Τρία τραυματισμένα πουλιά σε διάστημα δύο εβδομάδων κλήθηκε να φροντίσει η Ξανθίππη Παρασκευά, μέλος της Οικολογικής Ομάδας Ροδόπης, η οποία συνεργάζεται με οργανώσεις προστασίας της άγριας πανίδας Το τελευταίο πουλί το παρέλαβε από την επαρχιακή οδό μεταξύ Αιγείρου και Πόρπης, ήταν ένας καλαμόκιρκος Ρεπορτάζ Όλγα Τσιούλφα
Τρία τραυματισμένα πουλιά σε διάστημα δύο εβδομάδων κλήθηκε να φροντίσει η συμπολίτισσα μας Ξανθίππη Παρασκευά, μέλος της Οικολογικής Ομάδας Ροδόπης η οποία συνεργάζεται με οργανώσεις προστασίας της άγριας πανίδας. Το τελευταίο πουλί το παρέλαβε από την επαρχιακή οδό μεταξύ Αιγείρου και Πόρπης. Το πουλί το εντόπισε μέσα σε χωράφια ο συμπολίτης μας Χρήστος Γαντζίδης επιστρέφοντας το απόγευμα της Τετάρτης στο σπίτι του. Βλέποντας το τραυματισμένο πουλί, του είδους καλαμόκιρκος, ένα ημερόβιο αρπακτικό πτηνό, επικοινώνησε με κτηνίατρο της Κομοτηνής, που τον έφερε σε επαφή με την κ. Παρασκευά.
Το πουλί έχει συντριπτικό τραύμα στο φτερό που προήλθε, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις από σκάγια. Το τραύμα εκτιμάται ότι είναι αρκετών ημερών, κάτι που σχεδόν καθιστά αδύνατη την πλήρη αποκατάστασή του. Αυτό σημαίνει ότι ο καλαμόκιρκος δε θα καταφέρει να ξαναπετάξει. Δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό περιστατικό. Την περασμένη εβδομάδα η κ. Παρασκευά φρόντισε έναν επίσης τραυματισμένο λευκοτσικνιά και μία εβδομάδα νωρίτερα ένα τσαλαπετεινό. Τα πουλιά είχαν τραυματισμένα φτερά και τα τραύματά τους προήλθαν από σκάγια όπλου. "Μετά την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, στις 20 Αυγούστου συνήθως τα περιστατικά που παίρνω μαρτυρούν ότι πρόκειται για πυροβολημένα πουλιά, γιατί είναι πουλιά που ζουν μακριά από κατοικημένες περιοχές, δηλαδή σε χωράφια, βάλτους. Εκεί είναι λίγο απίθανο να σπάσει ένα πουλί το φτερό του. Οι πελαργοί φθάνουν με σπασμένα φτερά αλλά ξέρουμε ότι ζουν κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Αυτά πάντως τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως είναι πουλιά που κάποιος τα πυροβόλησε και φυσικά απαγορεύεται το κυνήγι τους", δήλωσε στον "Χ" η κ. Παρασκευά παρατηρώντας ότι στις δύο πρώτες εβδομάδες της κυνηγετικής περιόδου, κλήθηκε να φροντίσει τρία πουλιά.
Ο λευκοτσικνιάς, ένας από τους πιο γνωστούς ερωδιούς, είναι αποδημητικό κυρίως πουλί, που περνάει από την Ελλάδα κατά την μετανάστευσή του, βρέθηκε τραυματισμένος, με σπασμένο φτερό στον οικισμό Αρχοντικά. Λίγες ημέρες νωρίτερα πάλι τραυματισμένος στο φτερό βρέθηκε στην περιοχή του Ροδίτη, ένας τσαλαπετεινός. "Τα βρίσκουν περαστικοί. Τηλεφωνούν στην αστυνομία ή την πυροσβεστική ή κάποιο κτηνίατρο και οι κτηνίατροι δίνουν το δικό μου τηλέφωνο. Εγώ πάω τα παίρνω και παρέχω τις πρώτες βοήθειες", εξήγησε η κ. Παρασκευά. Ανήκει στην οικολογική ομάδα Ροδόπης και ασχολείται με τα άγρια ζώα τουλάχιστον 25 χρόνια. Μάλιστα συνεργάζεται με κέντρο περίθαλψης στη Θεσσαλονίκη, γιατί "εγώ δίνω πρώτες βοήθειες και μετά φεύγουν στη Θεσσαλονίκη για να πάνε σε χέρια ειδικών που ασχολούνται με την άγρια πανίδα", εξήγησε.
