Ευγενία Μανωλίδου: Η τηλεόραση λειτούργησε για μένα σαν «δούρειος ίππος»

Το Cinema Paradisο, το αφιέρωμα στον παγκόσμιο κινηματογράφο που θα κάνει η Νίνα Λοτσάρη ερμηνευτικά με την Ευγενία Μανωλίδου στην διεύθυνση της ορχήστρας το διήμερο Παρασκευής Σαββάτου στην Κομοτηνή 15-16 Φεβρουαρίου ήταν η αφορμή να την προσεγγίσουμε  την κ. Μανωλίδου και να ανακαλύψουμε μια άλλη  καλλιτεχνική προσωπικότητα που δεν είχε αναδειχθεί από την παρουσία της σε τηλεοπτικές εκπομπές και την δημόσια εικόνα της αυτά τα χρόνια. Κάνοντας λοιπόν μια συνειδητή στροφή στην μουσική που σπούδασε, καλείται να υπηρετήσει  μέσα πρωτοβουλίες που αγγίζουν πολιτιστικά το κοινό  που θα απολαύσει έργα του παγκόσμιου αλλά και του ελληνικού κινηματογράφου που θα προβάλλονται και μέσα από μια γιγαντοοθόνη. Την φιλοξενήσαμε στο ραδιόφωνο του «Χ» απ΄ όπου και το μεγαλύτερο απόσπασμα της συνέντευξής της.   

Ευγενία Μανωλίδου: «Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που θα έρθουμε στο Μέγαρο Μουσικής της Κομοτηνής.

-Είναι αρκετά μεγάλη, έχουμε πολλούς μουσικούς οι οποίοι είναι εξαιρετικοί και έχουμε δέσει μεταξύ μας, για να σας παρουσιάσουμε ένα καταπληκτικό θέαμα και το λέω μετά λόγου γνώσεως, γιατί οπουδήποτε έχουμε πάει ο κόσμος φεύγει ενθουσιασμένος. Και μιλάμε για έργα επιτυχίες, για από βραβευμένα έργα του κινηματογράφου. Ακούσματα που λίγο πολύ έχουμε στο μυαλό μας, γιατί ο κινηματογράφος είναι ένας χώρος προσφιλής σε όλους. Επιλέξαμε κομμάτια από τον κλασσικό κινηματογράφο μέχρι τον πιο σύγχρονο και από τον ελληνικό κινηματογράφο μέχρι ό,τι περνά από το μυαλό σας. Για 2,5 ώρες παράλληλα με τη ορχήστρα και την ερμηνεία της Νίνας που είναι υπέροχη, θα  προβάλλονται σκηνές μέσα από τα έργα που θα ακούει το κοινό. 

-Εντελώς τυχαία, και ξαφνικά την είχα πάρει τηλέφωνο για κάτι δικό μου, για μια συνεργασία  γιατί γράφω μουσική κατ΄ επέκταση ενορχηστρώνω και διευθύνω και είχα πει ότι ήθελα να συναντηθούμε να συζητήσουμε πάνω σ΄ αυτό,  η Νίνα μου πρότεινε να κάνουμε το Cinema Paradiso που έγινε πιο άμεσα.

-Από πέντε χρονών ξεκίνησα τη μουσική, έχω καθίσει στο πιάνο, μετά έφυγα στη Νέα Υόρκη σπούδασα σύνθεση συμφωνικής μουσικής ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας, έκανα στην συνέχεια μεταπτυχιακά στις Βρυξέλλες  στο Βασιλικό Ωδείο και ξεκίνησα την σταδιοδρομία μου σε μεγάλες πόλεις όπως την Γενεύη, τις Βρυξέλλες σε μεγάλες πόλεις του Βελγίου, της Αυστρίας, της Γερμανίας με αποκορύφωμα την συναυλία μου στους ολυμπιακούς αγώνες  στο Πεκίνο. Υπάρχει μια διαδρομή αρκετά μεγάλη κι αξιόλογη και σχεδόν πάντα με δικά μου έργα. Η πρώτη μου όπερα βραβεύτηκε το 2006 σ΄ ένα μεγάλο διεθνή διαγωνισμό που γινόταν στην Βιέννη από γυναίκες συνθέτριες  και είχα βραβευτεί για το έργο εκείνο. Τώρα με βλέπετε πραγματικά στην δουλειά και το στοιχείο μου. Η τηλεόραση λειτούργησε σαν «δούρειος ίππος».

-Νομίζω ότι μου έκανε καλό, γιατί με έχετε μαζί σας και μιλάμε.  Μη νομίζετε ότι δεν είχα προσπαθήσει και στην Ελλάδα με πολύ μικρή επιτυχία έκανα πολύ λίγα πράγματα με πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια. Τώρα ο κόσμος μπορεί και μοιράζεται αυτή την δουλειά μαζί μου γιατί είναι κάτι όμορφο και αξιόλογο.   

-Είναι δίκοπο μαχαίρι γιατί αν σ΄ έχει ακούσει κάποιος να μιλάς για την μουσική και το cinema paradiso  τόσες φορές, σκεφθείτε  αν έρθει  και δεν ικανοποιηθεί, τον έχεις  χάσει.

