Επίκαιρα, αλλά κυρίως σύγχρονα τα αιτήματα των Ελλήνων
ΜΗΝΥΜΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗ:
Οι πολιτικές δυνάμεις να σφυρηλατήσουν την ενότητα της μεταβατικής κυβέρνησης
Το αντιδικτατορικό κίνημα αποτέλεσε ξεχωριστή στιγμή της νεότερης πολιτικής ιστορίας του τόπου μας, λέει στο μήνυμα του για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο Κυριάκος Μπαμπασίδης δικηγόρος και διδάκτωρ εγκληματολογίας.
Επίκαιρο σχολίασε το μήνυμα της 17ης Νοεμβρίου και τόνισε την ανάγκη, όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να λειτουργήσουν ενωτικά, να λειτουργήσουν θετικά για την επίτευξη των στόχων της μεταβατικής κυβέρνησης Παπαδήμου.
“Η σκέψη τέτοιες μέρες πάει στα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν τις μεγάλες μέρες του Νοέμβρη του 1973. Τα γεγονότα αυτά αποτέλεσαν την κορύφωση του αγώνα των φοιτητών, της νεολαίας και του ελληνικού λαού συνολικά, ενάντια σε ένα καταπιεστικό, αναχρονιστικό και ανελεύθερο καθεστώς. Ταυτόχρονα σηματοδότησαν την αρχή της μεταπολίτευσης για τη θεμελιώδη αναδιάρθρωση των σχέσεων του πολίτη με την πολιτική. Για την εδραίωση του δημοκρατικού μας, δυτικού τύπου, πολιτικού συστήματος. Σήμερα 38 χρόνια μετά, στη δύνη μια πρωτόγνωρης οικονομικής, θεσμικής, και κοινωνικοπολιτικής κρίσης αξιοπιστίας, που αντιμετωπίζει η χώρα μας, οι διεκδικήσεις για τη διατήρηση της πολιτικής και πολιτιστικής ταυτότητας μας, τις ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της παιδείας, το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας ιδιαίτερα σε μια εποχή που οι δυνατοί της γης και της Ευρώπης αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν τις έννοιες αυτές με βάση το λεξιλόγιο των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων τους. Την ώρα που η χώρα δίνει τον υπέρτατο αγώνα για την επιβίωση της, την σταθεροποίηση της οικονομίας και των θεσμών και την εδραίωση της θέσης της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια και την ευρωζώνη, το έργο όλων των πολιτικών δυνάμεων το τόπου, είναι να ενώνουν όλους τους έλληνες και όχι να διχάζουν, να σφυρηλατούν την ενότητα, την εθνική ομοψυχία και την εθνική συλλογική συνείδηση και αποστολή τους η επιτυχία του εγχειρήματος της μεταβατικής κυβέρνησης Παπαδήμου. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου μας διδάσκουν, ότι όταν παραμερίζουμε στην άκρη τα λίγα που μας χωρίζουν και συγκεντρώνουμε τις δυνάμεις μας γύρω από τα πολλά που μας ενώσουν έχουμε όλες τις προϋποθέσεις για να διεκδικήσουμε συνθήκες ασφάλειας, σιγουριάς, προόδου και ελπίδας για το μέλλον της πατρίδας μας”.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου. 38 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο ζει, αποτελώντας το σύμβολο του διαχρονικού αγώνα για τη δημοκρατία
“Εδώ Πολυτεχνείο”
Στις 14 Νοεμβρίου 1973 φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα και άρχισαν διαδηλώσεις εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος. Καθώς οι αρχές παρακολουθούσαν, οι φοιτητές που αυτοαποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Το, πλέον ιστορικό, μήνυμά τους ήταν: «Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία». Εκφωνητές του σταθμού ήταν η Μαρία Δαμανάκη, ο Δημήτρης Παπαχρήστος και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης.
Στις 3 π.μ. της 17ης Νοεμβρίου αποφασίζεται από την μεταβατική κυβέρνηση η επέμβαση του στρατού και ένα από τα τρία άρματα μάχης που είχαν παραταχθεί έξω από τη σχολή, γκρεμίζει την κεντρική πύλη. Όπως φαίνεται και στο ιστορικό φιλμ που τράβηξε παράνομα Ολλανδός δημοσιογράφος, το άρμα μάχης AMX 30 έριξε την σιδερένια πύλη τη στιγμή που επάνω βρίσκονταν ακόμα φοιτητές. Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους και στη συνέχεια ο εκφωνητής απήγγειλε τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο. Η μετάδοση συνεχίστηκε ακόμα και μετά την είσοδο του άρματος στον χώρο της σχολής. Οι φοιτητές που είχαν παραμείνει στο Πολυτεχνείο, μαζεύτηκαν στο κεντρικό προαύλιο, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο. Η πτώση της πύλης ακολουθήθηκε από την είσοδο μιας μονάδας ενόπλων στρατιωτών των ΛΟΚ που οδήγησαν τους φοιτητές, , έξω από το Πολυτεχνείο, μέσω της πύλης της οδού Στουρνάρα. Οι αστυνομικές δυνάμεις που περιμένουν στα δυο πεζοδρόμια της Στουρνάρα επιτίθενται στους φοιτητές, την έξοδο των οποίων αποφασίζουν (σύμφωνα και με το πόρισμα του εισαγγελέα Τσεβά) να περιφρουρήσουν κάποιοι από τους στρατιώτες, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις επενέβησαν και εναντίον των αστυνομικών που βιαιοπραγούσαν στους φοιτητές. Πολλοί φοιτητές βρίσκουν καταφύγιο σε γειτονικές πολυκατοικίες. Ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας ανοίγουν πυρ από γειτονικές ταράτσες, ενώ άνδρες της ΚΥΠ καταδιώκουν τους εξεγερθέντες. Οι εκφωνητές του σταθμού του Πολυτεχνείου παρέμειναν στο πόστο τους και συνέχισαν να εκπέμπουν το ιστορικό μήνυμα για 40 λεπτά μετά την έξοδο, οπότε συνελήφθησαν.
