Τοπικό ποδόσφαιρο σημαίνει Νίκος Ιωσηφίδης

Έχει «φάει» με το κουτάλι την ποδοσφαιρική Ροδόπη, ενώ έχει κερδίσει το σεβασμό όλων με την ποιότητα των ακαδημιών του, τις καίριες θέσεις του για θέματα αθλητισμού, τις συνεργασίες με μεγάλους συλλόγους, αλλά και τις αποχωρήσεις του από αυτούς όταν δεν τηρούσαν την φιλοσοφία του. 

Με πολλές διακρίσεις ο Νίκος Ιωσηφίδης ίδρυσε φέτος τους «Λύκους» του, οι οποίοι σε συνεργασία με τον Ορφέα Ξυλαγανής στον πάγκο του οποίου θα βρεθεί ο τεχνικός και με το «φυτώριο» του ΑΟ Φαναρίου, θα δώσουν την ευκαιρία σε νεαρούς αθλητές να πάρουν παραστάσεις και να πρωταγωνιστήσουν από μικρές ηλικίες. Μιλάει εφ’ όλης της ύλης, ενώ μεταξύ πολλών τονίζει πως οι «Λύκοι» δεν είναι επιχείρηση, δηλαδή «ανήκουν σε ερασιτεχνικό σωματείο, τα έσοδα καλύπτουν ακριβώς τα έξοδα, δεν βγάζουμε κέρδος κι αυτό είναι ανοικτό σε οποιονδήποτε να το ελέγξει».

-Εδώ και δεκαπέντε χρόνια ασχολούμαι αποκλειστικά με ακαδημίες. Παρότι έχω δουλέψει και σε υψηλότερο επίπεδο, είδα ότι υπάρχει ένα θέμα με τις ακαδημίες και το αντικείμενο είναι παρεξηγημένο. Δηλαδή υπάρχουν δύο είδη ακαδημιών: Πρώτον οι ακαδημίες οι οποίες είναι καθαρά επιχειρήσεις, που πρώτο στόχο έχουν το κέρδος αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την εκπαίδευση και τη λειτουργία της ακαδημίας. Δεύτερον είναι οι ακαδημίες κυρίως των ΠΑΕ, που στοχεύουν σε παίκτες υψηλού επιπέδου, δηλαδή σε καθαρά ταλέντα που πρέπει να αναδειχθούν, να γίνουν υψηλά ταλέντα και να επανδρώσουν τις ομάδες.

-Εμείς δημιουργήσαμε το τρίτο είδος ακαδημίας, το οποίο αναφέρεται κυρίως στο κομμάτι που έχει μείνει παραμελημένο τόσα χρόνια, δηλαδή στο κομμάτι της εκπαίδευσης των παιδιών. Είναι ακαδημία μαζικού αθλητισμού, αλλά και ανάδειξης ταλέντων, πράγμα το οποίο είναι μακροχρόνιο και όχι άμεσο. Απευθυνόμαστε σε όλα τα παιδιά και προσπαθούμε να λειτουργήσουμε μια ακαδημία έτσι όπως πρέπει να είναι. Κατά τη δική μας άποψη στόχος της ακαδημίας είναι να κοινωνικοποιήσει τα παιδιά εντάσσοντάς τα στο κοινωνικό σύνολο όσο καλύτερα μπορεί, να βελτιώσει προβλήματα κινητικότητας και τελικά να τους μάθει έναν αθλητικό τρόπο ζωής, ο οποίος είναι ο ιδανικός. Όλα αυτά δε μπορείς να τα έχεις μαζί, αν είσαι σε έναν από τους δύο παραπάνω τύπους ακαδημιών. Εμείς δημιουργήσαμε το τρίτο είδος και μια ακαδημία που δεν είναι επιχείρηση. Οι «Λύκοι» ανήκουν σε ερασιτεχνικό σωματείο, τα έσοδα καλύπτουν ακριβώς τα έξοδα, δεν βγάζουμε κέρδος κι αυτό είναι ανοικτό σε οποιονδήποτε να το ελέγξει. Η ακαδημία είναι βασισμένη σε ένα όραμα που είχαμε είχα μαζί με τους Άκη Εξακοΐδη, Σάββα Ισαακίδη και Νίκο Σταμάτη, οι οποίοι έχουν δουλέψει πάρα πολλά χρόνια σε ακαδημίες. Έχουμε ένα κοινό όραμα και μια κοινή φιλοσοφία.