-Εξαρτάται, από την φάση που βρίσκομαι ψυχολογικά εκείνο το διάστημα. Για πολλά χρόνια έγραφα έργα τα οποία ήταν εμπνευσμένα από την κλασσική  αρχαιότητα. Αυτό ξεκίνησε από την μυθολογία, πέρασε από την ιστορία, από ποίηση άκουγα πολύ  Σικελιανό, πάντα υπάρχει μια ιστορία στο μυαλό μου για να μελοποιήσω. Δεν μπορώ να ξεκινήσω από το πουθενά. Τώρα όσο περνούν τα χρόνια, προχωρώ, έχω φτάσει στον Μεσαίωνα και σε καμιά δεκαριά χρόνια θα …φτάσω και στην σύγχρονη Ελλάδα. 

–Πάντα ότι έχει να κάνει με την τέχνη και την ψυχοσύνθεση μιας κοινωνίας σε μια στιγμή αναβρασμού είναι δύσκολο κι επικίνδυνο να το αποδόσεις. Πάνω στην αναμπουμπούλα δεν μπορείς να καθίσεις  γράψεις κάτι το οποίο να είναι νηφάλιο. Πρέπει να περιμένεις να περάσει λίγο? Βέβαια οι μεγαλύτερες επαναστάσεις έχουν ξεκινήσει από την τέχνη. Η κοινωνία, στατιστικά και ιστορικά ακολουθεί την τέχνη κι αυτό δεν γίνεται ενσυνείδητα. Υποσυνείδητα  οι αλλαγές στην τέχνη έρχονται  πολύ νωρίτερα από τις αλλαγές που βλέπουμε στην κοινωνία. Οποιαδήποτε μορφή τέχνης έχει να κάνει με την ποίηση, την ζωγραφική, την γλυπτική, επηρεάζει  την κοινωνία, απλά  προσωπικά πιστεύω περισσότερο στην μουσική γιατί σε συγκινεί, σε ενθουσιάζει  μπορεί κάποιος ακούγοντας απλά ένα μουσικό κομμάτι να λυπηθεί, να εξοργιστεί  να νοιώσει διαφορετικά, χωρίς να εξηγεί το  γιατί.  

-Όχι δεν μου λείπει καθόλου γιατί το τελευταίο διάστημα και γράφοντας το τελευταίο μου έργο και διευθύνοντας το Cinema Paradiso είμαι στο στοιχείο μου. Αυτή την στιγμή που μιλάμε αν μου πρότεινε κάποιος κάτι τηλεοπτικό δεν θα δεχόμουν. Δεν έχω δεθεί με την τηλεόραση καθόλου, αλλά έχω δεθεί με τους ανθρώπους κι όχι με αυτούς που λέμε τηλεοπτικούς αλλά με αυτούς που δουλεύουν στην τηλεόραση και είναι από πίσω, έχω κάνει πολύ καλές σχέσεις. Δεν ξέρω σε ανύποπτο χρόνο αν δεν καταφέρω να σταθώ με την μουσική στην Ελλάδα κι αν μου κάνουν κάποια πολύ δελεαστική πρόταση, να αποφασίσω.

-Παντού είναι δύσκολα στο εξωτερικό σε πόλεις με μεγάλη μουσική ιστορία τα πράγματα είναι δύσκολα γιατί εκεί ο κόσμος είναι πολύ επιλεκτικός, ενώ  εδώ είναι δύσκολα ότι γιατί ο κόσμος απλά δεν ξέρει. Πιστεύει ότι η συμφωνική μουσική είναι για λίγους.

-Όχι αυτή είναι η εύκολη απάντηση. Έχουν προσπαθήσει να περάσουν στον κόσμο ότι η μουσική αυτή είναι για τους ηλικιωμένους, ότι είναι πένθιμη ότι είναι για να την ακούμε το Πάσχα, ενώ έχουν γίνει κινήσεις στο εξωτερικό από νέους ταλαντούχους ανθρώπους που παίζουν όργανα,  διευθύνουν ορχήστρες, είναι πολύ κοντά στον κόσμο και είναι πολύ σημερινοί. Να καταλάβουν ότι η συμφωνική μουσική πρέπει δεν είναι μόνο ο Μπαχ, υπάρχουν και πολλά άλλα ωραία κομμάτια, ή όπερα δεν είναι μόνο  ένα θλιβερό δράμα μπορεί νάναι μια κωμωδία.  Με ενοχλεί  όλο αυτό και προσπαθώ σε κάθε ευκαιρία να το προβάλλω στον κόσμο την άλλη διάσταση της συμφωνικής μουσικής.  

-Όχι δεν με επηρεάζει ιδιαίτερα για μένα που έχω ζήσει χρόνια δύσκολα  στην μουσική. Είμαι συνηθισμένη σε αυτό το είδος ζωής που πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα καλούνται να προσαρμόσουν την ζωή τους σήμερα άλλωστε οι καλλιτέχνες πάντα είμαστε σε κρίση. Είναι καιρός να σηκώσουμε τα μανίκια και να δουλέψουμε περισσότερο απ΄ ό,τι στο παρελθόν.

 

Στην Κομοτηνή έρχομαι για πρώτη φορά και ήδη μου στέλνουν πολλά μηνύματα στο Twitter τι να δω και τι να προσέξω στα μέρη σας. Από την πλευρά μου θα ήθελα να σας πως ότι θα  περάσετε πολύ όμορφα, θα φύγετε ενθουσιασμένοι, θα σας δοθεί η δυνατότητα να τραγουδήσετε, να απολαύσετε πολύ όμορφες μελωδίες από τον κινηματογράφο να περάσετε μια όμορφη βραδιά» θα πει η κ. Μανωλίδου με πολύ ενθουσιασμό για την έλευσή της στην πόλη μας την Παρασκευή και το Σάββατο 15-16 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής.