«Οινοφιλικά»

Σχετικά με τον παραγωγό: Το κτήμα Παυλίδη, βρίσκεται στα Κοκκινόγεια του Ν.Δράμας, στις παρυφές του Φαλακρού όρους, πολύ κοντά στο ομώνυμο χιονοδρομικό κέντρο. Είναι ένα από τα νεότερα οινοποιεία του νομού, με έτος ίδρυσης το 1998.

 Ωστόσο, αποτελεί μια πολύ φιλόδοξη επένδυση του ιδιοκτήτη Χριστόφορου Παυλίδη (την 3η μεγαλύτερη στο νομό, μετά τα δύο πασίγνωστα οινοποιεία των αδερφών Νίκου και Κώστα Λαζαρίδη), ο οποίος μεταπήδησε από την καλά εδραιωμένη οικογενειακή επιχείρηση μαρμαροβιομηχανίας στον χώρο της οινοποίησης (όπως ακριβώς και οι προαναφερθέντες, πριν πολλά χρόνια), με βασικό κίνητρο την αγάπη του για το κρασί. Βέβαια είναι προφανές, ότι τόσο σοβαροί επιχειρηματίες πριν κάνουν τέτοια στροφή στη καριέρα τους, πρώτα αξιολόγησαν επιστημονικά το αμπελουργικό "μικροκλίμα" της ευρύτερης περιοχής. Το κτήμα καλλιεργεί πλέον 650 ιδιόκτητα στρέμματα, γύρω από το οινοποιείο, αλλά και στην γειτονική Περιχώρα (παρυφές Μενοίκιου όρους), γνωστά αμπελοτόπια και τα δύο από την αρχαιότητα ("Ηδωνίδα Γή"). 

Το οινοποιείο είναι ένα επιβλητικό, μοντέρνο κτίσμα σε αυστηρή αρχιτεκτονική, έκτασης 2.500 τ.μ., εφοδιασμένο με όλες τις σύγχρονες τεχνολογικές καινοτομίες, έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει την φιλοσοφία του ιδιοκτήτη για απλότητα, και υψηλή ποιότητα. Καλλιεργούνται κυρίως οι ερυθρές ποικιλίες Syrah, Tempranillo, Αγιωργίτικο και οι λευκές Ασύρτικο, Chardonnay, Sauvingon Blanc. Παράγει γενικά κρασιά ανώτερης ποιότητας, σαφώς "νεοκοσμίτικου" ύφους, για εκπαιδευμένους ουρανίσκους, κι αυτό έχει ως συνέπεια να είναι κάπως "δυσπρόσιτα" για τον απλό καταναλωτή, ακόμη και τιμολογιακά (όλα, από 12 ευρώ και άνω).

 Όχι άδικα όμως. Αποτελούν σίγουρα πολύ ποιοτικές οινοποιήσεις, τυπικές του αρωματικού και γευστικού πλούτου της περιοχής. Κορωνίδες, της πλήρους γκάμας που αποτελείται από 7 λευκά (δεξαμενής ή βαρελάτα), ροζέ, και ερυθρά, είναι οι μονοποικιλιακές ετικέτες (σειρά Emphasis) Syrah, Tempranillo (περίπου στα 25 ευρώ, για διαφορετικούς λόγους: Η πρώτη θεωρείται από τα καλύτερα και πλέον στιβαρά δείγματα της ποικιλίας στον ελλαδικό χώρο σήμερα και η δεύτερη αποτελεί το προσωπικό στοίχημα του ιδιοκτήτη, καθώς γοητευμένος από την διάσημη ισπανική ποικιλία, είναι ο μόνος πανελλαδικά που την καλλιεργεί. Το κτήμα λοιπόν, έκανε μια πολύ δυναμική είσοδο στον χώρο του ελληνικού κρασιού, και δεν άργησε να γίνει γνωστό στο πλατύ κοινό μετά τις συνεχείς βραβεύσεις των προϊόντων του, σε διεθνείς διαγωνισμούς τα τελευταία χρόνια.

Γευσιγνωσία Οίνου: Βαθύ, συμπαγές, λαμπερό, πορφυρό-ρουμπινί χρώμα, τονίζει το νεαρό της ηλικίας, αλλά και την ποιότητα της πρώτης ύλης, καθώς και της οινοποίησης. Το ιδιαίτερο ποικιλιακό του προφίλ, από 60% Syrah και 40% Αγιωργίτικο, προσδίδει στο κρασί γενναιόδωρα, τυπικά στοιχεία των δύο χαρισματικών ποικιλιών, όπως τον πιο πικάντικο, πιπεράτο χαρακτήρα του Syrah, ενώ το πιο φιλικό, βελούδινο Αγιωργίτικο μαλακώνει το σύνολο. 

Στη μύτη, και εξελικτικά στο στόμα, κυριαρχεί η έντονη γεύση συμπυκνωμένου ώριμου φρούτου, πλαισιωμένη αρμονικά από τη βανίλια του νέου βαρελιού, μαζί με νότες από καφέ και πιπέρι. Γεμάτο σώμα, καλή οξύτητα, λίγες αλλά στρογγυλές τανίνες, καλή επίγευση μικρής σχετικά διάρκειας. Ένα πληθωρικό αλλά ισορροπημένο, φινετσάτο σύνολο, με αρκετό αλκοόλ. Ως πικάντικο, αλλά μαλακό ερυθρό κρασί, θα συνοδεύσει απολαυστικά μοσχαρίσια φιλετάκια, μπιφτέκια, ή  ένα γεμιστό πουλερικό, δύσκολα όμως θα σταθεί δίπλα σε πιο λιπαρά κρεατικά σχάρας, αρνάκι στο φούρνο, ή τυχόν μαγειρευτά με πλούσιες σάλτσες.

