Ζεσταίνεται η αγορά του ξύλου

Ο χειμώνας πλησιάζει και τα νοικοκυριά θα πρέπει να κάνουν τον προγραμματισμό τους για τον τρόπο που θα θερμάνουν τα σπίτια τους. Έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε πετρέλαιο, ξύλα, πέλλετ ή ακόμα και ηλεκτρική ενέργεια για την θέρμανση του σπιτιού τους. Στις 15 Οκτωβρίου θα αρχίσει η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης και οι τιμές μέχρι στιγμής δεν έχουν διαμορφωθεί, ενώ θολό παραμένει και το τοπίο στο θέμα του επιδόματος θέρμανσης. Αντιθέτως το τοπίο είναι ξεκάθαρο στην αγορά των καυσόξυλων και των εναλλακτικών μέσων θέρμανσης. Κοντά στα 60 ευρώ το κυβικό πωλούνται σήμερα τα καυσόξυλα και οι παραγγελίες είναι καθημερινές από τους πολίτες. 

Οι παραγγελίες ξεκίνησαν τον Αύγουστο και αυτή την περίοδο οι έμποροι παραδίδουν πόρτα πόρτα τα καυσόξυλα στους πελάτες τους. «Τα προηγούμενα χρόνια ξεκινούσαμε να πουλάμε νωρίτερα, στις αρχές του καλοκαιριού, αλλά φέτος λόγω του περιορισμού που υπάρχει στην κίνηση κεφαλαίων άργησαν να δοθούν οι παραγγελίες και πήγαμε λίγο πίσω», δήλωσε στο «Χ» ο έμπορος ξυλείας Νίκος Φωτιάδης. «Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος πλέον ζορίζεται, δηλαδή τις ποσότητες που έπαιρνε παλιά θα τις πάρει και φέτος, αλλά όχι με τη μία φορά, θα δώσει δύο ή τρεις παραγγελίες της σεζόν. Αυτό σημαίνει αυξημένο κόστος για εμάς». 

Τα ξύλα πωλούνται στην αγορά κατ' όγκο και οι έμποροι χρησιμοποιούν ως μονάδα μέτρησης το χωρικό κυβικό. Ως χωρικό κυβικό μέτρο νοείται ο όγκος του κυβικού μέτρου συμπεριλαμβανομένων των κενών λόγω της στοίβαξης, ενώ τα προς πώληση καυσόξυλα πρέπει να στοιβάζονται με τα μικρότερα δυνατά κενά μεταξύ τους, ώστε να διευκολύνεται η μέτρηση των διαστάσεων της στοίβας που πρόκειται να πωληθεί. Από το 2012 άρχισε να εφαρμόζεται στην Ελλάδα κάτι που ίσχυε ήδη σε όλο τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο: τα καυσόξυλα να πωλούνται βάσει όγκου και όχι βάσει βάρους. Αυτό σημαίνει ότι είτε τα ξύλα είναι στεγνά είτε βρεγμένα, ο καταναλωτής θα αγοράζει και θα πληρώνει την ίδια ποσότητα ξύλου. «Άσχετα εάν μερικοί δε θέλουν να το δεχθούν τα ξύλα πωλούνται πλέον με το κυβικό. Οι παλαιότεροι έμποροι αρνούνται να αλλάξουν, ενώ ο νόμος είναι ξεκάθαρος. Έτσι όποια εποχή και να αγοραστούν τα ξύλα, παίρνουν την ίδια ποσότητα οι πελάτες», ανέφερε ο Νίκος Φωτιάδης. 

Από δρυ και οξιά προέρχονται τα καυσόξυλα που διαθέτει στην αγορά της Ροδόπης η μάντρα του Νίκου Φωτιάδη. Κόβονται στα βουνά της Ροδόπης και αυτή είναι μία συνειδητή επιλογή που έχει κάνει ο επαγγελματίας, στηρίζοντας όπως είπε την εγχώρια αγορά. «Τα ελληνικά ξύλα είναι λίγο πιο ακριβά και πιο δύσκολα στο να τα επεξεργαστείς σε σχέση με αυτά που εισάγονται. Όμως προτιμάμε τα εγχώρια ξύλα γιατί πιστεύουμε ότι έχουν καλύτερη ποιότητα. Τα βουνά της περιοχής μας είναι πιο ηλιόλουστα, από αυτά της Βουλγαρίας. Επιπλέον εμείς ερχόμαστε σε επαφή με τους συνεταιρισμούς. Βλέπουμε οι ίδιοι τι εμπόρευμα αγοράζουμε. Όταν έρχεται από τη Βουλγαρία το προϊόν ανοίγεις το φορτηγό και βλέπεις, αλλά δεν ξέρεις τι είναι και από πού είναι αυτά τα ξύλα», τόνισε ο επαγγελματίας. 

