Ένα ταξίδι στο πανθρακικό παρελθόν, ώριμες σκέψεις για το παρόν του συλλόγου, αναφορά στη δράση του συλλόγου παλαιμάχων «Παλιά ο κόσμος αγαπούσε πιο πολύ τον Πανθρακικό. Έχουμε καλό κόσμο, αλλά απογοητεύεται γρήγορα» Συνέντευξη Διονύσης Βοργιάς
Ένας αναμμένος πυρσός καίει από το 1963. Άλλοτε πιο δυνατά, κι άλλοτε σιγοσβήνει. Πρόκειται για τον Πανθρακικό και το έμβλημά του. Η ομάδα περνάει πολλά, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει βρει το δρόμο της στον πρωταθλητισμό, όμως φέτος ήρθε νομοτελειακά ο ατυχής υποβιβασμός στη Β? Εθνική.
Ο αρχηγός των παλαιμάχων του Πανθρακικού, Απόστολος Χατζηιωαννίδης, μας καθοδηγεί σε ένα ταξίδι στο πανθρακικό παρελθόν, σε άλλες εποχές, αλλά και καταθέτει ώριμες σκέψεις για το παρόν του συλλόγου. «Ο Πανθρακικός ήταν και είναι η ζωή μου», παραδέχεται και ξεκινά τη διήγηση κάπως έτσι?
Πως ξεκινήσατε την καριέρα σας ως ποδοσφαιριστής;
-Ξεκίνησα στη Β΄ Εθνική το 1956. Τότε υπήρχαν δύο ομάδες στην Κομοτηνή στη Β΄ Εθνική και δύο σε πιο μικρή κατηγορία. Το 1956 ξεκίνησα στον Ορφέα Κομοτηνής και το 1962 ήρθε ο Ολυμπιακός και με ζήτησε. Πήγα στον Πειραιά, με δοκίμασαν και τα βρήκαν με τον Ορφέα για 350.000 δραχμές. Έκατσα τέσσερις μήνες στον Ολυμπιακό και παράλληλα υπηρετούσα στην εθνική ενόπλων. Όταν γύρισα να παίξω ήρθαν στις μεταγραφές και άλλαξαν το ποσό σε 1.500.000 δραχμές. Αυτά τα χρόνια τα λεφτά ήταν πάρα πολλά και στην πορεία άλλαξαν γνώμη.
.jpg)
Πως καταλήξατε στον Πανθρακικό;
-Την επόμενη χρονιά 1963-64 ήρθε και με ζήτησε η Καβάλα στη Β? Εθνική. Φεύγοντας για την Καβάλα έγινε και ο Πανθρακικός! Το 1969 πλέον, αφού έπαιξα πέντε χρόνια στην Καβάλα, γύρισα στον Πανθρακικό, ο οποίος ήταν ακόμη στο τοπικό. Ερχόμενος εδώ στην Κομοτηνή, όμως, μας έβαλαν κατευθείαν στη Β? Εθνική. Τότε είχαμε χούντα. Παίξαμε μέχρι το 1976-77 στη Β? Εθνική με την ομάδα, αλλά αποχώρησα γιατί τραυματίστηκα.
Τα πρώτα σας χρόνια στον Πανθρακικό ήταν αγωνιστικά δύσκολα;
-Την πρώτη χρονιά στη Β? Εθνική δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ να παραμείνουμε, γιατί τα παιδιά ήταν άπειρα. Μόνο εγώ είχα έρθει από Β? Εθνική και κάποιοι ακόμη συμπαίκτες μου παλιοί που έπαιζαν ακόμη. Τελικά μπορέσαμε και την κρατήσαμε, ενώ την επόμενη χρονιά έγιναν και προσθήκες και πήγαμε πολύ καλύτερα. Βέβαια δεν υπήρχαν τα χρήματα εκείνα τα χρόνια, όμως είχαμε πολύ καλή ομάδα η οποία θα μπορούσε να χτυπήσει και Α? Εθνική.
Τότε το ποδόσφαιρο δεν ήταν τόσο θέμα χρημάτων, όσο θέμα πάθους για την ομάδα και το ποδόσφαιρο;
-Εμείς παίζαμε για την φανέλα. Εγώ δούλευα το πρωί μέχρι το απόγευμα στο μαγαζί, για να πάω το βράδυ στην προπόνηση! Τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα για εμάς. Ο κάθε παίκτης έπρεπε να δουλεύει κάπου, για να μπορεί να ζήσει.
