Έψαχναν 3 χρόνια νονό και βρήκαν δύο στο Θρυλόριο

Την περασμένη Κυριακή στον ιερό ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης τελέστηκε το μυστήριο της βάπτισης του μικρού Δημήτρη από το Ανθοχώρι. Προέρχεται από μία οικογένεια ρομά του Ανθοχωρίου οι γονείς του οποίου καθώς και ο μεγαλύτερος αδερφός του είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Να βαφτίσουν ήθελαν και τον μικρό Δημήτρη ωστόσο η αναζήτηση ανάδοχου δεν έφερε για μεγάλο διάστημα τα επιθυμητά αποτέλεσμα. Τα πρώτα χρόνια πέρασαν, ώσπου ήρθε η γνωριμία με τα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου Ποντίων γυναικών Θρυλορίου. Έτσι ο σύλλογος ανέλαβε να εντάξει με το μυστήριο της βάπτισης στην οικογένεια της εκκλησίας το μικρό Δημήτρη. Έτσι και έγινε και την περασμένη Κυριακή τελέστηκε η βάφτιση από τον ίδιο το μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα. Ο μικρός Δημήτρης απέκτησε δύο πνευματικές μητέρες. Την πρόεδρο του συλλόγου Κατερίνα Βουνάτσου  και τη γραμματέα Αφροδίτη Παπαδοπούλου.

Ο σύλλογος κάλεσε τον μητροπολίτης και ο ίδιος ανταποκρίθηκε να μυήσει μέσω της βάφτισης τον μικρό Δημήτρη στο Χριστό και στην εκκλησία. Την όμορφη αυτή ιστορία μετέφερε στο «Χ» η πρώην πρόεδρος του συλλόγου και σημερινό μέλος του, Αγαθή Αμαξοπούλου. Όπως είπε όλη η οικογένεια του νεοφώτιστου είναι βαφτισμένη και «έψαχναν νονό επί  3,5 χρόνια και δεν έβρισκαν. Έτσι αποφασίσαμε ο σύλλογος μας να κάνει αυτό το μυστήριο».

Ο νεοφώτιστος που πήρε μάλιστα το όνομα του παππού του, τέθηκε υπό την προστασία του συλλόγου. «Ό,τι χρειάζεται το παιδάκι θα το καλύψουμε εμείς σαν νονοί», είπε χαρακτηριστικά η κ. Αμαξοπούλου. 

Ο μικρός Δημήτρης έχει έναν ακόμα μεγαλύτερο αδερφό και μία μικρότερη αδερφούλα. Την ώρα του μυστηρίου έδειχνε να απορεί που όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα επάνω του, όμως γρήγορα ηρέμησε  για να πέσει στις αγκαλιές των δύο αναδόχων του. 

Πλούσια δράση για τον πολιτισμό, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας, παρουσιάζει ο πολιτιστικός σύλλογος Ποντίων γυναικών Θρυλορίου. Συνολικά 170 γυναίκες έχει μέλη, που προσπαθούν,  «να κρατήσουμε τις ρίζες μας, με την αγάπη που έχουν όλες για τον σύλλογο και τον τόπο μας. Προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε», ανέφερε η κ. Αμαξοπούλου. Ένας σύλλογος που παράγει εκτός από το πολιτιστικό και κοινωνικό έργο, βοηθώντας στην πράξη μία οικογένεια ρομά.