Βασίλης Στοάκης: ο φιλόλογος ?προπονητής που έφερε την ΑΕΚ στην Γ? Εθνική

Με την ΑΕΚ να γνωρίζει την ήττα στην μακρινή πρεμιέρα στην έδρα των Φερών, σχεδόν σύσσωμη η αθλητική κοινότητα της Κομοτηνής «έστρεψε τα βέλη της» κατά του πρωτάρη τεχνικού της ομάδας Βασίλη Στοάκη και των ανέτοιμων παικτών. Αρκετούς μήνες αργότερα, προπονητές και παίκτες δίνουν την βροντερή τους απάντηση. Όχι με φλύαρα λόγια και δικαιολογίες, αλλά έμπρακτα με την άνοδό τους στην Γ’ Εθνική. Ο «Χ» ανέδειξε σε όλη την διάρκεια της χρονιάς την προσπάθεια και των τριών συλλόγων μπάσκετ με pre-game, after-game και μεσοβδόμαδες αναλύσεις, για να φτάσουμε στον πολυπόθητο τίτλο της ΑΕΚ και στην εξασφάλιση του «χρυσού» εισιτηρίου της προς την Γ? Εθνική. Ο άνθρωπος που ανέλαβε το εξαιρετικά απαιτητικό έργο, ο τεχνικός της ομάδας Βασίλης Στοάκης, αποκαλύπτεται στην συνέντευξη εφ? όλης της ύλης που ακολουθεί.

-Για μας το παιχνίδι ήταν «τελικός». Κι επειδή κι εγώ είμαι μικρός στην ηλικία και άπειρος και για τα περισσότερα παιδιά,  το παιχνίδι ήταν κάτι πρωτόγνωρο, γενικότερα όλη η εβδομάδα ήταν πάρα πολύ δύσκολη, γιατί ξέραμε ότι αν κερδίζαμε έστω και με ένα πόντο θα ανεβαίναμε, λόγω και της απόφασης της Φιλίας Ορεστιάδας να μην ταξιδέψει στην Καβάλα. Οπότε αυτό μας προκάλεσε έξτρα πίεση, κάτι που βγήκε στο γήπεδο. Ήμασταν νωθροί στο ξεκίνημα, ωστόσο συνέχεια σιγά-σιγά «ροκανίζαμε» τη διαφορά. Αν δεν ήμασταν βιαστικοί στις επιλογές και αγχώδεις, θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να τελειώσουμε πιο γρήγορα το παιχνίδι. Ο Πανσερραϊκός έχει μια αξιόμαχη ομάδα και η ιστορία του και η ποιότητα των παικτών του έκαναν πιο σημαντική τη νίκη μας. 

-Στο 15ο λεπτό ο Σιμάκης είχε 2 φάουλ και ο Χονδρόπουλος 3 φάουλ. Οπότε, αναγκαστικά έπρεπε να αλλάξουμε την άμυνά μας, γιατί αν παίζαμε ένας εναντίον ενός, θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα. Επομένως επιλέξαμε πίεση στο πρώτο μισό του γηπέδου και ζώνη στο δεύτερο μισό έτσι, ώστε να προφυλάξουμε τους δύο παίκτες αλλά και να μπλοκάρουμε την επίθεσή τους. Από το «σκάουτινγκ» που είχαμε κάνει, ξέραμε ότι δεν είναι ιδιαίτερα εύστοχοι από την γραμμή των 6,75 μέτρων.

-Δεν θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω την επιστολή, γιατί δεν θέλω να μπω σε μια διαδικασία αντιπαράθεσης. Είναι επιλογή τους. Καταλαβαίνω ότι σε άλλα πράγματα έχουν δίκαιο και σε άλλα όχι. Έτσι όπως βγήκε η μορφή των αγώνων, βγήκαμε εμείς στο τέλος να νικάμε. Προσπαθούν να υποτιμήσουν τη δουλειά που έχουμε κάνει, κι αυτό λίγο με στεναχωρεί, αλλά επαναλαμβάνω ότι η μορφή του πρωταθλήματος εξαρχής είχε κάποια θέματα, απλά κερδίσαμε με 9 πόντους και χάσαμε με 9, και το πρωτάθλημα κρίθηκε σε κάτι περισσότερο από τις λεπτομέρειες. Φτάσαμε στο σημείο να κοιτάμε και συνολικές διαφορές. 

-Αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα κι αυτά έγιναν ακόμη πιο σημαντικά μετά την ήττα στην πρεμιέρα. Θεωρώ ότι δεν έχει ξανά υπάρξει τόσο κακή διαιτησία. Απλά ήταν σε κακή μέρα οι διαιτητές, όχι κάτι περισσότερο. Όταν έλεγα ότι αδικήθηκα, καταλάβαινα ότι δεν γινόμουν στους άλλους πιστευτός κι άρχισαν να λένε «δεν κάνει ο Βασίλης και δεν κάνει η ομάδα». Στην ουσία ήταν πρώτη αγωνιστική και πρώτη ήττα. Στην Ελλάδα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει υπάρξει και απομάκρυνση. Παρόλα αυτά τα παιδιά πίστεψαν σε μένα, εγώ πίστεψα και με το παραπάνω σε αυτά, δώσαμε την ψυχή μας, κι ακόμη μετά την ήττα στο Κύπελλο κόντρα στον Αστέρα βιάστηκαν να μας ξεγράψουν. Αυτή η ήττα μας πείσμωσε ακόμη περισσότερο και βγήκε στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Όσοι ήταν στο γήπεδο καταλαβαίνουν ότι η διαφορά των 9 πόντων δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική διαφορά. Είναι θεωρητικό, γιατί και ο Αστέρας μπορεί να πει ότι στην άλλη αναμέτρηση βρέθηκε στο +16,  έξι λεπτά πριν το τέλος. Αξίζουν πάρα πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά, η άνοδος είναι δική τους, είτε έπαιξαν 40 λεπτά, είτε ήταν απλώς στην αποστολή. Ήταν μια εμπειρία ζωής και είμαι χαρούμενος που την έζησα με αυτά τα παιδιά.

