Ένα φαρμακείο γεμάτο αρώματα

Το φαρμακείο «Σταμπουλίδη» στην Κομοτηνή έκλεισε οριστικά βάζοντας τέλος σε ένα κεφάλαιο από την ιστορία αυτής της πόλης! Τα ψιλοπράγματα που πιθανότατα υπάρχουν ακόμα στο χώρο του φαρμακείου έμειναν για να θυμίζουν σε εκείνους που ήξεραν τον αείμνηστο Στέλιο Σταμπουλίδη το μεγαλείο και την ψυχή ενός ανθρώπου, ενός επιστήμονα που στα δικά του χέρια η λέξη φαρμακείο είχε μια έννοια διαφορετική από αυτήν που όλοι γνωρίζουμε. Αυτό ήταν… «Ένα φαρμακείο γεμάτο αρώματα»! Τα άδεια ράφια τριγύρω ίσως, θυμίζουν σε κάποιους τη μυρωδιά από τις γαρδένιες της κ. Μάρθας που εκείνος έκανε εσάνς αρωμάτων και εκείνη την μυρωδιά των γιασεμιών που μόνο φαρμακείο δεν θύμιζε. Ποιος από όσους μπήκανε σε αυτό το φαρμακείο δεν εντυπωσιάστηκε από το μεγαλείο της ψυχής και της προσωπικότητας του κ. Στέλιου; Ποιος ή ποια δεν δοκίμασε τις κρέμες του για να αποκτήσει αλαβάστρινη επιδερμίδα; Ποιος ήταν εκείνος, που από ό,τι διάβασα σε κάποιο άρθρο προς τιμήν του, δεν βοήθησε ο Στέλιος Σταμπουλίδης σε ώρα ανάγκης χωρίς να θέλει για αντάλλαγμα ούτε ένα ευχαριστώ.

Ένας άνθρωπος με μια ψυχή μεγαλειώδη πέρα ως πέρα ελληνική άφησε στην ιστορία της Κομοτηνής και στις καρδιές των κατοίκων της το στίγμα του για πάντα. Γιατί σε αυτήν την πόλη από όσα μπορώ να γνωρίζω πρόσφερε έργο όχι μόνο σαν επιστήμονας μέσω του φαρμακείου, αλλά ασχολούμενος με τα κοινά της πόλης που τόσο αγάπαγε πρόσφερε πάνω από όλα σαν άνθρωπος και σαν πολίτης προς τους συμπολίτες του, ό,τι καλύτερο μπορούσε σε ηθικό και κοινωνικό έργο που δεν θα ξεχαστεί από κανέναν. Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά κι από κοντά! Οι συνομιλίες μας όμως μέσω τηλεφώνου με έκαναν να εκτιμήσω βαθύτατα έναν Έλληνα σπάνιου ψυχικού ήθους και χαρακτήρα! Έναν άνθρωπο που η κάθε του κουβέντα ήταν συμβουλή! Έναν άνθρωπο που με έκανε να αγαπήσω την πόλη σας την Κομοτηνή όσο την δική μου την Ελευσίνα! Το κάστρο της Κομοτηνής , οι δρόμοι της μέσω κάποιων βιβλίων που κάποτε μου είχε στείλει ο κ. Στέλιος, έγιναν συνώνυμα της δίκης του ψυχής και του φαρμακείου του σήμα κατατεθέν για μένα, της πόλης σας, της όμορφης Κομοτηνής.

Όταν η κ. Μάρθα μου είπε ότι το φαρμακείο θα κλείσει οριστικά λυπήθηκα βαθύτατα όπως και παρά πολλοί άλλοι φαντάζομαι! Είναι δύσκολο να τελειώνεις κάτι που έχτιζες μια ολόκληρη ζωή. Είναι ένας ακόμα «θάνατος», να προσπαθείς, να αδειάσεις, ένα χώρο που το κάθε του αντικείμενο και η κάθε του γωνιά σου φέρνουν στο νου μνήμες από στιγμές ευχάριστες η όχι! Είναι καρφιά στην ψυχή αν προσπαθείς να διαμοιράσεις τα ιμάτια μιας ολόκληρης ζωής γιατί έτσι πρέπει να γίνει! Η καλή μου η κ. Μάρθα που τώρα πια την θεωρώ πολύ «δικιά» μου γιατί πολύ απλά αν κάποτε έρθω στην Κομοτηνή είναι εκείνη που θα τρέξω πρώτα για να βρω κρατώντας ένα μπουκέτο γαρδένιες και γιασεμιά σαν τις εσάνς του Στέλιου Σταμπουλίδη που εκείνη μου έστειλε στην μνήμη του!

Αγαπημένη μου κ. Μάρθα, υπάλληλοι του φαρμακείου της Κομοτηνής που άφησε το σημάδι του στην πόλη σας για πάντα. Μπορεί όλα τα πράγματα να έχουν ένα τέλος γιατί η ύλη πάντα τελειώνει, όμως η ψυχή και η δύναμη της ψυχής είναι πάνω από κάθε ύλη και επίγειο συμφέρον. Έτσι ήταν και εκείνος ο Στέλιος Σταμπουλίδης... υπεράνω χρημάτων και υλικών αξιών, έδινε και δεν ζήτησε ποτέ να πάρει! Ποιος είπε λοιπόν ότι και τώρα η ψυχή δεν συνεχίζει το έργο της; Το φαρμακείο «Σταμπουλίδη» μπορεί να έκλεισε όμως το έργο εκείνου και όλων σας έμεινε στις καρδιές και τις ψυχές αυτών που είχαν την τύχη να σας γνωρίσουν.

Αυτές  οι εσάνς που έχω στα χεριά μου κ. Μάρθα θα συνεχίσουν να μοσχοβολούν για χρόνια τον επιτάφιο της δικής μου πόλης, και της ψυχής μου. Οι μνήμες των αρωμάτων του φαρμακείου δεν θα φύγουν ποτέ. Το φαρμακείο έκλεισε αλλά το άρωμα του έμεινε, άπλα μας τελείωσαν τα γιασεμιά και οι γαρδένιες. 

«Ένα φαρμακείο γεμάτο αρώματα» έγραψε