροτημένος όπως πάντα, με επιχειρήματα και άποψη, ο ισχυρός άντρας του ελληνικού μπάσκετ έχει πολλά να δώσει στη νέα γενιά αθλητών αλλά και παραγόντων του αθλήματος. Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με τις απόψεις του, δε μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι στα 77 χρόνια του, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια του ελληνικού μπάσκετ και συνεχίζει τη δράση του.
Ο "Χ" τον συνάντησε στην Κομοτηνή, όπου βρέθηκε με δική του πρωτοβουλία, για να αποδώσει φόρο τιμής στον παλιό του συνεργάτη Τάσο Χαραλαμπίδη. Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, μίλησε για το άθλημα του μπάσκετ, τα προβλήματα του αθλητισμού αλλά και το ένδοξο παρελθόν.
.jpg "Με τη Μαρία Χαραλαμπίδη, στον τελικό ΕΚΑΣΑΜΑΘ στην Κομοτηνή, προς τιμή του Τάσου Χαραλαμπίδη")
Ποιος ήταν ο λόγος της επίσκεψης σας στην Κομοτηνής.
-Ήρθαμε στην Κομοτηνή, για να αποδώσουμε φόρο τιμής στο μεγάλο συνεργάτη και μεγάλο εργάτη του μπάσκετ, τον Τάσο Χαραλαμπίδη. Ήταν ένα χρέος που έπρεπε να «εξοφληθεί». Ήταν από τους πολύτιμους ανθρώπους που μας βοήθησαν αφάνταστα τις τελευταίες δεκαετίες και συνέβαλε κι αυτός να αναδειχθεί το ελληνικό μπάσκετ σε κορυφαίο άθλημα και να γίνει ένα από τα κορυφαία στην Ευρώπη. Ήταν δική μου πρωτοβουλία να έρθω στην Κομοτηνή και την συνδυάσαμε με την εκδήλωση της ΕΚΑΣΑΜΑΘ, που έγινε προς τιμήν του Τάσου Χαραλαμπίδη. Μαζί με τον αείμνηστο δήμαρχο της Κομοτηνής, Γιώργο Παπαδριέλλη, ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του ?70 αυτή την προσπάθεια, η οποία στέφθηκε από επιτυχία. Δυστυχώς και οι δυο τους δεν υπάρχουν σήμερα, αλλά είναι καλό να τους θυμόμαστε και να τους τιμάμε.
Ο Τάσος Χαραλαμπίδης ήταν και ιδρυτικό μέλος του ΓΑΣ Κομοτηνή, τι γνωρίζετε για τον ιστορικό μπασκετικό σύλλογο της Κομοτηνής;
-Έχω παρακολουθήσει την ομάδα, γιατί ήταν ένα «φωτεινό» δείγμα και παράδειγμα της επαρχίας και ειδικά σε μία περιοχή εθνικά ευαίσθητη. Γι? αυτό και η παρουσία των δύο αυτών ανθρώπων ήταν σημαντική για πολλούς λόγους, κι όχι μόνο για το ελληνικό και τοπικό μπάσκετ.
Παρακολουθήσατε την αναμέτρηση Φιλία Ορεστιάδας-Αστέρας Καβάλας για τον τελικό ΕΚΑΣΑΜΑΘ. Ποια συμπεράσματα αντλήσατε;
-Είδα παιδιά τα οποία έχουν μεγάλη θέληση, αγαπούν αυτό που κάνουν, κι αυτό αποτελεί μία πολύ δυνατή θεμελίωση, για να βγουν και τα νέα ταλέντα. Δεν παρακολουθώ όλες τις ομάδες, αλλά απεκόμισα από την αναμέτρηση ότι το επίπεδο είναι πολύ καλό αυτή τη στιγμή. Σε όλη την περιφέρεια βγαίνουν ταλέντα, γιατί θα έλεγα πως η Αττική είναι κάπως κορεσμένη, γι? αυτό και δουλεύουμε πολύ την ανάπτυξη σε περιφερειακή βάση.
