Ρεπορτάζ φωτό: Μελαχροινή Μαρτίδου Η Σαχάρα εκτείνεται αχανής με την βελούδινη υφή του λεπτού εκρού κόκκου μιας άμμου που διαφημίζεται ως «πούδρα» και πουλιέται σε σακουλάκια για αναμνηστικό στους τουρίστες Καμηλιέρηδες που μιλούν σπαστά σχεδόν όλες τις γλώσσες, οργανώνουν βόλτες με καραβάνια που είναι εμπειρία ζωής, ενώ μονοκινητήρια αεροπλάνα, και αερόστατα προσφέρουν στους τολμηρούς θέα από ψηλά Οάσεις δροσιάς με φοίνικες, χουρμαδιές και καταρράκτες παρεμβάλλονται και αποτελούν καταφύγιο για όλους και θέμα για φωτογράφηση
Το εξωτικότερο μέρος της Τυνησίας αυτό που έλκει τον Ευρωπαίο τουρίστα είναι ο νότος με την έρημο Σαχάρα όπου εκεί ξεχνά κανείς το που βρίσκεται αφού αχανείς εκτάσεις με αμμόλοφους, χωριά φτιαγμένα από πηλό, οάσεις που ξεφυτρώνουν από το πουθενά με τεράστιους φοίνικες, καταρράκτες και νερά, δημιουργούν το τοπίο των απόλυτων εναλλαγών όπου ένας Ευρωπαίος τουρίστας αισθάνεται ότι βρίσκεται στην άκρη του πουθενά. Μακριά από προβλήματα, στρες, θορύβους, τεχνολογία κλείνοντας τα κινητό που κοστίζει 5 ευρώ το λεπτό, απομονώνεσαι.
H έρημος μοιάζει με τη θάλασσα, απέραντη, γεμάτη κυματισμούς, ή ρυτιδιασμένη από τον αέρα, ήρεμη, προσφέρει την αίσθηση της μοναξιάς, που παραμένει έντονη ακόμη και με τις λιγοστές φιγούρες ανθρώπων που περιπλανιόνται. Είναι αυτές οι φιγούρες, ακόμη και τα καραβάνια των τουριστών που κάνουν ακόμη πιο έντονη την εικόνα της απεραντοσύνης της ερήμου, την γαλήνια ατμόσφαιρα, την οποία προσπαθούν να αποτυπώσουν με την φωτογραφική μηχανή και τις βιντεοκάμερες. Για να φθάσεις εκεί χρησιμοποιείς εσωτερική αεροπορική πτήση και ακολουθεί διάνυση χιλιομέτρων με τζιπ 4x4 και ιδιαίτερα γερά αμορτισέρ όπου εκπαιδευμένοι οδηγοί και οι Βεδουίνοι μπορούν να βρουν το σωστό προσανατολισμό μέσα στην αχανή έρημο που δεν φυτρώνει ούτε ίχνος πρασίνου.