Ποια θεωρείτε ως την σπουδαιότερη στιγμή σας ως ποδοσφαιριστής;
-Για μένα ήταν το ότι πήγα στον Ολυμπιακό, χωρίς να ξέρω κανέναν, γιατί πίστευα στον εαυτό μου. Μπόρεσα και απέδωσα τέτοιο παιχνίδι με το οποίο ξεσήκωσα πολύ κόσμο στον Ολυμπιακό. Γι? αυτό και με ήθελαν. Πέρασα καλές στιγμές, αλλά ήταν δύσκολα χρόνια γιατί δεν υπήρχαν τα χρήματα που υπάρχουν τώρα. Ήταν άλλες εποχές, εμείς μπαίναμε και τα δίναμε όλα, και δεν παίζαμε και σε «χαλιά» αλλά τα γήπεδα τότε ήταν όλα ξερά. Τότε το ποδόσφαιρο δεν ήταν επάγγελμα.
Ποιον θεωρείτε ως τον καλύτερο παίκτη του Πανθρακικού τότε και τώρα;
-Στα δικά μας χρόνια είχαμε καλούς παίκτες που θα μπορούσαν να κρατηθούν σε μεγάλες ομάδες. Εκείνο τον καιρό, παρότι ήταν και λίγα χρόνια μικρότερος από εμένα, ήταν ο Τήλιος Ζαχαρίας, που μπορούσε να παίξει σε μεγάλη ομάδα. Όμως κι αυτός αδικήθηκε, για λόγο που μπορεί να ξέρει μόνο ο ίδιος. Για την τωρινή ομάδα δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποιος που να θυμίζει τα δικά μας χρόνια. Πέρασαν καλοί παίκτες, όχι πολύ μεγάλης αλλά μέτριας κλάσης.
Όταν φύγατε ο Πανθρακικός ξαναέπεσε, αλλά χρόνια αργότερα έκανε ένα ξεχωριστό σερί ανεβαίνοντας έξι κατηγορίες από το 2001 μέχρι το 2008;
-Όταν σταματήσαμε εμείς η ομάδα έπεσε κι έμεινε πίσω ξανά για πολλά χρόνια. Η ομάδα είχε να ακουστεί 18 χρόνια. Αλλά μετά τα παιδιά που είχαν τον σύλλογο είναι αξιέπαινα που ανέβασαν την ομάδα. Ήταν μεγάλη υπόθεση η Κομοτηνή να ανεβεί στην Α? Εθνική, γιατί αυτό είναι πολύ δύσκολο για μία επαρχία. Βλέπετε τι γίνεται σε Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Κατερίνη, Κοζάνη, Καστοριά, που ήταν ομάδες δυνατές και σήμερα βρίσκονται σε πιο χαμηλές κατηγορίες.
Αυτή την εποχή ο κόσμος είχε ως «οικογένεια» τον Πανθρακικό. Τα τελευταία χρόνια γιατί του έχει γυρίσει την πλάτη;
-Παλιά ο κόσμος αγαπούσε πιο πολύ τον Πανθρακικό. Τώρα, γιατί άλλαξε δεν το ξέρω. Ίσως γιατί ανέβηκαν τα εισιτήρια. Αλλά ο κόσμος υποφέρει οικονομικά. Στα δικά μας τα χρόνια γέμιζε το γήπεδο και γύρω- γύρω στα κάγκελα. Έχουμε τον πιο αγαθό κόσμο από όλους τους φιλάθλους των ελληνικών πόλεων. Δε δημιουργεί προβλήματα, κάτι που έπρεπε να προσέξουν και οι μεγάλες ομάδες, οι οποίες έρχονται και δημιουργούν προβλήματα στο δικό μας γήπεδο. Οι φίλαθλοι του Πανθρακικού ποτέ δε δημιούργησαν κάποιο πρόβλημα. Έχουμε καλό κόσμο, αλλά απογοητεύεται γρήγορα. Ο κόσμος πρέπει να βοηθάει την ομάδα, όχι να κάνει κριτική. Ο κόσμος θέλει να βλέπει θέαμα που να τον ευχαριστεί, αλλά την κριτική την κάνει ο προπονητής και η διοίκηση.
