Το δισκογραφικό ντεμπούτο του Κομοτηναίου Βασίλη Πάντσιου

Κατάγεται από την Κομοτηνή αλλά το ανήσυχο πνεύμα του, τον οδήγησε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Περιπλανήθηκε για πάνω από μία δεκαετία. Έκανε γνωριμίες, έχτισε φιλίες, απόκτησε σημαντικές εμπειρίες και αγάπησε ακόμα περισσότερο τη μουσική. Και ιδιαίτερα τη ροκ μουσική. Άλλωστε αυτό τον τίτλο επέλεξε και για την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά. Πρόκειται για τον Κομοτηναίο Βασίλη Πάντσιο που συστήνεται ως δημιουργός της δισκογραφικής δουλειάς «Το Ροκ εντός μου». Τον Κομοτηναίο καλλιτέχνη και το δισκογραφικό του ντεμπούτο παρουσίασε το ράδιο Χρόνος 87,5 FM. 

-«Το Ροκ εντός μου» είναι ουσιαστικά η πρώτη προσωπική μου δουλειά. Είναι μια δική μου παραγωγή, αλλά με βοήθησαν σε διάφορα στάδια της αξιόλογοι φίλοι μουσικοί, με τις ιδέες, τις ενορχηστρώσεις, αλλά και τα παιξίματά τους. Ήταν μια δύσκολη προσπάθεια που κράτησε πάνω από τρία χρόνια και χαίρομαι που βλέπω ήδη να αποδίδει καρπούς.

-Ξεκίνησε πολύ παλιά, σαν μεράκι, σαν αγάπη, όπως τόσα και τόσα παιδιά ειδικά εδώ στην Κομοτηνή. Αλλά με τον καιρό εξελίχθηκε. Ήταν ανάγκη για έκφραση, επικοινωνία. Ήταν ανάγκη για κάτι παραπάνω και με οδήγησε στην αρχή στη Θεσσαλονίκη και μετά βρέθηκα στην Αθήνα για μια δεκαετία. Σίγουρα ήταν άλλες εικόνες, άλλες καταστάσεις, άλλα βιώματα. Πέτυχα καλές εποχές από το 1995 μέχρι το 2005. Ήταν τα πράγματα σαφώς καλύτερα, βρίσκαμε πιο εύκολα δουλειές. Ήμουν με συγκροτήματα στην αρχή ερασιτεχνικά. Όσο περνούσε ο καιρός, γινόμασταν περισσότερο επαγγελματίες και βρεθήκαμε με το συγκρότημά μου, είτε και μόνος με διάφορα άλλα συγκροτήματα.

-Έχω συνεργαστεί σε έναν δίσκο σαν συνθέτης με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Γιώργος Δημητριάδης, ο Νίκος Ζιώγαλας. Από εκεί και πέρα είχαμε το δικό μας το συγκρότημα. Ήμασταν οι Ντόμινο και κατορθώσαμε μετά από πολλές δυσκολίες να κάνουμε ένα δίσκο. Οι εταιρείες ήταν τότε και πιο ανοιχτές, ήταν πιο εύκολα τα πράγματα. Ήταν ένας ωραίος κύκλος ο οποίος έκλεισε και έτσι έκανα την πρώτη προσωπική μου δουλειά «Το Ρόκ Εμπρός μου», μια δική μου παραγωγή. Όλη η μουσική είναι δική μου και οι μισοί στίχοι. Είναι 12 τραγούδια που κινούνται σε μελωδικές και δυναμικές φόρμες. Σε αυτή την προσπάθεια με βοήθησαν αξιόλογοι φίλοι, μουσικοί, με τις ιδέες, τις ενορχηστρώσεις, αλλά και το παίξιμο τους. Ήταν μια δύσκολη προσπάθεια, η οποία κράτησε πάνω από τρία χρόνια και χαίρομαι που βλέπω ήδη να αποδίδει καρπούς, με μεταδόσεις σε ραδιόφωνα, σε μπαράκια και με πολλές μεταδόσεις στην σελίδα μου στο youtube. Τα τραγούδια περιγράφουν βιώματα και καταστάσεις  και το ροκ μέσα από την δική μου ματιά.

-Συμμετέχουν και φίλοι από την Κομοτηνή, όπως ο Τάσος Καπζάλας, ο οποίος είναι πολύ καλός φίλος και πολύ καλός μουσικός. Έπαιξε σε ένα τραγούδι στο «Φθηνό μακιγιάζ» φλάουτο και στο τραγούδι «Κύμα φωτός» έχει παίξει ένα καταπληκτικό σαξόφωνο που θα ήθελα πολύ να το ακούσει ο κόσμος. 

