Άση Κιούρα: Η ευτυχία είναι μια μάχη που ο καθένας πρέπει να δώσει μόνος του

«Υπάρχει µια νεράιδα που την λένε "Ζωή". Είναι γενναιόδωρη, απλόχερη, καλόκαρδη, αλλά παράλληλα πολύ απαιτητική. Θέλει να εκτιμάς, να σέβεσαι, και πάνω από όλα έχει την απαίτηση να µην ξεχνάς. Διότι βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να μπορεί να σου αρπάξει ό,τι απλόχερα σου έχει χαρίσει». Με αυτά τα λόγια η συγγραφέας Άση Κιούρα προϊδεάζει τον αναγνώστη για το τι θα διαβάσει στο βιβλίο με τίτλο «Ευτυχισμένη; Νομίζεις!». Μία ιστορία πέντε ανθρώπων που φαινομενικά τα έχουν όλα. Λάμψη, δόξα, χρήματα αλλά όχι την ευτυχία. Το ζητούμενο και το στόχος όλων των ανθρώπων. Έφτασε αεράτη στο «Χρόνο», με ένα πλατύ χαμόγελο, εκπέμποντας την χαρά της ζωής συνοδευόμενη από την μοναχοκόρη της και με την αδάμαστη θέληση να μιλήσει για όσα σκέφτεται, για τις επιλογές τους ήρωες και χαρακτήρες της που ανασύρει από την ίδια τη ζωή. Πληθωρικός χαρακτήρας η κ. Κιούρα  σε κερδίζει με την πρώτη γνωριμία, μοιράζει το χρόνο της στην συγγραφή και τις δημόσιες σχέσεις σε κεντρικό καφέ που διατηρεί ο σύζυγος στην πλατεία της Κομοτηνής, δηλώνει «Κομοτηναία» μετά από 26 χρόνια, με την  φοιτητική ζωή που την παρέτεινε κάνοντας τη γνωριμία της ζωής της, το γάμο και τη μόνιμη εγκατάσταση στην πόλη μας. «Έχουμε μια πόλη ζωντανή και την ωραιότερη χώρα του κόσμου» θα πει επιμένοντας Ελλάδα.

Το πρώτο βιβλίο της γεννήθηκε σαν μια ανάγκη από μέσα της χάρις στην ενθάρρυνση του συζύγου της και μιλά για τη λάμψη της ζωής και τις ανατροπές της, την ομορφιά και τις δυσκολίες της. Όπως λέει και η συγγραφέας «…το πολυτελές αυτοκίνητο σταμάτησε και η νύφη βγήκε. Ο κόσμος έλαμψε από ομορφιά. Η μαμά της ήθελε να τρέξει να την αγκαλιάσει, να της ευχηθεί ολόψυχα "τα καλύτερα" μέσα από την καρδιά της, να της δηλώσει την παρουσία της, ότι βρισκόταν κοντά της σε ένα από τα πιο σημαντικά βήματα της ζωής της, ότι καρδιοχτυπούσε και αγωνιούσε μαζί της.

Δεν έπαυε να είναι παιδί της. Και άσχετα από το γεγονός ότι καθόταν σε µια γωνία σαν την κλέφτρα, για να ξεκλέψει και η ίδια λίγες ευτυχισμένες στιγμές από το γάμο της κόρης της. Ώσπου δεν άντεξε, χίμηξε κι εκείνη μέσα στον πανικό, παρασυρόμενη από τη λαχτάρα της και τη μητρική αγάπη. Με την άκρη του ματιού της η Ισαβέλλα πήρε είδηση τη μητέρα της. Ηλεκτρισμός διαπέρασε όλο της το κορμί! Τι στο καλό γύρευε η μητέρα της εκεί; Με ποιο θράσος της χαλούσε τη μέρα του γάμου της; Την είχε καλέσει και το είχε ξεχάσει; Άστραφτε και βροντούσε από παντού από κάμερες, φλας, μικρόφωνα, αλλά περισσότερο άστραφταν τα νεύρα της Ισαβέλλας. Τα µάτια της έσταζαν µίσος. Η κυρία Αντιγόνη έμεινε µε τη χαρά αποτυπωμένη στο πρόσωπό της και µε τα χέρια ανοιχτά, για να αγκαλιάσει το παιδί της νύφης. Η αγκαλιά της δεν γέμισε... η χαρά και η αγάπη της δεν βρήκαν ανταπόκριση. Ένα "φύγε τώρα" βγήκε σιγανά μέσα από τα δόντια της Ισαβέλλας. Κανείς δεν την πήρε είδηση, έσκυψε και της το είπε, κι αμέσως ανασυγκροτήθηκε και πήρε το δρόμο της για την είσοδο της εκκλησίας».