Η εμπειρία της λέει ότι τα περισσότερα από τα άγρια πουλιά που εντοπίζονται με τραύματα στα φτερά τους, ακόμα και μετά τη φροντίδα των ειδικών, δεν καταφέρνουν να ανοίξουν πάλι τα φτερά τους. "Αυτά τα άγρια πουλιά είναι δύσκολο να ξαναπετάξουν. Μάλιστα το συγκεκριμένο που βρέθηκε στην Αίγειρο είχε συντριπτικό κάταγμα. Όσο πιο γρήγορα περιποιείται το τραύμα, τόσο πιο εύκολα επανέρχεται. Το συγκεκριμένο δε θα ξαναπετάξει μάλλον". Στην περίπτωση αυτή οι ειδικοί κτηνίατροι κόβουν το φτερό, το πουλί μένει ανάπηρο και ζει την υπόλοιπη ζωή του μέσα σε κλουβιά, αφού δεν μπορεί να επιβιώσει έξω στη φύση. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες επιλέγεται η ευθανασία. Σύμφωνα με την κ. Παρασκευά για έναν πελαργό ή ένα φλαμίνγκο με ακρωτηριασμένα πόδια επιλέγεται ο δρόμος της ευθανασίας. Η ίδια ανέφερε πως οι πολίτες είναι ευαισθητοποιημένοι, ωστόσο τόνισε πως για την άγρια ζωή θα πρέπει να ενημερωθούν καλύτερα οι κυνηγοί.
Το πουλί έχει συντριπτικό τραύμα στο φτερό που προήλθε, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις από σκάγια. Το τραύμα εκτιμάται ότι είναι αρκετών ημερών, κάτι που σχεδόν καθιστά αδύνατη την πλήρη αποκατάστασή του. Αυτό σημαίνει ότι ο καλαμόκιρκος δε θα καταφέρει να ξαναπετάξει. Δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό περιστατικό. Την περασμένη εβδομάδα η κ. Παρασκευά φρόντισε έναν επίσης τραυματισμένο λευκοτσικνιά και μία εβδομάδα νωρίτερα ένα τσαλαπετεινό. Τα πουλιά είχαν τραυματισμένα φτερά και τα τραύματά τους προήλθαν από σκάγια όπλου. "Μετά την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, στις 20 Αυγούστου συνήθως τα περιστατικά που παίρνω μαρτυρούν ότι πρόκειται για πυροβολημένα πουλιά, γιατί είναι πουλιά που ζουν μακριά από κατοικημένες περιοχές, δηλαδή σε χωράφια, βάλτους. Εκεί είναι λίγο απίθανο να σπάσει ένα πουλί το φτερό του. Οι πελαργοί φθάνουν με σπασμένα φτερά αλλά ξέρουμε ότι ζουν κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Αυτά πάντως τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως είναι πουλιά που κάποιος τα πυροβόλησε και φυσικά απαγορεύεται το κυνήγι τους", δήλωσε στον "Χ" η κ. Παρασκευά παρατηρώντας ότι στις δύο πρώτες εβδομάδες της κυνηγετικής περιόδου, κλήθηκε να φροντίσει τρία πουλιά.
Ο λευκοτσικνιάς, ένας από τους πιο γνωστούς ερωδιούς, είναι αποδημητικό κυρίως πουλί, που περνάει από την Ελλάδα κατά την μετανάστευσή του, βρέθηκε τραυματισμένος, με σπασμένο φτερό στον οικισμό Αρχοντικά. Λίγες ημέρες νωρίτερα πάλι τραυματισμένος στο φτερό βρέθηκε στην περιοχή του Ροδίτη, ένας τσαλαπετεινός. "Τα βρίσκουν περαστικοί. Τηλεφωνούν στην αστυνομία ή την πυροσβεστική ή κάποιο κτηνίατρο και οι κτηνίατροι δίνουν το δικό μου τηλέφωνο. Εγώ πάω τα παίρνω και παρέχω τις πρώτες βοήθειες", εξήγησε η κ. Παρασκευά. Ανήκει στην οικολογική ομάδα Ροδόπης και ασχολείται με τα άγρια ζώα τουλάχιστον 25 χρόνια. Μάλιστα συνεργάζεται με κέντρο περίθαλψης στη Θεσσαλονίκη, γιατί "εγώ δίνω πρώτες βοήθειες και μετά φεύγουν στη Θεσσαλονίκη για να πάνε σε χέρια ειδικών που ασχολούνται με την άγρια πανίδα", εξήγησε.
Η εμπειρία της λέει ότι τα περισσότερα από τα άγρια πουλιά που εντοπίζονται με τραύματα στα φτερά τους, ακόμα και μετά τη φροντίδα των ειδικών, δεν καταφέρνουν να ανοίξουν πάλι τα φτερά τους. "Αυτά τα άγρια πουλιά είναι δύσκολο να ξαναπετάξουν. Μάλιστα το συγκεκριμένο που βρέθηκε στην Αίγειρο είχε συντριπτικό κάταγμα. Όσο πιο γρήγορα περιποιείται το τραύμα, τόσο πιο εύκολα επανέρχεται. Το συγκεκριμένο δε θα ξαναπετάξει μάλλον". Στην περίπτωση αυτή οι ειδικοί κτηνίατροι κόβουν το φτερό, το πουλί μένει ανάπηρο και ζει την υπόλοιπη ζωή του μέσα σε κλουβιά, αφού δεν μπορεί να επιβιώσει έξω στη φύση. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες επιλέγεται η ευθανασία. Σύμφωνα με την κ. Παρασκευά για έναν πελαργό ή ένα φλαμίνγκο με ακρωτηριασμένα πόδια επιλέγεται ο δρόμος της ευθανασίας. Η ίδια ανέφερε πως οι πολίτες είναι ευαισθητοποιημένοι, ωστόσο τόνισε πως για την άγρια ζωή θα πρέπει να ενημερωθούν καλύτερα οι κυνηγοί.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News