-Το βλέπω όχι μόνο σαν είδος μουσικής, αλλά και σαν στάση ζωής. Είναι ουσιαστικά ένα ψυχικό, ένα πάρε δώσε με τον εαυτό μου. Πρόσωπα, αισθήματα, εικόνες που υπάρχουν μέσα μου, φιλτράρονται διαρκώς και μεταλλάσσονται σε μια ουσία με δύναμη και διάρκεια, που με βοηθάει να ξεπερνώ τις εποχές και να εξελίσσομαι.  Το ροκ όπως λέγαμε παλιά είναι αντίσταση, είναι επανάσταση, είναι κάτι άλλο.

-Δυστυχώς μπήκαν και τα reality στη ζωή μας. Εγώ και πολλοί φίλοι στην Αθήνα είμαστε άκρως αντίθετοι με όλα αυτά. Πιστεύουμε ότι για να έχεις να πεις κάτι θέλει πολύ δουλειά, ενώ αυτά τα reality δίνουν ένα λάθος μήνυμα στους νέους.

-Τότε ήταν τα χρόνια της αθωότητας. Τα πρώτα live που κάναμε στην Κομοτηνή με φίλους το 1992-1994 δεν ξεχνιούνται. Να μη βγαίνει η φωνή αυτό το τρακ. Είναι μια μαγεία την οποία προσπαθώ και θυμάμαι. Βρίσκομαι με φίλους, θυμόμαστε τα παλιά είναι ό,τι καλύτερο. Τώρα γίναμε με το ζόρι ροκ, από τις δυσκολίες που περνάμε, με την κρίση όλοι έχουμε γίνει ροκ. Δύσκολες καταστάσεις είναι αυτές που περνάμε και θέλουμε, δεν θέλουμε, θα χορεύουμε. 

-Είμαι από την φύση μου αισιόδοξος, ελπίζω να πάνε καλύτερα τα πράγματα. Βλέπω κάποια δείγματα σε σχέση με πέρσι και πρόπερσι. Είμαι ακόμα συγκρατημένος όμως, περιμένω να γίνει κάτι χειροπιαστό. Ωραία μας τα λένε οι πολιτικοί, ότι πάνε καλύτερα τα πράγματα και ότι έχουμε πλεονάσματα, αλλά πρέπει αυτό να περάσει και στην πραγματική ζωή. 

-Στην επαρχία φαίνεται λιγότερο η αντίδραση του κόσμου. Στις μεγάλες πόλεις, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη που επισκέπτομαι συχνά το βλέπω λίγο περισσότερο. Από εκεί και πέρα τρόποι για να αντιδράσει κανείς υπάρχουν πάρα πολλοί. 

-Κρατάω μικρό καλάθι, προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος. Οι φίλοι με στηρίζουν στην Αθήνα  και στην Θεσσαλονίκη. Αυτός ο δίσκος έχει γίνει με πάρα πολύ προσωπική δουλειά και με βοήθεια φίλων. Το επόμενο πλάνο είναι να κατεβώ στην Αθήνα και να βρω την παλιά μου μπάντα ή ακόμα και καινούριους μουσικούς να στήσουμε κάτι τελείως ξεχωριστό και δυνατό. Με τη συμμετοχή και της φίλης μου Μίκα Δαμάνη, η οποία κάνει μια πάρα πολύ ωραία καριέρα στην Αθήνα, να ενώσουμε δυνάμεις και να ευχηθούμε για το καλύτερο. Τα πρώτα live πιστεύω θα γίνουν κάπου στην άνοιξη. 

-Πάντα, όποτε έρχομαι εδώ, είναι η πηγή, αν ξεκόψεις από την πηγή σου, νομίζω βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο. Στα χώματά του δυναμώνει κάποιος. Όποτε επιστρέφω στην Κομοτηνή βρίσκω το ησυχαστήριό μου. Αποβάλω τους ρυθμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Αυτή τη βαβούρα, αυτό το συνεχές τρέξιμο γιατί εδώ έχω μια ηρεμία. Πραγματικά τα περισσότερα κομμάτια εδώ τα έχω γράψει.

-Υπάρχουν. Φυσικά την φιλία πρέπει να την «ταΐζεις» κιόλας, δεν γίνεται από μόνη της να αντέξει. Δεν φτάνει το internet, πρέπει να παίρνουμε και κανένα τηλέφωνο στους φίλους και τι καλύτερο από το να βρισκόμαστε κιόλας; 

Ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Βασίλη Πάντσιου είναι διαθέσιμος στα καταστήματα Ρublic σε όλη την Ελλάδα και υπάρχει και σε πολλά δισκοπωλεία μεμονωμένα, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και περιφέρεια.  

Δήμος Μπακιρτζάκης