Είναι μια επέτειος που καταδεικνύει τη σημαντικότητα του ασύλου
Διαχρονικά και επίκαιρα τα μηνύματα του Πολυτεχνείου, με την Ελλάδα να αναζητά ακόμα τον προσανατολισμό της, βρισκόμενη στη δίνη της οικονομικής κρίσης και υπό μία μεταβατική κυβέρνηση. Ζητώ ελευθερία, δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, είπε η φοιτήτρια της Νομικής Πάμελα Δερβεσού, μιλώντας για τα 38 χρόνια από την επέτειο του Πολυτεχνείου. “Πιστεύω ότι μετά από 38 χρόνια, είναι η πιο σημαντική επέτειος που αγγίζει εμάς τους φοιτητές γιατί έγινε από φοιτητές. Είναι μια γιορτή που καταδεικνύει τη σημαντικότητα του ασύλου γιατί το γεγονός ότι τα άρματα πέρασαν μέσα στο Πολυτεχνείο και χύθηκε τόσο αίμα εξαιτίας τους, ήταν μια καταπάτηση του ασύλου. Αυτές τις μέρες διακυβεύεται το άσυλο, βρισκόμαστε σε μια φάση που συζητάνε την κατάργηση του”.
Η εξουσία, το χρήμα και η δόξα διέφθειρε τη γενιά του Πολυτεχνείου, είπε η νεαρή φοιτήτρια, υποστηρίζοντας ότι παρά τα οράματα και την ιδεολογία, έφτασε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση της. “Ελπίζω πως η γενιά μας έχοντας ζήσει όλα αυτά και έχοντας ακούσει τόσα πολλά για εκείνη τη γενιά, έχοντας το παράδειγμα αυτό, να μπορεί να κάνει τη δική της επανάσταση, το δικό της Πολυτεχνείο. Επιθυμώ ελευθερία ουσιαστική , αυτό είναι που ονειρεύομαι”.
Το πολυτεχνείο δεν ήταν γιορτή, αλλά ο αγώνας ενάντια στη χούντα, είπε η φοιτήτρια Χρύσα Πάντου, τονίζοντας ότι για το ιδανικό της ελευθερίας αγωνίστηκαν τότε οι σημερινοί κυβερνήτες της Ελλάδας, αν και στη πορεία της ζωής τους, έχασαν τον προσανατολισμό τους. “Είναι επίκαιρο το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», γιατί κόβονται μισθοί, συντάξεις, παροχές, επιπλέον η παιδεία βρίσκεται στο στόχαστρο, με το νόμο Διαμαντοπούλου, και η ελευθερία είναι αμφισβητούμενη είπε, γιατί τη χώρα κυβερνά, κυβέρνηση συνεργασίας και όχι ο λαός με την ψήφο του. Αυτή τη στιγμή καταργείται κάθε δημοκρατική ελευθερία των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας. Με έναν τραπεζίτη που έρχεται στην κυβέρνηση να μας επιβάλει τα μέτρα, νομίζω ότι είναι πιο επίκαιρο από ποτέ άρα η μεγαλύτερη αναγκαιότητα αυτή την στιγμή είναι ο κόσμος σήμερα να βγει στους δρόμους, να προβάλλει τα αιτήματα που χρειάζεται ακριβώς αυτή η περίοδος”.
Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε κάθε έννοια ελευθερίας...
Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε κάθε έννοια ελευθερίας κάθε εργασιακό δικαίωμα και την ελπίδα της κοινωνίας, είπε στη διάρκεια συνέντευξης τύπου, η Σοφία Ψαρά, μέλος της νεολαίας Συνασπισμού. Αναφέρθηκε παράλληλα στους αγώνες των εργαζομένων, οι οποίοι αντιδρούν στην πολιτική που ασκείται. Τώρα περισσότερο από ποτέ όπως είπε, τα συνθήματα του ‘73, είναι επίκαιρα, και ο λαός θα πρέπει να αντιδράσει. “Βλέπουμε ότι η κυβέρνηση, πήρε το πρώτο μήνυμα και για να καταφέρει να επιβιώσει και επιλέγει να συγκυβερνήσει.
Προφανώς δεν είναι τυχαίο – μια εβδομάδα πριν από την επέτειο του Πολυτεχνείου, βλέπουμε στοιχεία ακροδεξιά αλλά και τον υποτιθέμενο αντιμνημονιακό Σαμαρά που εμφανιζόταν τον προηγούμενο καιρό, να είναι αυτή την στιγμή στην κυβέρνηση και το κυριότερο βλέπουμε ότι ένας τραπεζίτης προβάλλεται ως το μέλλον το οποίο φέρνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για έναν ολόκληρο λαό”.
