"Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά σπουδάζουν, σε μια και δύο σχολές, και δεν κάνουν το επάγγελμα που αγαπούν κι αυτό είναι πολύ τραγικό", λέει ο Κυριάκος Παναγιώτου, επιστημονικός συνεργάτης στην ΑΣΠΑΙΤΕ Σαπών Ροδόπης, ειδικός σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού Με ποια κριτήρια τελικά οι μαθητές επιλέγουν σπουδές, επάγγελμα και τελικά το ίδιο τους το μέλλον; Η πράξη δείχνει πως "επιβάλουμε στα παιδιά τι να δηλώσουν και επιβάλουμε στα ίδια τα παιδιά να δηλώσουν κάποιες σχολές, μόνο και μόνο για να έχουν ένα καλύτερο επαγγελματικό αποτέλεσμα, αλλά δεν γνωρίζουμε τι θα γίνει την επόμενη πενταετία ή δεκαετία", τονίζει ο ειδικός σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού ΡΕΠΟΡΤΑΖ Δήμητρα Συμεωνίδου
Ξεκινάμε με βάση τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα του μαθητή. Απαραίτητη αφετηρία είναι τα «θέλω» του ενδιαφερόμενου και όχι τα «θέλω» του κοινωνικού περίγυρου. Ο μαθητής θα πρέπει να γνωρίζει ποιες είναι οι κλίσεις του και πως μπορεί να τις αξιοποιήσεις δημιουργικά μέσω ενός επιστημονικού κλάδου.
Κάνουμε μια λεπτομερή έρευνα όλων των τμημάτων. Διερευνούμε μια ιδιαίτερη προσοχή το πρόγραμμα σπουδών κάθε τμήματος, τα επαγγελματικά δικαιώματα, τα συνδεδεμένα επαγγέλματα κλ.π.
Δεν εξετάζουμε μόνο τα τμήματα που γνωρίζουμε ή μας ενδιαφέρουν και αγνοούμε παντελώς τα υπόλοιπα, διότι μπορεί σε κάποιο από τα υπόλοιπα να ανακαλύψουμε ένα τμήμα που μας ταιριάζει, μας αρέσει και εν τέλει μας οδηγεί στο επαγγελματικό πεδίο που μας ενδιαφέρει.
Πολλοί μαθητές έχουν χάσει τη δυνατότητα να σπουδάσουν σε ένα τμήμα που και θα τους ταίριαζε και συχνά έχει και θετικές προοπτικές στην αγορά εργασίας επειδή δεν μπήκαν στον κόπο να το ψάξουν.
Κατανέμοντας και ιεραρχώντας τις επιλογές μας, συνυπολογίζουμε κι άλλες σημαντικές παραμέτρους. Στο σημείο ο κάθε ενδιαφερόμενος θέτει τις επιμέρους παραμέτρους όπως η πόλη φοίτησης, τα οικονομικά δεδομένα της οικογένειας, η αντιστοιχία ενός τμήματος εφόσον δικαιούται μετεγγραφής, η οικογενειακή παράδοση σε κάποιο επαγγελματικό κλάδο κ.ά.
Τα παραπάνω θεωρούνται ως οι καλές πρακτικές συμπλήρωσης ενός μηχανογραφικού για τους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα, ρωτήσαμε τον Κυριάκο Παναγιώτου, επιστημονικό συνεργάτη στην ΑΣΠΑΙΤΕ Σαπών Ροδόπης, ειδικό σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού. "Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά σπουδάζουν, σε μια και δύο σχολές, και δεν κάνουν το επάγγελμα που αγαπούν κι αυτό είναι πολύ τραγικό", απαντά ο ίδιος.
Σήμερα, σύμφωνα με τον κ. Παναγιώτου "τον πιο σημαντικό ρόλο τον διαδραματίζει η οικογένεια και το σχολείο". Το σχολείο, όπως εξηγεί, μπορεί να βοηθά, να βελτιώνει, να προάγει και να καθοδηγεί καθημερινά την βούληση των παιδιών, ώστε να ξέρουν όταν θα κάνουν το μηχανογραφικό τους τι είναι πιο σημαντικό, τι είναι πιο ευέλικτο και τι είναι πιο αποδοτικό για την ίδια την καθημερινή εξέλιξη του επαγγέλματος που θα ακολουθήσουν.
Κατά πόσο τα σημερινά παιδιά έχουν την δυνατότητα να γνωρίζουν πώς ακριβώς λειτουργεί ο επαγγελματικός προσανατολισμός και τι ακριβώς χρειάζεται για να μπορέσουν να κατακτήσουν σωστά κάποιες αξίες, ρωτήσαμε τον Κυριάκο Παναγιώτου για να τον ακούσουμε να απαντά πως "ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι ένα δύσκολο για την εποχή μας κριτήριο, αλλά το πιο απαραίτητο και αναγκαίο είναι να ξέρει το ίδιο το παιδί τους στόχους του και εν μέρει οι ίδιοι οι διδάσκοντες να μπορέσουν να βελτιωθούν και να το καθοδηγήσουν καλύτερα", δηλώνει.
Με ποια κριτήρια τελικά οι μαθητές επιλέγουν σπουδές, επάγγελμα και τελικά το ίδιο τους το μέλλον; Η πράξη δείχνει πως "επιβάλουμε στα παιδιά τι να δηλώσουν και επιβάλουμε στα ίδια τα παιδιά να δηλώσουν κάποιες σχολές, μόνο και μόνο για να έχουν ένα καλύτερο επαγγελματικό αποτέλεσμα, αλλά δεν γνωρίζουμε τι θα γίνει την επόμενη πενταετία ή δεκαετία", τονίζει ο ειδικός σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού, επισημαίνοντας πως εκείνο που χρειάζεται είναι κριτική ικανότητα, συνεργασία, βοήθεια και ενίσχυση της διορατικότητας του χαρακτήρα των παιδιών για το πιο επιθυμητό αποτέλεσμα. "Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά σπουδάζουν, σε μια και δύο σχολές, και δεν κάνουν το επάγγελμα που αγαπούν κι αυτό είναι πολύ τραγικό" καταλήγει έντονα προβληματισμένος .