Οι παραγγελίες ξεκίνησαν από τον Αύγουστο και θα συνεχιστούν για τους επόμενους δύο μήνες. Αρκετοί συμπολίτες μας έχουν επενδύσει χιλιάδες ευρώ για να εγκαταστήσουν τζάκια ή ξυλολέβητες στα σπίτια τους και έτσι θα προμηθευτούν και φέτος την απαραίτητη ποσότητα καυσόξυλων για την θέρμανση. Εξάλλου τα καυσόξυλα είναι μία φθηνή πηγή ενέργειας για το χειμώνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μία τετραμελής οικογένεια χρειάζεται  να δαπανήσει περίπου 500-600 ευρώ το χρόνο για να θερμανθεί το χειμώνα. Οι έμποροι ξυλείας το γνωρίζουν αυτό και εκφράζουν ανησυχία ότι θα υπάρξουν ελλείψεις στην αγορά της Ροδόπης. Αυτό εκτίμησε ο Τζεβλέτ Καρά ο οποίος διατηρεί μία μάντρα ξυλείας στην Κομοτηνή. «Οι τιμές ξεκινούν από 60 ευρώ στο κυβικό και θα αυξηθούν όπως πάει. Στην αρχή πωλούσαμε κοντά στα 50-55 ευρώ το κυβικό. 

Αυξήθηκαν γιατί και στη Βουλγαρία δεν υπάρχουν ξύλα και τα ελληνικά δε φθάνουν για την αγορά», είπε ο κ. Καρά. Τα ξύλα που εμπορεύεται ο ίδιος προέρχονται τα περισσότερα από τη γειτονική Βουλγαρία. Εξάλλου όπως λέει το 90% των ξύλων στην ελληνική αγορά εισάγονται από τη γειτονική χώρα. «Ο κόσμος προτιμάει να αγοράζει τα ελληνικά ξύλα αλλά βγαίνουν ακριβότερα», είπε και πρόσθεσε «το βουλγάρικο ξύλο είναι καλό ξύλο και δεν πιστεύω ότι έχει διαφορά στην καύση. Το θέμα είναι τι αγοράζεις». Υπάρχουν διάφορα είδη ξυλείας αλλά στη μάντρα του ο κ. Καρά εμπορεύεται αποκλειστικά τη δρυ. Το ξύλο της δρυός είναι από τα αγαπημένα των καταναλωτών, κυρίως για την ωραία φλόγα που δίνει και τη διάρκεια καύσης. Είναι πυκνό, καίγεται με ήρεμη και μακριά φλόγα και είναι πιο οικονομικό από τα υπόλοιπα, άρα αποτελεί ιδανική επιλογή για καυσόξυλο.  

Όσον αφορά στην κατανάλωση, «μειώνεται κάθε χρόνο», παρατηρεί ο επαγγελματίας. «Μπορεί να φαίνεται ότι αυξήθηκε αλλά μειώνεται κάθε χρόνο, γιατί μειώνεται η κατανάλωση. Παλιά έλεγαν να φέρουμε με τη μία όλα τα ξύλα της χρονιάς, τώρα μας τα ζητάνε λίγα-λίγα και προσπαθούν να βγάλουν το χειμώνα. Η αγορά δε μειώθηκε σε ποσότητα και αριθμό πελατών, αλλά στην κατανάλωση», τόνισε ο κ. Καρά. 

Πάντως ο κλάδος πλήττεται σημαντικά από τη λαθροϋλοτομία που γνωρίζει έξαρση τα τελευταία χρόνια και στην περιοχή μας. Παράλληλα σημαντικές απώλειες καταγράφονται και από την παράνομη εισαγωγή ξυλείας από τη Βουλγαρία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον και με ΦΠΑ πλέον στο 23%, οι έμποροι ξυλείας αγωνίζονται να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της αγοράς, διατηρώντας σε χαμηλά επίπεδα τις τιμές αφού γνωρίζουν ότι απευθύνονται κυρίως και φτωχιές οικογένειες.