Σήμερα αμφισβητείται η κυριαρχία της χώρας μας
Αμφισβητείται η κυριαρχία της χώρας, είπε ο περιφερειακός σύμβουλος Τάκης Χαρίτου και τόνισε την ανάγκη η συμμετοχή στη σημερινή πορεία για το Πολυτεχνείου να είναι μαζική. Κάθε χρόνο αναζητούμε το μέτρο της επικαιρότητας του νοήματος του Νοεμβρίου του ’73. Στη φετινή επέτειο δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε το νόημα του. “Αυτό που δόνησε τον Νοέμβριο του ’73, το «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» - «εθνική ανεξαρτησία», όχι μόνο είναι επίκαιρο αλλά ολοζώντανο στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική κοινωνία”, είπε ο κ. Χαρίτου. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πουν όχι, στη νέα φτώχια που εξαπλώνεται, στην ανεργία που εκτινάσσεται σε δυσθεώρητα ύψη, στη βίαιη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στα εργασιακά, στα ασφαλιστικά και στα κοινωνικά τους δικαιώματα. “Είναι ολοζώντανο και επίκαιρο στις μέρες μας γιατί και η δημοκρατία σήμερα όπως και τότε βρίσκεται στο απόσπασμα, μόνο που είναι στο απόσπασμα των αγορών και των τραπεζιτών”.
Οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα η νέα γενιά με τους αγώνες τους, οδήγησαν στην κατάρρευση καθεστώς της τυραννίας, ανέφερε επίσης, καλώντας σε συμμετοχή τους εργαζόμενους, αλλά κυρίως να πουν όχι στους εγχώριους και ξένους σωτήρες της Ελλάδας.
“Ας μην γελιούνται όμως, ο λαός μας όπως και τότε και σήμερα δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Το μήνυμα του Νοέμβρη είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρο και σήμερα, φέρνει νέο αέρα, είναι πηγή έμπνευσης, δείχνει τον δρόμο στις αστείρευτες δυνάμεις και των εργαζομένων και της νεολαίας”.
Στην Κομοτηνή η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου ξεκινά στις 3:30 από το κτίριο της Παλιάς Νομικής. Νωρίτερα θα κατατεθούν στεφάνια, στο μνημείο Εθνικής Αντίστασης μπροστά από το κτίριο της πρώην νομαρχίας.
ΜΙΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΟ 1973 ΘΥΜΑΤΑΙ
Η Δημοκρατία να διαφεντεύει πάντα στον τόπο που τη γέννησε
“Εδώ Πολυτεχνείο. Εδώ Πολυτεχνείο. Σας ομιλεί ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων”. Με αυτό το σύνθημα η νεολαία του 1973 ξεσήκωσε το λαό, καταφέρνοντας να ανατρέψει το καθεστώς. Τις μνήμες εκείνων των ιστορικών ημερών μας μεταφέρει η Ελένη Χατζηγεωργίου τότε 3ετής φοιτήτρια στη Σχολή Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών του Πολυτεχνείου.
Διηγείται ότι με το “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία”, ξεκίνησε ο αγώνας κατά της δικτατορίας, για την εδραίωση της Δημοκρατίας. “Ξεκινήσαμε κατ’ αρχήν με αποχές από τα μαθήματα, από τη σχολή των Αγρονόμων – Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, για την παραχώρηση δικαιωμάτων υπογραφής τοπογραφικών εργασιών στους τότε αποφοίτους των νεοϊδρυθέντων ΚΑΤΕΕ (σημερινά ΤΕΙ). Ακολούθησε μετά η Σχολή των Πολιτικών Μηχανικών. Στη συνέχεια επεκτάθηκαν τα αιτήματα και ακολούθησε η κίνηση στη Νομική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με την κατάληψη της από τους φοιτητές. Οι εξελίξεις έτρεχαν και πλέον, στην εξέγερση, συμμετείχαν όλοι.
Η συγκέντρωση, έξω από το Πολυτεχνείο, προκάλεσε τις δυνάμεις της αστυνομίας, η όποια
απλώθηκε σε όλο το τμήμα της Πατησίων μπροστά από το Πολυτεχνείο. “Όπως ήταν επόμενο προκάλεσε την οργή των φοιτητών και πέταξαν στους αστυνομικούς νεράτζια, από τις νερατζιές μπροστά στην Αρχιτεκτονική Σχολή και τη Σχολή Καλών Τεχνών”. Το νέο μεταδόθηκε γρήγορα ακόμη και στις νέες εγκαταστάσεις του Πολυτεχνείου στη περιοχή Ζωγράφου. Την επομένη το πρωί όλοι πλέον βρίσκονταν στο κεντρικό κτίριο του Πολυτεχνείου, στην Πατησίων, ήταν 14/11/1973. Στο Πολυτεχνείο άρχισαν να έρχονται και άλλοι φοιτητές από άλλες σχολές, μαθητές, υπάλληλοι, οικοδόμοι, εργάτες και έτσι η απλή κίνηση των φοιτητών έγινε ένα παλλαϊκό κίνημα. Η νέα γενιά, δεν μπορεί να αισθανθεί το μέγεθος των γεγονότων, και αυτό γιατί αγνοεί τα όσα προηγήθηκαν της εξέγερσης”, είπε η Ελένη Χατζηγεωργίου.
