Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στον Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής αύριο στις 2 το μεσημέρι προεξάρχοντος του αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου Κλειστά θα είναι αύριο γυμνάσια και λύκεια, ενώ οι υπηρεσίες της Περιφέρειας ΑΜ-Θ που έχουν έδρα στην Ροδόπη θα λειτουργήσουν έως τις 12 το μεσημέρι Η τελευταία κηδεία μητροπολίτη στη Κομοτηνή έγινε στις 26 Δεκεμβρίου του 1952 Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Εξήντα χρόνια μετά τον ενταφιασμό στην Κομοτηνή του αείμνηστου μητροπολίτης Μαρωνείας Βασίλειου, ο λαός της Ροδόπης προπέμπει αύριο το μεσημέρι στην τελευταία του κατοικία τον μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Δαμασκηνός. Ο ιεράρχης εκοιμήθει σε ηλικία 92 ετών χθες τα ξημερώματα στο νοσοκομείο Κομοτηνής, όπου νοσηλεύονταν τις τελευταίες ημέρες και η αναγγελία του θανάτου του έγινε από την Εκκλησία της Ελλάδας. Ο μακαριστός μητροπολίτης εισήλθε στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο Κομοτηνής στις 18.10.2012 με εικόνα οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας εξαιτίας πνευμονικού οιδήματος και με επιδείνωση της προϋπάρχουσας νεφρικής του ανεπάρκειας. Εκτός από τη συμβατική αγωγή για το πνευμονικό οίδημα αντιμετωπίστηκε και με εξωνεφρική υποστήριξη της νεφρικής του λειτουργίας (συνεχής αιμοδιήθηση), στην οποία ανταποκρίθηκε μερικώς, καθώς βελτιώθηκε η καρδιακή του λειτουργία και ο κυψελιδικός αερισμός, όχι όμως και η νεφρική του λειτουργία). Παράλληλα με την υποστηρικτική αγωγή της αναπνευστικής του δυσλειτουργίας αντιμετωπίστηκε με μη επεμβατικό μηχανικό αερισμό (BiPAP, CPAP). Κατά τη νοσηλεία του επίσης εμφάνισε εικόνα λοίμωξης (άγνωστης εντόπισης), για την οποία έλαβε συνδυασμένη αντιμικροβιακή αγωγή και στην οποία ανταποκρίθηκε μερικώς. Ακόμη, παρουσίασε κατά τη νοσηλεία του επιδείνωση της αναιμίας του, ενδοκυττάρια αφυδάτωση, κατακλίσεις, διαταραχές της θρέψης και μυκητιασική στοματίτιδα. Το τελευταίο 24ωρο είχε διαταραχές του επιπέδου συνείδησης με αδυναμία επικοινωνίας και αιμοδυναμική αστάθεια. Απεβίωσε στις 05:00 το πρωί τα ξημερώματα της 6ης Νοεμβρίου 2012.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΗΔΕΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΤΟ 1952
Η τελευταία κηδεία μητροπολίτη στη Κομοτηνή έγινε στις 26 Δεκεμβρίου του 1952. Ο τότε μητροπολίτης Μαρωνείας Βασίλειος, από το Αυλωνάρι της Εύβοιας εκοιμήθη σε ηλικία 67 ετών και ετάφη στην Κομοτηνή. Υπήρξε κορυφαία μορφή και ανέπτυξε έργο κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής (1941-1944). Ο διάδοχος του Τιμόθεος μετατέθηκε στην Μητρόπολη Νέας Ιωνίας και Νέας Φιλαδελφείας και εκοιμήθη στην Αθήνα. Στην Αθήνα ετάφη και ο μητροπολίτης Σπυρίδων. Έτσι μετά από έξι δεκαετίες ο λαός της Ροδόπης θα προπέμψει στην τελευταία του κατοικία ένα μητροπολίτη, η εκδημεία του οποίου είναι γεγονός πνευματικό, αλλά και ιστορικό γεγονός που πάντοτε η εκκλησιαστική ιστορία το καταγράφει και ο ιστορικός του μέλλοντος αξιολογεί τα έργα και τις ημέρες του μητροπολίτη.
