Γ. Στάνκογλου: «Προτιμώ τα δύσκολα, ο κόσμος έχει κουραστεί με τα εύκολα!»

Τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου στον πολυχώρο του πρώην Ρεξ οι Κομοτηναίοι θα απολαύσουν τον Γιάννη Στάνκογλου σε μία διπλή παράσταση. Ο Εβρίτης ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης πρωταγωνιστεί στο μονόλογο «Είμαι ένας Άλλος». Με αφορμή την παρουσία του στην πόλη μας, ο γνωστός ηθοποιός μίλησε στο ράδιο Χρόνος 87.5 FM για την ιδιαίτερη πατρίδα του τον Έβρο, τον ρόλο που υποδύεται αλλά και τον τρόπο που ο πολιτισμός επηρεάζεται από την κρίση.  

-Δεν ξέρω, τι σημαίνει «πιασάρικο». Η δική μου επιλογή είναι να κάνω αυτό που έχω ανάγκη. Είναι ανάγκη να μιλήσω με αυτό το λόγο στις μέρες στις οποίες ζούμε. Προτιμώ τα δύσκολα, η αλήθεια είναι αυτή.  Δεν είναι μόνο ότι καταπιάνομαι τώρα με το Γάλλο ποιητή, είναι και η πρώτη φορά που κάνω ένα μονόλογο. Το να βρεθείς μόνος σου επί σκηνής για μία ώρα είναι κάτι δύσκολο, αλλά την ίδια στιγμή είναι κάτι από το οποίο εγώ αντλώ πολλά πράγματα για την υποκριτική μου τέχνη.

-Πρέπει να κρατάς σε εγρήγορση το θεατή και να προσπαθείς να τον βάλεις στο πνεύμα με ένα μονόλογο. Αλλά όπως είπα μου αρέσουν τα δύσκολα και νομίζω ότι και ο κόσμος πια έχει κουραστεί με τα εύκολα, θέλει λίγο και τα δύσκολα. Θέλει πράγματα που λίγο θα τον ταρακουνήσουν, θα τον ταράξουν, να πάρει κάτι μαζί του φεύγοντας από το θέατρο.

-Έχει αρκετούς προβληματισμούς το έργο που έχει γράψει Μίκαελ Αζάρ, ένας σπουδαίος συγγραφέας. Πολλούς προβληματισμούς που όλοι μας λίγο πολύ τους έχουμε σκεφτεί στην ζωή μας ή τους βιώνουμε κιόλας. Από το θέμα της κοινωνίας, από το θέμα των γονιών, το θέμα της θρησκείας, του θανάτου, της ελευθερίας, της επανάστασης. Καταπιάνεται με όλα αυτά, η αλήθεια είναι ότι βάζει ερωτήματα, στα οποία δεν ξέρω ο καθένας θα πάρει τη δική του απάντηση. Θα βάλει το δικό του ερωτηματικό.

-Σημαίνει λίγο πολύ ότι πρέπει να αλλάξουμε  τα πράγματα για να γίνουμε κάποιοι άλλοι. Όσο γίνεται να κοιτάζουμε, όχι μόνο τον εαυτό μας. Καταρχήν όλα ξεκινούν από εμάς τους ίδιους. Πρέπει να αλλάξουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, ο οποίος κόσμος μας καταπιέζει πάρα πολύ. Κακά τα ψέματα! Ζούμε σε μία πολύ δύσκολη εποχή, παρόλα αυτά πρέπει να μάθουμε μέσα από αυτήν την κρίση. Πρέπει να αλλάξουμε πράγματα δικά μας, να φύγουμε από αυτό που ήμασταν μέχρι τώρα.

-Βεβαίως, το πιστεύω απόλυτα αυτό το πράγμα. Αναφέρεται και μέσα στο κείμενο της παράστασης. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να γίνει διαφορετικά η αλλαγή. Πρώτα πρέπει να αλλάξουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς και μετά να αλλάξουμε τον κόσμο. Είναι πολύ σημαντικό πιστεύω. 

-Έρχομαι συχνά, τις γιορτές και όποτε βρίσκω χρόνο γιατί βρίσκονται εκεί και οι γονείς μου αλλά και οι φίλοι μου. Φροντίζω να γεμίζω τις μπαταρίες μου. Πάντα ταξιδεύω στον Έβρο για ξεκούραση και για να αναπνεύσω καθαρό αέρα. 