Γυρνώντας σχεδόν 40 χρόνια πίσω θυμάται, ότι την περίοδο της Χούντας απαγορεύονταν ακόμα και τα αυτονόητα, ενώ διαπιστώνει σήμερα, ότι η νέα γενιά αγνοεί τη νεότερη ιστορία της. Δεν μπορούν να φανταστούν τι σημαίνει χούντα, λέει. “Δεν μπορούν να φανταστούν τι είναι να μην μπορείς να μιλήσεις και να εκφραστείς ελεύθερα, τι είναι να μην μπορείς να συναθροιστείς, τι είναι να μην μπορείς να ακούς τη μουσική που θέλεις. Το πόσο εύκολα μπορείς να βρεθείς στο κρατητήριο εκεί που γυρνάς βραδιάτικα στο σπίτι σου, για το τίποτα, γιατί δεν είχες μαζί σου αστυνομική ταυτότητα. Γιατί ήταν σύνηθες φαινόμενο να σε σταματάει η ασφάλεια το βράδυ για εξακρίβωση στοιχείων και έτσι απλά, αν ήσουν ξεχασιάρης και δεν είχες μαζί σου ταυτότητα την έβαψες”
Η κατάσταση για τους Ελληνοκύπριους ήταν ακόμα χειρότερη, είπε η κ, Χατζηγεωργίου, εξηγώντας ότι η Χούντα τους θεωρούσε αλλοδαπούς “που σπουδάζαμε στα εδώ πανεπιστήμια με άδεια παραμονής όπως κάθε αλλοδαπός. Εάν μας συλλάμβανε η ασφάλεια και μας έστηνε κατηγορητήριο, που η καταδίκη σου τότε ήταν πολύ εύκολη, δεν χρειαζόταν και σοβαρός λόγος, αρκούσαν κάποιες πληροφορίες των χαφιέδων που υπήρχαν και μέσα στα πανεπιστήμια και λίγο πολύ τους γνωρίζαμε όλοι και με συνοπτικές διαδικασίες σε έστελλαν στο σπίτι σου. Η απέλαση σήμαινε απλούστατα ότι δεν μπορούσες να έλθεις ξανά στην Ελλάδα, άρα δεν μπορούσες να συνεχίσεις τις σπουδές σου”
Σήμερα, 38 χρόνια μετά η Ελένη Χατζηγεωργίου, θυμάται τις έντονες στιγμές πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, λυπάται όπως λέει για εκείνους που αν και αγωνιστές του Πολυτεχνείου “έχουν εξαργυρώσει τον αγώνα και ξεχάσει τον σκοπό”. Ταυτόχρονο όμως, τονίζει ότι η επάνοδος της δημοκρατίας στην χώρα έγινε με την θυσία της μισής Κύπρου, “γιατί όσο σημαντικός και να ήταν ο αγώνας μας στο Πολυτεχνείο δεν μπορούσε να ρίξει την Δικτατορία, που είχε απλώσει πολύ καλά τα πλοκάμια της. Της καταφέραμε απλά ένα πλήγμα, την χαριστική βολή και την ολοκληρωτική της κατάρρευση έφερε η τουρκική εισβολή στη Κύπρο”.
Με την ελπίδα να είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει τα ηρωικά παιδιά που θυσιάστηκαν το Νοέμβρη του 73 αντιμετωπίζοντας μέχρι την τελευταία στιγμή με θάρρος τις ερπύστριες των τάνκς, η κ. Χατζηγεωργίου, ευχήθηκε η δημοκρατία να διαφεντεύει πάντα στον τόπο που τη γέννησε και να μην χρειαστεί ποτέ ξανά ένα δεύτερο Πολυτεχνείο.
Κλείνοντας παρουσιάζει μία από τις προκηρύξεις τις εποχής, την οποία κρατά μέχρι σήμερα ως κειμήλιο και την αφιερώνει στη νέα γενιά.
Προκήρυξη Πολυτεχνείου 16/11/1973:
͑Ελληνικέ καέ δύο μέρες ἀδάμαστης πάλης πού τράνταζαν την Διχτατορία καί τά ἀφεντικά της μᾶς ἔδειξαν καθαρά τόν δρόμο γιά τήν ΝΙΚΗ: Εἶναι ἡ Ἐνότητά μας κι ὁ ἀγώνας μας. Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΕΣ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ,αὐτό εἶναι τό ὃπλο πού χτυπάει θανάσιμα τους ἐχθρούς μας. Ἐλληνικέ Λαέ Ἣ ὣρα ἒφθασε. Ἐμπρός ὃλοι ἐνωμένοι στόν ἀγώνα γιά τό γκρέμισμα τοῦ Φασισμοῦ, γιά τήν Λαϊκή Κυριαρχία. Γιά τήν Ἐθνική μας ἀνεξαρτησία.
Ἐλληνικέ Λαέ Μέ τόν ἀγώνα μας δείχνουμε σ’ὃλες τις ἀντιδιχτατορικές δυνάμεις.
Τό μόνο Δρόμο Γιά τήν Νίκη
Ἐνότητα καί ἀγώνες μέ βάσει τά δοκιμασμένα συνθήματα! Ἐνότητα και ἀγώνας.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ!
ΛΑΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ!
ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ!
ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ!
ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ!
ΠΡΟΣΟΧΗ – ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΜΗΚΟΣ ΚΥΜΑΤΟΣ 1150 ΧΙΛΙΟΚΥΚΛΩΝ
ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ.