Θα τα ξανακαταφέρει ο σύλλογος να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία;
-Η διοίκηση γνωρίζει τα θέματα καλύτερα. Δεν γνωρίζουμε πως μπορούν να σκέφτονται οι διοικούντες. Εγώ πιστεύω πως με λίγες προσθήκες η ομάδα μπορεί και να κρατηθεί και να διεκδικήσει τίτλο. Αν μείνει πολλά χρόνια μακριά από την Α? Εθνική, θα είναι δύσκολο να συνέλθει.
Με μία φράση, τι σημαίνει για σας Πανθρακικός;
-Για μένα ο Πανθρακικός ήταν και είναι η ζωή μου.
Έχετε χάσει ποτέ παιχνίδι της ομάδας στην Α? Εθνική;
-Όχι δεν έχω χάσει ποτέ. Κι έξω όταν είμαι, θα πάω να το δω στην τηλεόραση. Φέτος τα περισσότερα παιχνίδια τα είδα στην τηλεόραση.
Μία ευχή για την ομάδα;
-Εύχομαι να ξαναβγεί η ομάδα στην Α? Εθνική το συντομότερο, γιατί όσο περνούν τα χρόνια, τα πράγματα δυσκολεύουν. Εύχομαι κουράγιο και δύναμη στους διοικούντες, γιατί πιο δύσκολο είναι να ανεβείς παρά να μην πέσεις.
Ο σύλλογος παλαιμάχων τι δράσεις πραγματοποιεί;
-Λόγω χειμώνα μέχρι στιγμής δεν κάναμε πολλά παιχνίδια αλλά μετά το Πάσχα θα αρχίσουμε και πάλι να δίνουμε διάφορα παιχνίδια με άλλες πόλεις, ή σε Βουλγαρία και Τουρκία. Έχουμε προτάσεις σε Θεσσαλονίκη και Βόλο να δώσουμε αγώνες και θα κλείσουμε παιχνίδια. Κάνουμε δύο φορές την εβδομάδα προπονήσεις. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, οι παλαίμαχοι της πόλης μείναμε πάρα πολύ λίγοι, γιατί δε βγάζει άλλους παλαιμάχους η Κομοτηνή και όλες οι ομάδες. Πρέπει να βγαίνουν δικά μας νέα παιδιά, για να έχουμε και παλαιμάχους.
Η λέσχη σας στο ΔΑΚ πως φτιάχτηκε;
-Μας την πρόσφερε ο Τάσος Καραολάνης. Η αλήθεια είναι ότι μας προσέχει πάρα πολύ σαν παλαιμάχους.
Ο αρχηγός των παλαιμάχων του Πανθρακικού, Απόστολος Χατζηιωαννίδης, μας καθοδηγεί σε ένα ταξίδι στο πανθρακικό παρελθόν, σε άλλες εποχές, αλλά και καταθέτει ώριμες σκέψεις για το παρόν του συλλόγου. «Ο Πανθρακικός ήταν και είναι η ζωή μου», παραδέχεται και ξεκινά τη διήγηση κάπως έτσι?
Πως ξεκινήσατε την καριέρα σας ως ποδοσφαιριστής;
-Ξεκίνησα στη Β΄ Εθνική το 1956. Τότε υπήρχαν δύο ομάδες στην Κομοτηνή στη Β΄ Εθνική και δύο σε πιο μικρή κατηγορία. Το 1956 ξεκίνησα στον Ορφέα Κομοτηνής και το 1962 ήρθε ο Ολυμπιακός και με ζήτησε. Πήγα στον Πειραιά, με δοκίμασαν και τα βρήκαν με τον Ορφέα για 350.000 δραχμές. Έκατσα τέσσερις μήνες στον Ολυμπιακό και παράλληλα υπηρετούσα στην εθνική ενόπλων. Όταν γύρισα να παίξω ήρθαν στις μεταγραφές και άλλαξαν το ποσό σε 1.500.000 δραχμές. Αυτά τα χρόνια τα λεφτά ήταν πάρα πολλά και στην πορεία άλλαξαν γνώμη.
