Ταξιδιώτες φορτωμένοι αποφεύγουν το ταξί

Το φθηνότερο και για πολλούς το πιο άνετο μέσο μαζικής μεταφοράς είναι το τρένο. Αυτό φυσικά ισχύει στην πατρίδα μας, γιατί ο σιδηρόδρομος στην υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο είναι ιδιαίτερα τσουχτερός. Για όσο λοιπόν ο ΟΣΕ είναι οικονομικός, ταιριάζει γάντι στις ανάγκες των χιλιάδων φοιτητών της Κομοτηνής και όχι μόνο. Οι νέοι αδιαφορούν για την ταλαιπωρία της αναμονής και καθυστέρησης στα δρομολόγια και δεν νοιάζονται εάν σε κάποιο σημείο, ίσως θα πρέπει να μετεπιβιβαστούν σε λεωφορεία, όπως συμβαίνει στον Έβρο. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι τι θα πληρώσουν, όπως εξάλλου στον καθένα από εμάς στις δύσκολες εποχές που διανύουμε. 

Η ιστορία των ελληνικών σιδηροδρόμων, συμβαδίζει με την ιστορία του νεώτερου ελληνικού κράτους. Η ζώσα αυτή ιστορία των σιδηροδρόμων τα τελευταία 40 χρόνια στην Ελλάδα, ταυτίζεται με τον ΟΣΕ. Ο ΟΣΕ είναι μία εταιρία παροχής υπηρεσιών διαχείρισης της Εθνικής Σιδηροδρομικής Υποδομής και εκτέλεσης των αναπτυξιακών έργων υποδομής μέσω της θυγατρικής του την ΕΡΓΟΣΕ. Ο ΟΣΕ ιδρύθηκε το 1970 και ανήκει εξ ολοκλήρου στο Ελληνικό Δημόσιο. Είναι Δημόσια Επιχείρηση Κοινής Ωφέλειας με έδρα την Αθήνα. Λειτουργεί με πλήρη διοικητική, νομική και οικονομική αυτοτέλεια υπό την εποπτεία του Κράτους. Όραμα του ΟΣΕ είναι η ανάπτυξη σύγχρονης υποδομής για την παροχή σιδηροδρομικών μεταφορικών υπηρεσιών, καθιστώντας το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο ουσιαστικό τμήμα των διευρωπαϊκών δικτύων, ικανοποιώντας την ανάγκη των πολιτών και των λοιπών φορέων για γρήγορη, ασφαλή, άνετη και οικονομική μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη του δικτύου, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες της χώρας. Αποστολή του ΟΣΕ είναι να παρέχει τις κατάλληλες υπηρεσίες με στόχο να: καταστεί ο σιδηρόδρομος βασικό μέσο μετακίνησης πολιτών και μεταφοράς εμπορευμάτων. Μεγιστοποιηθεί η κοινωνικοοικονομική αποδοτικότητα των διατιθέμενων πόρων για την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Υπάρξει αρμονική συνεργασία με τους φορείς οικονομικής, επιχειρηματικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

Βασικό μέσο μετακίνησης των φοιτητών είναι ο σιδηρόδρομος στην Κομοτηνή. Οι νέοι των επιλέγουν γιατί είναι φθηνός, ενώ μπορούν να αξιοποιήσουν και τα οικονομικά εισιτήρια που τους παρέχονται λόγω του νεαρού της ηλικίας τους. Πηγαινοέρχονται στους τόπους καταγωγής τους και επιστρέφουν φορτωμένοι με βαλίτσες και τα προσωπικά τους αντικείμενα. Και ενώ θα περίμενε κανείς να επιλέγουν κάποιο μέσο μεταφοράς για να τους πάει μέχρι το σπίτι, αυτοί περπατούν. Βαλίτσα ή σάκος στο ένα χέρι, υπολογιστής στο δεύτερο και κάπου στη μέση η τσάντα χειρός. Αυτές είναι στην καλύτερη περίπτωση οι αποσκευές τις οποίες θα πρέπει να μεταφέρουν πεζοί μέχρι την πόρτα του σπιτιού τους οι φοιτητές. Επιλέγουν να περπατήσουν αντί να πάρουν ταξί, για να κάνουν οικονομία. 

Μία συνηθισμένη ημέρα έξω από σιδηρόδρομο της Κομοτηνής κατέγραφε ο φακός του «Χ». Κατά μικρές ομάδες άρχισαν να βγαίνουν οι επιβάτες του τρένου και πήραν το δρόμο για το κέντρο της Κομοτηνής. Αψήφησαν τις χαμηλές θερμοκρασίες και τον κρύο αέρα, κούμπωσαν τα παλτό και φορτωμένοι τις αποσκευές τους άρχισαν να περπατούν. Είναι μία εικόνα που συνηθίσαμε να βλέπουμε το τελευταίο διάστημα στην πόλη μας. Οι νέοι εγκατέλειψαν τις ανέσεις τους, -εάν το ταξί μπορεί να θεωρηθεί άνεση-, για να κάνουν αιματηρή οικονομία. 

Έτσι τους βλέπουμε να περπατούν από την περιοχή του σταθμού έως το κέντρο ή την πρυτανεία. Πολλές φορές να περπατούν έως τις στάσεις των λεωφορείων για να πάρουν στη συνέχεια το αστικό που οδηγεί στις φοιτητές εστίες. Το ίδιο πράττουν και οι υπόλοιποι συμπολίτες μας. Άλλωστε τι είναι λίγη ταλαιπωρία μπροστά στα 3 και 5 ευρώ που θα γλιτώσουν, εάν τελικά αποφασίσουν να περπατήσουν; Η ανεργία και τα περιορισμένα οικονομικά των γονέων τους ανάγκασαν να σκέφτονται ακόμα και αυτά τα ποσά για την επιβίωση τους. Από όλα τα παραπάνω βέβαια αντιλαμβάνεται κανείς τις μεγάλες δυσκολίες που διέρχεται ο κλάδος των ταξί στην πόλη. Γι’ αυτό άλλωστε οι επαγγελματίες ήδη συγκρότησαν συνεταιρισμό και αναζητούν μέσω αυτού εναλλακτικούς τρόπους αύξησης του εισοδήματός τους.