Είχατε επαφές στη Ροδόπη με παράγοντες του μπάσκετ;
-Είδα τον αγώνα και τους εκπροσώπους των σωματείων, με τους οποίους συζητήσαμε τα προβλήματα της περιφέρειας. Μίλησα με τους διοικητικούς παράγοντες των ομάδων και της περιοχής, κι έμεινα ευχάριστα έκπληκτος με το υψηλό επίπεδο αυτών των ανθρώπων: είναι επιστήμονες, άνθρωποι της κοινωνίας και του αθλητισμού. Το παράπονο που μου ανέδειξαν είναι ότι δεν υπάρχουν χώροι, πολλοί και κατάλληλοι, και μάλιστα ένας έχει καταληφθεί από τους πρόσφυγες. Παράλληλα, υπάρχει οικονομικό πρόβλημα, γιατί έχουν περιοριστεί πάρα πολύ οι επιχορηγήσεις που δίνονται στον ελληνικό αθλητισμό και ειδικότερα στο μπάσκετ. Να φανταστείτε ότι το 2003 είχαμε επιχορήγηση 6.150.000 ευρώ, ενώ φέτος έχουμε 1.700.000 ευρώ. Οι μειώσεις που έχουν υποστεί είναι στα 3/4, ωστόσο εμείς δε μπορούμε να κάνουμε το 1/4 της αγωνιστικής δραστηριότητας! Εμείς όχι μόνο προσπαθούμε να την κρατήσουμε αλλά και να την ανεβάσουμε.
Ο αθλητισμός είναι θύμα της οικονομικής κρίσης;
-Θα έπρεπε οι ιθύνοντες να βλέπουν την κατάσταση εντελώς διαφορετικά, γιατί ο αθλητισμός είναι κοινωνικό αγαθό, και δεν είναι εμπορικό προϊόν. Θα έπρεπε να ενισχύεται, γιατί επιτελεί τεράστια κοινωνική αποστολή και δεν θα έπρεπε να μπαίνει μέσα σε περικοπές, ούτε οριζόντιες ούτε κάθετες. Ο αθλητισμός αποτελούσε τόσα χρόνια μια ευχάριστη εξαίρεση για την Ελλάδα, παγκοσμίως.
Η «επίσημη αγαπημένη», Εθνική Ελλάδος μπάσκετ, έχει στο δυναμικό τις σπουδαίες διακρίσεις. Ποια διακρίνετε περισσότερο;
-Θα έλεγα ότι είναι διαφορετικές διακρίσεις και δε μπορούν να συγκριθούν. Το 1987 αποτέλεσε την αφετηρία της πορείας προς την επιτυχία και την παγκόσμια καταξίωση του ελληνικού αθλητισμού. Μετά ακολούθησαν και το υπόλοιπα αθλήματα. Το 2005 θα έλεγα ότι ήταν λίγο ως πολύ αναμενόμενο, όχι ότι θα βγούμε πρώτοι, αλλά ότι θα ήμασταν πρωταγωνιστές. Τελικά πετύχαμε τον στόχο μας, ο οποίος πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, γιατί ήρθε εκτός έδρας, και μάλιστα στην έδρα ενός μεγάλου αντιπάλου μας, δηλαδή της Σερβίας, που πρωταγωνιστεί πάρα πολλά χρόνια στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Το 2006 βγήκαμε δεύτεροι στον κόσμο και πιστεύω πως σημειώθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία γενικότερα σε επίπεδο μπάσκετ και όχι μόνο σε επίπεδο της εθνικής ομάδος μας. Πρόκειται για τη νίκη μας έναντι στην πανίσχυρη ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών, που είχε μέσα όλους τους άσους του NBA.
Σειρά για την Εθνική Ελλάδος έχει το προ-Ολυμπιακό τουρνουά. Ποια είναι η πρόβλεψή σας;
-Είναι πολύ πιο δύσκολη η πρόκριση από το να πάμε πολύ καλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου οι ομάδες είναι «υποδεέστερες». Ωστόσο στο προ-Ολυμπιακό τουρνουά παίζουμε ενάντια στην Ιταλία, μέσα στην Ιταλία, γιατί από κάθε όμιλο περνάει μόνο μία ομάδα. Νομίζω ότι, και είναι απλή αισιοδοξία αλλά βασίζεται σε στοιχεία, ότι θα είμαστε κι εμείς στο Ρίο.
