Συμβολισμοί, σαρκασμοί και πολλά μηνύματα από το Κρατικό Θέατρο Βόρειου Ελλάδας

«Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να διδάξεις το καλό από το να καταδείξεις το κακό», υποστήριζε ο γνωστός ηθοποιός Γιώργος Κωνσταντίνου όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει στην πρεμιέρα του έργου «Ο Έβρος απέναντι» που είχε την ευθύνη της σκηνοθετικής του ματιάς. Κι αυτό φάνηκε πολύ έντονα στην παρουσίαση του θεατρικού έργου το περασμένο Σάββατο 8 Μαρτίου στην Κομοτηνή. Οι τέσσερις ήρωες είναι πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες, αλλά συντονίζονται και συμπλέουν με το υπόγειο ρεύμα του ρατσισμού, που διατρέχει και διαβρώνει την κοινωνία μας. Το έργο βαρύ, με πολλούς συμβολισμούς, με ατάκες αργκό αλλά και βρισιές που υπάρχουν στην ζωή μας, όμως ενόχλησαν κάποιους σε βαθμό να την εγκαταλείψουν. Όσοι όμως έμειναν πραγματικά απόλαυσαν ένα έργο στιβαρό όπου οι ηθοποιοί Παλάντζα Λίλιαν (Μίνα), Σεϊμένης Βασίλης (Αλέκος), Χαρίσης Γιάννης (Κώστας), Παπασάββα Μαριάννα (Γιάννα), Μορφακίδης Δημήτρης (Σερχάτ) μας κέρδισαν με τις ερμηνείες τους, παρασύροντας το κοινό στο δικό τους μικρόκοσμο.

Το θεατρικό  έργο «Ο  Έβρος απέναντι» των Ρέππα Παπαθανασίου  άφησε την έδρα του την Θεσσαλονίκη. Το Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας είναι ήδη σε περιοδεία με ένα όχι και τόσο συνηθισμένο έργο. Φεύγοντας κουβαλάς κάτι από την παράσταση, κάτι που σε κάνει ανάλαφρο. Σε λυτρώνει. Ή σε γεμίζει ενοχές και τύψεις. Πάντως και στις δύο περιπτώσεις έχεις ένα κέρδος. Γίνεσαι καλύτερος. Οι ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, μέσα από σπαρακτικούς διαλόγους, μέσα από εντάσεις, από ένα μπλέξιμο υποκριτικών σχέσεων και χαρακτήρων υποκρισίας  κι ανάμεσά τους ένας Κούρδος, ένας απροστάτευτος πολίτης τέταρτης κατηγορίας. Πειστικός στο ρόλο του ο Δημήτρης Μορφακίδης εισέπραξε το μεγαλύτερο χειροκρότημα όπως και ο Βασίλης Σεϊμένης που κατέθεσε την ψυχή του.

Η παράσταση και η επιλογή του έργου εντάσσεται στο γενικότερο θεματικό άξονα των αντιρατσιστικών έργων που επέλεξε από το 2013 να ανεβάσει το Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας («Το κύμα», «Το ραφτάδικο», «Η πτωτική άνοδος του Αρτούρο Ούι» κ.α) κάνοντας μια στροφή σε έργα που εκπέμπουν σύγχρονα μηνύματα, που προσφέρουν όχι εύκολο γέλιο αλλά σαρκασμό ψυχής, προβληματισμό και μας θέτουν προ των ευθυνών μας. Και οι δύο παραστάσεις απογευματινή και βραδινή αγκαλιάστηκαν από το θεατρόφιλο κοινό της πόλης.