Πως καταλήξατε στον Πανθρακικό;
-Την επόμενη χρονιά 1963-64 ήρθε και με ζήτησε η Καβάλα στη Β? Εθνική. Φεύγοντας για την Καβάλα έγινε και ο Πανθρακικός! Το 1969 πλέον, αφού έπαιξα πέντε χρόνια στην Καβάλα, γύρισα στον Πανθρακικό, ο οποίος ήταν ακόμη στο τοπικό. Ερχόμενος εδώ στην Κομοτηνή, όμως, μας έβαλαν κατευθείαν στη Β? Εθνική. Τότε είχαμε χούντα. Παίξαμε μέχρι το 1976-77 στη Β? Εθνική με την ομάδα, αλλά αποχώρησα γιατί τραυματίστηκα.
Τα πρώτα σας χρόνια στον Πανθρακικό ήταν αγωνιστικά δύσκολα;
-Την πρώτη χρονιά στη Β? Εθνική δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ να παραμείνουμε, γιατί τα παιδιά ήταν άπειρα. Μόνο εγώ είχα έρθει από Β? Εθνική και κάποιοι ακόμη συμπαίκτες μου παλιοί που έπαιζαν ακόμη. Τελικά μπορέσαμε και την κρατήσαμε, ενώ την επόμενη χρονιά έγιναν και προσθήκες και πήγαμε πολύ καλύτερα. Βέβαια δεν υπήρχαν τα χρήματα εκείνα τα χρόνια, όμως είχαμε πολύ καλή ομάδα η οποία θα μπορούσε να χτυπήσει και Α? Εθνική.
Τότε το ποδόσφαιρο δεν ήταν τόσο θέμα χρημάτων, όσο θέμα πάθους για την ομάδα και το ποδόσφαιρο;
-Εμείς παίζαμε για την φανέλα. Εγώ δούλευα το πρωί μέχρι το απόγευμα στο μαγαζί, για να πάω το βράδυ στην προπόνηση! Τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα για εμάς. Ο κάθε παίκτης έπρεπε να δουλεύει κάπου, για να μπορεί να ζήσει.
Ποια θεωρείτε ως την σπουδαιότερη στιγμή σας ως ποδοσφαιριστής;
-Για μένα ήταν το ότι πήγα στον Ολυμπιακό, χωρίς να ξέρω κανέναν, γιατί πίστευα στον εαυτό μου. Μπόρεσα και απέδωσα τέτοιο παιχνίδι με το οποίο ξεσήκωσα πολύ κόσμο στον Ολυμπιακό. Γι? αυτό και με ήθελαν. Πέρασα καλές στιγμές, αλλά ήταν δύσκολα χρόνια γιατί δεν υπήρχαν τα χρήματα που υπάρχουν τώρα. Ήταν άλλες εποχές, εμείς μπαίναμε και τα δίναμε όλα, και δεν παίζαμε και σε «χαλιά» αλλά τα γήπεδα τότε ήταν όλα ξερά. Τότε το ποδόσφαιρο δεν ήταν επάγγελμα.
Ποιον θεωρείτε ως τον καλύτερο παίκτη του Πανθρακικού τότε και τώρα;
-Στα δικά μας χρόνια είχαμε καλούς παίκτες που θα μπορούσαν να κρατηθούν σε μεγάλες ομάδες. Εκείνο τον καιρό, παρότι ήταν και λίγα χρόνια μικρότερος από εμένα, ήταν ο Τήλιος Ζαχαρίας, που μπορούσε να παίξει σε μεγάλη ομάδα. Όμως κι αυτός αδικήθηκε, για λόγο που μπορεί να ξέρει μόνο ο ίδιος. Για την τωρινή ομάδα δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποιος που να θυμίζει τα δικά μας χρόνια. Πέρασαν καλοί παίκτες, όχι πολύ μεγάλης αλλά μέτριας κλάσης.
Όταν φύγατε ο Πανθρακικός ξαναέπεσε, αλλά χρόνια αργότερα έκανε ένα ξεχωριστό σερί ανεβαίνοντας έξι κατηγορίες από το 2001 μέχρι το 2008;
-Όταν σταματήσαμε εμείς η ομάδα έπεσε κι έμεινε πίσω ξανά για πολλά χρόνια. Η ομάδα είχε να ακουστεί 18 χρόνια. Αλλά μετά τα παιδιά που είχαν τον σύλλογο είναι αξιέπαινα που ανέβασαν την ομάδα. Ήταν μεγάλη υπόθεση η Κομοτηνή να ανεβεί στην Α? Εθνική, γιατί αυτό είναι πολύ δύσκολο για μία επαρχία. Βλέπετε τι γίνεται σε Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Κατερίνη, Κοζάνη, Καστοριά, που ήταν ομάδες δυνατές και σήμερα βρίσκονται σε πιο χαμηλές κατηγορίες.
