Τα συσσίτια της κρίσης

Ρεβίθια με μανιτάρια και φασολάδα αλάδωτη, ήταν το χθεσινό μενού στα δύο συσσίτια της μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής. Ήταν νηστίσιμο λόγω της Παρασκευής, αλλά ιδιαίτερα νόστιμο. Το φαγητό παρασκευάζεται καθημερινά από τα ξημερώματα για να μοιραστεί σε δεκάδες πολίτες της Κομοτηνής. Τα ενοριακά συσσίτια καλύπτουν τις ανάγκες απόρων και ανήμπορων να αυτοεξυπηρετηθούν. Σήμερα λειτουργούν δύο ενοριακά συσσίτια υπό την εποπτεία της μητρόπολης. Το συσσίτιο του ιερού μητροπολιτικού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κομοτηνής ιδρύθηκε το 1961 και στεγάζεται στο κτίριο του ενοριακού κέντρου στην οδό Ροδόπης 3. Προσφέρει 65 μερίδες φαγητού ημερησίως και σε όλη τη διάρκεια του έτους. Το δεύτερο συσσίτιο μοιράζεται από τον ιερό ναό Της Του Θεού Σοφίας Κομοτηνής και στεγάζεται στο ενοριακό κέντρο μέσα στον περίβολο του ναού. Προσφέρει σήμερα 49 μερίδες, έχοντας τη δυνατότητα για 60, για 10 μήνες το χρόνο. Τα δύο αυτά συσσίτια συντηρούνται με τις προαιρετικές εισφορές των ενοριτών, δωρεές εταιρειών και άλλων φορέων, καθώς και την οικονομική στήριξη των αντιστοίχων ενοριών και του γενικού φιλόπτωχου ταμείου της μητρόπολης.

Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η διάθεση για προσφορά παρακινεί καθημερινά δύο γυναίκες να ξυπνούν από τα χαράματα για να προετοιμάσουν το φαγητό. 

Ο «Χ» εντόπισε χθες το πρωί την Νανά Μουρτίδου να γεμίζει τα κυπελάκια ηλικιωμένων που κατέφθαναν ένας-ένας για να πάρουν το φαγητό της ημέρας.  «Σήμερα έχουμε φασολάδα χωρίς λάδι, ελιές και ψωμί, είναι Παρασκευή και είναι νηστίσιμο», εξήγησε η μαγείρισσα στο ενοριακό συσσίτιο του μητροπολιτικού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κομοτηνής. Η κουζίνα της κ. Μουρτίδου έλαμπε από καθαριότητα, αν και είναι επιφορτισμένη με το μαγείρεμα για 65 στόματα. Τόσες είναι οι μερίδες που φεύγουν καθημερινά από την οδό Ροδόπης 3. Για τη παρασκευή του φαγητού δίνει καθημερινά το παρόν στις 6 το πρωί, ίσως και νωρίτερα ανάλογα με το μενού της ημέρας. Το ετοιμάζει γρήγορα, ενώ παράλληλα καθαρίζει τη κουζίνα γιατί γνωρίζει ότι από τις 8:30 θα αρχίσουν να έρχονται οι σιτιζόμενοι να το παραλάβουν. Από τις πρώτες κατέφθασε η Μαρία Πετρίδου. 

Τα τελευταία σχεδόν τέσσερα χρόνια σιτίζεται από τη μητρόπολη καθώς αδυνατεί να καλύψει οικονομικά ακόμα και το καθημερινό φαγητό της. «Δόξα στο Θεό που βρίσκουμε ακόμα ανοιχτές πόρτες και έχουμε το φαγητό μας», είπε συγκινημένη και έκανε το σταυρό της με σεβασμό. «Έχω φορολογική δήλωση μηδέν. Τα παιδιά μου πληρώνουν τα φάρμακα μου. Αναγκαστικά έρχομαι να πάρω από εδώ φαγητό. Είμαι 60 χρονών, είμαι άνεργη και περιμένω να περάσουν τα χρόνια, για να πάρω έστω τη μειωμένη μου σύνταξη. Να παίρνω τουλάχιστον κάποια λεφτά και να μπορώ να κάνω κάποια ψώνια. Πάλι δόξα στο Θεό που έχουμε ψωμί και τρώμε εδώ», είπε. 

