Το τσάι του βουνού παρουσίασε στις Αζόρες το λύκειο Ιάσμου

Το δυτικότερο σημείο της Ευρώπης ήταν ο προορισμός της πέμπτης συνάντησης των σχολείων που μετέχουν στο πρόγραμμα ευρωπαϊκής σύμπραξης Comenius με τίτλο ‘Food technology in Europe: differences and similarities’. Έτσι, από τις 24 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2014 αντιπροσωπεία μαθητών του ΓΕΛ Ιάσμου με συνοδούς τη διευθύντρια του Λυκείου Βάγια Σερέτη και την καθηγήτρια Ευφροσύνη Ανδρεαδάκη βρέθηκε στο νησί Σάο Μιγκέλ του συμπλέγματος των Αζορών.

Το σχολείο που φιλοξένησε την ελληνική αποστολή στην Πορτογαλία, το Collegio Da Castaneiro, ήταν ιδιωτικό με σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό. Αυτό που εντυπωσίασε ευχάριστα είναι η εκτίμηση των Πορτογάλων προς την Ελλάδα και τον ελληνικό πολιτισμό. Στο σχολείο μάλιστα πρόσφατα, για να παρακινήσουν τους μαθητές να ασχοληθούν με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, ιδρύθηκε όμιλος με την επωνυμία «Ακαδημία Πλάτωνα» με στόχο την προσέγγιση και μελέτη κειμένων του  αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου. 

Το προϊόν το οποίο ανέλαβε το σχολείο της Πορτογαλίας να παρουσιάσει ήταν το τσάι: η καλλιέργεια του φυτού, η συγκομιδή, η επεξεργασία των φύλλων ώστε από την ίδια πρώτη ύλη να προκύπτουν δύο καταναλωτικά αγαθά, το μαύρο και το πράσινο τσάι και οι ευεργετικές ιδιότητες του ροφήματος για τον ανθρώπινο οργανισμό. Τις εργασίες της συνάντησης άνοιξαν οι οικοδεσπότες. Όπως τόνισαν, οι Αζόρες είναι η μοναδική ευρωπαϊκή περιοχή στην οποία καλλιεργείται το τσάι και εξάγεται σε μεγάλες ποσότητες τόσο στην Ευρωπαϊκή, όσο και στην Αμερικανική ήπειρο. Μάλιστα, είχαν προγραμματίσει δύο επισκέψεις σε τοπικά εργοστάσια τσαγιού στις οποίες οι φιλοξενούμενοι είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά τα στάδια επεξεργασίας και συσκευασίας του τελικού προϊόντος. Η ελληνική ομάδα διαφοροποιήθηκε από τις υπόλοιπες παρουσιάζοντας μια ξεχωριστή ποικιλία που ευδοκιμεί σε ορεινά και ημι-ορεινά μέρη της ελληνικής υπαίθρου, τον σιδερίτη ή, όπως κοινά ονομάζεται, το τσάι του βουνού.

Στο πλαίσιο της γνωριμίας με τους ανθρώπους και τον τόπο, οι αποστολές έγιναν καταρχήν, δεκτές από τους τοπικούς άρχοντες των δύο μεγαλύτερων δήμων του νησιού, της πρωτεύουσας Ponta Delgada και της Ribeira Grande, και κατόπιν ξεναγηθήκαμε στις φυσικές ομορφιές του νησιού που έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο μνημείο της φύσης. Επισκέφτηκαν τη λιμνοθάλασσα στις Sete Citades και στο Fogo που έχουν σχηματιστεί σε κρατήρες ηφαιστείων και περπάτησαν στις όχθες τους. Περπατήσαμε στην Caldeira Velha, ένα δάσος με πλούσια -ενδημική και όχι μόνο- βλάστηση. Η περιοχή διατρέχεται από νερά τα οποία θερμαίνονται με γεωθερμική ενέργεια. Χάρη στην ενέργεια αυτή, όπως μάθαμε,  εξασφαλίζεται και η ηλεκτροδότηση των νησιών. 

Οι αποστολές επίσης επισκέφτηκαν τις Furnas, a boca do vulcão. Ανάμεσα σε μια ακόμα λιμνοθάλασσα και μια δασωμένη πλαγιά αναβρύζει καυτό νερό και αναδίδονται καπνοί από τα έγκατα της γης. Η θερμότητα του εδάφους είναι τόσο μεγάλη ώστε οι ντόπιοι συνηθίζουν να μαγειρεύουν το παραδοσιακό τους φαγητό, κρέας με λαχανικά, παραχώνοντας γάστρες στη γη για περίπου 5 ώρες. Στο κέντρο έρευνας και παρακολούθησης που εδρεύει στην περιοχή, ενημερώθηκαν για την βιοποικιλότητα του τόπου και τις ανθρώπινες παρεμβάσεις προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία του οικοσυστήματος. Αλλά και για την πολιτική, πολιτιστική και γεωλογική ιστορία του νησιού ενημερωθήκαμε, ενώ την τελευταία ημέρα οι αποστολές επισκέφτηκαν φυτεία ανανά και έμαθαν τα μυστικά της καλλιέργειας του εξωτικού αυτού φρούτου.  

Η ώρα του αποχωρισμού ήταν ιδιαίτερα συγκινητική. Όλοι γεμάτοι εμπειρίες και γνώσεις ευχαρίστησαν τους οικοδεσπότες και έδωσαν ραντεβού τον Απρίλιο στην Πολωνία οπότε και ολοκληρώνεται ο κύκλος αυτών των συναντήσεων.