Αύριο Πέμπτη ξεκινούν και οι τελικοί του ελληνικού πρωταθλήματος μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Ποια είναι η πρόβλεψή σας;
-Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, και αντί να είναι ευχάριστο γεγονός δημιουργεί ανησυχίες. Εύχομαι να ξεφύγουμε μέσα από το πλαίσιο αντιπαράθεσης και ανταγωνισμού, στο οποίο διεξάγονται οι αναμετρήσεις, και να μεταβληθεί σε συναγωνιστικό, μέσα σε αθλητικά και κοινωνικά πλαίσια. Μέχρι στιγμής πάμε κάπως καλά, ελπίζω αυτό το κλίμα να συνεχιστεί.
Πριν μερικές μέρες διεξήχθη το Final 4 της Ευρωλίγκας, δίχως ελληνικές ομάδες; Γιατί δεν τα κατάφεραν φέτος οι σύλλογοί μας;
-Δημόσια δεν το έχω εκφράσει, αλλά ετοιμάζομαι να στείλω επιστολή στην παγκόσμια ομοσπονδία. Αυτή η διοργάνωση του Βερολίνου πήρε μία δημοσιότητα όχι και τόσο αντίστοιχη με το ενδιαφέρον που έπρεπε να έχει η διοργάνωση, μια και δεν υπήρχε ελληνική ομάδα. Η προβολή υπήρξε αναντίστοιχη στη χώρα μας, και δεν είχε γίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό ούτε όταν έπαιζαν ελληνικές ομάδες στο Final 4. Τους λόγους τους κατανοώ. Ίσως αυτό να οφείλεται και στην αντιπαράθεση μεταξύ Ευρωλίγκας και FIBA. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του Final 4 δεν ήταν η κατάκτηση του τίτλου από πλευράς ΤΣΣΚΑ, ότι δηλαδή αποτίναξε μία παράδοση, αλλά το γεγονός ότι στον ημιτελικό μεταξύ μίας ισπανικής ομάδας (Λαμποράλ) και μίας τούρκικης (Φενερμπαχτσέ), δεν έπαιζε στην ισπανική ομάδα ούτε ένας Ισπανός, κι αντίστοιχα στην τουρκική ούτε ένας Τούρκος. Βγάλτε λοιπόν τα συμπεράσματά σας, για το πώς συμβάλει η Ευρωλίγκα στην αναπτυξιακή διαδικασία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Δεν έχουμε «αστέρια» πλέον στην Ευρώπη, γιατί φέρνουμε όλους τους αθλητές οι οποίοι απέτυχαν να μπουν στο NBA.
Το επιχείρημα είναι πως είναι ακριβοί οι Έλληνες και οι Ελληνίδες παίκτριες. Μας πιέζουν συνεχώς, προκειμένου να αυξήσουμε τον αριθμό των ξένων παικτών, αλλά εμείς παραμένουμε σταθεροί και συγκρουόμαστε. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι έχουμε υποχρέωση να υπηρετούμε το ελληνικό μπάσκετ και όχι το μπάσκετ ?στην Ελλάδα, ελπίζω να καταλαβαίνετε τη διαφορά των όρων.
Έχετε ασχοληθεί με τον αθλητισμό από κάθε «πόστο». Κάνοντας μία ανασκόπηση, ποια τοποθετείτε ως κορυφαία στιγμή της ζωής σας;
-Η ενασχόλησή μου με το μπάσκετ είναι ? μετά την οικογένειά μου - το πιο σημαντικό που έχω στη ζωή μου. Αλλά από μικρός είχα βάλει ως προσανατολισμό, πριν ασχοληθώ με τη δημόσια ζωή, να γίνω οικονομικά ανεξάρτητος. Έτσι, πρώτα έγινα οικονομικά ανεξάρτητος κι έπειτα ασχολήθηκα με τη δημόσια ζωή. Γι? αυτό μπορώ και ανοίγω το στόμα μου, όποτε και όπως θέλω, κι αυτό είναι μία μεγάλη κατάκτηση, την οποία εύχομαι σε όλους.
Έχετε προσφέρει έργο, χτίζοντας γήπεδα, βοηθώντας ομάδες, συνεισφέροντας στην επαρχία, αλλά δέχεστε συχνά κριτική. Γιατί;
-Δεν είναι δυνατό να τυχαίνεις της αποδοχής όλων, γιατί, όταν είσαι ενεργό μέλος της κοινωνίας και δραστηριοποιείσαι μέσα στο χώρο αυτό, κάποιους αυτό ή τους εμποδίζει και τους φέρνει σε αντίθεση ή απλώς δεν τους γίνονται τα χατίρια. Έτσι ακριβώς δημιουργούνται και οι αντιθέσεις.