Οι πολιτικές δυνάμεις να σφυρηλατήσουν την ενότητα της μεταβατικής κυβέρνησης
Το αντιδικτατορικό κίνημα αποτέλεσε ξεχωριστή στιγμή της νεότερης πολιτικής ιστορίας του τόπου μας, λέει στο μήνυμα του για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο Κυριάκος Μπαμπασίδης δικηγόρος και διδάκτωρ εγκληματολογίας.
Επίκαιρο σχολίασε το μήνυμα της 17ης Νοεμβρίου και τόνισε την ανάγκη, όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να λειτουργήσουν ενωτικά, να λειτουργήσουν θετικά για την επίτευξη των στόχων της μεταβατικής κυβέρνησης Παπαδήμου.
“Η σκέψη τέτοιες μέρες πάει στα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν τις μεγάλες μέρες του Νοέμβρη του 1973. Τα γεγονότα αυτά αποτέλεσαν την κορύφωση του αγώνα των φοιτητών, της νεολαίας και του ελληνικού λαού συνολικά, ενάντια σε ένα καταπιεστικό, αναχρονιστικό και ανελεύθερο καθεστώς. Ταυτόχρονα σηματοδότησαν την αρχή της μεταπολίτευσης για τη θεμελιώδη αναδιάρθρωση των σχέσεων του πολίτη με την πολιτική. Για την εδραίωση του δημοκρατικού μας, δυτικού τύπου, πολιτικού συστήματος. Σήμερα 38 χρόνια μετά, στη δύνη μια πρωτόγνωρης οικονομικής, θεσμικής, και κοινωνικοπολιτικής κρίσης αξιοπιστίας, που αντιμετωπίζει η χώρα μας, οι διεκδικήσεις για τη διατήρηση της πολιτικής και πολιτιστικής ταυτότητας μας, τις ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της παιδείας, το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας ιδιαίτερα σε μια εποχή που οι δυνατοί της γης και της Ευρώπης αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν τις έννοιες αυτές με βάση το λεξιλόγιο των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων τους. Την ώρα που η χώρα δίνει τον υπέρτατο αγώνα για την επιβίωση της, την σταθεροποίηση της οικονομίας και των θεσμών και την εδραίωση της θέσης της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια και την ευρωζώνη, το έργο όλων των πολιτικών δυνάμεων το τόπου, είναι να ενώνουν όλους τους έλληνες και όχι να διχάζουν, να σφυρηλατούν την ενότητα, την εθνική ομοψυχία και την εθνική συλλογική συνείδηση και αποστολή τους η επιτυχία του εγχειρήματος της μεταβατικής κυβέρνησης Παπαδήμου. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου μας διδάσκουν, ότι όταν παραμερίζουμε στην άκρη τα λίγα που μας χωρίζουν και συγκεντρώνουμε τις δυνάμεις μας γύρω από τα πολλά που μας ενώσουν έχουμε όλες τις προϋποθέσεις για να διεκδικήσουμε συνθήκες ασφάλειας, σιγουριάς, προόδου και ελπίδας για το μέλλον της πατρίδας μας”.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου. 38 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο ζει, αποτελώντας το σύμβολο του διαχρονικού αγώνα για τη δημοκρατία
“Εδώ Πολυτεχνείο”
Στις 14 Νοεμβρίου 1973 φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα και άρχισαν διαδηλώσεις εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος. Καθώς οι αρχές παρακολουθούσαν, οι φοιτητές που αυτοαποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Το, πλέον ιστορικό, μήνυμά τους ήταν: «Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία». Εκφωνητές του σταθμού ήταν η Μαρία Δαμανάκη, ο Δημήτρης Παπαχρήστος και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης.
Στις 3 π.μ. της 17ης Νοεμβρίου αποφασίζεται από την μεταβατική κυβέρνηση η επέμβαση του στρατού και ένα από τα τρία άρματα μάχης που είχαν παραταχθεί έξω από τη σχολή, γκρεμίζει την κεντρική πύλη. Όπως φαίνεται και στο ιστορικό φιλμ που τράβηξε παράνομα Ολλανδός δημοσιογράφος, το άρμα μάχης AMX 30 έριξε την σιδερένια πύλη τη στιγμή που επάνω βρίσκονταν ακόμα φοιτητές. Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους και στη συνέχεια ο εκφωνητής απήγγειλε τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο. Η μετάδοση συνεχίστηκε ακόμα και μετά την είσοδο του άρματος στον χώρο της σχολής. Οι φοιτητές που είχαν παραμείνει στο Πολυτεχνείο, μαζεύτηκαν στο κεντρικό προαύλιο, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο. Η πτώση της πύλης ακολουθήθηκε από την είσοδο μιας μονάδας ενόπλων στρατιωτών των ΛΟΚ που οδήγησαν τους φοιτητές, , έξω από το Πολυτεχνείο, μέσω της πύλης της οδού Στουρνάρα. Οι αστυνομικές δυνάμεις που περιμένουν στα δυο πεζοδρόμια της Στουρνάρα επιτίθενται στους φοιτητές, την έξοδο των οποίων αποφασίζουν (σύμφωνα και με το πόρισμα του εισαγγελέα Τσεβά) να περιφρουρήσουν κάποιοι από τους στρατιώτες, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις επενέβησαν και εναντίον των αστυνομικών που βιαιοπραγούσαν στους φοιτητές. Πολλοί φοιτητές βρίσκουν καταφύγιο σε γειτονικές πολυκατοικίες. Ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας ανοίγουν πυρ από γειτονικές ταράτσες, ενώ άνδρες της ΚΥΠ καταδιώκουν τους εξεγερθέντες. Οι εκφωνητές του σταθμού του Πολυτεχνείου παρέμειναν στο πόστο τους και συνέχισαν να εκπέμπουν το ιστορικό μήνυμα για 40 λεπτά μετά την έξοδο, οπότε συνελήφθησαν.
