Οι εκδηλώσεις μνήμης δεν είχαν σοβινιστικό χαρακτήρα ούτε αναζωπυρώνουν πάθη, ενώ η αναγνώριση των εγκλημάτων και η απόδοση τιμής στα θύματα από το κράτος ? θύτη αποφορτίζει το κλίμα και θα δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στην ελληνοβουλγαρική φιλία?» υποστήριξε ο δικηγόρος Δημήτρης Γαρούφας. Διακεκριμένοι ιστορικοί μίλησαν για τα γεγονότα ενώ σύσσωμες οι αρχές Δράμας και Σερρών, μετείχαν σε όλες τις εκδηλώσεις
Η είδηση ότι η Ομοσπονδία Σερραϊκών συλλόγων Θεσσαλονίκης και η Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Σερρών - Μελενίκου διοργάνωσε εκδηλώσεις με στόχο την προβολή του αιτήματος για καθιέρωση της 29ης Σεπτεμβρίου ως ημέρας μνήμης των θυμάτων της βουλγαρικής κατοχής 1916-1918 στους νομούς Σερρών, Δράμας και Καβάλας ήταν ένα κυρίαρχο θέμα που δέσποσε το Σαββατοκύριακο και ειλικρινά απορήσαμε πως δεν μετείχε και η Θράκη στην προσπάθεια αυτή αφού βίωσε το κλίμα του στυγνού Βούλγαρου κατακτητή στις τότε μαύρες εποχές της κατοχής. Αφού εκατοντάδες Θρακιώτες βρέθηκαν ντουρντουβάκια στην Βουλγαρία και ακόμη υπάρχουν επιζώντες που μιλούν με τον τρόμο στα μάτια για όσα βίωσαν. Εκεί στα βάθη της Βουλγαρίας πήγαν για να ανοίγουν ορυχεία ή να στρώνουν σιδηροδρομικές γραμμές, όπου από κακουχίες, ασιτία κ.λπ. πέθαναν οι μισοί, ενώ ταυτόχρονα καταπίεζαν τους υπόλοιπους για να τους αναγκάσουν να φύγουν και να αλλάξουν οι πληθυσμιακοί συσχετισμοί και με καημό οι Ελληνες τραγουδούσαν:«της Βουλγαρίας τα βουνά θεέ μ’ χαμήλωσέ τα,να δούμε τα Ελληνόπουλα και πάλι ψήλωσέ τα…» αναφέρει ο δικηγόρος κ. Γαρούφας. Έστω κι εκ των υστέρων μπορεί να γίνει κάτι και να υπογράψουν και τα σωματεία της Θράκης αφού ενημερωθούν το σχετικό ψήφισμα.
ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
«Τα Νουρντουβάκια»1941-1944. Βουλγαρική κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη από το Στρυμώνα μέχρι τον Έβρο. Οι Έλληνες υπομένουν πείνα, βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς και προπαγάνδα για τη Μεγάλη Βουλγαρία του Αιγαίου... Τα γεγονότα και οι σφαγές του άμαχου πληθυσμού στις 29 Σεπτεμβρίου του 1941 στη Δράμα και τα περίχωρά της, το Δοξάτο καθώς και στο Νέο Σκοπό Σερρών. Η ομηρία όλων των παλικαριών από τις κατεχόμενες περιοχές, για να μην υπάρξει αντίσταση κατά των κατοχικών δυνάμεων και η κατάταξή τους στα τάγματα εργασίας του Βουλγαρικού στρατού - στα ΝΤΟΥΡΝΤΟΥΒΑΚΙΑ -.Η καταναγκαστική εργασία μεσ’ το λιοπύρι, στα βουνά και στους κάμπους της Βουλγαρίας για να περάσουν δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές, με πενήντα δράμια νερό κάθε δυο ώρες, με ελάχιστο κακοφτιαγμένο φαγητό και άγριους ξυλοδαρμούς. Όλα αυτά βέβαια μπορούσαν να τα γλυτώσουν, έφτανε να απαρνιόνταν την Ελληνική τους υπηκοότητα και να γραφόταν Βούλγαροι...