Ο "Χ" τον συνάντησε στην Κομοτηνή, όπου βρέθηκε με δική του πρωτοβουλία, για να αποδώσει φόρο τιμής στον παλιό του συνεργάτη Τάσο Χαραλαμπίδη. Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, μίλησε για το άθλημα του μπάσκετ, τα προβλήματα του αθλητισμού αλλά και το ένδοξο παρελθόν.
Ποιος ήταν ο λόγος της επίσκεψης σας στην Κομοτηνής.
-Ήρθαμε στην Κομοτηνή, για να αποδώσουμε φόρο τιμής στο μεγάλο συνεργάτη και μεγάλο εργάτη του μπάσκετ, τον Τάσο Χαραλαμπίδη. Ήταν ένα χρέος που έπρεπε να «εξοφληθεί». Ήταν από τους πολύτιμους ανθρώπους που μας βοήθησαν αφάνταστα τις τελευταίες δεκαετίες και συνέβαλε κι αυτός να αναδειχθεί το ελληνικό μπάσκετ σε κορυφαίο άθλημα και να γίνει ένα από τα κορυφαία στην Ευρώπη. Ήταν δική μου πρωτοβουλία να έρθω στην Κομοτηνή και την συνδυάσαμε με την εκδήλωση της ΕΚΑΣΑΜΑΘ, που έγινε προς τιμήν του Τάσου Χαραλαμπίδη. Μαζί με τον αείμνηστο δήμαρχο της Κομοτηνής, Γιώργο Παπαδριέλλη, ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του ?70 αυτή την προσπάθεια, η οποία στέφθηκε από επιτυχία. Δυστυχώς και οι δυο τους δεν υπάρχουν σήμερα, αλλά είναι καλό να τους θυμόμαστε και να τους τιμάμε.
Ο Τάσος Χαραλαμπίδης ήταν και ιδρυτικό μέλος του ΓΑΣ Κομοτηνή, τι γνωρίζετε για τον ιστορικό μπασκετικό σύλλογο της Κομοτηνής;
-Έχω παρακολουθήσει την ομάδα, γιατί ήταν ένα «φωτεινό» δείγμα και παράδειγμα της επαρχίας και ειδικά σε μία περιοχή εθνικά ευαίσθητη. Γι? αυτό και η παρουσία των δύο αυτών ανθρώπων ήταν σημαντική για πολλούς λόγους, κι όχι μόνο για το ελληνικό και τοπικό μπάσκετ.
Παρακολουθήσατε την αναμέτρηση Φιλία Ορεστιάδας-Αστέρας Καβάλας για τον τελικό ΕΚΑΣΑΜΑΘ. Ποια συμπεράσματα αντλήσατε;
-Είδα παιδιά τα οποία έχουν μεγάλη θέληση, αγαπούν αυτό που κάνουν, κι αυτό αποτελεί μία πολύ δυνατή θεμελίωση, για να βγουν και τα νέα ταλέντα. Δεν παρακολουθώ όλες τις ομάδες, αλλά απεκόμισα από την αναμέτρηση ότι το επίπεδο είναι πολύ καλό αυτή τη στιγμή. Σε όλη την περιφέρεια βγαίνουν ταλέντα, γιατί θα έλεγα πως η Αττική είναι κάπως κορεσμένη, γι? αυτό και δουλεύουμε πολύ την ανάπτυξη σε περιφερειακή βάση.