Είναι μια επέτειος που καταδεικνύει τη σημαντικότητα του ασύλου
Διαχρονικά και επίκαιρα τα μηνύματα του Πολυτεχνείου, με την Ελλάδα να αναζητά ακόμα τον προσανατολισμό της, βρισκόμενη στη δίνη της οικονομικής κρίσης και υπό μία μεταβατική κυβέρνηση. Ζητώ ελευθερία, δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, είπε η φοιτήτρια της Νομικής Πάμελα Δερβεσού, μιλώντας για τα 38 χρόνια από την επέτειο του Πολυτεχνείου. “Πιστεύω ότι μετά από 38 χρόνια, είναι η πιο σημαντική επέτειος που αγγίζει εμάς τους φοιτητές γιατί έγινε από φοιτητές. Είναι μια γιορτή που καταδεικνύει τη σημαντικότητα του ασύλου γιατί το γεγονός ότι τα άρματα πέρασαν μέσα στο Πολυτεχνείο και χύθηκε τόσο αίμα εξαιτίας τους, ήταν μια καταπάτηση του ασύλου. Αυτές τις μέρες διακυβεύεται το άσυλο, βρισκόμαστε σε μια φάση που συζητάνε την κατάργηση του”.
Η εξουσία, το χρήμα και η δόξα διέφθειρε τη γενιά του Πολυτεχνείου, είπε η νεαρή φοιτήτρια, υποστηρίζοντας ότι παρά τα οράματα και την ιδεολογία, έφτασε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση της. “Ελπίζω πως η γενιά μας έχοντας ζήσει όλα αυτά και έχοντας ακούσει τόσα πολλά για εκείνη τη γενιά, έχοντας το παράδειγμα αυτό, να μπορεί να κάνει τη δική της επανάσταση, το δικό της Πολυτεχνείο. Επιθυμώ ελευθερία ουσιαστική , αυτό είναι που ονειρεύομαι”.
Το πολυτεχνείο δεν ήταν γιορτή, αλλά ο αγώνας ενάντια στη χούντα, είπε η φοιτήτρια Χρύσα Πάντου, τονίζοντας ότι για το ιδανικό της ελευθερίας αγωνίστηκαν τότε οι σημερινοί κυβερνήτες της Ελλάδας, αν και στη πορεία της ζωής τους, έχασαν τον προσανατολισμό τους. “Είναι επίκαιρο το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», γιατί κόβονται μισθοί, συντάξεις, παροχές, επιπλέον η παιδεία βρίσκεται στο στόχαστρο, με το νόμο Διαμαντοπούλου, και η ελευθερία είναι αμφισβητούμενη είπε, γιατί τη χώρα κυβερνά, κυβέρνηση συνεργασίας και όχι ο λαός με την ψήφο του. Αυτή τη στιγμή καταργείται κάθε δημοκρατική ελευθερία των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας. Με έναν τραπεζίτη που έρχεται στην κυβέρνηση να μας επιβάλει τα μέτρα, νομίζω ότι είναι πιο επίκαιρο από ποτέ άρα η μεγαλύτερη αναγκαιότητα αυτή την στιγμή είναι ο κόσμος σήμερα να βγει στους δρόμους, να προβάλλει τα αιτήματα που χρειάζεται ακριβώς αυτή η περίοδος”.
Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε κάθε έννοια ελευθερίας...
Το ΠΑΣΟΚ διέλυσε κάθε έννοια ελευθερίας κάθε εργασιακό δικαίωμα και την ελπίδα της κοινωνίας, είπε στη διάρκεια συνέντευξης τύπου, η Σοφία Ψαρά, μέλος της νεολαίας Συνασπισμού. Αναφέρθηκε παράλληλα στους αγώνες των εργαζομένων, οι οποίοι αντιδρούν στην πολιτική που ασκείται. Τώρα περισσότερο από ποτέ όπως είπε, τα συνθήματα του ‘73, είναι επίκαιρα, και ο λαός θα πρέπει να αντιδράσει. “Βλέπουμε ότι η κυβέρνηση, πήρε το πρώτο μήνυμα και για να καταφέρει να επιβιώσει και επιλέγει να συγκυβερνήσει.
Προφανώς δεν είναι τυχαίο – μια εβδομάδα πριν από την επέτειο του Πολυτεχνείου, βλέπουμε στοιχεία ακροδεξιά αλλά και τον υποτιθέμενο αντιμνημονιακό Σαμαρά που εμφανιζόταν τον προηγούμενο καιρό, να είναι αυτή την στιγμή στην κυβέρνηση και το κυριότερο βλέπουμε ότι ένας τραπεζίτης προβάλλεται ως το μέλλον το οποίο φέρνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για έναν ολόκληρο λαό”.