-Αυτή την στιγμή δεν είμαι σε θέση να κάνω συγκρίσεις, γιατί το θέμα «σηκώνει» μεγάλη κουβέντα για την επόμενη σαιζόν. Είμαι χαρούμενος, που φτιάξαμε ένα σύνολο που κάθε ομάδα θα ζήλευε, και θεωρώ ότι αυτό το καλοκαίρι θα είναι ενδιαφέρον γενικά και ειδικά για το μπάσκετ της Κομοτηνής. 

-Αυτό που έπρεπε να κάνει η ΑΕΚ ήταν να πάρει μια επιτυχία. Θεωρώ ότι δώσαμε χαρά στον κόσμο. Και με μια βόλτα απλή καθημερινή ο κόσμος πήρε μια χαρά, και στην εποχή μας οι χαρές είναι λίγες και μπορεί να τις δώσει ο αθλητισμός. Το τι θα γίνει στη νέα σαιζόν και πως θα τα βγάλουμε πέρα είναι θέμα διοίκησης. Όλοι εμείς θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε, προκειμένου να βάλουμε κάποια πράγματα στην σειρά. Ο στόχος είναι πιο δύσκολος, χρειάζεται μεγάλη οικονομική ενίσχυση, παρόλα αυτά όμως η χαρά που πήραμε το τελευταίο τριήμερο με τα θετικά και εγκωμιαστικά σχόλια ήταν η ηθική ανταμοιβή που αναζητούσαμε τα τελευταία χρόνια που κάναμε αυτή την μεγάλη προσπάθεια. 

-Είναι όντως περίεργο. Είχα βρεθεί στην Κομοτηνή, προκειμένου να σπουδάσω Φιλολογία, στην ουσία όμως ο λόγος για τον οποίο βρέθηκα ήταν οι δημοσιογραφικές μου ιδιότητες. Με ενδιέφερε γιατί έκανα κι εκπομπές και έγραφα. Ασχολούμαι ακόμα κυρίως με τις μεταδόσεις μου στους αγώνες του Πανθρακικού. Το πιο παράδοξο ήταν η ενασχόλησή μου με την προπονητική. Αυτό έγινε με προτροπή του Σωφρόνη Παπουή στο πλευρό του οποίου βρέθηκα πέρσι στο τεχνικό επιτελείο. Όσοι έζησαν την ομάδα ξέρουν ότι όλες τις αδυναμίες της προσπαθούσα να τις λύσω με πολλά ξενύχτια. Έκανα κι εγώ αρκετά λάθη, αλλά ήταν και η πρώτη μου χρονιά. Ο πολύς κόσμος δικαιολογημένα αμφισβητούσε, αλλά το μεγαλύτερο επίτευγμα πιστεύω πως είναι ότι έκανα αυτά τα παιδιά ομάδα κι ύστερα με δικαίωσαν. Δεν αλλάζει κάτι στην φιλοσοφία μου. Ήταν μια απίστευτη στιγμή, γιατί και τα παιδιά τα αμφισβήτησαν, ώσπου δώσαμε τις απαντήσεις μας. Το μυστικό πιστεύω πως ήταν αυτή η αγάπη από τον ένα προς τον άλλο. Αυτή την χρονιά κι αυτή την ομάδα θα την μνημονεύουμε και θα λέμε γι? αυτή την παρέα ανθρώπων που ο καθένας ήταν τόσο διαφορετικός αλλά όλοι μαζί έφτιαξαν ένα όμορφο αποτέλεσμα. 

-Θα ήθελα να ευχαριστήσω κάποιους ανθρώπους. Την οικογένειά μου, που στην ουσία ήταν οι μόνοι άνθρωποι που με ενδιέφερε η άποψη τους και με στήριξαν ψυχολογικά και οικονομικά σε όλη αυτή την προσπάθεια. Τον Σωφρόνη Παπουή και τον Στέλιο Γεωργαντά, οι οποίοι πίστεψαν σε μένα και μου ανέθεσαν αυτό τον ρόλο. Όταν φτιάχνεις μια ομάδα που στο μυαλό σου θες να πρωταγωνιστήσει, πολύ δύσκολα εμπιστεύεσαι το έργο σε έναν πρωτάρη, που δεν είχε στην ουσία ιδιαίτερη σχέση με αυτό το κομμάτι. Θέλω να ευχαριστήσω τους άμεσους συνεργάτες μου, Πέτρο Μούχτση, Αλέξανδρο Εμμανουηλίδη, τον Μουράτ Τσαούς που σε όλη τη διάρκεια της σαιζόν ανάλαβε το πρόγραμμα εκγύμνασης, και τον Θανάση Χατζηνικολάου για όλη την υποστήριξη σε καίρια κομμάτια. Και εννοείται το κοινό, που φέτος γέμιζε το γήπεδο και με τη βοήθεια των προπονητών των ακαδημιών (Νίκος Παπαδόπουλος, Μανώλης Δαφτσής, Αντρέας Παπαθανασίου), οι οποίοι κάθε φορά που ζητούσαμε φιλικά ακαδημιών ήταν έτοιμοι. Ήταν μια πολύ όμορφη προσπάθεια και μένει στην ιστορία για μας.