Αργότερα δίπλα στην αποξηραμένη λίμνη θα δούμε φυτά που παραπέμπουν σε στέπες και αποτελούν τροφή για τις καμήλες, τεράστιες αλυκές και αντανακλάσεις που δημιουργούν την ψευδαίσθηση της οφθαλμαπάτης σ’ ένα παιγνίδι εναλλασσόμενων εντυπώσεων. Τρέχουμε σε διαδρομές μέσα στην έρημο χωρίς δρόμους πινακίδες και προσανατοαλισμό και σταματάμε στο σκηνικό της ταινίας «Ο πόλεμος των άστρων», όπου οι λιγοστοί πραματευτάδες θέλουν να αξιοποιήσουν την παρουσία μας πουλώντας αληθινό δέρμα φιδιού, ταφτάνια, βεδουίνικα τσεμπέρια, βαλσαμωμένους σκορπιούς της ερήμου, αλλά και το τριαντάφυλλο της ερήμου μια πέτρα που δημιουργείται από άλατα σε περίεργες συνθέσεις από τις οποίες φορτωνόμαστε όλοι και δημιουργούμε το υπέρβαρο στο αεροδρόμιο κατά την επιστροφή μας…
Στάση στην όαση της Nέφτα, όπου ο George Lucas ανακάλυψε το ιδανικό σκηνικό της ταινίας του. Εκεί, σαν αξιοθέατο πια, συναντά κανείς μια σειρά κτισμάτων που έχουν παραμείνει από τα γυρίσματα της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής. Στο μέσο του πουθενά, ξεφυτρώνουν βεδουίνοι, νεαρά παιδιά που πουλούν χειροποίητα βραχιολάκια, τσάντες πλεγμένες με ψάθα και χόρτα με ατέλειωτα παζάρια, ενώ ένα μικρό κοριτσάκι κρατά τη λευκή αλεπού της ερήμου στο χέρι κι παίρνει ελάχιστα δηνάρια για να το φωτογραφίσουμε. Πιο κάτω θα δούμε νεαρό με το χαρακτηριστικό μακιγιάζ των μαύρων ματιών που κρατά ένα γεράκι εκπαιδευμένο να φωτογραφίζεται μαζί του, αλλά και με τους τουρίστες. Είναι ένας πρωτότυπος βιοπορισμός κι αυτός. Επιστέγασμα των εξερευνήσεων σε αυτή την πλευρά, είναι οι ορεινές οάσεις και οι πόλεις Σεμπίκα και Tαμέρζα που είναι κτισμένες στις πλαγιές φαραγγιών που δροσίζονται από νερά. Tο παλιό βεδουίνικο χωριό της Tαμέρζα, εγκαταλελειμμένο πια, απλώνεται κατά μήκος του φοινικώνα, απέναντι από το πολυτελές Tamerza Palace όπου μας υποδέχεται ο ίδιος ο ιδιοκτήτης Farhat Hached, μας δείχνει τις σουίτες και τα δωμάτια, τις εκπληκτικές εγκαταστάσεις spa στο συγκρότημα που έχει φιλοξενήσει όλα τα ονόματα του διεθνούς τζετ σετ, ηθοποιούς, πρίγκιπες, Σαουδάραβες πετρελαιάδες, προσφέροντας ανέσεις που δεν φαντάζεσαι. Ο υπεύθυνος του Τυνησιακού τουρισμού κ. Μπασάρ που μας συνοδεύει έχει φροντίσει ώστε το γεύμα της αποστολής των Ελλήνων δημοσιογράφων να γίνει δίπλα στην πισίνα με όλο το τελετουργικό του σερβιρίσματος και την πανδαισία των γεύσεων από την καυτερή χαρίσα, το κουσκούς με σαφράν, το σουβλάκι, καμήλα και όλα τα κρεατικά κατσικάκι, το βραστό καρότο, τις πίτες τις χαρακτηριστικές μελιτζανοσαλάτες, συνοδεία παγωμένης τυνησιακής μπύρας και γλυκών με άφθονο κάσιους κι φυστίκια. Από εκεί ξεκινούν οι λάτρεις του κυνηγιού στην οροσειρά του Άτλαντα το κυνήγι πουλιών, αγριόχοιρου, κινούμενοι σε βράχια ξερά, με κρατήρες και περίεργα πετρώματα, όπου φωλιάζει η πανίδα της περιοχής στην ιδιότυπη χλωρίδα που συναντά κανείς. Φεύγομε με εικόνες από την απέραντη έρημο, τις οάσεις, τους αρχαίους πολιτισμούς, τους τρωγλοδύτες που συνυπάρχουν με μοντέρνα ξενοδοχεία και υπερσύγχρονες τουριστικές εγκαταστάσεις.
Η Τυνησία είναι μια χώρα με μοναδική ατμόσφαιρα που θα επιχειρήσουμε να αποδώσουμε και στα επόμενα αφιερώματα.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