ΣΕ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΛΑΪΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ Η ΣΟΡΟΣ
Σε τριήμερο λαϊκό προσκύνημα τέθηκε από χθες το μεσημέρι η σορός του μητροπολίτη Δαμασκηνού στον καθεδρικό ναό Ευαγγελισμό της Θεοτόκου Κομοτηνής, προκειμένου οι πιστοί να φιλήσουν για τελευταία φορά τα χέρια που ευλόγησαν, αγίασαν, κοινώνησαν, βάφτισαν, επί 38 χρόνια το λαό της Ροδόπης. Παράλληλα κλειστά θα είναι τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012, ημέρα που τελείται η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Μητροπολίτου Μαρωνείας και Κομοτηνής Κυρού Δαμασκηνού. Οι Υπηρεσίες που έχουν έδρα στην Ροδόπη θα λειτουργήσουν έως τις 12 το μεσημέρι, ενώ η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στον καθεδρικό ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής στις 14:00, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Ο περιφερειακή ενότητα Ροδόπης τελεί από σήμερα Τρίτη σε τριήμερο πένθος και οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Ο ενταφιασμός του μητροπολίτη θα γίνει στον προαύλιο χώρο του Καθεδρικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, σύμφωνα με δική του επιθυμία. Ήδη συνεργεία του Δήμου Κομοτηνής και ιδιώτες εργάζονται για τη διαμόρφωση του χώρου, ώστε να κατασκευαστεί στο σημείο ο τάφος.
ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ
Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδας από την εκδημία του αρχιερέως τοποθετείται τοποτηρητής, ο οποίος είναι ο αρχαιότερος από τους γειτονικούς μητροπολίτες και στην προκειμένη περίπτωση είναι ο όμορος μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός. Σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό – ιστορικό Ιωάννη Σιδηρά, είναι παράδοση της εκκλησίας να μη μένει ποτέ ακέφαλη μία μητρόπολη, συνεπώς τα ηνία της πνευματικής και διοικητικής εποπτείας της μητρόπολης, κατά τον καταστατικό χάρτη που είναι Νόμος του κράτους από 1977, τα έχει ο όμορος μητροπολίτης για όσο χρονικό διάστημα διαρκέσει η χοιρία του μητροπολιτικού θρόνου Μαρωνείας και Κομοτηνής. Πάντως σύμφωνα με τη σχετική διάταξη η εκλογή του νέου αρχιερέως θα πρέπει να γίνει το αργότερο εντός εξαμήνου. Σε όλο αυτό το διάστημα οι αρχιερείς οφείλουν να μνημονεύουν το όνομα του τοποτηρητή σε όλες τις θείες λειτουργίες.
ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Καλό εργάτη του Ευαγγελίου και πνευματικό ταγό και μπροστάρη ολόκληρης της Θράκης, χαρακτήρισε τον μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής ο μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης Άνθιμος, σημειώνοντας τα εξής, «ο μητροπολίτης μας προετοίμαζε για την έξοδό του από αυτό τον κόσμο και με την αρρώστια του και με τα όσα μας έλεγε. Αλλά και αυτή τη στιγμή η ψυχή μας είναι γεμάτη θλίψη, επειδή η απώλεια είναι πολύ σημαντική για τον τόπο μας. Είναι ένας άνθρωπος που έγραψε ιστορία με την πνευματικότητα την οποία από αρχιμανδρίτης και ιεροκήρυκας είχε δημιουργήσει στην Κομοτηνή και την μητρόπολη. Ως επίσκοπος φρόντισε να περιτοιχίσει τους χριστιανούς με κάθε πνευματική θωράκιση και φρόνημα ορθόδοξο χριστιανικό, πρόσεχε τη λατρεία, την ιεροψαλτική τέχνη, τον πολιτισμό, εξασκούσε τη φιλανθρωπία με πολλούς τρόπους, έδινε το παρόν σε κάθε αίτημα των κατοίκων, είτε αυτό ήταν αίτημα πνευματικό ή κοινωνικό, ήταν πάντα μπροστά στους αγώνες τους τόπους για τα εθνικά ζητήματα που απασχολούν το δικό μας γεωγραφικό διαμέρισμα».
