Γεννημένα τα αδέρφια στην Κομοτηνή, αφού τέλειωσαν τη στρατιωτική τους θητεία, συγκατοίκησαν δύο χρόνια στην Αθήνα (εξ ου και ο τίτλος του δίσκου) ετοιμάζοντας την δουλειά αυτή Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Δύο αδέρφια από την Κομοτηνή δημιουργούν μουσική με έμπνευση από τη γενέτειρα και αφιερώνουν ένα από τα δώδεκα τραγούδια του πρώτου τους δίσκου, στην ιδιαίτερή τους πατρίδα, την Ξυλαγανή Ν. Ροδόπης. Ο δίσκος «2 χρόνια συγκατοίκηση» είναι η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Βασίλη Πασλίδη και είναι προϊόν συνεργασίας με τον αδερφό του Χρήστο. Γεννημένα τα αδέρφια στην Κομοτηνή, αφού τέλειωσαν τη στρατιωτική τους θητεία, συγκατοίκησαν δύο χρόνια στην Αθήνα (εξ ου και ο τίτλος του δίσκου) ετοιμάζοντας την πρώτη τους δουλειά. Βιώματα και παιδικές μνήμες από την Κομοτηνή, αλλά και ο σημερινός προβληματισμός δύο νέων ανθρώπων συνυπάρχουν αρμονικά. Ο Χρήστος έγραψε τους στίχους και κάποιες μουσικές, ενώ ο Βασίλης έγραψε τις περισσότερες μουσικές και ερμηνεύει τα τραγούδια. Η φωνή του έχει εξαιρετικά ηχοχρώματα που την κάνουν ξεχωριστή και αμέσως αναγνωρίσιμη.
.jpg)
Επηρεασμένοι από τη σχολή Θεσσαλονίκης, τα τραγούδια τους κρατάνε αυτό το άρωμα, αφού στην ηχογράφηση συμμετέχουν ο Βαγγέλης Λιόλιος στο μπουζούκι, ο Νίκος Καπηλίδης στα τύμπανα, ο Μανώλης Σιδερίδης στο μπάσο και Έλενα Δεληχρήστου, στη φωνή, βασικοί συνεργάτες και μουσικοί του Νίκου Παπάζογλου. Δώδεκα νέα σημερινά τραγούδια που ξεχωρίζουν κυρίως για την ερμηνεία του Βασίλη Πασλίδη. Δώδεκα τραγούδια που αποφεύγουν τα μουσικά κλισέ του καιρού μας και ακολουθούν το δρόμο που χάραξαν οι Παπάζογλου, Μάλαμας, Παπακωνσταντίνου. Δρόμος που περνά από την παράδοση (μέσα από τη Θρακιώτικη γκάιντα) και καταλήγει στον σύγχρονο ήχο.
Τα δώδεκα τραγούδια του cd είναι: 1) Να ‘ταν όλα αληθινά (στίχοι-μουσική: Χρήστος Πασλίδης) συμμετέχει η Έλενα Δεληχρήστου 2) Γεροπλάτανος (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης Πασλίδης) 3) Κανένας δεν με ξέρει (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης Πασλίδης) 4) Ευτυχισμένος (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης Πασλίδης) 5) Όνειρο (στίχοι-μουσική: Χρήστος Πασλίδης) 6) Της Πηνελόπης (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης & Χρήστος Πασλίδης) 7) Σκοτεινή πλευρά (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης Πασλίδης) 8) Ανυπομονησία (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης Πασλίδης) συμμετέχει η Έλενα Δεληχρήστου 9) Της σιωπής το φιλί (στίχοι: Χρήστος Πασλίδης, μουσική: Βασίλης Πασλίδης) 10) Μια γοργόνα με φτερά (στίχοι-μουσική: Χρήστος Πασλίδης) συμμετέχουν: Έλενα Δεληχρήστου, Νίκος Ασημάκης, Προκόπης Πολίτης, Χρήστος Πασλίδης 11) Υπέροχο φινάλε (στίχοι-μουσική: Χρήστος Πασλίδης) 12) Δυο ψυχές ταραγμένες (στίχοι-μουσική: Χρήστος Πασλίδης) Την ενορχήστρωση, την παραγωγή, την ηχοληψία και τη μίξη έκαναν ο Χρήστος με τον Βασίλη Πασλίδη.