-Όχι δουλεύω από πολύ μικρός  και έχω περάσει αυτά τα στάδια κατά κάποιον τρόπο. Μου ήρθε σιγά-σιγά και η αναγνωρισιμότητα και μάλιστα δεν έκανα αυτή τη δουλειά για να γίνω γνωστός. Άρχισα να κάνω αυτή  τη δουλειά για να επικοινωνήσω, για να κάνω θέατρο να εξελίξω την υποκριτική μου τέχνη, για άλλους λόγους. Δεν ξεκίνησα για να γίνω γνωστός και να κάνω τηλεόραση. Με τίποτα, αυτά προέκυψαν στο μέλλον. 

-Συνέχεια με ρωτούν πως θα πρέπει να την  αντιμετωπίσουμε, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω σε αυτό. Εγώ απλώς προσπαθώ να κρατήσω όσο το δυνατόν μία αισιόδοξη νότα μέσα μου για να μπορώ να κάνω τα πράγματα που θέλω να κάνω. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ βιώνω την κρίση όπως ο καθένας. Δηλαδή κάνουμε δουλειές από τις οποίες δεν πληρωνόμαστε αμέσως, αλλά μετά από έξι μήνες, επτά μήνες ή ένα χρόνο. 

Δε μπορείς να κάνεις οποιοδήποτε προγραμματισμό στη ζωή σου. Βλέπεις ανθρώπους που δεν έχουν δουλειά και δυστυχώς είναι πάρα πολλοί αυτοί. Είναι άνθρωποι που έχουν οικογένειες και υποχρεώσεις. Είμαι κοντά σε όλα αυτά και τα βλέπω, έχω πολλούς φίλους που δεν έχουν δουλειά. Οπότε συζητάω, μιλάω και προσπαθώ όσο γίνεται να τα επικοινωνώ αυτά τα προβλήματα. Νομίζω ότι μόνο μέσα από την επικοινωνία μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να αλλάξει αυτή η κατάσταση. 

-Της δίνει κάποια ψίχουλα αλλά νομίζω ότι δε θα έπρεπε να τη βοηθά με αυτό τον τρόπο. Θα έπρεπε η τέχνη να βοηθιέται με πιο θετικούς παράγοντες. Έχουμε σπουδαίο θέατρο. Είμαστε ο λαός που γέννησε το θέατρο και θα έπρεπε η πολιτεία να στηρίζει τους ανθρώπους που το εκπροσωπούν και κάνουν αυτή τη δουλειά και όχι μόνο. Να βγει έξω, να γίνουν προσπάθειες να βγουν παραστάσεις εκτός συνόρων. Είμαστε ο λαός που γέννησε τα πρώτα θεατρικά κείμενα, οπότε γιατί να μην αξιοποιήσουμε αυτή την πρωτιά; 

Η παράσταση «Είμαι ένας άλλος» του Σουηδού ακαδημαϊκού και θεατρικού συγγραφέα Μίκαελ Αζάρ  παρουσιάζεται στην Κομοτηνή στο Πολιτιστικό Κύτταρο πρώην Ρεξ με δύο παραστάσεις στις 6.30 το απόγευμα και στις 9.30 το βράδυ της Δευτέρας. Το έργο εμπνέεται από τη ζωή και τη φιλοσοφία του Α. Ρεμπώ, τον οποίο ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη – Knutsen. 

Ένα αγόρι που γνωρίζει από πολύ νεαρή ηλικία τον πόνο και την απώλεια, αλλά δε θέλει να ζει φοβισμένο, όπως όλοι οι υπόλοιποι, θέλει το ίδιο να ορίζει τη μοίρα του. Από τότε και για πάντα, λατρεύει το συναίσθημα ότι η ζωή ξεκινάει από την αρχή και ότι όλα είναι καινούρια. Στη διαδρομή του θα βρει και άλλους ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια και αποζητούν την ελευθερία. Θέλει να γίνει ένας οραματιστής που αγγίζει το άγνωστο. Δε θέλει να αποφεύγει να σκέφτεται τη ζωή που θα ήθελε πραγματικά να ζήσει. Και θέλει να μιλάει ελεύθερα, δε θέλει να συμμορφώνεται στους κανόνες των άλλων. 

Εκείνοι πίστευαν ότι μπορούσες να αλλάξεις τον κόσμο χωρίς πρώτα να αλλάξεις τους ανθρώπους του, ενώ εκείνος πίστευε ότι η αλλαγή έπρεπε να αρχίζει από τον εαυτό σου. Κι έτσι αποφάσισε να φύγει από την Ευρώπη, σε χώρες μακρινές. Και το ταξίδι του συνεχίζεται σε χώρες μακρινές, στην άλλη άκρη του κόσμου. Προπώληση: Δημοκρίτειο Βιβλιοπωλείο. Τιμή εισιτηρίου: Γενική είσοδος 13 ευρώ.