Είναι ένα βιβλίο 500 σελίδων που ολοκληρώθηκε σε 10 μήνες περίπου, όπως έκανε γνωστό η συγγραφέας μιλώντας στο «Χ». Αν και μιλά για την ευτυχία, στο βιβλίο δεν υπάρχουν συνταγές που μπορούν να οδηγήσουν στην ευτυχία, αλλά είναι μία «μάχη» που ο καθένας δίνει μόνος του, τόνισε η κ. Κιούρα. «Κανένας γιατρός, επιστήμονας, φίλος, τίποτα και κανένας δε μπορεί να μας πει πως θα γίνουμε ευτυχισμένοι. Τη βρίσκουμε μόνοι μας,  ο καθένας έχει το δικό του δρόμο», τόνισε.

Στο βιβλίο της, η Άση Κιούρα αναφέρεται σε πέντε Ελληνοαμερικάνους που έχουν διαπρέψει επαγγελματικά, ωστόσο δεν ξεχνούν τις ρίζες τους. «Αυτοί οι ήρωες έχουν αυτό το χαρακτηριστικό, έχουν καταφέρει πολλά στη ζωή τους, είναι όμως άνθρωποι που έχουν μία ιδιαίτερα αγάπη για τη Ελλάδα. 

Αγάπη που δε νιώθουν ίσως πολλοί από τους πολιτικούς μας, γιατί ζούμε στη πιο όμορφη χώρα του κόσμου και με τους καλύτερους ανθρώπους του κόσμου». Δηλώνοντας το σεβασμό και την αγάπη της σε κάθε πολίτη που προσπαθεί να ξεπεράσει τον Γολγοθά της κρίσης, η κ. Κιούρα εμφανίστηκε αισιόδοξη ότι θα βρεθεί διέξοδος. Μιλώντας για την οικονομική κρίση, τόνισε πως και η ίδια τη βίωσε, αφού ήταν από τους πρώτους καταστηματάρχες που έβαλε λουκέτο στο κατάστημα της, τρία χρόνια πριν. «Την κρίση τη βιώνω όπως όλοι. Αγωνιώ κυρίως για τα παιδιά μας και το μέλλον. Δεν είναι κρίμα τα παιδιά που διαπρέπουν να τα «τρώει» η ξενιτειά. Έχουμε χαρισματικά παιδιά και αυτά πρέπει να τα κρατήσουμε στην Ελλάδα», είπε.

Η συγγραφέας μίλησε στο «Χ» αποκλειστικά και για το νέο της βιβλίο, το οποίο αυτή την περίοδο ετοιμάζεται και θα αφορά την υπέρτατη αρετή της γνήσιας φιλίας. Και το δεύτερο βιβλίο της, όπως και το «Ευτυχισμένη; Νομίζει;!» μιλά για την Κομοτηνή και τη Ροδόπη και πλέκει μία ιστορία, με πυρήνα τη φιλία, τον έρωτα και τη ζωή. «Δεν ξέρω αν σε αυτή την εποχή που ζούμε ένας συγγραφέας μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά μόνο με τα βιβλία του. Εγώ γράφω από αγάπη. Μου αρέσει ο μικρόκοσμος μου, οι ήρωες μου, τους οποίους κάνω ό,τι θέλω, αλλά θέλω να είναι όλοι ευτυχισμένοι. Να τελειώσουν και όλοι να βρουν το δρόμο τους», είπε στην συνέντευξή της που παρακολουθούσε διερευνητικά και η οκτάχρονη κόρη της Αναστασία.