Η ζωή στο χωριό για το Στέργιο Αλεξανδρή, λοχία στους Παληουριώνες, ένα από τα οχυρά της γραμμής Μεταξά κατά την εισβολή των χιτλερικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, επιφυλάσσει οδυνηρές εμπειρίες. Η πάλη ανάμεσα στο χρέος για την πατρίδα και την αγάπη για την οικογένεια και τους φίλους, ο έρωτας και η αβεβαιότητα για το μέλλον, η πνιγμένη υπερηφάνεια μπροστά στον αγώνα για προσωπική επιβίωση και το φόβο για αντίποινα στην οικογένεια, η δοκιμασία των προσωπικών σχέσεων μέσα σε ένα περιβάλλον προπαγάνδας και καχυποψίας και η συγκλονιστική αλληλεγγύη των κατατρεγμένων...» σημειώνει ο συγγραφέας Δημήτρης Μπατσιούλας. Μια δυνατή ιστορία βασισμένη πάνω σε πραγματικές μαρτυρίες και ιστορικά γεγονότα, μια κατάθεση ψυχής και ένας φόρος τιμής για μια από τις σκοτεινότερες περιόδους της γης των Μακεδόνων.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟΠΗ
Στις 5.6.1941 η Γερμανική Κυβέρνηση παραδίδει την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση των ελληνικών εδαφών ανατολικά του Στρυμώνα μέχρι τού Έβρου στους Βουλγάρους. Οι ελληνικές παντός είδους αρχές εκδιώκονται και εγκαθίστανται αντίστοιχες Βουλγαρικές. Οι Έλληνες Μητροπολίτες, οι ιερείς, οι δάσκαλοι, οι δικαστές, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι κάθε είδους επιστήμονες απελαύνονται στη Γερμανοκρατουμένη Ελλάδα. Η νέα βουλγαρική κατοχή είναι η φοβερότερη που υπήρξε ποτέ. Η βουλγαρική κυβέρνηση αποβλέπει σε ταχύρρυθμο εκβουλγαρισμό των Ελλήνων. Εφαρμόζει ένα πρόγραμμα εξόντωσης τού πληθυσμού. Και όμως οι Έλληνες της Ροδόπης δεν υποκύπτουν. Με όλες των τις δυνάμεις αντιπαλεύουν. Το Σεπτέμβριο του 1944 η Βουλγαρία καταλαμβάνεται από τους Ρώσους. Αυτομάτως η Βουλγαρία μεταβάλλεται, από Φασιστικό Κράτος, σύμμαχο προς τούς Γερμανούς, σε Κομμουνιστικό, στο πλευρό της Σοβιετικής Ενώσεως. Εξαναγκάζονται όμως από τους Δυτικούς Συμμάχους να αποχωρήσουν από το ελληνικό έδαφος (10—20 Οκτωβρίου 1944). Η αποχώρησή τους γίνεται αναίμακτα. Η αφελής συμπάθεια των Ελλήνων Κομμουνιστών προς το ομοϊδεατικό προς αυτούς κομμουνιστικό καθεστώς της Βουλγαρίας, επιτρέπει στους Βουλγάρους να πάρουν μαζί των όλα τα λάφυρα από τις λεηλασίες των ελληνικών περιουσιών. Ακόμη και τα παράθυρα των σπιτιών και τους μαρμάρινους νεροχύτες από τις κουζίνες. Το Μάρτιο του 1945 επί τέλους φθάνει η Ελληνική Εθνοφυλακή και αποκαθίσταται το νόμιμο κράτος. Ο Νομός Ροδόπης είναι και πάλι ελεύθερος. Πανηγυρίζει ό λαός. Αλλά ο Εμφύλιος Πόλεμος του 1946—1949 αναστέλλει την πρόοδο και επιφέρει νέες καταστροφές.
Το 1950 με τη λήξη του Εμφυλίου, ανατέλλει η καινούργια ζωή της ελληνικής Ροδόπης»...