Με πολύ συγκίνηση και θλίψη η τοπική εκκλησία προπέμπει στη βασιλεία των ουρανών τον μακαριστό ποιμενάρχη ο οποίος επί 38 συναπτά έτη διακόνησε με ζήλο και αφοσίωση, είπε ο μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός τελώντας χθες το μεσημέρι την πρώτη νεκρώσιμη ακολουθία στο ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής. «Συμμετέχοντας στο πένθος εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στον ιερό κλήρο και το λαό της περιοχής και εύχομαι ο θεός να αναπαύσει τον κεκοιμημένο. Υπήρξε ένας μεγάλος ιεράρχης ο οποίος διηκόνησε σε δύσκολα χρόνια την εκκλησία σε αυτόν τον ευαίσθητο χώρο, είχε οραματισμούς, αγωνίστηκε, υπήρξε ζηλωτής και αφοσιωμένο τέκνο της εκκλησίας», ανέφερε ο ίδιος.
ΘΡΗΝΕΙ Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΤΗΣ ΗΓΕΤΗ
Τον πνευματικό της ηγέτη όμως από χθες αποχαιρετά και η γειτονική Βουλγαρία, όπου ο πατριάρχης της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μάξιμος εκοιμήθη γύρω στις 3:30 τα ξημερώματα της Τρίτης. Η κατάσταση της υγείας του 98χρονου Πατριάρχη Μάξιμου, ο οποίος «έφυγε» από καρδιακή ανεπάρκεια, απασχολούσε εδώ και μία εβδομάδα τον βουλγαρικό Τύπο. Με αφορμή την εκδημία του Πατριάρχη Μαξίμου, Βούλγαροι παρατηρητές υπενθυμίζουν το αποστολικό θάρρος, την επιμονή και την υπομονή που επέδειξε κατά την πολύχρονη δοκιμασία της Εκκλησίας εξαιτίας της σχισματικής απόπειρας μιας ομάδας του ανώτερου κλήρου, η οποία προσπάθησε να θέσει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα της εκλογής της Ιεράς Συνόδου αλλά και του ίδιου επικαλούμενη την επικύρωση της όλης διαδικασίας από την ηγεσία του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο νέος Πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρία θα εκλεγεί- κατά πάσα πιθανότητα- τον ερχόμενο Μάρτιο, οπότε αναμένεται να ολοκληρωθούν όλες οι σχετικές διαδικασίες, σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμόδιων εκκλησιαστικών πηγών στα βουλγαρικά μέσα. Εξάλλου, όπως ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ ανέβαλε την προγραμματισμένη για χθες επίσκεψή του στην πόλη Ντούπνιτσα.
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ
Και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης πληροφορήθηκε με θλίψη το άγγελμα του θανάτου του μακαριστού Μητροπολίτου Μαρωνείας και Κομοτηνής Κυρού Δαμασκηνού, επιτίμου διδάκτορα του τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Πανεπιστημίου, ο οποίος σφράγισε τον τόπο καθ’ όλη τη διάρκεια της διακονίας του με πλούσιο ποιμαντικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο. Το πρυτανικό συμβούλιο, μόλις έμαθε τη θλιβερή είδηση, συνεδρίασε και αποφάσισε: Να διαβιβασθούν τα θερμά συλλυπητήρια του Πανεπιστημίου στην Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής. Να κατατεθεί στεφάνι στο σεπτό σκήνωμα του μεταστάντος. Να παραστεί εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου στην εξόδιο ακολουθία.
ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
Φωτεινό παράδειγμα πεφωτισμένου ιεράρχη, χαρακτήρισε τον Δαμασκηνό ο περιφερειάρχης Άρης Γιαννακίδης, σημειώνοντας ότι η μνήμη του θα πλημμυρίζει τις ψυχές όλων με αγάπη και σεβασμό. Σύσσωμη και η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανθρακικού εξέφρασε την βαθύτατη θλίψη της για την κοίμηση του μητροπολίτη, ο οποίος αφήνει πίσω του σημαντικό ποιμαντικό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο κατά τη μακρά διακονία του. «Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κυρός Δαμασκηνός, διακόνησε με παρρησία το χριστεπώνυμο πλήρωμα της ακριτικής αυτής Μητροπόλεως. Άφησε πίσω του ένα θαυμαστό ποιμαντικό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο. Θα τον θυμόμαστε με σεβασμό και αγάπη. Αιωνία του η μνήμη», δήλωσε ο υπουργός Μακεδονίας Θράκης Θεόδωρος Καράογλου. Ψήφισμα αναμένεται να εκδώσει και το δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής, το οποίο συνεδριάζει εκτάκτως σήμερα στις 2 το μεσημέρι.
Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΕΚΔΗΜΗΣΑΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
Ο μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Δαμασκηνός, κατά κόσμον Πέτρος Ρουμελιώτης, γεννήθηκε το 1920 στην Οιχαλία Μεσσηνίας και προέρχεται από αγροτική οικογένεια. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο χωριό του και σε ηλικία 13 ετών ήρθε στην Αθήνα όπου εργάστηκε ως εμποροϋπάλληλος. Τα δύσκολα χρόνια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και της γερμανικής κατοχής τον βρίσκουν με την οικογένειά του στην Αθήνα. Τότε συνδέθηκε πνευματικά με τον κατόπιν μητροπολίτη Μαρωνείας και σε συνέχεια Ν. Ιωνίας Τιμόθεο. Η έναρξη του εμφυλίου πολέμου το 1947 σηματοδοτεί νέες δυσκολίες καθώς επί 40 μήνες πολέμησε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Για την προσφορά του στον αγώνα τιμήθηκε στο Άργος Ορεστικό στην Πρώτη Σιδηρά Μεραρχία με το μετάλλιο Ανδρείας Εξαίρετων Πράξεων. Το 1951 αφιερώνεται στον κλήρο και χειροτονείται διάκονος. Αρχικά υπηρέτησε στην μητρόπολη Μεσσηνίας, από όπου άλλωστε ήταν και η καταγωγή του.
Το 1953 αποφασίζει να ακολουθήσει Ανώτερες σπουδές και εισάγεται στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1958. Τότε διορίστηκε ιεροκήρυκας Μαρώνειας και Κομοτηνής, θέση που υπηρέτησε με ζήλο επί 16 χρόνια. Κατά την διάρκεια της θητείας του στην θέση αυτή πρόσφερε σημαντικό έργο στην περιοχή κάνοντας εξορμήσεις στα χωριά και στα φυλάκια της περιφέρειας μαζί με τροφίμους του εκκλησιαστικού οικοτροφείου και μέλη των χριστιανικών ομίλων της μητροπόλεως, προκειμένου να βοηθήσει πνευματικά αλλά και υλικά το ποίμνιο. Επίσης φρόντισε για την διατροφή των απόρων μαθητών της Κομοτηνής διοργανώνοντας διάφορα συσσίτια. Παράλληλα, διετέλεσε διευθυντής του μαθητικού εκκλησιαστικού οικοτροφείου, πρόεδρος των χριστιανικών ομίλων κυριών και νεανίδων της Ιεράς Μητροπόλεως και γενικός επιθεωρητής της μητρόπολης. Για το έργο του τιμήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων με μετάλλια και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με εύφημη μνεία.
Το 1974 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής και συνέχισε το έργο του. Φρόντισε για την συμπλήρωση των κενών της περιφέρειας από εφημερίους. Ανήγειρε 15 καινούριες εκκλησίες και ένα μεγάλο καθεδρικό ναό στην Κομοτηνή, το ναό Ευαγγελίστριας που αποτελεί κόσμημα της πόλης και 20 καμπαναριά με φωτεινούς σταυρούς σε μικτά χωριά της περιοχής.
Φρόντισε για την διαμονή των ιερέων σε χωριά όπου ο πληθυσμός ήταν μικτός από μουσουλμάνους και χριστιανούς, χτίζοντας 15 κατοικίες εφημερίων. Τα περισσότερα έργα του έγιναν με την συμπαράσταση της Ιωάννας Τσάτσου συζύγου του τότε προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και του υπουργού Πολιτισμού Κωνσταντίνου Τρυπάνη. Συνέχισε μέχρι το τέλος της ζωής του να προσφέρει ακούραστος τις υπηρεσίες του στο ποίμνιό του σε όλους τους τομείς στα ιδρύματα της μητροπόλεως στους δύο βρεφονηπιακούς σταθμούς που στεγάζονται σε κτίρια της Μητροπόλεως για τον πλήρη εξοπλισμό, την στελέχωση τους από καλά καταρτισμένο προσωπικό και κάλυψη όλων των εξόδων, τα οποία φρόντιζε προσωπικώς.