.jpg)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΣΛΙΔΗ
O βασικός ερμηνευτής του δίσκου «2 χρόνια συγκατοίκηση» είναι ο Βασίλης Πασλίδης. Γεννήθηκε το 1988 στη Κομοτηνή Ν. Ροδόπης. Στα 16 του χρόνια, δραστηριοποιείται για πρώτη φορά επαγγελματικά με την κιθάρα και το τραγούδι σε γνωστό ρεμπετάδικο της περιοχής. Το 2006 μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει αθλητική δημοσιογραφία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, συμμετέχει σε διάφορα μουσικά σχήματα ως τραγουδιστής και κιθαρίστας. Τα τελευταία χρόνια ζει στην Αθήνα και εμφανίζεται σε διάφορα μουσικά στέκια της πόλης. Τον Δεκέμβριο του 2013 κυκλοφορεί η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο ''2 χρόνια συγκατοίκηση'' της οποίας τη μουσική υπογράφει ο ίδιος και τους στίχους ο αδερφός του, Πασλίδης Χρήστος.
Στο ράδιο Χρόνος 87,5 και στην εκπομπή του Δήμου Μπακιρτζάκη φιλοξενήθηκε ο Βασίλης Πασλίδης σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης για την πορεία του στο τραγούδι και φυσικά για το νέο δίσκο που είναι διαθέσιμος στα καταστήματα Public.
Γιατί δύο χρόνια συγκατοίκηση;
-Είχα έρθει στην Αθήνα το 2010 πρώτη φορά για διαφορετικές δουλειές και όχι γύρω από τη μουσική. Τότε έπεισα τον Χρήστο να έρθει στην Αθήνα. Οπότε μείναμε μαζί σε δύο σπίτια πρώτα στη Δάφνη και έπειτα στο Γκάζι, όπου γράφτηκαν περισσότερα από 30 τραγούδια. Τα 12 τα ξεχωρίσαμε τα βάλαμε στο δίσκο οπότε θα ήταν άδικο να μην το πούμε 2 χρόνια συγκατοίκηση.
Υπάρχουν και τραγούδια με αναφορά στην ιδιαίτερη πατρίδα σας, την Ξυλαγανή.
-Η Ξυλαγανή έχει την ωραία της την πλατεία με τον πλάτανο και δεν θα μπορούσαμε να μην γράψουμε ένα τραγούδι για την Ξυλαγανή. Όσο πιο μακριά είσαι από τον τόπο σου τόσο πιο πολύ τον λησμονείς.
Σας λείπει ο τόπος ή έρχεστε συχνά εδώ;
-Ερχόμαστε όσο μπορούμε. Δεν ήρθαμε στις γιορτές, αλλά κάθε Πάσχα είμαστε εκεί σίγουρα.
Πως προέκυψε η σχέση με τη μουσική και η μετέπειτα εξέλιξη με τη δημιουργία μάλιστα ενός δίσκου;
-Πρώτη φορά δραστηριοποιήθηκα στο «παλατάκι» του Ν. Μεραχτσάκη. Ήμασταν τότε 16 χρονών μαζί με έναν φίλο μου τον Θ. Βασιλούδη. Μας έδωσε την ευκαιρία ο Νίκος και έπειτα όταν πήγα στην Θεσσαλονίκη για σπουδές εκεί πιο πολύ μπορώ να πω ότι εξασκήθηκα στο όργανο και με το τραγούδι, γιατί έπαιζα 4 χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Μετά πήγα στο στρατό και όταν απολύθηκα έφτασα στην Αθήνα. Είχα σπουδάσει δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη. Ήθελα να κάνω το όνειρο πραγματικότητα σαν δημοσιογράφος και τελικά καταλήξαμε στο τραγούδι γιατί από μικρός αυτή ήταν η αγάπη και τελικά τα καταφέραμε. Κάναμε τον πρώτο δίσκο, αν και ήταν όνειρο, αυτό τελικά έγινε πραγματικότητα. Είναι και δύσκολο γιατί στην Ελλάδα η δισκογραφία έχει πεθάνει και πρέπει οι νέοι δημιουργοί να το κάνουν όλο μόνοι τους. Τα πάντα μόνοι τους.