Είχατε επαφές στη Ροδόπη με παράγοντες του μπάσκετ;
-Είδα τον αγώνα και τους εκπροσώπους των σωματείων, με τους οποίους συζητήσαμε τα προβλήματα της περιφέρειας. Μίλησα με τους διοικητικούς παράγοντες των ομάδων και της περιοχής, κι έμεινα ευχάριστα έκπληκτος με το υψηλό επίπεδο αυτών των ανθρώπων: είναι επιστήμονες, άνθρωποι της κοινωνίας και του αθλητισμού. Το παράπονο που μου ανέδειξαν είναι ότι δεν υπάρχουν χώροι, πολλοί και κατάλληλοι, και μάλιστα ένας έχει καταληφθεί από τους πρόσφυγες. Παράλληλα, υπάρχει οικονομικό πρόβλημα, γιατί έχουν περιοριστεί πάρα πολύ οι επιχορηγήσεις που δίνονται στον ελληνικό αθλητισμό και ειδικότερα στο μπάσκετ. Να φανταστείτε ότι το 2003 είχαμε επιχορήγηση 6.150.000 ευρώ, ενώ φέτος έχουμε 1.700.000 ευρώ. Οι μειώσεις που έχουν υποστεί είναι στα 3/4, ωστόσο εμείς δε μπορούμε να κάνουμε το 1/4 της αγωνιστικής δραστηριότητας! Εμείς όχι μόνο προσπαθούμε να την κρατήσουμε αλλά και να την ανεβάσουμε.
Ο αθλητισμός είναι θύμα της οικονομικής κρίσης;
-Θα έπρεπε οι ιθύνοντες να βλέπουν την κατάσταση εντελώς διαφορετικά, γιατί ο αθλητισμός είναι κοινωνικό αγαθό, και δεν είναι εμπορικό προϊόν. Θα έπρεπε να ενισχύεται, γιατί επιτελεί τεράστια κοινωνική αποστολή και δεν θα έπρεπε να μπαίνει μέσα σε περικοπές, ούτε οριζόντιες ούτε κάθετες. Ο αθλητισμός αποτελούσε τόσα χρόνια μια ευχάριστη εξαίρεση για την Ελλάδα, παγκοσμίως.
Η «επίσημη αγαπημένη», Εθνική Ελλάδος μπάσκετ, έχει στο δυναμικό τις σπουδαίες διακρίσεις. Ποια διακρίνετε περισσότερο;
-Θα έλεγα ότι είναι διαφορετικές διακρίσεις και δε μπορούν να συγκριθούν. Το 1987 αποτέλεσε την αφετηρία της πορείας προς την επιτυχία και την παγκόσμια καταξίωση του ελληνικού αθλητισμού. Μετά ακολούθησαν και το υπόλοιπα αθλήματα. Το 2005 θα έλεγα ότι ήταν λίγο ως πολύ αναμενόμενο, όχι ότι θα βγούμε πρώτοι, αλλά ότι θα ήμασταν πρωταγωνιστές. Τελικά πετύχαμε τον στόχο μας, ο οποίος πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, γιατί ήρθε εκτός έδρας, και μάλιστα στην έδρα ενός μεγάλου αντιπάλου μας, δηλαδή της Σερβίας, που πρωταγωνιστεί πάρα πολλά χρόνια στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Το 2006 βγήκαμε δεύτεροι στον κόσμο και πιστεύω πως σημειώθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία γενικότερα σε επίπεδο μπάσκετ και όχι μόνο σε επίπεδο της εθνικής ομάδος μας. Πρόκειται για τη νίκη μας έναντι στην πανίσχυρη ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών, που είχε μέσα όλους τους άσους του NBA.
Σειρά για την Εθνική Ελλάδος έχει το προ-Ολυμπιακό τουρνουά. Ποια είναι η πρόβλεψή σας;
-Είναι πολύ πιο δύσκολη η πρόκριση από το να πάμε πολύ καλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου οι ομάδες είναι «υποδεέστερες». Ωστόσο στο προ-Ολυμπιακό τουρνουά παίζουμε ενάντια στην Ιταλία, μέσα στην Ιταλία, γιατί από κάθε όμιλο περνάει μόνο μία ομάδα. Νομίζω ότι, και είναι απλή αισιοδοξία αλλά βασίζεται σε στοιχεία, ότι θα είμαστε κι εμείς στο Ρίο.
Αύριο Πέμπτη ξεκινούν και οι τελικοί του ελληνικού πρωταθλήματος μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Ποια είναι η πρόβλεψή σας;
-Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, και αντί να είναι ευχάριστο γεγονός δημιουργεί ανησυχίες. Εύχομαι να ξεφύγουμε μέσα από το πλαίσιο αντιπαράθεσης και ανταγωνισμού, στο οποίο διεξάγονται οι αναμετρήσεις, και να μεταβληθεί σε συναγωνιστικό, μέσα σε αθλητικά και κοινωνικά πλαίσια. Μέχρι στιγμής πάμε κάπως καλά, ελπίζω αυτό το κλίμα να συνεχιστεί.