Τα ενοριακά συσσίτια γερόντων, των οποίων επόπτευει και χρηματοδοτούσε τη λειτουργία των Εκκλησιαστικών κατασκηνώσεων στην Μαρώνεια για τα παιδιά της επαρχίας που φιλοξενούνται σε δύο περιόδους αγόρια και κορίτσια η λειτουργία των οποίων οφείλετο στην προσωπική μέριμνα και φροντίδα του. Πρόσφατα επέτυχε την παραχώρηση παραλιακής εκτάσεως 14,5 στρεμμάτων και αγωνιζόταν για την ανέγερση νέων εγκαταστάσεων των κατασκηνώσεων.
Το 1990 ίδρυσε τον ραδιοφωνικό σταθμό της Μητρόπολης με την ονομασία Ορθοδοξία μηνύματα της Ιεράς Μητροπόλεως Μαρωνείας και Κομοτηνής που λειτουργεί συνεχώς μέχρι σήμερα.
Το έργο του δεν σταματά εδώ καθώς είχε ιδρύσει πνευματικό κέντρο της Μητροπόλεως που περιλαμβάνει την βιβλιοθήκη, αίθουσες νεότητος και σχολή βυζαντινής μουσικής. Αγωνίσθηκε με πολύ ζήλο και δυναμισμό για την καταπολέμηση όλων των αιρέσεων στην επαρχία του και διορίσθηκε για το γνήσιο ορθόδοξο φρόνημά του και στην αφοσίωση στην πατερική παράδοση της Εκκλησίας μαχόμενος με παρρησία και θάρρος για τη προάσπισή της.
Επίσης μερίμνησε για την ίδρυση δύο νέων Ιερών Μονών: α) της ανδρώας Ιεράς Μονής Οσίου Μαξίμου του Καυσοκαλύβη Παπικίου Όρους δια της οποίας επιδιώκεται η αναβίωσης της μοναστηριακής Πολιτείας του Παπικίου που ήκμασε από του 10ου έως του 14ου αιώνα και β) της γυναικείας μονής Εισοδίων Θεοτόκου Πανδρόσου. Τέλος εξησφάλισε την ολοκλήρωσιν της κυριότητας του βυζαντινού μνημείου του Πτωχοκομείου και την αποκατάστασή του καθώς και την εγκατάσταση σε αυτό του Εκκλησιαστικού Μουσείου της Μητροπόλεως το οποίον λειτουργεί τακτικά από το 1999 έως σήμερα.
Κατά την κρίσιμη περίοδο της επιστρατεύσεως του 1974 διετέλεσε τοποτηρητής των ιερών μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως και Διδυμοτείχου και συνέβαλε αποφασιστικά με περιοδείες στον Έβρο στην τόνωση του φρονήματος του Στρατού και του ακριτικού λαού. Επίσης υπήρξε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως το 2004 και Διδυμοτείχου το 2009. Υπηρέτησε την Εκκλησία επανειλημμένως ως Συνοδικός και ειδικότερα ως πρόεδρος της επιτροπής επί των αιρέσεων. Επραγματοποίησε επισκέψεις εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων Αλεξανδρείας και Αντιοχείας, την Εκκλησία της Κύπρου και το Άγιον Όρος.
Διετέλεσε πρόεδρος του Π.Ι.Κ.Π.Α. Κομοτηνής, της Εταιρίας Θρακικών Ερευνών και της Συντονιστικής Επιτροπής Οργανώσεων του νομού Ροδόπης που αγωνίσθηκε για εθνικά και αναπτυξιακά θέματα της Θράκης.
Εξέδωσε τρεις ογκώδεις τόμους με πολύτιμα στοιχεία για την εκκλησιαστική, εθνική και κοινωνική προσφορά της Μητροπόλεως κατά την μακρά αρχιερατεία του.
Σε αναγνώριση της προσφοράς του αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, το οποίο εξέδωσε τιμητικό τόμο αφιερωμένο στον ποιμενάρχη με τον τίτλο «Θράκιος», που επιμελήθηκε ο καθηγητής Γιώργος Παπαζόγλου.
Παρά την προχωρημένη ηλικία του συνέχιζε τον αγώνα χάριν της Εκκλησίας, του Ελληνισμού και της Θράκης με όραμα να μεγαλουργήσει ο ορθόδοξος Ελληνισμός και να παίξει το ρόλο ενός νέου Βυζαντίου. Το μόνο που ζητούσε επίμονα από την ελληνική Πολιτεία ήταν να δείξει περισσότερη προσοχή στην Θράκη και τα εθνικά και αναπτυξιακά προβλήματά της.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