Η κ. Πετρίδου είναι μία από τις δεκάδες περιπτώσεις πολιτών της Κομοτηνής, που σιτίζονται καθημερινά από το συσσίτιο της ενορίας, είπε ο υπεύθυνος πάτερ Δημήτριος Βασιλειάδης. Το συσσίτιο ιδρύθηκε το 1961 στο πλαίσιο της ενοριακής δράσης από τον τότε προϊστάμενο και την επιτροπή που υπήρχε. Λειτούργησε μέχρι το 2008 στις εγκαταστάσεις δίπλα από τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο χώρος όπου βρίσκεται τώρα, ανεγέρθηκε χάρη σε δωρεά. Το οικόπεδο δωρίστηκε από τις δύο αδερφές Αναστασία και Ελένη Μπισκιτζή. Είχαν δωρίσει το οικόπεδο για να ενισχύσει με τα εισοδήματά του το φιλόπτωχο ταμείο και το συσσίτιο. Με μια επιχορήγηση του ιδρύματος Νιάρχου έγινε η αρχή και ανοικοδομήθηκε και το 2008 εγκαινιάστηκε, ο νέος χώρος. Η δωρεά του ιδρύματος έγινε τη δεκαετία του ’90 και ήταν ύψους 10.000.000 δραχμών. Διατέθηκε εξολοκλήρου για την κατασκευή του σημερινού κτιρίου, ενώ τα χρήματα που χρειάστηκαν επιπλέον δόθηκαν από το ταμείο της  ενορίας, η οποία μέχρι σήμερα καλύπτει τα έξοδα συντήρησης, πληρώνει δηλαδή ΔΕΚΟ και ό,τι άλλο χρειαστεί. Όσον αφορά  στο κόστος λειτουργίας του συσσιτίου, αυτό καλύπτεται από το φιλόπτωχο ταμείο, από ένα κουτί που υπάρχει στους Αγίους Αναργύρους, δωρεές πολιτών και τελευταία από την εταιρία Alfa Beta Roto, η οποία δίνει ένα ποσό μηνιαίως, χρήματα  τα οποία καλύπτουν το ένα τρίτο των μηνιαίων δαπανών του συσσιτίου. «Από εδώ φεύγουν κάθε μέρα 65 γεύματα. Είναι ένα πλήρες καθημερινό γεύμα με ψωμί και σαλάτα. Στις γιορτές δίνουμε και γλυκό και φρούτο», είπε ο πάτερ Δημήτριος Βασιλειάδης.

Το συσσίτιο λειτουργεί καθημερινά από Δευτέρα έως Σάββατο, ενώ για την Κυριακή οι πολίτες λαμβάνουν από το Σάββατο ενισχυμένη μερίδα, καθώς δε μοιράζεται φαγητό. «Είναι άνθρωποι όλων των ηλικιών, έχουμε ηλικιωμένους, αλλά και νέα ζευγάρια που δεν έχουν καθόλου εισόδημα και έχουν μικρά παιδιά. Είναι μεγάλη η ποικιλία. Εγώ έχω αναλάβει το συσσίτιο εδώ και περίπου 25 χρόνια. Οι ανάγκες αυξάνονται. Αυτή τη στιγμή έχουμε πάρα πολλά αιτήματα τα οποία δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε», παραδέχθηκε ο υπεύθυνος του συσσιτίου. Τόνισε ότι εκκρεμούν 10 αιτήσεις πολιτών για ένταξη τους στο συσσίτιο, οι οποίες δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. «Είχαν καταθέσει χαρτιά και δεν μπορέσαμε να τους πάρουμε, αλλά και εν συνεχεία εμφανίστηκαν και πολλοί άλλοι τους οποίους δεν κρατήσαμε γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα». Όταν ανέλαβε το συσσίτιο ο πάτερ Δημήτριος Βασιλειάδης, μοιράζονταν 30 μερίδες. Με το πέρασμα των χρόνων προστέθηκαν άλλες δέκα και σήμερα σιτίζονται 65 πολίτες. «Αυτό είναι το όριο, δεν μπορούμε να πάρουμε άλλους», είπε.   