Δεν υπάρχει περίπτωση να κλονιστούν οι σχέσεις με την σημερινή Βουλγαρία
Σήμερα έχουμε φιλικότατες σχέσεις , με τη Βουλγαρία σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας ακαδημαϊκό, μορφωτικό και εμπορικό. Δεν υπάρχουν εκατέρωθεν εδαφικές διεκδικήσεις και είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης . Η Ελλάδα όπως υποστήριξαν εξ άλλου και όλοι οι ομιλητές οφείλει να μην ξεχνά την Ιστορία της και να καθιερώσει ημέρα μνήμης για τα θύματα αυτής της θηριωδίας, αλλά θα έπρεπε ταυτόχρονα η γειτονική φίλη Βουλγαρία να επιστρέψει τα σπάνια κειμήλια που κλάπηκαν από μοναστήρια μας την περίοδο των βουλγαρικών κατοχών και με δική της πρωτοβουλία να συμμετέχει σε εκδηλώσεις απόδοσης τιμής στα θύματα βουλγαρικών κατοχών, όπως ευφυώς κάνουν οι Γερμανοί για τα δικά τους θύματα. Έτσι οικοδομούνται σχέσεις συγχώρεσης εμπιστοσύνης καλύτερης γειτνίασης και ειλικρινούς φιλίας.
ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
«Τα Νουρντουβάκια»1941-1944. Βουλγαρική κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη από το Στρυμώνα μέχρι τον Έβρο. Οι Έλληνες υπομένουν πείνα, βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς και προπαγάνδα για τη Μεγάλη Βουλγαρία του Αιγαίου... Τα γεγονότα και οι σφαγές του άμαχου πληθυσμού στις 29 Σεπτεμβρίου του 1941 στη Δράμα και τα περίχωρά της, το Δοξάτο καθώς και στο Νέο Σκοπό Σερρών. Η ομηρία όλων των παλικαριών από τις κατεχόμενες περιοχές, για να μην υπάρξει αντίσταση κατά των κατοχικών δυνάμεων και η κατάταξή τους στα τάγματα εργασίας του Βουλγαρικού στρατού - στα ΝΤΟΥΡΝΤΟΥΒΑΚΙΑ -.Η καταναγκαστική εργασία μεσ’ το λιοπύρι, στα βουνά και στους κάμπους της Βουλγαρίας για να περάσουν δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές, με πενήντα δράμια νερό κάθε δυο ώρες, με ελάχιστο κακοφτιαγμένο φαγητό και άγριους ξυλοδαρμούς. Όλα αυτά βέβαια μπορούσαν να τα γλυτώσουν, έφτανε να απαρνιόνταν την Ελληνική τους υπηκοότητα και να γραφόταν Βούλγαροι...Η ζωή στο χωριό για το Στέργιο Αλεξανδρή, λοχία στους Παληουριώνες, ένα από τα οχυρά της γραμμής Μεταξά κατά την εισβολή των χιτλερικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, επιφυλάσσει οδυνηρές εμπειρίες. Η πάλη ανάμεσα στο χρέος για την πατρίδα και την αγάπη για την οικογένεια και τους φίλους, ο έρωτας και η αβεβαιότητα για το μέλλον, η πνιγμένη υπερηφάνεια μπροστά στον αγώνα για προσωπική επιβίωση και το φόβο για αντίποινα στην οικογένεια, η δοκιμασία των προσωπικών σχέσεων μέσα σε ένα περιβάλλον προπαγάνδας και καχυποψίας και η συγκλονιστική αλληλεγγύη των κατατρεγμένων...» σημειώνει ο συγγραφέας Δημήτρης Μπατσιούλας. Μια δυνατή ιστορία βασισμένη πάνω σε πραγματικές μαρτυρίες και ιστορικά γεγονότα, μια κατάθεση ψυχής και ένας φόρος τιμής για μια από τις σκοτεινότερες περιόδους της γης των Μακεδόνων.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟΠΗ
Στις 5.6.1941 η Γερμανική Κυβέρνηση παραδίδει την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση των ελληνικών εδαφών ανατολικά του Στρυμώνα μέχρι τού Έβρου στους Βουλγάρους. Οι ελληνικές παντός είδους αρχές εκδιώκονται και εγκαθίστανται αντίστοιχες Βουλγαρικές. Οι Έλληνες Μητροπολίτες, οι ιερείς, οι δάσκαλοι, οι δικαστές, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι κάθε είδους επιστήμονες απελαύνονται στη Γερμανοκρατουμένη Ελλάδα. Η νέα βουλγαρική κατοχή είναι η φοβερότερη που υπήρξε ποτέ. Η βουλγαρική κυβέρνηση αποβλέπει σε ταχύρρυθμο εκβουλγαρισμό των Ελλήνων. Εφαρμόζει ένα πρόγραμμα εξόντωσης τού πληθυσμού. Και όμως οι Έλληνες της Ροδόπης δεν υποκύπτουν. Με όλες των τις δυνάμεις αντιπαλεύουν. Το Σεπτέμβριο του 1944 η Βουλγαρία καταλαμβάνεται από τους Ρώσους. Αυτομάτως η Βουλγαρία μεταβάλλεται, από Φασιστικό Κράτος, σύμμαχο προς τούς Γερμανούς, σε Κομμουνιστικό, στο πλευρό της Σοβιετικής Ενώσεως. Εξαναγκάζονται όμως από τους Δυτικούς Συμμάχους να αποχωρήσουν από το ελληνικό έδαφος (10—20 Οκτωβρίου 1944). Η αποχώρησή τους γίνεται αναίμακτα. Η αφελής συμπάθεια των Ελλήνων Κομμουνιστών προς το ομοϊδεατικό προς αυτούς κομμουνιστικό καθεστώς της Βουλγαρίας, επιτρέπει στους Βουλγάρους να πάρουν μαζί των όλα τα λάφυρα από τις λεηλασίες των ελληνικών περιουσιών. Ακόμη και τα παράθυρα των σπιτιών και τους μαρμάρινους νεροχύτες από τις κουζίνες. Το Μάρτιο του 1945 επί τέλους φθάνει η Ελληνική Εθνοφυλακή και αποκαθίσταται το νόμιμο κράτος. Ο Νομός Ροδόπης είναι και πάλι ελεύθερος. Πανηγυρίζει ό λαός. Αλλά ο Εμφύλιος Πόλεμος του 1946—1949 αναστέλλει την πρόοδο και επιφέρει νέες καταστροφές.
Το 1950 με τη λήξη του Εμφυλίου, ανατέλλει η καινούργια ζωή της ελληνικής Ροδόπης»...
Δεν υπάρχει περίπτωση να κλονιστούν οι σχέσεις με την σημερινή Βουλγαρία
Σήμερα έχουμε φιλικότατες σχέσεις , με τη Βουλγαρία σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας ακαδημαϊκό, μορφωτικό και εμπορικό. Δεν υπάρχουν εκατέρωθεν εδαφικές διεκδικήσεις και είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης . Η Ελλάδα όπως υποστήριξαν εξ άλλου και όλοι οι ομιλητές οφείλει να μην ξεχνά την Ιστορία της και να καθιερώσει ημέρα μνήμης για τα θύματα αυτής της θηριωδίας, αλλά θα έπρεπε ταυτόχρονα η γειτονική φίλη Βουλγαρία να επιστρέψει τα σπάνια κειμήλια που κλάπηκαν από μοναστήρια μας την περίοδο των βουλγαρικών κατοχών και με δική της πρωτοβουλία να συμμετέχει σε εκδηλώσεις απόδοσης τιμής στα θύματα βουλγαρικών κατοχών, όπως ευφυώς κάνουν οι Γερμανοί για τα δικά τους θύματα. Έτσι οικοδομούνται σχέσεις συγχώρεσης εμπιστοσύνης καλύτερης γειτνίασης και ειλικρινούς φιλίας.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