Συμπερασματικά: Ένα πολυδιαφημισμένο λοιπόν κρασί τα τελευταία χρόνια, με σίγουρα αξιόλογο περιεχόμενο. 

Καταρχάς να τονίσουμε ότι το χαρμάνι Syrah-Αγιωργίτικο είναι από τα πλέον πρωτότυπα του ελληνικού αμπελώνα, ακόμη περισσότερο προ τετραετίας, όταν το κτήμα προσπαθώντας να ξεφύγει απο την "μπορντωλέζικη" εμμονή της περιοχής, αντικατέστησε με αυτό από τη σοδειά του 2005, τον άκρως πετυχημένο συνδυασμό Cabernet Sauvignon-Merlot, ο οποίος ανέδειξε την περιοχή της Δράμας οινοποιητικά, με κλασικά κρασιά όπως το "Μαγικό Βουνό" Εκτός αυτού,του αναγνωρίζεται και το παράδοξο τόλμημα οινοποίησης της φημισμένης ποικιλίας Αγιωργίτικο, για πρώτη φορά στον βορειοελλαδίτικο αμπελώνα, μακριά από την περιοχή καταγωγής της (Νεμέα Ν.Κορίνθου). Πέραν αυτών όμως, να τονίσουμε τέλος ότι, υπήρξε και από τα πρώτα ποιοτικά δείγματα στροφής των Ελλήνων παραγωγών προς το μοντέρνο στυλ ερυθρού κρασιού σήμερα, με σαφή βελτίωση κάθε χρόνο σε πολυπλοκότητα και βάθος. Συγκριτικά με όλα αυτά, η τιμή του κρίνεται θεωρώ ικανοποιητική.

Παραλειπόμενα: Αξιομνημόνευτα της ιδιαίτερης προσοχής  που δίνεται στην διασφάλιση ποιότητας της πρώτης ύλης, είναι για παράδειγμα το γεγονός ότι ο τρύγος πραγματοποιείται συνήθως κατά τη διάρκεια της νύχτας, τη στιγμή που τα σταφύλια βρίσκονται στη βέλτιστη ωριμότητα. Όπως επίσης, ότι ο παραγόμενος χυμός μετά την οινοποίηση στη δεξαμενή, οδηγείται στην υπόγεια κάβα βαρελιών με τη συνδρομή της βαρύτητας και ειδικών εντοιχισμένων σωληνώσεων, για να αποφεύγεται η επιπλέον καταπόνηση του. Επίσης, το κτήμα έχει εγκατεστημένους τοπικά, δύο μετεωρολογικούς σταθμούς(!) για τον διαρκή έλεγχο των κλιματικών παραμέτρων. Στην υπόγεια κάβα, δεσπόζει ανάμεσα στους χώρους παλαίωσης βαρελιών και φιαλών, η επιβλητική αίθουσα γευσιγνωσίας, περιβαλλόμενη από γυάλινα διαχωριστικά, καθώς πίσω της αναπαύεται η προσωπική συλλογή κρασιών του ιδιοκτήτη Να πώ εδώ, ότι επισκεπτόμενος το κτήμα, μου δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσω εκτενώς και με τον φίλο, βασικό οινολόγο και διευθύνων σύμβουλο πλέον του κτήματος, Νίκο Καρατζά.

Πρόκειται για έναν νεαρό, καταγόμενο από την περιοχή, διορατικό, και ιδιαίτερα ανήσυχο επιστήμονα, με σπουδές χημικού μηχανικού, και μετέπειτα οινολογίας στο Μπορντώ, πολύ ευγενή και με ιδιαίτερο πάθος για αυτό που κάνει, και μάλιστα χωρίς δήθεν ύφος, παρά την μεγάλη επιτυχία του κτήματος. Ομολογώ ότι ήταν μια από τις πιο "εκπαιδευτικές" οινοφιλικές εκδρομές μου, τα τελευταία έτη, καθώς μοιράστηκα μαζί του πολλές απορίες και απόψεις περί οινοποίησης. Δοκιμάζοντας μάλιστα μεταξύ άλλων, το συγκεκριμένο κρασί ως χαρμάνι, από τη δεξαμενή ακόμη όπου βρισκόταν η σοδειά του 2009 που θα κυκλοφορήσει προσεχώς, είχα την ευκαιρία να συνειδητοποιήσω και τον εξισορροπητικό ρόλο του βαρελιού στο τελικό αποτέλεσμα. 

Τέλος να σημειωθεί, ότι το κτήμα συνειδητά αρκείται στην παραγωγή περίπου 250 χιλ. φιαλών, παρά το γεγονός ότι ο αμπελώνας και οι εγκαταστάσεις του μπορούν να υποστηρίξουν τουλάχιστον την τριπλάσια παραγωγή. Αυτό συμβαίνει λόγω των αυστηρών προδιαγραφών ποιότητας που έχουν θέσει οι ίδιοι, με συνέπεια τις πολύ μικρές στρεμματικές αποδόσεις και την αυστηρότατη επιλογή πρώτης ύλης, καθώς όπως μου εξομολογήθηκε και ο ίδιος ο Νίκος: "Για να ανταγωνιστούμε τα παλαιότερα και φημισμένα οινοποιεία του νομού, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πέραν της εμμονής στην ποιότητα".