Σήμερα αμφισβητείται η κυριαρχία της χώρας μας
Αμφισβητείται η κυριαρχία της χώρας, είπε ο περιφερειακός σύμβουλος Τάκης Χαρίτου και τόνισε την ανάγκη η συμμετοχή στη σημερινή πορεία για το Πολυτεχνείου να είναι μαζική. Κάθε χρόνο αναζητούμε το μέτρο της επικαιρότητας του νοήματος του Νοεμβρίου του ’73. Στη φετινή επέτειο δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε το νόημα του. “Αυτό που δόνησε τον Νοέμβριο του ’73, το «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» - «εθνική ανεξαρτησία», όχι μόνο είναι επίκαιρο αλλά ολοζώντανο στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική κοινωνία”, είπε ο κ. Χαρίτου. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πουν όχι, στη νέα φτώχια που εξαπλώνεται, στην ανεργία που εκτινάσσεται σε δυσθεώρητα ύψη, στη βίαιη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στα εργασιακά, στα ασφαλιστικά και στα κοινωνικά τους δικαιώματα. “Είναι ολοζώντανο και επίκαιρο στις μέρες μας γιατί και η δημοκρατία σήμερα όπως και τότε βρίσκεται στο απόσπασμα, μόνο που είναι στο απόσπασμα των αγορών και των τραπεζιτών”.
Οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα η νέα γενιά με τους αγώνες τους, οδήγησαν στην κατάρρευση καθεστώς της τυραννίας, ανέφερε επίσης, καλώντας σε συμμετοχή τους εργαζόμενους, αλλά κυρίως να πουν όχι στους εγχώριους και ξένους σωτήρες της Ελλάδας.
“Ας μην γελιούνται όμως, ο λαός μας όπως και τότε και σήμερα δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Το μήνυμα του Νοέμβρη είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρο και σήμερα, φέρνει νέο αέρα, είναι πηγή έμπνευσης, δείχνει τον δρόμο στις αστείρευτες δυνάμεις και των εργαζομένων και της νεολαίας”.
Στην Κομοτηνή η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου ξεκινά στις 3:30 από το κτίριο της Παλιάς Νομικής. Νωρίτερα θα κατατεθούν στεφάνια, στο μνημείο Εθνικής Αντίστασης μπροστά από το κτίριο της πρώην νομαρχίας.
ΜΙΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΟ 1973 ΘΥΜΑΤΑΙ
Η Δημοκρατία να διαφεντεύει πάντα στον τόπο που τη γέννησε
“Εδώ Πολυτεχνείο. Εδώ Πολυτεχνείο. Σας ομιλεί ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων”. Με αυτό το σύνθημα η νεολαία του 1973 ξεσήκωσε το λαό, καταφέρνοντας να ανατρέψει το καθεστώς. Τις μνήμες εκείνων των ιστορικών ημερών μας μεταφέρει η Ελένη Χατζηγεωργίου τότε 3ετής φοιτήτρια στη Σχολή Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών του Πολυτεχνείου.
Διηγείται ότι με το “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία”, ξεκίνησε ο αγώνας κατά της δικτατορίας, για την εδραίωση της Δημοκρατίας. “Ξεκινήσαμε κατ’ αρχήν με αποχές από τα μαθήματα, από τη σχολή των Αγρονόμων – Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, για την παραχώρηση δικαιωμάτων υπογραφής τοπογραφικών εργασιών στους τότε αποφοίτους των νεοϊδρυθέντων ΚΑΤΕΕ (σημερινά ΤΕΙ). Ακολούθησε μετά η Σχολή των Πολιτικών Μηχανικών. Στη συνέχεια επεκτάθηκαν τα αιτήματα και ακολούθησε η κίνηση στη Νομική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με την κατάληψη της από τους φοιτητές. Οι εξελίξεις έτρεχαν και πλέον, στην εξέγερση, συμμετείχαν όλοι.
Η συγκέντρωση, έξω από το Πολυτεχνείο, προκάλεσε τις δυνάμεις της αστυνομίας, η όποια
απλώθηκε σε όλο το τμήμα της Πατησίων μπροστά από το Πολυτεχνείο. “Όπως ήταν επόμενο προκάλεσε την οργή των φοιτητών και πέταξαν στους αστυνομικούς νεράτζια, από τις νερατζιές μπροστά στην Αρχιτεκτονική Σχολή και τη Σχολή Καλών Τεχνών”. Το νέο μεταδόθηκε γρήγορα ακόμη και στις νέες εγκαταστάσεις του Πολυτεχνείου στη περιοχή Ζωγράφου. Την επομένη το πρωί όλοι πλέον βρίσκονταν στο κεντρικό κτίριο του Πολυτεχνείου, στην Πατησίων, ήταν 14/11/1973. Στο Πολυτεχνείο άρχισαν να έρχονται και άλλοι φοιτητές από άλλες σχολές, μαθητές, υπάλληλοι, οικοδόμοι, εργάτες και έτσι η απλή κίνηση των φοιτητών έγινε ένα παλλαϊκό κίνημα. Η νέα γενιά, δεν μπορεί να αισθανθεί το μέγεθος των γεγονότων, και αυτό γιατί αγνοεί τα όσα προηγήθηκαν της εξέγερσης”, είπε η Ελένη Χατζηγεωργίου.
