Τέλος στα προκάτ θέλει να βάλει η διοίκηση του ΔΠΘ

«Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» λέει ο σοφός λαός μας και αυτό είναι ένα ρητό που ταιριάζει γάντι στην περίπτωση πανεπιστημιακών τμημάτων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Η ανάπτυξη του ακριτικού πανεπιστημίου, δυστυχώς, δε συνοδεύτηκε με ανάλογες κτιριακές υποδομές. Έτσι στην αρχή αναζητήθηκε η λύση προκατασκευασμένων χώρων, για τη στέγαση νέων τμημάτων. Τα χρόνια πέρασαν και αντί η κατάσταση να αλλάζει, δυστυχώς τα προκάτ περίσσεψαν, με αποτέλεσμα τόσο το συγκρότημα της παλιάς Νομικής, όσο και η περιοχή της πανεπιστημιούπολης να διαθέτει τέτοιους χώρους για φοιτητές και καθηγητές. Η εικόνα αυτή προκαλεί ερωτήματα, όταν μάλιστα κοιτά κανείς παραπέρα. Η πανεπιστημιούπολη δείχνει να αναπτύχθηκε όπως-όπως και ενώ από τη μία διαθέτει εντυπωσιακά κτίρια για το ένα της τμήμα, από την άλλη, φοιτητές κάνουν μαθήματα λιώνοντας κάτω από το πλαστικό των προκατασκευασμένων.  Στην πανεπιστημιούπολη το τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας στεγάζεται σε προκάτ και φυσικά όσο προσεγμένο και αν είναι το γκαζόν, δεν παύει οι φοιτητές να κάνουν μαθήματα μέσα σε χώρους επιεικώς απαράδεκτους. Στο συγκρότημα της παλιάς Νομικής, το τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης στεγάζεται επίσης σε προκάτ. Τέλος σε αυτή την κατάσταση επιχειρεί να βάλει ο νέος πρύτανης του ΔΠΘ Αθανάσιος Καραμπίνης, αξιοποιώντας υπάρχουσα μελέτη. Προωθείται συνολική λύση για τη σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών η οποία αποτελείται από τα εξής τμήματα: 

Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών, Ελληνικής Φιλολογίας  και Ιστορίας και Εθνολογίας. Από αυτά μόνο το τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας λειτουργεί σε χώρους προκάτ στην πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής, ενώ τα άλλα δύο τμήματα βρίσκονται στο συγκρότημα της παλιάς Νομικής, όπου επίσης τα προβλήματα είναι πολλά, λόγω της παλαιότητας των κτιρίων. 

Για τη στέγαση της σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών θα αξιοποιηθεί μελέτη που έχει στη διάθεση του το πανεπιστήμιο και θα αναζητηθεί χρηματοδότηση του έργου, προφανώς από ευρωπαϊκά κονδύλια. Το φιλόδοξο σχέδιο περιέγραψε η πρόεδρος του τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας Ζωή Γαβριηλίδου μιλώντας στο «Χ». «Υπάρχει μία μελέτη η οποία περιλαμβάνει κτίριο πολλών τετραγωνικών μέτρων για τις ανάγκες της σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών. Μάλιστα έτσι όπως είναι η μελέτη χωρίζεται σε δύο μέρη, ώστε να μπορεί να δοθεί ένα πρώτο τμήμα, αυτόνομο, που θα μπορέσει να λειτουργήσει, μέχρι να ολοκληρωθούν τα υπόλοιπα. Εκείνο που πρέπει να γίνει είναι να βρεθούν τα χρήματα για να  δημοπρατηθεί η μελέτη αυτή και να μπορέσει να αρχίσει η ανέγερση του κτιρίου. Από αυτά που γνωρίζω και σύμφωνα με όσα ανέφερε  σε συγκλήτους ο πρύτανης του ΔΠΘ, έχουν γίνει ενέργειες προκειμένου να  βρεθούν τα χρήματα αυτά, ούτως ώστε να μπορέσει να ανεγερθεί το κτίριο». 

Υπενθυμίζεται ότι το τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης ιδρύθηκε το 1993 και δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές του το ακαδημαϊκό έτος 1995-1996. Όπως αναφέρεται και στην επίσημη ιστοσελίδα του τμήματος, σε αυτό υπηρετούν σήμερα 24 μέλη ΔΕΠ. Δέχεται κατ’ έτος περίπου 250 φοιτητές και φοιτούν σε αυτό περισσότεροι από 600 προπτυχιακοί και περίπου 30 μεταπτυχιακοί φοιτητές. Το τμήμα προσφέρει προς το παρόν δύο ειδικεύσεις: Κλασική Φιλολογία (Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά) και Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία. Το νέο κτίριο σχεδιάζεται να ανεγερθεί στην πανεπιστημιούπολη, ακριβώς πίσω από το χώρο όπου βρίσκονται σήμερα τα προκάτ. 

Όσον αφορά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν προσωπικό και φοιτητές του τμήματος «τα προκάτ θερμαίνονται με κλιματιστικά και όταν έχει πολύ κρύο δεν θερμαίνονται όπως πρέπει. Αντίστοιχα το καλοκαίρι, επειδή δεν έχουν μόνωση, είναι έντονη η ζέστη. Το άλλο πρόβλημα είναι ότι οι αίθουσες δεν επαρκούν. Όταν έγιναν τα προκάτ αυτά, είχαμε μικρότερο αριθμό φοιτητών,   αλλά τώρα που έχουμε έτη που φθάνουν και τα 200 άτομα, δεν έχουμε αίθουσα τόσο μεγάλη για να καλυφθούν οι ανάγκες, ειδικά όταν πρόκειται για τα μαθήματα «κορμού» πρώτου και δεύτερου έτους. Βέβαια το άλλο ζήτημα είναι ότι σε περίοδο εξετάσεων, αναγκαζόμαστε και κάνουμε όλες τις εξετάσεις, στο κεντρικό αμφιθέατρο της πανεπιστημιούπολης, αλλά επειδή ακριβώς η πληθώρα των μαθημάτων είναι τέτοια, πολλές φορές έχουμε ζήτημα με τις ημερομηνίες των εξετάσεων». 

Το νέο κτίριο είναι σίγουρο ότι δε θα προλάβουν ούτε οι φετινοί πρωτοετείς του τμήματος, αλλά θα μείνει για τους επόμενους. Εξάλλου όπως εύστοχα είπε η κ. Γραβριηλίδου «οι ανθρωπιστικές σπουδές μπορεί να μη φέρνουν το «άμεσο κέρδος», ωστόσο φέρνουν τον πολιτισμό στην περιοχή». Ας μην ξεχνάμε ότι το κοινωνικό φροντιστήριο του δήμου Κομοτηνής λειτούργησε χάρη σε καθηγητές και φοιτητές του συγκεκριμένου τμήματος. Αν σκεφτεί κανείς ότι παιδιά φτωχών οικογενειών κατάφεραν έτσι να μπουν στο πανεπιστήμιο, τότε ναι, αξίζει τον κόπο.