Πόσες δυσκολίες συναντήσατε σε αυτό το εγχείρημα;
-Δυσκολίες δεν θα το έλεγα. Το θέμα είναι να βρεις τους μουσικούς που θέλεις να μπουν στο CD, να βγάλεις τον ήχο που σκέφτεσαι. Σίγουρα επειδή είναι η πρώτη δουλειά και είσαι πρωτάρης σε τέτοιο σύστημα δεν μπορείς να είσαι ποτέ απόλυτα ευχαριστημένος. Εμείς ευτυχώς είμαστε ευχαριστημένοι γιατί έπαιξαν στο δίσκο εξαίρετοι μουσικοί και πολύ έμπειροι. Παίζει μπουζούκι ο Β. Λιόλιος που έχει παίξει με Τσιτσάνη, Ζαμπέτα και από το ?80 έπαιζε με τον αείμνηστο Ν. Παπάζογλου. Κρουστά στο δίσκο έχει παίξει ο Ν. Καπηλίδης και μπασίστας Μανώλης Σιδερίδης. Τραγουδάει στο CD η Έλενα Δεληχρήστου, η οποία έχει δικιά της δισκογραφία και τα τελευταία χρόνια τραγουδούσε με τον Παπάζογλου στις περιοδείες σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Έχουμε έμπειρους μουσικούς που μας βοήθησαν σε αυτήν την προσπάθεια και φαίνεται και στα τραγούδια.
Είναι άνθρωποι που τους γνωρίζεις ή τους επιλέξατε για να βγάλετε αυτό το καλό αποτέλεσμα;
-Τους επιλέξαμε γιατί αυτούς θαυμάζαμε και πάντα με τον Χρήστο σκεφτόμασταν ότι αν κάποτε κάναμε κάποιο δίσκο θα θέλαμε αυτοί να είναι στο CD και ευτυχώς τα καταφέραμε. Γνωριστήκαμε και πλέον έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις, μπορώ να πω ότι είμαστε φίλοι και θα είναι και οι ίδιοι στην παρουσίαση του δίσκου στην Αθήνα. Η πρώτη παρουσίαση θα γίνει τέλη Φεβρουαρίου στην Αθήνα στο Σταυρό του Νότου. Σιγά σιγά θα ανέβουμε βόρεια Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή και βλέπουμε.
Τα πρότυπα σου ποια είναι μουσικά;
-Πιστεύω γενικά ότι οι νέοι δημιουργοί έχουμε καλύτερες βάσεις να πατήσουμε σε σχέση με αυτή που είχε ο Σαββόπουλος, ο Παπάζογλου, ο Ρασούλης όταν ξεκίνησαν την εκδίκηση της γυφτιάς. Έχουμε περισσότερα ακούσματα και έχουμε καλούς δασκάλους στο παρελθόν για να βαδίσουμε στα βήματα τους. Αυτοί έχουν δημιουργήσει κάτι διαφορετικό στο ελληνικό τραγούδι.
Η περιβόητη αυτή σχολή Θεσσαλονίκης όπου ακολούθησαν ο Μάλαμας, η Μ. Καννά. Εμείς έχουμε πρότυπα από Rolling Stones και Pink Floyd μέχρι Παπάζογλου, ρεμπέτικα, παραδοσιακά. Αν μπορούμε να θυμίσουμε κάποιον τέτοιο ήχο είναι τιμή μας.
«Γεροπλάτανος»,
αφιερωμένο στο χωριό μας, την Ξυλαγανή...
Στου χωριού μου τη πλατεία,
Ζει ένας γερο-πλάτανος
Τρεις γενιές μεγάλωσε
Κι έχει ακούσει ιστορίες,
Παιδικές συνωμοσίες
Γεροπλάτανε θυμήσου
Κάποτε στον ίσκιο σου
Ο έρωτας με γνώρισε
Μα καιρός έχει περάσει
Κι έχω τώρα πια ξεχάσει
Στου κορμού του το τετράδιο
Γράφτηκαν ονόματα
Έρωτες χαράχτηκαν
Με σουγιά και με ρετσίνι
Και ο χρόνος δε τους σβήνει.
Στου χωριού μου τη πλατεία,
Ζει ένας γερο-πλάτανος
Τρεις γενιές μεγάλωσε
Κι έχει ακούσει ιστορίες,
Παιδικές συνωμοσίες
Γεροπλάτανε θυμήσου
Κάποτε στον ίσκιο σου
Ο έρωτας με γνώρισε
Μα καιρός έχει περάσει
Κι έχω τώρα πια ξεχάσει
Στου κορμού του το τετράδιο
Γράφτηκαν ονόματα
Έρωτες χαράχτηκαν
Με σουγιά και με ρετσίνι
Και ο χρόνος δε τους σβήνει.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News