-Υπήρχαν προβλήματα φιλοσοφίας και άλλα οικονομικά προβλήματα, που μας οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Το μοντέλο της ανάδειξης παιδιών από το νομό υπήρχε και με το να δίνουμε την ευκαιρία σε μικρούς ηλικιακά παίκτες να αγωνίζονται και με το να επανδρώσουμε μια ομάδα Α1 κατηγορίας με παίκτες μέσου όρου ηλικίας 15 ετών. Ήδη έφυγαν κάποια παιδιά για μεγαλύτερους συλλόγους, δηλαδή το μοντέλο πέτυχε, και κάναμε και τη δεύτερη ομάδα, τη Δόξα Υφαντών, που ήταν στο Β τοπικό και λειτούργησε σαν γέφυρα μεταξύ της ακαδημίας και της αντρικής ομάδας. Ίδιο μοντέλο θα χρησιμοποιήσουμε και φέτος με αντρική ομάδα τον Ορφέα Ξυλαγανής. Με την ΑΕΚ έληξε η συνεργασία, διότι επέμεναν στο να στοχεύουν μόνο σε παίκτες επιπέδου. Αυτό δε μπορεί να γίνει σε μια ερασιτεχνική ακαδημία περιφέρειας, δηλαδή δε μπορείς να ασχοληθείς μόνο με 3-4 παίκτες και να αφήσεις τα υπόλοιπα 95 παιδιά σε μια άλλη μοίρα. Αυτό ήταν και το θέμα φιλοσοφίας, όπου διαφωνήσαμε. 

-Εγώ πέρασα από τον Πανθρακικό σχεδόν από όλους τους ρόλους, από βοηθός προπονητή μέχρι και τεχνικός διευθυντής στις υποδομές. Την τελευταία χρονιά μου ως τεχνικός διευθυντής είχαμε δημιουργήσει ένα πλάνο. Μέσα σε ένα χρόνο είχαμε χτίσει την ακαδημία με πλάνο να παίρνουμε παίκτες του νομού, με σκοπό να αναδειχθούν, ώστε η Κ20 και η Κ17 να μη βασίζεται σε φοιτητές. Αυτό το πλάνο, παρότι το δέχθηκαν όλοι, και ο τότε προπονητής της ομάδας Άκης Μάντζιος και ο πρόεδρος της ομάδας Δημήτρης Τζελέπης, για κάποιο λόγο δεν προχώρησε. Επειδή εγώ, όμως, έχω την υποχρέωση απέναντι στο γονιό της ακαδημίας, ο οποίος πληρώνει από όταν το παιδί του είναι 5 χρονών για να φτάσει στην ηλικία των 15 και να πάρει τη μικρή του ευκαιρία για να παίξει σε υψηλό επίπεδο, δε μπορούσα να μείνω, εφόσον δε μπορούσε να λειτουργήσει το πλάνο, είτε λόγω της φιλοσοφίας είτε λόγω των οικονομικών. Δεν ξέρω γιατί δε λειτούργησε, αλλά το πλάνο είχε γίνει αποδεκτό.

