Ζευγάρι φώκιες εμφανίστηκε στη θαλάσσια περιοχή Ιμέρου

Από το 2009 είχε να καταγραφεί παρουσία φώκιας σε απόσταση τόσο μικρή από τις ακτές της Ροδόπης, οπότε σύμφωνα με μαρτυρίες ψαράδων, ένα ζευγάρι φώκιες έκαναν την εμφάνισή τους στη θαλάσσια περιοχή Ιμέρου. Οι φώκιες έγιναν ορατές σε απόσταση πολύ μικρή από το λιμάνι του Ιμέρου, όπου δραστηριοποιούνται ερασιτέχνες και επαγγελματίες αλιείς. 

Εννέα από τα σημαντικότερα είδη θαλάσσιων θηλαστικών της Μεσογείου ζουν μόνιμα στις ελληνικές θάλασσες. Η φώκαινα, η φάλαινα Φυσητήρας, η πτεροφάλαινα, ο ζιφιός, η μεσογειακή φώκια (Μonachus monachus), το κοινό δελφίνι, το ρινοδέλφινο, το σταχτοδέλφινο και το ζωνοδέλφινο διαβιούν ολόκληρο τον χρόνο στα πελάγη της χώρας μας. 

Μάλιστα, οι επιστήμονες έχουν καταγράψει, αν και σπανίως, παρουσία ψευδόρκας, ακόμη και ρυγχοφάλαινας. Ο πλούτος όμως αυτός των ελληνικών θαλασσών κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Οι αιτίες πολλές. Από τις σημαντικότερες η χημική ρύπανση, η κλιματική αλλαγή, η υπεραλίευση, καθώς και η παράκτια οικιστική ανάπτυξη. Σημαντικές θαλάσσιες περιοχές για τους «γίγαντες» των θαλασσών στην Ελλάδα θεωρούνται ο Αμβρακικός Κόλπος, όπου ζουν περίπου 130 ρινοδέλφινα, ο Κορινθιακός καθώς εκεί επιβιώνουν ακόμη ζωνοδέλφινα και κοινά δελφίνια, η Ελληνική Τάφρος η οποία είναι σημαντική για τους Φυσητήρες και τους ζιφιούς και το εσωτερικό Αρχιπέλαγος του Ιονίου που αποτελεί βιότοπο για δελφίνια και άλλα κητώδη. Ιδιαιτέρως σημαντική περιοχή θεωρείται και το Θρακικό Πέλαγος για τις φώκαινες και τα κοινά δελφίνια, όπως και οι Βόρειες Σποράδες και τα Δωδεκάνησα για τη μεσογειακή φώκια. Το 2009 σύμφωνα με μαρτυρία ψαράδων ανέφεραν ότι είδαν φώκιες ανοικτά του Φαναρίου και της Μαρώνειας στο Θρακικό πέλαγος. Αυτή τη φορά το ζευγάρι με φώκιες εμφανίστηκε κοντά στο λιμάνι του Ιμέρου. Οι επαγγελματίες αλιείς βέβαια προβάλλουν τις ενστάσεις τους από τις καταστροφές που βρίσκουν στα δίχτυα και την απώλεια των αλιευμάτων τους όταν εμφανίζονται οι φώκιες ή και τα δελφίνια. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι από τα πιο σπάνια θηλαστικά της Ευρώπης. 

Ειδικότερα αν είναι του είδους της μεσογειακής φώκιας μονάχους – μονάχους σήμερα έχει κηρυχθεί είδος κρισίμως κινδυνεύον με αφανισμό. Ο συνολικός πληθυσμός υπολογίζεται σε λιγότερα από 600 ζώα διεσπαρμένα σε τέσσερις απομονωμένους θύλακες στα νησιά Μαδέρα (25-35 άτομα), στο Λευκό Ακρωτήριο της Μαυριτανίας (130 άτομα) στον Ατλαντικό, στις Μεσογειακές ακτές Μαρόκου και Αλγερίας και στην Ανατολική Μεσόγειο (Αιγαίο και Ιόνιο Πέλαγος). 

Μόνο δύο από τους θύλακες μπορούν να θεωρηθούν βιώσιμοι: ο ένας στο Αιγαίο Πέλαγος που αριθμεί περίπου 300 φώκιες στην Ελλάδα (στις Β. Σποράδες, την Κίμωλο και την Κάρπαθο)και 100 στην Τουρκία. Ο άλλος στο Λευκό Ακρωτήριο, στην Μαυριτανία με 130 φώκιες. Οι δύο αυτές θέσεις βρίσκονται στα δύο ακραία σημεία της περιοχής εξάπλωσης της φώκιας και είναι αδύνατη η όποια επικοινωνία και ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ τους και ο εμπλουτισμός του γενετικού τους υλικού. Όλοι οι υπόλοιποι πληθυσμοί αριθμούν λιγότερα από 50 άτομα. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για σκόρπιες ομάδες μέχρι 5 ατόμων. 

Η παρουσία τους καταγράφεται για να ευαισθητοποιήσει, αλλά και να αναδείξει ότι το Θρακικό Πέλαγος συνεχίζει να είναι ένα φιλόξενο περιβάλλον για μεγάλα θαλάσσια κήτη που βρίσκουν καταφύγιο εδώ και οφείλουν να τύχουν της προστασίας μας. 

Δ.Σ.