Οι νέοι να τολμήσουν, να πάρουν την σκυτάλη τώρα που το ποτάμι γυρίζει πίσω… θα πει ο γνωστός συγγραφέας, σκηνοθέτης και καθηγητής παν/μίου Κρήτης Ρεπορτάζ: Σταύρος Φανφάνης
«Είναι μια ευκαιρία τώρα όχι να αναθεωρήσει κανείς απλώς την θέση του μέσα στην κοινωνία, αλλά να την ανασυντάξει στο σύνολο και είναι ευκαιρία να δοκιμάσει νέα πράγματα υιοθετώντας ένα νέο τρόπο έκφρασης και παρουσίας που δεν θα τολμούσε να τον υιοθετήσει κάτω από ομαλές συνθήκες. Αφού ούτως ή άλλως ο ρους του ποταμού έχει αντιστραφεί, λίγο πολύ το ποτάμι γυρίζει πίσω, τώρα είναι ευκαιρία να ανοίξει κανείς νέα κανάλια και να δει πάλι το νερό να τρέχει μ΄ ένα τρόπο πιο δημιουργικό, καλλιεργώντας τώρα τον δικό του οικείο τρόπο εκείνο που η συνείδηση ή η παιδεία του, του επιβάλλει.
Η λογοτεχνία οφείλει να μας γοητεύει και να μας συναρπάζει, να αγγίζει τους νέους, ανασύντασσε ανασυντάσσει τα πράγματα και τα φέρνει στα μέτρα και τα σταθμά των νέων ανθρώπων που πρέπει να τολμήσουν» θα πει ο Τηλέμαχος Μουδατσάκις που μίλησε πολύ γλαφυρά αλλά και ρεαλιστικά συνάμα στο φοιτητικό κοινό του ΔΠΘ αλλά και επεξηγώντας στοιχεία της γραφής του με τη χαρακτηριστική ροή του λόγου του στο βιβλιόφιλο κοινό του «Δημοκρίτειου» βιβλιοπωλείου.
Για το βιβλίο του «Ο χειροτέχνης του αίματος» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη θα πει «Πρόκειται για συστέγαση των τριών γλωσσικών πολιτισμών σε ότι αφορά το επίπεδο της έκφρασης. Έχω στοιχεία από την αρχαιοελληνική γλώσσα, την βυζαντινή μεσαιωνική και την σύγχρονη αργκό. Όσον αφορά το επίπεδο περιεχομένου ήθελα να ανακτήσω μια παράφορη αδικία αυτή που ενίοτε υφίσταται η αθωότητα. Εκεί ήταν το μεγάλο μου στοίχημα. Φαίνεται ότι κάτι έχει συμβεί στο τέλος και αυτή η αδικία σε βάρος του αθώου, έχει ανακτηθεί.
.jpg)
Οι αρχές οικονομίας της δράσης, εδράζονται στο αρχαίο δράμα γιατί το έργο είναι μια τραγωδία. Μια τραγωδία που έχει ωστόσο και μια διέξοδο ανοίγει μια αισιόδοξη προοπτική για τον αναγνώστη και αυτό την κάνει πιο ενδιαφέρουσα και δικαιώνει αυτόν που την διαβάζει».
Είναι από τα σενάρια που γράφει η ζωή…
-Υπάρχουν μαρτυρίες που προέρχονται από την καθημερινότητα από την ίδια την ζωή όπου συνυπάρχει ο έρωτας, ο πόλεμος στην πιο εξαχρειωμένη και άθλιά του εκδοχή, το τι υπέστη ο αθώος έλληνας, ο Κρήτας από τους Γερμανούς το 1944-45 στην προσπάθεια για την οριστική εξαφάνιση του φασισμού.
Ζούμε εικόνες τέτοιες κατοχής;
-Σήμερα η κατοχή είναι οικονομικής φύσεως. Ο Έλληνας τότε υφίστατο τον μεγάλο πόνο σωματικό ενώ σήμερα είναι ψυχικός ο πόνος. Υποφέρει από την μελαγχολία και την κατάθλιψη.
Υπάρχει αντίδοτο ;
-Ναι, είναι η τέχνη τα γράμματα και ο πολιτισμός. Ζητώ από την νεολαία μας να στραφεί, στην ποίηση, την λογοτεχνία, τη μουσική. Οι νέοι μας μπορούν να εντρυφήσουν να αισθανθούν την ευλογία αυτή διαβάζοντας ποίηση, ακούγοντας μουσική και σταματώντας να μεμψιμοιρούν και να οραματιστούν μια νέα πραγματικότητα που αναπόφευκτα θαρθεί παρακάμπτοντας την μελαγχολία της καθημερινότητας.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Τηλέμαχος Μουδατσάκις κατάγεται από το Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι σκηνοθέτης και καθηγητής Θεωρίας και πρακτικής του θεάτρου στη Σχολή Επιστημών Αγωγής του πανεπιστημίου Κρήτης. Ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και το ΚΘΒΕ. Ιδρυτής του θεάτρου των Vivi, ανέβασε, σε δικές του μεταφράσεις, έργα των: Ευριπίδη Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μολιέρου, Καλντερόν, Μπέκετ, Νίκου Καζαντζάκη κ.ά. Έγραψε το λιμπρέτο σε δύο όπερες για νεανικό κοινό, από τις οποίες σκηνοθέτησε τη μία.
Δημοσίευσε άρθρα και μεγάλες μονογραφίες (Η θεατρική σύνταξη, Το θέατρο ως πρακτική τέχνη στην εκπαίδευση κ.ά.). Έχει δώσει παραστάσεις σε αρκετές χώρες της Ευρώπης και δίδαξε σε αντίστοιχα πανεπιστήμια της αλλοδαπής. Το πρώ¬το του μυθιστόρημα, Άμφια εταίρας, ήταν υποψήφιο για το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος το 2008.
Ο «χειροτέχνης του αίματος» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News