-Το πρόβλημα στην ΕΠΣ Θράκης είναι οι φοιτητές, που για το νομό Ροδόπης είναι ευχή και κατάρα. Το πανεπιστήμιο είναι ένα «εργαλείο» το οποίο προφανώς και δεν έχουμε εκμεταλλευτεί όλοι όσοι ασχολούμαστε με τον αθλητισμό στο βαθμό που πρέπει. Αντιθέτως υπάρχει και το θέμα των φοιτητών, που έρχονται έτοιμοι να παίξουν κι έχουν περάσει από ακαδημίες Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ κ.λπ. Με δεδομένο το φαινόμενο της κρίσης και την υπομονή που χρειάζεται για να «φτιάξεις» ένα ποδοσφαιριστή, οι περισσότερες ομάδες και προπονητές προτιμούν να πάρουν έναν έτοιμο παίκτη. Αυτό το επιλέγουν έστω και για δύο χρόνια, γιατί ο φοιτητής έρχεται για τις σπουδές του και μετά φεύγει. Τότε η ομάδα που πάει για πρωταθλητισμό, διαλύεται, με το φαινόμενο του Ιάσμου να είναι ξεκάθαρο παράδειγμα. Το πρόβλημα στο νομό αντικατοπτρίζεται στις μικτές, δηλαδή δε μπορούσαν να βγάλουν ταλέντα, γιατί δεν εμπιστεύονταν οι ομάδες νεαρούς ποδοσφαιριστές. Οπότε οι παραστάσεις των 15χρονων που παίζουν στις μικτές είναι μηδενικές, σε αντίθεση με τους νομούς Δράμας ή Καβάλας. Πέρσι οι μικτές μας άρχισαν να γίνονται ανταγωνιστικές, κάτι που οφείλεται στη δική μας προσπάθεια που βάλαμε αυτά τα παιδιά να παίξουν Α1 (Σπάρτακος) και Β (Υφαντές) κατηγορία. Το 90% των παιδιών της περσινής μικτής ήταν από παιδιά που βγάλαμε εμείς. Φέτος είδα ότι και ο ΠΑΟΚ Fair Play ακολούθησε το παράδειγμά μας και πολύ σωστά κατέβασε ομάδα με νεαρούς ποδοσφαιριστές στο Β τοπικό. Αυτό είναι πολύ θετικό βήμα και ίσως και άλλα σωματεία ακολουθήσουν το παράδειγμα, ώστε να αναβαθμίζεται και το επίπεδο των μικτών.

-Θα δώσουμε τη δυνατότητα σε νεαρούς 15χρονους ποδοσφαιριστές να παίξουν στη μεγάλη τοπική κατηγορία και να πάρουν παραστάσεις. Ο μέσος όρος ηλικίας μας στον Ορφέα είναι 16-17 ετών. Θα δούμε τον περσινό Σπάρτακο στον φετινό Ορφέα, με τη διαφορά ότι έχουμε αναβαθμίσει την ομάδα, βάζοντας ακόμη μικρότερους ποδοσφαιριστές, πηγαίνοντας στην ηλικία των 14, ώστε να κερδίσουν τη χρονιά. Με δεδομένο ότι χρειαζόμασταν και μια ομάδα «γέφυρα» βρήκαμε τον ΑΟ Φαναρίου, την οποία πήραμε και διοικητικά και θέλουμε να αναβαθμίσουμε μια περιοχή που, επειδή είναι μακριά από την Κομοτηνή, είναι λίγο παραμελημένη.

-Πέρσι τραυματίστηκε ένας δικός μας παίκτης, ο Φώτης Γεωργιάδης, ενώ το συνάντησα και άλλες τρεις-τέσσερις φορές μέσα στα γήπεδα. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να γίνει. Τα σωματεία, όμως, λειτουργούν με «αίμα», «ιδρώτα» και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να το καλύψουν. Αυτό δεν είναι ούτε θέμα της ΕΠΣ Θράκης, γιατί τα κονδύλια από την ΕΠΟ είναι μηδαμινά, ούτε των ομάδων, αλλά πιστεύω ότι αυτό το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με μια μικρή εισφορά που θα δίνεται από τα σωματεία όλο το χρόνο, ώστε να υπάρχει από ένας γιατρός σε κάθε γήπεδο, έστω Α1 κατηγορίας. Αν δεν συμβεί αυτό, το κενό μπορεί να καλυφθεί με σεμινάρια πρώτων βοηθειών σε όλους τους προπονητές, τα οποία έχω προτείνει στον πρόεδρο της ΕΠΣ. Τα πρώτα δευτερόλεπτα μιας κρίσης ή ενός τραυματισμού μπορούν να σώσουν τη ζωή κάποιου. Άρα το να υπάρχει κάποιος που να ξέρει τι θα κάνει στα πρώτα δευτερόλεπτα, αυτό μπορεί να σώσει τη ζωή ενός παιδιού. Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε από τη στιγμή που δεν θα έχουμε γιατρό.