Με οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια εντάσσεται κανείς στο ενοριακό συσσίτιο, εξήγησε ο πατήρ Δημήτριος Βασιλειάδης. Εξετάζεται το εισόδημα του, και λαμβάνονται υπόψη άλλα δικαιολογητικά που έχουν να κάνουν με την κατάσταση της υγείας του. Για παράδειγμα αυτή την περίοδο σιτίζεται μία κατάκοιτη, ηλικιωμένη γυναίκα. 

Ο έλεγχος της φορολογικής δήλωσης αποτελεί προϋπόθεση για την ένταξη και στο δεύτερο ενοριακό συσσίτιο της μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής. Ο πατήρ Δημήτριος Τρέσαλος, ελέγχει τα έγγραφα για την ένταξη κάποιου πολίτη στο πρόγραμμα του συσσιτίου. Το δεύτερο συσσίτιο μοιράζεται από τον ιερό ναό Της Του Θεού Σοφίας Κομοτηνής και στεγάζεται στο ενοριακό κέντρο μέσα στον περίβολο του ναού. Παρασκευάζεται καθημερινά από την Ελένη Δαμιανίδου. Είναι εθελόντρια και μαγειρεύει 10 μήνες το χρόνο για τους άπορους. Το συσσίτιο λειτουργεί το διάστημα 1η Σεπτεμβρίου έως 30 Ιουνίου, ενώ παραμένει κλειστό Ιούλιο και Αύγουστο. Σε αντίθεση με αυτό του μητροπολιτικού ναού, μερίδες μοιράζονται όλες τις ημέρες της εβδομάδας εκτός της Τετάρτης, οπότε οι σιτιζόμενοι φροντίζουν μόνοι για το φαγητό τους, όπως κάνουν άλλωστε και τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. 

Από την 1η Σεπτεμβρίου άνοιξε για τη νέα χρονιά και έχουν εγγραφεί 49 άτομα, ενώ η δυναμικότητα του είναι 60 μερίδες καθημερινά. Ρεβίθια με μανιτάρια ήταν το φαγητό που παρέλαβαν χθες, μαζί με το ψωμί τους και μία φέτα καρπούζι. 

Ως συσσίτιο απόρων γερόντων ξεκίνησε από συστάσεως του ναού περίπου το 1960, είπε ο πατήρ Δημήτριος Τρέσαλος. «Οι ανάγκες και οι οικονομικές συνθήκες το διαμόρφωσαν όπως είναι σήμερα», πρόσθεσε. Συντηρείται από το φιλόπτωχο ταμείο, από κυτίο μέσα στο οποίο ρίχνουν οι πολίτες τον οβολό τους,  από χορηγίες, αλλά και απλές προσφορές πολιτών. Μόλις χθες μία συμπολίτισσα μας απέστειλε στην ενορία κοτόπουλο, ζυμαρικά και μερικά άλλα είδη και ένας καταστηματάρχης τρία κιβώτια λαχανικά. 

Ο σημαντικότερος χορηγός και σε αυτό το συσσίτιο είναι η Alfa Beta Roto. Χάρη σε όλους αυτούς η ενορία φροντίζει για το καθημερινό φαγητό δεκάδων πολιτών της Κομοτηνής που στερούνται τα αναγκαία.