Γυρνώντας σχεδόν 40 χρόνια πίσω θυμάται, ότι την περίοδο της Χούντας απαγορεύονταν ακόμα και τα αυτονόητα, ενώ διαπιστώνει σήμερα, ότι η νέα γενιά αγνοεί τη νεότερη ιστορία της. Δεν μπορούν να φανταστούν τι σημαίνει χούντα, λέει. “Δεν μπορούν να φανταστούν τι είναι να μην μπορείς να μιλήσεις και να εκφραστείς ελεύθερα, τι είναι να μην μπορείς να συναθροιστείς, τι είναι να μην μπορείς να ακούς τη μουσική που θέλεις. Το πόσο εύκολα μπορείς να βρεθείς στο κρατητήριο εκεί που γυρνάς βραδιάτικα στο σπίτι σου, για το τίποτα, γιατί δεν είχες μαζί σου αστυνομική ταυτότητα. Γιατί ήταν σύνηθες φαινόμενο να σε σταματάει η ασφάλεια το βράδυ για εξακρίβωση στοιχείων και έτσι απλά, αν ήσουν ξεχασιάρης και δεν είχες μαζί σου ταυτότητα την έβαψες”
Η κατάσταση για τους Ελληνοκύπριους ήταν ακόμα χειρότερη, είπε η κ, Χατζηγεωργίου, εξηγώντας ότι η Χούντα τους θεωρούσε αλλοδαπούς “που σπουδάζαμε στα εδώ πανεπιστήμια με άδεια παραμονής όπως κάθε αλλοδαπός. Εάν μας συλλάμβανε η ασφάλεια και μας έστηνε κατηγορητήριο, που η καταδίκη σου τότε ήταν πολύ εύκολη, δεν χρειαζόταν και σοβαρός λόγος, αρκούσαν κάποιες πληροφορίες των χαφιέδων που υπήρχαν και μέσα στα πανεπιστήμια και λίγο πολύ τους γνωρίζαμε όλοι και με συνοπτικές διαδικασίες σε έστελλαν στο σπίτι σου. Η απέλαση σήμαινε απλούστατα ότι δεν μπορούσες να έλθεις ξανά στην Ελλάδα, άρα δεν μπορούσες να συνεχίσεις τις σπουδές σου”
Σήμερα, 38 χρόνια μετά η Ελένη Χατζηγεωργίου, θυμάται τις έντονες στιγμές πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, λυπάται όπως λέει για εκείνους που αν και αγωνιστές του Πολυτεχνείου “έχουν εξαργυρώσει τον αγώνα και ξεχάσει τον σκοπό”. Ταυτόχρονο όμως, τονίζει ότι η επάνοδος της δημοκρατίας στην χώρα έγινε με την θυσία της μισής Κύπρου, “γιατί όσο σημαντικός και να ήταν ο αγώνας μας στο Πολυτεχνείο δεν μπορούσε να ρίξει την Δικτατορία, που είχε απλώσει πολύ καλά τα πλοκάμια της. Της καταφέραμε απλά ένα πλήγμα, την χαριστική βολή και την ολοκληρωτική της κατάρρευση έφερε η τουρκική εισβολή στη Κύπρο”.
Με την ελπίδα να είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει τα ηρωικά παιδιά που θυσιάστηκαν το Νοέμβρη του 73 αντιμετωπίζοντας μέχρι την τελευταία στιγμή με θάρρος τις ερπύστριες των τάνκς, η κ. Χατζηγεωργίου, ευχήθηκε η δημοκρατία να διαφεντεύει πάντα στον τόπο που τη γέννησε και να μην χρειαστεί ποτέ ξανά ένα δεύτερο Πολυτεχνείο.
Κλείνοντας παρουσιάζει μία από τις προκηρύξεις τις εποχής, την οποία κρατά μέχρι σήμερα ως κειμήλιο και την αφιερώνει στη νέα γενιά.
Προκήρυξη Πολυτεχνείου 16/11/1973:
͑Ελληνικέ καέ δύο μέρες ἀδάμαστης πάλης πού τράνταζαν την Διχτατορία καί τά ἀφεντικά της μᾶς ἔδειξαν καθαρά τόν δρόμο γιά τήν ΝΙΚΗ: Εἶναι ἡ Ἐνότητά μας κι ὁ ἀγώνας μας. Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΕΣ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ,αὐτό εἶναι τό ὃπλο πού χτυπάει θανάσιμα τους ἐχθρούς μας. Ἐλληνικέ Λαέ Ἣ ὣρα ἒφθασε. Ἐμπρός ὃλοι ἐνωμένοι στόν ἀγώνα γιά τό γκρέμισμα τοῦ Φασισμοῦ, γιά τήν Λαϊκή Κυριαρχία. Γιά τήν Ἐθνική μας ἀνεξαρτησία.
Ἐλληνικέ Λαέ Μέ τόν ἀγώνα μας δείχνουμε σ’ὃλες τις ἀντιδιχτατορικές δυνάμεις.
Τό μόνο Δρόμο Γιά τήν Νίκη
Ἐνότητα καί ἀγώνες μέ βάσει τά δοκιμασμένα συνθήματα! Ἐνότητα και ἀγώνας.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ!
ΛΑΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ!
ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ!
ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ!
ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ!
ΠΡΟΣΟΧΗ – ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΜΗΚΟΣ ΚΥΜΑΤΟΣ 1150 ΧΙΛΙΟΚΥΚΛΩΝ
ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
