Οι νοσηλευτές είναι από τους χειρότερα αμειβόμενους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, σε σχέση με το έργο που παράγουν Ο Χρήστος Μπόζης απόφοιτος ΤΕΙ νοσηλευτικής Θεσσαλονίκης, υπηρετεί τα τελευταία 7 χρόνια στο τμήμα Νεφρού του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Κομοτηνής Δήμητρα Συμεωνίδου
Επάγγελμα ?νοσηλευτής, ένα επάγγελμα απαραίτητο, αλλά δυστυχώς σε έλλειψη στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας μας. Αυτή είναι η δουλειά του Χρήστου Μπόζη, που υπηρετεί ως νοσηλευτής στο τμήμα Νεφρού του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Κομοτηνής. Μαθητής ακόμα ο Χρήστος θα επιλέξει να ακολουθήσει τις σπουδές νοσηλευτικής, διαπιστώνοντας ότι θα είναι από τα επαγγέλματα με καλή επαγγελματική αποκατάσταση. Η επιλογή του αυτή στην συνέχεια δε θα τον διαψεύσει. Μέσω του συστήματος των πανελλαδικών εξετάσεων θα εισαχθεί στο ΤΕΙ Νοσηλευτικής στην Θεσσαλονίκη, χωρίς προηγουμένως να έχει καμία επαφή με τη συγκεκριμένη ειδικότητα.
Το πρώτο έτος σπουδών του ο νεαρός τότε φοιτητής βρίσκει την νοσηλευτική κάπως αδιάφορη, όμως όταν ξεκίνησε η επαφή του με τον χώρο του νοσοκομείου, τότε «το λάτρεψα», όπως θα πει χαρακτηριστικά, μιλώντας στον «Χ» για το επάγγελμά του, τις συνθήκες εργασίες, αλλά και τις προσωπικές σχέσεις με τους ασθενείς.
Πριν από 7 χρόνια διορίστηκε στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο Κομοτηνής, ενώ νωρίτερα είχε θητεύσει στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα σε ίδρυμα. Από την πρώτη στιγμή υπηρετεί στο τμήμα Νεφρού και η εμπειρία του μέχρι σήμερα είναι θετική, αν και όπως λέει ο ίδιος «ο δημόσιος χώρος της υγείας είναι δύσκολος, αλλά δεν είναι πιο δύσκολος από τον ιδιωτικό. Επειδή έχω την εμπειρία του ιδιωτικού, μπορώ να πω ότι δεν συγκρίνονται. Στον ιδιωτικό τομέα ήταν πολύ δύσκολα και οι συνθήκες και τα ωράρια εργασίας, αλλά και οι απολαβές. Σήμερα στο δημόσιο, ακόμα και μετά τις περικοπές, μπορώ να πω ότι αμείβομαι καλύτερα από κάποιον συνάδελφο του ιδιωτικού τομέα».
ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Υποδομές και ελλείψεις εξοπλισμού και υλικών, είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα στο νοσοκομείο, σύμφωνα με τον κ. Μπόζη, προβλήματα που, όπως τονίζει, υπήρχαν και πριν την κρίση, αλλά μετά την κρίση διογκώθηκαν. Όμως, επισημαίνει, «το παλεύουμε με αυτά που έχουμε και το αποτέλεσμα είναι για το συμφέρον του ασθενή». Η καθημερινή επαφή με τους ασθενείς φυσικά και ενέχει δυσκολίες. Στο τμήμα Νεφρού προσφεύγουν ασθενείς με χρόνια προβλήματα γεγονός πιο δύσκολο για τον άνθρωπο, όπως διαπιστώνει ο κ. Μπόζης «όταν αντιμετωπίζεις ένα χρόνιο πρόβλημα, αυτό σου δημιουργεί περισσότερα νεύρα, ιδιαιτερότητες, απαιτήσεις. Εκεί, ως νοσηλευτής, πρέπει να χειριστείς σωστά τον ασθενή ώστε να έχεις μία καλή επικοινωνία».
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ-ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ
Την ίδια στιγμή η δημιουργία προσωπικών σχέσεων μεταξύ ασθενή και νοσηλευτή είναι αναπόφευκτη, παραδέχεται ο νοσηλευτής. Πολλές φορές ο Χρήστος Μπόζης την περίπτωση ενός ασθενούς που θα απασχολήσει τον νοσηλευτή στο τμήμα Νεφρού, θα την μεταφέρει στο σπίτι του, μετά το τέλος της δουλειάς, σκεφτόμενος όσα έγιναν. «Κυρίως όταν προσπαθείς παρά πολύ να σώσεις έναν ασθενή και δυστυχώς δεν τα καταφέρνεις γιατί η μοίρα έχει άλλα σχέδια, εκεί απογοητεύεσαι, γίνεσαι ράκος, όταν επιστρέφεις σπίτι σκέφτεσαι. Πολλές φορές τα προβλήματα των ασθενών γίνονται δικά σου, τα σκέφτεσαι και τα κουβαλάς».
ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ
Ο Χρήστος Μπόζης βλέπει το μέλλον του μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας. Επιθυμία του είναι να συνεχίσει να υπηρετεί ως νοσηλευτής στο τμήμα Νεφρού. Στη ζωή μου δε θα μπορούσα να βρω καλύτερη δουλειά από αυτήν... μας λέει και χαμογελάει, φανερώνοντας την αγάπη του για τη δουλειά του, την οποία χαρακτηρίζει λειτούργημα.
Το πρώτο έτος σπουδών του ο νεαρός τότε φοιτητής βρίσκει την νοσηλευτική κάπως αδιάφορη, όμως όταν ξεκίνησε η επαφή του με τον χώρο του νοσοκομείου, τότε «το λάτρεψα», όπως θα πει χαρακτηριστικά, μιλώντας στον «Χ» για το επάγγελμά του, τις συνθήκες εργασίες, αλλά και τις προσωπικές σχέσεις με τους ασθενείς.
Πριν από 7 χρόνια διορίστηκε στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο Κομοτηνής, ενώ νωρίτερα είχε θητεύσει στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα σε ίδρυμα. Από την πρώτη στιγμή υπηρετεί στο τμήμα Νεφρού και η εμπειρία του μέχρι σήμερα είναι θετική, αν και όπως λέει ο ίδιος «ο δημόσιος χώρος της υγείας είναι δύσκολος, αλλά δεν είναι πιο δύσκολος από τον ιδιωτικό. Επειδή έχω την εμπειρία του ιδιωτικού, μπορώ να πω ότι δεν συγκρίνονται. Στον ιδιωτικό τομέα ήταν πολύ δύσκολα και οι συνθήκες και τα ωράρια εργασίας, αλλά και οι απολαβές. Σήμερα στο δημόσιο, ακόμα και μετά τις περικοπές, μπορώ να πω ότι αμείβομαι καλύτερα από κάποιον συνάδελφο του ιδιωτικού τομέα».
ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Υποδομές και ελλείψεις εξοπλισμού και υλικών, είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα στο νοσοκομείο, σύμφωνα με τον κ. Μπόζη, προβλήματα που, όπως τονίζει, υπήρχαν και πριν την κρίση, αλλά μετά την κρίση διογκώθηκαν. Όμως, επισημαίνει, «το παλεύουμε με αυτά που έχουμε και το αποτέλεσμα είναι για το συμφέρον του ασθενή». Η καθημερινή επαφή με τους ασθενείς φυσικά και ενέχει δυσκολίες. Στο τμήμα Νεφρού προσφεύγουν ασθενείς με χρόνια προβλήματα γεγονός πιο δύσκολο για τον άνθρωπο, όπως διαπιστώνει ο κ. Μπόζης «όταν αντιμετωπίζεις ένα χρόνιο πρόβλημα, αυτό σου δημιουργεί περισσότερα νεύρα, ιδιαιτερότητες, απαιτήσεις. Εκεί, ως νοσηλευτής, πρέπει να χειριστείς σωστά τον ασθενή ώστε να έχεις μία καλή επικοινωνία».
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ-ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ
Την ίδια στιγμή η δημιουργία προσωπικών σχέσεων μεταξύ ασθενή και νοσηλευτή είναι αναπόφευκτη, παραδέχεται ο νοσηλευτής. Πολλές φορές ο Χρήστος Μπόζης την περίπτωση ενός ασθενούς που θα απασχολήσει τον νοσηλευτή στο τμήμα Νεφρού, θα την μεταφέρει στο σπίτι του, μετά το τέλος της δουλειάς, σκεφτόμενος όσα έγιναν. «Κυρίως όταν προσπαθείς παρά πολύ να σώσεις έναν ασθενή και δυστυχώς δεν τα καταφέρνεις γιατί η μοίρα έχει άλλα σχέδια, εκεί απογοητεύεσαι, γίνεσαι ράκος, όταν επιστρέφεις σπίτι σκέφτεσαι. Πολλές φορές τα προβλήματα των ασθενών γίνονται δικά σου, τα σκέφτεσαι και τα κουβαλάς».
ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ
Ο Χρήστος Μπόζης βλέπει το μέλλον του μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας. Επιθυμία του είναι να συνεχίσει να υπηρετεί ως νοσηλευτής στο τμήμα Νεφρού. Στη ζωή μου δε θα μπορούσα να βρω καλύτερη δουλειά από αυτήν... μας λέει και χαμογελάει, φανερώνοντας την αγάπη του για τη δουλειά του, την οποία χαρακτηρίζει λειτούργημα.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