Αυτή την εποχή ο κόσμος είχε ως «οικογένεια» τον Πανθρακικό. Τα τελευταία χρόνια γιατί του έχει γυρίσει την πλάτη;
-Παλιά ο κόσμος αγαπούσε πιο πολύ τον Πανθρακικό. Τώρα, γιατί άλλαξε δεν το ξέρω. Ίσως γιατί ανέβηκαν τα εισιτήρια. Αλλά ο κόσμος υποφέρει οικονομικά. Στα δικά μας τα χρόνια γέμιζε το γήπεδο και γύρω- γύρω στα κάγκελα. Έχουμε τον πιο αγαθό κόσμο από όλους τους φιλάθλους των ελληνικών πόλεων. Δε δημιουργεί προβλήματα, κάτι που έπρεπε να προσέξουν και οι μεγάλες ομάδες, οι οποίες έρχονται και δημιουργούν προβλήματα στο δικό μας γήπεδο. Οι φίλαθλοι του Πανθρακικού ποτέ δε δημιούργησαν κάποιο πρόβλημα. Έχουμε καλό κόσμο, αλλά απογοητεύεται γρήγορα. Ο κόσμος πρέπει να βοηθάει την ομάδα, όχι να κάνει κριτική. Ο κόσμος θέλει να βλέπει θέαμα που να τον ευχαριστεί, αλλά την κριτική την κάνει ο προπονητής και η διοίκηση.
Θα τα ξανακαταφέρει ο σύλλογος να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία;
-Η διοίκηση γνωρίζει τα θέματα καλύτερα. Δεν γνωρίζουμε πως μπορούν να σκέφτονται οι διοικούντες. Εγώ πιστεύω πως με λίγες προσθήκες η ομάδα μπορεί και να κρατηθεί και να διεκδικήσει τίτλο. Αν μείνει πολλά χρόνια μακριά από την Α? Εθνική, θα είναι δύσκολο να συνέλθει.
Με μία φράση, τι σημαίνει για σας Πανθρακικός;
-Για μένα ο Πανθρακικός ήταν και είναι η ζωή μου.
Έχετε χάσει ποτέ παιχνίδι της ομάδας στην Α? Εθνική;
-Όχι δεν έχω χάσει ποτέ. Κι έξω όταν είμαι, θα πάω να το δω στην τηλεόραση. Φέτος τα περισσότερα παιχνίδια τα είδα στην τηλεόραση.
Μία ευχή για την ομάδα;
-Εύχομαι να ξαναβγεί η ομάδα στην Α? Εθνική το συντομότερο, γιατί όσο περνούν τα χρόνια, τα πράγματα δυσκολεύουν. Εύχομαι κουράγιο και δύναμη στους διοικούντες, γιατί πιο δύσκολο είναι να ανεβείς παρά να μην πέσεις.
Ο σύλλογος παλαιμάχων τι δράσεις πραγματοποιεί;
-Λόγω χειμώνα μέχρι στιγμής δεν κάναμε πολλά παιχνίδια αλλά μετά το Πάσχα θα αρχίσουμε και πάλι να δίνουμε διάφορα παιχνίδια με άλλες πόλεις, ή σε Βουλγαρία και Τουρκία. Έχουμε προτάσεις σε Θεσσαλονίκη και Βόλο να δώσουμε αγώνες και θα κλείσουμε παιχνίδια. Κάνουμε δύο φορές την εβδομάδα προπονήσεις. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, οι παλαίμαχοι της πόλης μείναμε πάρα πολύ λίγοι, γιατί δε βγάζει άλλους παλαιμάχους η Κομοτηνή και όλες οι ομάδες. Πρέπει να βγαίνουν δικά μας νέα παιδιά, για να έχουμε και παλαιμάχους.
Η λέσχη σας στο ΔΑΚ πως φτιάχτηκε;
-Μας την πρόσφερε ο Τάσος Καραολάνης. Η αλήθεια είναι ότι μας προσέχει πάρα πολύ σαν παλαιμάχους.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