Πριν μερικές μέρες διεξήχθη το Final 4 της Ευρωλίγκας, δίχως ελληνικές ομάδες; Γιατί δεν τα κατάφεραν φέτος οι σύλλογοί μας;
-Δημόσια δεν το έχω εκφράσει, αλλά ετοιμάζομαι να στείλω επιστολή στην παγκόσμια ομοσπονδία. Αυτή η διοργάνωση του Βερολίνου πήρε μία δημοσιότητα όχι και τόσο αντίστοιχη με το ενδιαφέρον που έπρεπε να έχει η διοργάνωση, μια και δεν υπήρχε ελληνική ομάδα. Η προβολή υπήρξε αναντίστοιχη στη χώρα μας, και δεν είχε γίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό ούτε όταν έπαιζαν ελληνικές ομάδες στο Final 4. Τους λόγους τους κατανοώ. Ίσως αυτό να οφείλεται και στην αντιπαράθεση μεταξύ Ευρωλίγκας και FIBA. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του Final 4 δεν ήταν η κατάκτηση του τίτλου από πλευράς ΤΣΣΚΑ, ότι δηλαδή αποτίναξε μία παράδοση, αλλά το γεγονός ότι στον ημιτελικό μεταξύ μίας ισπανικής ομάδας (Λαμποράλ) και μίας τούρκικης (Φενερμπαχτσέ), δεν έπαιζε στην ισπανική ομάδα ούτε ένας Ισπανός, κι αντίστοιχα στην τουρκική ούτε ένας Τούρκος. Βγάλτε λοιπόν τα συμπεράσματά σας, για το πώς συμβάλει η Ευρωλίγκα στην αναπτυξιακή διαδικασία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Δεν έχουμε «αστέρια» πλέον στην Ευρώπη, γιατί φέρνουμε όλους τους αθλητές οι οποίοι απέτυχαν να μπουν στο NBA.
Το επιχείρημα είναι πως είναι ακριβοί οι Έλληνες και οι Ελληνίδες παίκτριες. Μας πιέζουν συνεχώς, προκειμένου να αυξήσουμε τον αριθμό των ξένων παικτών, αλλά εμείς παραμένουμε σταθεροί και συγκρουόμαστε. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι έχουμε υποχρέωση να υπηρετούμε το ελληνικό μπάσκετ και όχι το μπάσκετ ?στην Ελλάδα, ελπίζω να καταλαβαίνετε τη διαφορά των όρων.
Έχετε ασχοληθεί με τον αθλητισμό από κάθε «πόστο». Κάνοντας μία ανασκόπηση, ποια τοποθετείτε ως κορυφαία στιγμή της ζωής σας;
-Η ενασχόλησή μου με το μπάσκετ είναι ? μετά την οικογένειά μου - το πιο σημαντικό που έχω στη ζωή μου. Αλλά από μικρός είχα βάλει ως προσανατολισμό, πριν ασχοληθώ με τη δημόσια ζωή, να γίνω οικονομικά ανεξάρτητος. Έτσι, πρώτα έγινα οικονομικά ανεξάρτητος κι έπειτα ασχολήθηκα με τη δημόσια ζωή. Γι? αυτό μπορώ και ανοίγω το στόμα μου, όποτε και όπως θέλω, κι αυτό είναι μία μεγάλη κατάκτηση, την οποία εύχομαι σε όλους.
Έχετε προσφέρει έργο, χτίζοντας γήπεδα, βοηθώντας ομάδες, συνεισφέροντας στην επαρχία, αλλά δέχεστε συχνά κριτική. Γιατί;
-Δεν είναι δυνατό να τυχαίνεις της αποδοχής όλων, γιατί, όταν είσαι ενεργό μέλος της κοινωνίας και δραστηριοποιείσαι μέσα στο χώρο αυτό, κάποιους αυτό ή τους εμποδίζει και τους φέρνει σε αντίθεση ή απλώς δεν τους γίνονται τα χατίρια. Έτσι ακριβώς δημιουργούνται και οι αντιθέσεις.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