Στις 16 Μαΐου ξεκινούν οι πανελλαδικές εξετάσεις και οι υποψήφιοι μέσω αυτών καλούνται να βάλουν τις βάσεις για το μέλλον τους.
Κάνουμε μια λεπτομερή έρευνα όλων των τμημάτων. Διερευνούμε μια ιδιαίτερη προσοχή το πρόγραμμα σπουδών κάθε τμήματος, τα επαγγελματικά δικαιώματα, τα συνδεδεμένα επαγγέλματα κλ.π.
Δεν εξετάζουμε μόνο τα τμήματα που γνωρίζουμε ή μας ενδιαφέρουν και αγνοούμε παντελώς τα υπόλοιπα, διότι μπορεί σε κάποιο από τα υπόλοιπα να ανακαλύψουμε ένα τμήμα που μας ταιριάζει, μας αρέσει και εν τέλει μας οδηγεί στο επαγγελματικό πεδίο που μας ενδιαφέρει.
Πολλοί μαθητές έχουν χάσει τη δυνατότητα να σπουδάσουν σε ένα τμήμα που και θα τους ταίριαζε και συχνά έχει και θετικές προοπτικές στην αγορά εργασίας επειδή δεν μπήκαν στον κόπο να το ψάξουν.
Κατανέμοντας και ιεραρχώντας τις επιλογές μας, συνυπολογίζουμε κι άλλες σημαντικές παραμέτρους. Στο σημείο ο κάθε ενδιαφερόμενος θέτει τις επιμέρους παραμέτρους όπως η πόλη φοίτησης, τα οικονομικά δεδομένα της οικογένειας, η αντιστοιχία ενός τμήματος εφόσον δικαιούται μετεγγραφής, η οικογενειακή παράδοση σε κάποιο επαγγελματικό κλάδο κ.ά.
Τα παραπάνω θεωρούνται ως οι καλές πρακτικές συμπλήρωσης ενός μηχανογραφικού για τους υποψηφίους των πανελλαδικών εξετάσεων. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα, ρωτήσαμε τον Κυριάκο Παναγιώτου, επιστημονικό συνεργάτη στην ΑΣΠΑΙΤΕ Σαπών Ροδόπης, ειδικό σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού. "Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά σπουδάζουν, σε μια και δύο σχολές, και δεν κάνουν το επάγγελμα που αγαπούν κι αυτό είναι πολύ τραγικό", απαντά ο ίδιος.
Σήμερα, σύμφωνα με τον κ. Παναγιώτου "τον πιο σημαντικό ρόλο τον διαδραματίζει η οικογένεια και το σχολείο". Το σχολείο, όπως εξηγεί, μπορεί να βοηθά, να βελτιώνει, να προάγει και να καθοδηγεί καθημερινά την βούληση των παιδιών, ώστε να ξέρουν όταν θα κάνουν το μηχανογραφικό τους τι είναι πιο σημαντικό, τι είναι πιο ευέλικτο και τι είναι πιο αποδοτικό για την ίδια την καθημερινή εξέλιξη του επαγγέλματος που θα ακολουθήσουν.
Κατά πόσο τα σημερινά παιδιά έχουν την δυνατότητα να γνωρίζουν πώς ακριβώς λειτουργεί ο επαγγελματικός προσανατολισμός και τι ακριβώς χρειάζεται για να μπορέσουν να κατακτήσουν σωστά κάποιες αξίες, ρωτήσαμε τον Κυριάκο Παναγιώτου για να τον ακούσουμε να απαντά πως "ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι ένα δύσκολο για την εποχή μας κριτήριο, αλλά το πιο απαραίτητο και αναγκαίο είναι να ξέρει το ίδιο το παιδί τους στόχους του και εν μέρει οι ίδιοι οι διδάσκοντες να μπορέσουν να βελτιωθούν και να το καθοδηγήσουν καλύτερα", δηλώνει.
Με ποια κριτήρια τελικά οι μαθητές επιλέγουν σπουδές, επάγγελμα και τελικά το ίδιο τους το μέλλον; Η πράξη δείχνει πως "επιβάλουμε στα παιδιά τι να δηλώσουν και επιβάλουμε στα ίδια τα παιδιά να δηλώσουν κάποιες σχολές, μόνο και μόνο για να έχουν ένα καλύτερο επαγγελματικό αποτέλεσμα, αλλά δεν γνωρίζουμε τι θα γίνει την επόμενη πενταετία ή δεκαετία", τονίζει ο ειδικός σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού, επισημαίνοντας πως εκείνο που χρειάζεται είναι κριτική ικανότητα, συνεργασία, βοήθεια και ενίσχυση της διορατικότητας του χαρακτήρα των παιδιών για το πιο επιθυμητό αποτέλεσμα. "Δυστυχώς πολλές φορές τα παιδιά σπουδάζουν, σε μια και δύο σχολές, και δεν κάνουν το επάγγελμα που αγαπούν κι αυτό είναι πολύ τραγικό" καταλήγει έντονα προβληματισμένος .
Στις 16 Μαΐου ξεκινούν οι πανελλαδικές εξετάσεις και οι υποψήφιοι μέσω αυτών καλούνται να βάλουν τις βάσεις για το μέλλον τους.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
